Atos 4
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ pakan paka, puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ áhampaatiin a ati pufaasa pa pakati ekumpaan ya enfakat ya niŋ Pusatusaay pa nkácolii.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Inseeñii meemak kamma Piyeer niŋ Saŋ nkayeniye kakalaŋan pakan paka niŋ káatuunan nii, páawoo Yéesu alitaalito ti eket ya, úmeyiyaameyi nii keekete ka lompo éfikayini élitoonii.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Fiye, nkacokii nkakulii fo eti kacom eteyyo kamma ínciniimiye.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Pale hícump ti kéesiye ka hilim ha hiti Piyeer niŋ Saŋ nkáyinan. Pákayiin paka púlooŋ kéeyinane ka ti Yéesu kayema máamun síwuli isak (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Eti kacom eteyyo, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa, ñíhampaatiin ña niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkaconcool Jerusalem.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Intaako toko Annas, awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa, intaako toko lompo Kayif, Saŋ, Aliksant niŋ pakakee pakati miin ma miti awaaseena ya enfakat a.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Nkapoñ kápucoopii pupoñapoñ pa pákasupak paka hátikinii. Nkacakanii: “Ti enseyme sempe niŋ ekina tom ti enceyme caacaw ínnihine káakuuñan enke?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Piyeer naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naasokii: “Aluu pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa niŋ ñíhampaatiin ña:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Kaacakanool unii fíyooy inniyaake ti heenape ha eeha núuhine ha éehute ya, innicakan unii lompo puume náakuuñanee.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Ee, niñaŋaa kameye eehe, aluu fiye púlooŋ niŋ kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel: Ti caacaw Yéesu Krista ati Naasalet, aŋa aluu innipempeŋe ya ti kuluwaa ya pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti keekete ka, ti caacawoo áyiin a aŋe naasiiŋiye hátikin aluu kásuumaayoo.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Yéesu akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihisoke ha kiteyoo nii énankiin ya eyya aluu puluta pa ínnitine ya éyenoonii énankiin ya eehaŋe ya hitaaku nafaa.
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 “Akina lamayoo ayina unaa kafakan. Kaatuko ti púlunta pa fiye púlooŋ Pútuun pa puwufanut pakan paka cikee caacaw kati cifakan unaa.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Innímii ta nkásiye ta Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ híyiinate apan pakan kenseŋ keekalaŋut. Nkápannum nii Piyeer niŋ Saŋ kayenaayeno niŋ Yéesu.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Pale kamma nkacuke éekuuñanee ya naasiiŋiye pukol pupoñapoñ pa pákasupak paka, kataakut eeha efikañahan.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Fiye, nkawufan hilim Piyeer niŋ Saŋ kápuful ti éhinuma kíiti ya, nkayeno piteŋenool.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Nkasok: “Puume éfuuhinaa pakan paka payenke? Kaatuko káhinaahin heecukantee henfakat, pakati Jerusalem fiye púlooŋ kámeyimeyi ho, uyinaataa ho káalaacin.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Pale uñaŋaa kaafitanool eehe, timpi ihaŋ toko nihihancalooliye. Efuufeyanoolii núukupananii timpi kákup niŋ pakan paka ti caacaw Yéesu.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Nene káyonkalii Piyeer niŋ Saŋ nkakitii káakup niŋ kakalaŋan cántum ti caacaw Yéesu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Pale Piyeer niŋ Saŋ nkañahanii: “Eeheyme hicoonoole hátikin Pútuun pa, káasiitan aluu fo káasiitan etempo? Anti nisok unii!
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Kaatuko uyinaat kaafatanool niŋ eeha nuucuke ha núusi.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Nkafeyanoolii púsooni nkakatanii kaatuko kámiit fa efikasiiŋanii ti pisiya peelitanut pítaakool kamma pakan paka púlooŋ nkayeniye hímulu Pútuun pa ti heetaakiye ha.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Kaatuko áyiin a eetaake ya káakuuñan ka keetaapala kucukee enkuu ahaŋaahaŋ sitiil áwii ésupak (40).
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Piyeer niŋ Saŋ, ta nkakatanee ta, nkañoho pati pakanii ti káyinan nkakamanii púlooŋ eeha puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasoke ha.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Mpásiyalii eehe, poko púlooŋ nkananfool ti kaluum Pútuun pa nkasok: “Ateeteyo Pútuun, awe liile patiila niŋ t’etaam niŋ waah óo waah weeyem toko, illiil lompo kaatii ka niŋ waah óo waah weeyem lupo.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Niŋ Kunuu ka keenape ka ántunke ta infiyye maamaa atuunaa Dawid, amiikan a atii, kati asok:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Pumansa pa pakati \+w púlunta pa\+w* niŋ pakati kikaw ka
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 “Kaatuko pánipani, fiyuu intaakiye ti saatee eyye, Helot niŋ Pons Pilaat nkaconcoolo niŋ keeneetaat ka Pusuwif niŋ pakati Israyel kapupook Yéesu, amiikan a atii eesampanee ya aŋa annuce ya.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Ancuk káhinaa eeha ansoke ha ta infiyye nii efihitaako ti sempe sa sitii niŋ fa állafiye fa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Fiye, Ateeteyo, sincan fa nkayem fa unii ti kaafeyanool, iyyankanan unii pimiikan pa pakatii úpukup hilim ha hitii niŋ híyiinate henfakat.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Yísan unii sempe sa sitii, ancuk ti caacaw Yéesu amiikan a atii eesampanee ya, álimaati hícump píyisan niŋ weecukantee utaako, púkuuña pa lompo nkákuuñanee.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ta nkapaye ta kaluum, la nkaconcoole la íyyiyiŋan. Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka nkayeno káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa niŋ híyiinate.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Kayoŋ ka púlooŋ kiti kéeyinane ka nkiyeno pakoonool ti kunuu niŋ ti pámiiloolal. An óo an naacok faŋoo nii aŋa naataake ya eteyoo tom, nkápaacinool waah óo waah ewwa nkataake.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Niŋ sempe senfakat pupoñapoñ pa nkayeniye káatuunan eeha nkacuke ha ti hisoku nii, Ateeteyo Yéesu alitaalito ti eket ya. Poko púlooŋ, Pútuun pa mpisampanii meemak.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taakut teyii an eesoolahe waah. Kaatuko keetaake ka pitaam, niŋ ekina tom pukumpaan nkanooman-nooman po nkácoopii mañ ma
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 nkañaakan mo pupoñapoñ pa. Poko, nkápaacinool mo ti an óo an fa naasoolahe fa.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Intaako toko áyiin aŋa nkasok Josef. Pupoñapoñ pa nkayonkaloo Barnabas, caacaw encuu ciyem: “An aŋa náhaañiyan pakan paka.” Barnabas ati miin ma miti Lewi, náafulii ti econ eyya nkasok Siip.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Naataak etaam eyya naanoomane, náacoopii mañ ma naañaakan mo pupoñapoñ pa.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.