Atos 2
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Ta pahaaño pa piti Pentekos mpútuuniye ta, kéeyinane ka ti Yéesu púlooŋ nkayeno nantoonool.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Tokotoko pahampanane mpúfulii patiila samat nii pasapal hiyam heehiñe. Pahampanane empuu mpimeeŋan ekumpaan ya púlooŋ eyya nkayeniye ya teyyo.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Ti oom káasiiŋuma, waah núufulii teyii weecuke nii kíleeluuf kiti seemak, nkihancaloolo nkinaŋo ti an óo an teyii.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka nkáyaañ káakup niŋ pikee pikaŋ samat nii fa Kunuu ka keenape ka nkuwufanii fa.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Fiye, intaako toko Pusuwif kéefulii ti mah ma púlooŋ miti púlunta pa nkayeno Jerusalem. Nkayeno pákayiin keefeye Pútuun.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Ta nkásiye ta pahampanane empuu, kayoŋ kenfakat nkuconcool. Innímii kamma an óo an teyii náasiye pinapana pa pakati Yéesu nkayeniye káakup ti híleeluufuyoo eeha náacuuwe ha.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Nkaŋaŋo ínnimii nkacakan: “Fo keeyem ka fiye púlooŋ ti káakup pakati Galilee tom?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Weyme uwune an óo an tuunaa púlooŋ náayemiyii ti hísiyu ti híleeluufuyoo eeha náacuuwe ha?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Unaa kéefuliyaa ka Paat, Meti niŋ Elam; pakan kéefulii Mesopotami, Judaay niŋ Kapatos; pakan kéefulii Pont niŋ Asii,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 kéefulii Filiki niŋ Panfili, kéefulii Esipt niŋ misaatee ma miti Libiya meekole ma saatee ya eti Silen. Pakakee tuunaa nkáfulii Room,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Kilet niŋ Arabiya, pakakee paka Pusuwif, pakakee paka lompo keeyesane eloŋ ya eteyii nkananf ti pítin pa piti Pusuwif pa. Pale unaa púlooŋ núusiyii ti káakup ti kíleeluuf unaa enka núucuuwaa ka ti kakaman waah wa wenfakat wa weemeeŋe wa ewwa Pútuun pa mpíhine wa!”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Nkaliim meemak ínnimii, nkatowo ti ecakanoolo: “Eehe weyme níhiyisane?”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Pale pakakee paka nkápalahool kéeyinane ka ti Yéesu nkalenkenii nkasok: “Payenkuu kákumanaakuman!”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Púful toko, Piyeer naasiiŋo niŋ pupoñapoñ pa ŋaasuwan niŋ oonool a. Ti hiceeku, náayaañ káakup niŋ kayoŋ ka apusok: “Aluu pakanam Pusuwif pa niŋ aluu púlooŋ keekine ka Jerusalem nísiitanam pinap, inci pikaman aluu heeyem ha ti pitaako.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Pakan paka payenke kákumanut samat nii fa ínninunkoole fa, cicomaacomo.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Haani! Pale eehe ayaamakoola ya Sowel náatuunane:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 'Pútuun pa pusok: "Ti kunoom ka kikelan ka,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Ee, háati pimiikan pa pakatoom, pákayiin paka niŋ pakaal paka,
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Fáhin waah weecukantee nuucukee patiila,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Caanak ca éficinim,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Tempo an óo an eeluume
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Aluu pakati Israyel, nísiitan pinap eeha inci inkaakaay ha aluu hisoku: Yéesu ati Naasalet akina an aŋa innimeya nii Pútuun pa umpa neyoo kaatuko puwufanoowufan íhinu hátikin aluu waah wenfakat, hícump píyisan niŋ weecukantee samat nii fa innimeya wo fa aluu himuum aluu.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Yéesu aŋe acokeecok naawufanee aluu samat nii fa Pútuun pa mpílafiye fa, pikina peemeya pa eehuu púlooŋ hítaakumo. Aluu nimukoo, ta inniwufanoo ta píhina heenaput ha kapipempeŋoo ti kuluwaa ya.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Pale Pútuun pa mpúfulanoo ti kúnuul ka kiti eket ya, mpíñahaniyoo ti eloŋ ya, kaatuko eket ya etaakut sempe teyoo.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Dawid naasok kiteyoo:
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ekina ewune yaanam neemon, inci oopa ti caacook niŋ pásuuma.
