Atos 4

Kuloonaay (KRX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ pakan paka, puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ áhampaatiin a ati pufaasa pa pakati ekumpaan ya enfakat ya niŋ Pusatusaay pa nkácolii.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Inseeñii meemak kamma Piyeer niŋ Saŋ nkayeniye kakalaŋan pakan paka niŋ káatuunan nii, páawoo Yéesu alitaalito ti eket ya, úmeyiyaameyi nii keekete ka lompo éfikayini élitoonii.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Fiye, nkacokii nkakulii fo eti kacom eteyyo kamma ínciniimiye.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Pale hícump ti kéesiye ka hilim ha hiti Piyeer niŋ Saŋ nkáyinan. Pákayiin paka púlooŋ kéeyinane ka ti Yéesu kayema máamun síwuli isak (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Eti kacom eteyyo, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa, ñíhampaatiin ña niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkaconcool Jerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Intaako toko Annas, awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa, intaako toko lompo Kayif, Saŋ, Aliksant niŋ pakakee pakati miin ma miti awaaseena ya enfakat a.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nkapoñ kápucoopii pupoñapoñ pa pákasupak paka hátikinii. Nkacakanii: “Ti enseyme sempe niŋ ekina tom ti enceyme caacaw ínnihine káakuuñan enke?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Piyeer naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka naasokii: “Aluu pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa niŋ ñíhampaatiin ña:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Kaacakanool unii fíyooy inniyaake ti heenape ha eeha núuhine ha éehute ya, innicakan unii lompo puume náakuuñanee.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Ee, niñaŋaa kameye eehe, aluu fiye púlooŋ niŋ kayoŋ ka púlooŋ kiti Israyel: Ti caacaw Yéesu Krista ati Naasalet, aŋa aluu innipempeŋe ya ti kuluwaa ya pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti keekete ka, ti caacawoo áyiin a aŋe naasiiŋiye hátikin aluu kásuumaayoo.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Yéesu akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihisoke ha kiteyoo nii énankiin ya eyya aluu puluta pa ínnitine ya éyenoonii énankiin ya eehaŋe ya hitaaku nafaa.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 “Akina lamayoo ayina unaa kafakan. Kaatuko ti púlunta pa fiye púlooŋ Pútuun pa puwufanut pakan paka cikee caacaw kati cifakan unaa.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Innímii ta nkásiye ta Piyeer niŋ Saŋ ti káakup niŋ híyiinate apan pakan kenseŋ keekalaŋut. Nkápannum nii Piyeer niŋ Saŋ kayenaayeno niŋ Yéesu.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Pale kamma nkacuke éekuuñanee ya naasiiŋiye pukol pupoñapoñ pa pákasupak paka, kataakut eeha efikañahan.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Fiye, nkawufan hilim Piyeer niŋ Saŋ kápuful ti éhinuma kíiti ya, nkayeno piteŋenool.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Nkasok: “Puume éfuuhinaa pakan paka payenke? Kaatuko káhinaahin heecukantee henfakat, pakati Jerusalem fiye púlooŋ kámeyimeyi ho, uyinaataa ho káalaacin.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Pale uñaŋaa kaafitanool eehe, timpi ihaŋ toko nihihancalooliye. Efuufeyanoolii núukupananii timpi kákup niŋ pakan paka ti caacaw Yéesu.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nene káyonkalii Piyeer niŋ Saŋ nkakitii káakup niŋ kakalaŋan cántum ti caacaw Yéesu.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Pale Piyeer niŋ Saŋ nkañahanii: “Eeheyme hicoonoole hátikin Pútuun pa, káasiitan aluu fo káasiitan etempo? Anti nisok unii!
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Kaatuko uyinaat kaafatanool niŋ eeha nuucuke ha núusi.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Nkafeyanoolii púsooni nkakatanii kaatuko kámiit fa efikasiiŋanii ti pisiya peelitanut pítaakool kamma pakan paka púlooŋ nkayeniye hímulu Pútuun pa ti heetaakiye ha.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Kaatuko áyiin a eetaake ya káakuuñan ka keetaapala kucukee enkuu ahaŋaahaŋ sitiil áwii ésupak (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Piyeer niŋ Saŋ, ta nkakatanee ta, nkañoho pati pakanii ti káyinan nkakamanii púlooŋ eeha puwaaseena pa kenfakat ka pakati Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin ña nkasoke ha.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Mpásiyalii eehe, poko púlooŋ nkananfool ti kaluum Pútuun pa nkasok: “Ateeteyo Pútuun, awe liile patiila niŋ t’etaam niŋ waah óo waah weeyem toko, illiil lompo kaatii ka niŋ waah óo waah weeyem lupo.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Niŋ Kunuu ka keenape ka ántunke ta infiyye maamaa atuunaa Dawid, amiikan a atii, kati asok:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Pumansa pa pakati \+w púlunta pa\+w* niŋ pakati kikaw ka
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Kaatuko pánipani, fiyuu intaakiye ti saatee eyye, Helot niŋ Pons Pilaat nkaconcoolo niŋ keeneetaat ka Pusuwif niŋ pakati Israyel kapupook Yéesu, amiikan a atii eesampanee ya aŋa annuce ya.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Ancuk káhinaa eeha ansoke ha ta infiyye nii efihitaako ti sempe sa sitii niŋ fa állafiye fa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Fiye, Ateeteyo, sincan fa nkayem fa unii ti kaafeyanool, iyyankanan unii pimiikan pa pakatii úpukup hilim ha hitii niŋ híyiinate henfakat.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Yísan unii sempe sa sitii, ancuk ti caacaw Yéesu amiikan a atii eesampanee ya, álimaati hícump píyisan niŋ weecukantee utaako, púkuuña pa lompo nkákuuñanee.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Ta nkapaye ta kaluum, la nkaconcoole la íyyiyiŋan. Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka nkayeno káatuunan hilim ha hiti Pútuun pa niŋ híyiinate.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Kayoŋ ka púlooŋ kiti kéeyinane ka nkiyeno pakoonool ti kunuu niŋ ti pámiiloolal. An óo an naacok faŋoo nii aŋa naataake ya eteyoo tom, nkápaacinool waah óo waah ewwa nkataake.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Niŋ sempe senfakat pupoñapoñ pa nkayeniye káatuunan eeha nkacuke ha ti hisoku nii, Ateeteyo Yéesu alitaalito ti eket ya. Poko púlooŋ, Pútuun pa mpisampanii meemak.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taakut teyii an eesoolahe waah. Kaatuko keetaake ka pitaam, niŋ ekina tom pukumpaan nkanooman-nooman po nkácoopii mañ ma
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 nkañaakan mo pupoñapoñ pa. Poko, nkápaacinool mo ti an óo an fa naasoolahe fa.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Intaako toko áyiin aŋa nkasok Josef. Pupoñapoñ pa nkayonkaloo Barnabas, caacaw encuu ciyem: “An aŋa náhaañiyan pakan paka.” Barnabas ati miin ma miti Lewi, náafulii ti econ eyya nkasok Siip.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Naataak etaam eyya naanoomane, náacoopii mañ ma naañaakan mo pupoñapoñ pa.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.