Atos 4
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ pakan paka, puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ áhampaatiin a ati pufaasa pa pakati ekumpaan ya enfakat ya niŋ Pusatusaay pa nkácolii.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Inseeñii meemak kamma Piyeer niŋ Saŋ nkayeniye kakalaŋan pakan paka niŋ káatuunan nii, páawoo Yéesu alitaalito ti eket ya, úmeyiyaameyi nii keekete ka lompo éfikayini élitoonii.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Fiye, nkacokii nkakulii fo eti kacom eteyyo kamma ínciniimiye.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Pale hícump ti kéesiye ka hilim ha hiti Piyeer niŋ Saŋ nkáyinan. Pákayiin paka púlooŋ kéeyinane ka ti Yéesu kayema máamun síwuli isak (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Eti kacom eteyyo, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa, ñíhampaatiin ña niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkaconcool Jerusalem.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Intaako toko Annas, awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa, intaako toko lompo Kayif, Saŋ, Aliksant niŋ pakakee pakati miin ma miti awaaseena ya enfakat a.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nkapoñ kápucoopii pupoñapoñ pa pákasupak paka hátikinii. Nkacakanii: “Ti enseyme sempe niŋ ekina tom ti enceyme caacaw ínnihine káakuuñan enke?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Piyeer naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naasokii: “Aluu pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa niŋ ñíhampaatiin ña:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Kaacakanool unii fíyooy inniyaake ti heenape ha eeha núuhine ha éehute ya, innicakan unii lompo puume náakuuñanee.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ee, niñaŋaa kameye eehe, aluu fiye púlooŋ niŋ kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel: Ti caacaw Yéesu Krista ati Naasalet, aŋa aluu innipempeŋe ya ti kuluwaa ya pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti keekete ka, ti caacawoo áyiin a aŋe naasiiŋiye hátikin aluu kásuumaayoo.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yéesu akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihisoke ha kiteyoo nii énankiin ya eyya aluu puluta pa ínnitine ya éyenoonii énankiin ya eehaŋe ya hitaaku nafaa.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 “Akina lamayoo ayina unaa kafakan. Kaatuko ti púlunta pa fiye púlooŋ Pútuun pa puwufanut pakan paka cikee caacaw kati cifakan unaa.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Innímii ta nkásiye ta Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ híyiinate apan pakan kenseŋ keekalaŋut. Nkápannum nii Piyeer niŋ Saŋ kayenaayeno niŋ Yéesu.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Pale kamma nkacuke éekuuñanee ya naasiiŋiye pukol pupoñapoñ pa pákasupak paka, kataakut eeha efikañahan.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Fiye, nkawufan hilim Piyeer niŋ Saŋ kápuful ti éhinuma kíiti ya, nkayeno piteŋenool.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Nkasok: “Puume éfuuhinaa pakan paka payenke? Kaatuko káhinaahin heecukantee henfakat, pakati Jerusalem fiye púlooŋ kámeyimeyi ho, uyinaataa ho káalaacin.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Pale uñaŋaa kaafitanool eehe, timpi ihaŋ toko nihihancalooliye. Efuufeyanoolii núukupananii timpi kákup niŋ pakan paka ti caacaw Yéesu.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Nene káyonkalii Piyeer niŋ Saŋ nkakitii káakup niŋ kakalaŋan cántum ti caacaw Yéesu.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pale Piyeer niŋ Saŋ nkañahanii: “Eeheyme hicoonoole hátikin Pútuun pa, káasiitan aluu fo káasiitan etempo? Anti nisok unii!
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Kaatuko uyinaat kaafatanool niŋ eeha nuucuke ha núusi.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Nkafeyanoolii púsooni nkakatanii kaatuko kámiit fa efikasiiŋanii ti pisiya peelitanut pítaakool kamma pakan paka púlooŋ nkayeniye hímulu Pútuun pa ti heetaakiye ha.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Kaatuko áyiin a eetaake ya káakuuñan ka keetaapala kucukee enkuu ahaŋaahaŋ sitiil áwii ésupak (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Piyeer niŋ Saŋ, ta nkakatanee ta, nkañoho pati pakanii ti káyinan nkakamanii púlooŋ eeha puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasoke ha.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Mpásiyalii eehe, poko púlooŋ nkananfool ti kaluum Pútuun pa nkasok: “Ateeteyo Pútuun, awe liile patiila niŋ t’etaam niŋ waah óo waah weeyem toko, illiil lompo kaatii ka niŋ waah óo waah weeyem lupo.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Niŋ Kunuu ka keenape ka ántunke ta infiyye maamaa atuunaa Dawid, amiikan a atii, kati asok:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Pumansa pa pakati \+w púlunta pa\+w* niŋ pakati kikaw ka
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Kaatuko pánipani, fiyuu intaakiye ti saatee eyye, Helot niŋ Pons Pilaat nkaconcoolo niŋ keeneetaat ka Pusuwif niŋ pakati Israyel kapupook Yéesu, amiikan a atii eesampanee ya aŋa annuce ya.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Ancuk káhinaa eeha ansoke ha ta infiyye nii efihitaako ti sempe sa sitii niŋ fa állafiye fa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Fiye, Ateeteyo, sincan fa nkayem fa unii ti kaafeyanool, iyyankanan unii pimiikan pa pakatii úpukup hilim ha hitii niŋ híyiinate henfakat.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Yísan unii sempe sa sitii, ancuk ti caacaw Yéesu amiikan a atii eesampanee ya, álimaati hícump píyisan niŋ weecukantee utaako, púkuuña pa lompo nkákuuñanee.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Ta nkapaye ta kaluum, la nkaconcoole la íyyiyiŋan. Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka nkayeno káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa niŋ híyiinate.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Kayoŋ ka púlooŋ kiti kéeyinane ka nkiyeno pakoonool ti kunuu niŋ ti pámiiloolal. An óo an naacok faŋoo nii aŋa naataake ya eteyoo tom, nkápaacinool waah óo waah ewwa nkataake.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Niŋ sempe senfakat pupoñapoñ pa nkayeniye káatuunan eeha nkacuke ha ti hisoku nii, Ateeteyo Yéesu alitaalito ti eket ya. Poko púlooŋ, Pútuun pa mpisampanii meemak.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taakut teyii an eesoolahe waah. Kaatuko keetaake ka pitaam, niŋ ekina tom pukumpaan nkanooman-nooman po nkácoopii mañ ma
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 nkañaakan mo pupoñapoñ pa. Poko, nkápaacinool mo ti an óo an fa naasoolahe fa.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Intaako toko áyiin aŋa nkasok Josef. Pupoñapoñ pa nkayonkaloo Barnabas, caacaw encuu ciyem: “An aŋa náhaañiyan pakan paka.” Barnabas ati miin ma miti Lewi, náafulii ti econ eyya nkasok Siip.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Naataak etaam eyya naanoomane, náacoopii mañ ma naañaakan mo pupoñapoñ pa.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.