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Kaatuko awe Pútuun aatikatam piyeno pati keekete ka,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Aáyisanaam-yísan ñítin ña ñeekaaye ña pati eloŋ ya,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Aluu pakanam, inci púkup naaluu niŋ híyiinate kiti maamaa atuunaa amansa ya Dawid. Aketaaket naahokee, fo fíyooy hiyaak ha hiteyoo hoopuha le tuunaa.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Pale Dawid ayenaayeno ayaamakoola, náameyi eeha Pútuun pa mpisintooliye ha teyoo nii éfipufulanii ti miin ma miteyoo amansa samat nii akina.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Dawid naacuk eeha Pútuun pa mpikaakaay ha íhinu hátikin, náakup kiti pilito pa piti Eenucee ya ati Pútuun pa, ta naasoke ta nii akatutee pati keekete ka, eniinoo lompo efutut ti hiyaak ha.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Yéesu aŋe Pútuun pa mpilitane ti eket ya, unii púlooŋ utantake ho.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Naasilanee ti epees yáali eti Pútuun pa Paapaa ateyoo, mpuwufanoo Kunuu ka keenape ka samat nii fa mpusokoo fa. Aŋe inniyem ya fiye ti hicuku ínnisi ekina eyem kawun etempo enka mpíniisii ka toonii.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Dawid himuumoo asiliit alacana pale naasok:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 fo ta inci fatah ta pikamooli ti wooti ayyeno amansa ya ateyii."'
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Fiye aluu pakati Israyel púlooŋ niñaŋaa kameye eehe pánipani, Yéesu aŋe, aŋa innipempeŋe ya ti kuluwaa ya, Pútuun pa píhinoo apiyeno Ateeteyo niŋ lompo Eenucee ya.”
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Ta pakan paka nkásiye ta eehe, ínciitiyii meemak nkacakan Piyeer niŋ pakakee pupoñapoñ pa, “Aluu pakan unii, puume nuuñaŋe íhinu?”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Piyeer naañahanii: “Níwunko umuuyen wa utaaluu, an óo an ti aluu náahinee pátise ti caacaw ca citi Yéesu Krista, ancuk umuuyen wa utaaluu nuuponketee, Pútuun pa mpuwun aluu Kunuu ka keenape ka.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Kaatuko Pútuun pa píyinananaa-yínanan nii efipuwufan ko aluu niŋ epuuk aluu niŋ lompo keekine ka pílaaŋ, focaa payenka púlooŋ Ateeteyo Pútuun pa putuunaa mpikaakaay ka éyonkalii.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Piyeer naapenanii kunuu niŋ kikee kilim keemeeŋe, naaŋiiniyii ti hisoku: “Nifakan faŋ aluu ti ekaay eenaput eyye!”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Keecoone ka hilim ha hiti Piyeer nkáhinee pátise, máamun pakan síwuli síhaaciil (3,000) nkananf ti oom hinoom kéeyinane ka.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Kéeyinane ka nkákipen ti káasiitan eeha pupoñapoñ pa nkakalaŋanii ha; nkákipen lompo ti pucokool piliit, ti káapaacinool kúmpuul niŋ ti kaluum.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 An óo an naameeŋ niŋ ewatate, kamma Pútuun pa mpíhine hícump píyisan niŋ weecukantee wéenapii ti pupoñapoñ pa.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Kéeyinane ka púlooŋ nkacokool, nkápaacinool waah óo waah ewwa nkataake.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Pikee pa, nkanooman pitaam pa piteyii niŋ hitaaku ha hiteyii, nkápaacinool mañ ma, nkawufan an óo an fa naasoolahe.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Hinak óo hinak nkaconcool ti hank ha hiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa, nkápaacinool kúmpuul ti pukumpaan pa piteyii, nkali nantoonool niŋ pásuuma, an péemakiyanooliit.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Nkanimpan Pútuun pa, pakan paka púlooŋ nkálafiyii. Hinak óo hinak Ateeteyo napenan ti kayoŋ ka kiteyii pakan keefakanee.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.