Atos 4

Kuloonaay (KRX) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ pakan paka, puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ áhampaatiin a ati pufaasa pa pakati ekumpaan ya enfakat ya niŋ Pusatusaay pa nkácolii.
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 Inseeñii meemak kamma Piyeer niŋ Saŋ nkayeniye kakalaŋan pakan paka niŋ káatuunan nii, páawoo Yéesu alitaalito ti eket ya, úmeyiyaameyi nii keekete ka lompo éfikayini élitoonii.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Fiye, nkacokii nkakulii fo eti kacom eteyyo kamma ínciniimiye.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Pale hícump ti kéesiye ka hilim ha hiti Piyeer niŋ Saŋ nkáyinan. Pákayiin paka púlooŋ kéeyinane ka ti Yéesu kayema máamun síwuli isak (5,000).
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Eti kacom eteyyo, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa, ñíhampaatiin ña niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkaconcool Jerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Intaako toko Annas, awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa, intaako toko lompo Kayif, Saŋ, Aliksant niŋ pakakee pakati miin ma miti awaaseena ya enfakat a.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Nkapoñ kápucoopii pupoñapoñ pa pákasupak paka hátikinii. Nkacakanii: “Ti enseyme sempe niŋ ekina tom ti enceyme caacaw ínnihine káakuuñan enke?”
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Piyeer naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naasokii: “Aluu pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa niŋ ñíhampaatiin ña:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 Kaacakanool unii fíyooy inniyaake ti heenape ha eeha núuhine ha éehute ya, innicakan unii lompo puume náakuuñanee.
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Ee, niñaŋaa kameye eehe, aluu fiye púlooŋ niŋ kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel: Ti caacaw Yéesu Krista ati Naasalet, aŋa aluu innipempeŋe ya ti kuluwaa ya pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti keekete ka, ti caacawoo áyiin a aŋe naasiiŋiye hátikin aluu kásuumaayoo.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 Yéesu akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihisoke ha kiteyoo nii énankiin ya eyya aluu puluta pa ínnitine ya éyenoonii énankiin ya eehaŋe ya hitaaku nafaa.
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 “Akina lamayoo ayina unaa kafakan. Kaatuko ti púlunta pa fiye púlooŋ Pútuun pa puwufanut pakan paka cikee caacaw kati cifakan unaa.”
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Innímii ta nkásiye ta Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ híyiinate apan pakan kenseŋ keekalaŋut. Nkápannum nii Piyeer niŋ Saŋ kayenaayeno niŋ Yéesu.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Pale kamma nkacuke éekuuñanee ya naasiiŋiye pukol pupoñapoñ pa pákasupak paka, kataakut eeha efikañahan.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Fiye, nkawufan hilim Piyeer niŋ Saŋ kápuful ti éhinuma kíiti ya, nkayeno piteŋenool.
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 Nkasok: “Puume éfuuhinaa pakan paka payenke? Kaatuko káhinaahin heecukantee henfakat, pakati Jerusalem fiye púlooŋ kámeyimeyi ho, uyinaataa ho káalaacin.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Pale uñaŋaa kaafitanool eehe, timpi ihaŋ toko nihihancalooliye. Efuufeyanoolii núukupananii timpi kákup niŋ pakan paka ti caacaw Yéesu.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Nene káyonkalii Piyeer niŋ Saŋ nkakitii káakup niŋ kakalaŋan cántum ti caacaw Yéesu.
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pale Piyeer niŋ Saŋ nkañahanii: “Eeheyme hicoonoole hátikin Pútuun pa, káasiitan aluu fo káasiitan etempo? Anti nisok unii!
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Kaatuko uyinaat kaafatanool niŋ eeha nuucuke ha núusi.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Nkafeyanoolii púsooni nkakatanii kaatuko kámiit fa efikasiiŋanii ti pisiya peelitanut pítaakool kamma pakan paka púlooŋ nkayeniye hímulu Pútuun pa ti heetaakiye ha.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 Kaatuko áyiin a eetaake ya káakuuñan ka keetaapala kucukee enkuu ahaŋaahaŋ sitiil áwii ésupak (40).
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Piyeer niŋ Saŋ, ta nkakatanee ta, nkañoho pati pakanii ti káyinan nkakamanii púlooŋ eeha puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasoke ha.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Mpásiyalii eehe, poko púlooŋ nkananfool ti kaluum Pútuun pa nkasok: “Ateeteyo Pútuun, awe liile patiila niŋ t’etaam niŋ waah óo waah weeyem toko, illiil lompo kaatii ka niŋ waah óo waah weeyem lupo.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Niŋ Kunuu ka keenape ka ántunke ta infiyye maamaa atuunaa Dawid, amiikan a atii, kati asok:
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 Pumansa pa pakati \+w púlunta pa\+w* niŋ pakati kikaw ka
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 “Kaatuko pánipani, fiyuu intaakiye ti saatee eyye, Helot niŋ Pons Pilaat nkaconcoolo niŋ keeneetaat ka Pusuwif niŋ pakati Israyel kapupook Yéesu, amiikan a atii eesampanee ya aŋa annuce ya.
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 Ancuk káhinaa eeha ansoke ha ta infiyye nii efihitaako ti sempe sa sitii niŋ fa állafiye fa.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Fiye, Ateeteyo, sincan fa nkayem fa unii ti kaafeyanool, iyyankanan unii pimiikan pa pakatii úpukup hilim ha hitii niŋ híyiinate henfakat.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Yísan unii sempe sa sitii, ancuk ti caacaw Yéesu amiikan a atii eesampanee ya, álimaati hícump píyisan niŋ weecukantee utaako, púkuuña pa lompo nkákuuñanee.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Ta nkapaye ta kaluum, la nkaconcoole la íyyiyiŋan. Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka nkayeno káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa niŋ híyiinate.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Kayoŋ ka púlooŋ kiti kéeyinane ka nkiyeno pakoonool ti kunuu niŋ ti pámiiloolal. An óo an naacok faŋoo nii aŋa naataake ya eteyoo tom, nkápaacinool waah óo waah ewwa nkataake.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Niŋ sempe senfakat pupoñapoñ pa nkayeniye káatuunan eeha nkacuke ha ti hisoku nii, Ateeteyo Yéesu alitaalito ti eket ya. Poko púlooŋ, Pútuun pa mpisampanii meemak.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Taakut teyii an eesoolahe waah. Kaatuko keetaake ka pitaam, niŋ ekina tom pukumpaan nkanooman-nooman po nkácoopii mañ ma
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 nkañaakan mo pupoñapoñ pa. Poko, nkápaacinool mo ti an óo an fa naasoolahe fa.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Intaako toko áyiin aŋa nkasok Josef. Pupoñapoñ pa nkayonkaloo Barnabas, caacaw encuu ciyem: “An aŋa náhaañiyan pakan paka.” Barnabas ati miin ma miti Lewi, náafulii ti econ eyya nkasok Siip.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 Naataak etaam eyya naanoomane, náacoopii mañ ma naañaakan mo pupoñapoñ pa.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.