Atos 19
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Ta Apolos naayeniye ta ti saatee ya eti Kolint, Póol naanap ti pítin pa piti mítintiŋ ma, naacol Efes. Naatook toko pakakee pinapana
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 naacakanii: “Fo Kunuu ka keenape ka kúwanooniyoo-wano taaluu ta ínniyenoonii ta kéeyinane?” Pale nkañahanoo: “Utaapala úsi nkákupe kiti Kunuu ka keenape ka!”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Póol naacakanii: “Ooto eyyeyme pátise ínnihinee?” Nkañahanoo: “Pátise ya eti Saŋ.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Póol naasokii: “Saŋ ápatiseyaa-pátise kéelafiye ka púwunko umuuyen wa uteyii. Naasok kayoŋ ka kíyinan ti aŋa eeyem ya ti ékey pusonoo, akina ayem Yéesu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ta pinapana pa nkásiye ta eehuu, nkáhinee pátise ti caacaw ca citi Ateeteyo Yéesu.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Póol naalemp sipeesoo teyii, Kunuu ka keenape ka nkúwanoonii teyii. Fiye, nkayeno káakup ti pikee pikaŋ nkayaamakool kilim enka Pútuun pa mpuwufanii ka.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Pákayiin paka payenkuu púlooŋ nkayeno máamun pakan ŋaasuwan niŋ pákasupak.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Fo kiim káhaaciil Póol nakaay ti éluumuma ya eti Pusuwif pa, ápinakup niŋ híyiinate náatuunan cáwii ca citi Pútuun pa, náakupat niŋ keeyeniyoo ka káasiitan, naaŋes íhinuyii kápiyinan.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Pale pakakee teyii kéeciita káakup nkapook káyinan nkákup heenaput kiti Pítin pa piti Yéesu hátikin pakan paka púlooŋ. Fiye, Póol naakatanii naacoopool pinapana pa, nákupat niŋ pakan paka hinak óo hinak lati ékalaŋanuma ya eti Tilanus.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Eehuu nihitaako fo sitiil súsupak, ancuk keekine ka púlooŋ ti mah ma miti Asii, Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif nkási hilim ha hiti Ateeteyo.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Po ti saatee ya eti Efes, Pútuun pa mpíhin hícump weecukantee wenfakat úpunapii ti sipees Póol.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Fiye, nkacoop pati kéekuuñe ka ufonkoloŋ niŋ ufaal wéelike Póol. Kéekuuñe ka nkákuuñanee, kísaalumant nkúful teyii.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Intaako pakakee Pusuwif payenka nkamuusool ti pisaatee pa hiyaanu kísaalumant ti payenka nkúwuuliye ka. Nkaŋes hicoopu caacaw ca citi Ateeteyo Yéesu kapiyaan ko, kapinkasok: “Sok aluu, ti caacaw Yéesu aŋa Póol nátuunan ya, nífulii!”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Akee awaaseena enfakat Asuwif, caacawoo Sekewa, naataak pikampaani isak niŋ pákasupak payenka nkáhin eehuu.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Pale, hísaalumant nihisokii: “Yéesu inci méyiyoomeyi, Póol inci méyimeyi akina ayem ayme, pale aluu niyem pakayme?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ayíin a aŋa hísaalumant ha níhiwuuliye ha naalaakiyii, naasapii meemak naaheekii poko púlooŋ fo nkáful ti ekumpaan ya niŋ katey ñáfalfali siniinii musontuwaay.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Keekine ka Efes púlooŋ, Pusuwif niŋ keeneetaat Pusuwif, nkási eehuu. Poko púlooŋ nkameeŋ niŋ ewatate, nkámul caacaw ca citi Ateeteyo Yéesu.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Hícump ti kéeyinane ka nkákey hátikin pakan paka nkawatanoolo nkakaman heenaput ha eeha nkáhine ha.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Teyii intaak púpatuuta, hícump níhicoopii púpukoo pa piteyii nkácumpool po nkasowan po hátikin pakan paka púlooŋ. Ta nkafine ta púpukoo pa nkacuk nii, niŋ kanoomanaa po éfikayini káakuuman pakan síwuli áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (50,000) hinoom púmpuluŋ.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Fiyuu hilim ha hiti Ateeteyo níhimeyiyee pihaŋhaŋ toko, níhiyisan sempe eteeho. Kasowan púpukoo pa piti púpatuuta pa|alt="L’incinération des livres des magiciens" src="GW 184.jpg" size="col" loc="19:19-20" copy="Wade NT" ref="19:20"
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Pamuusal eehuu, Póol naacok pikaayu Jerusalem, pale áfaayaañ apinap ti mah ma miti Masetoni niŋ Akayi. Naasok: “Niŋ inci fúlaa Jerusalem, ñaŋaa pikaayu lompo Room.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Fiye, naapoñ Timote niŋ Elast, pákasupak ti payenka nkayankananoo ka, ti mah ma miti Masetoni. Akina, naatowo ti mah ma miti Asii fo kikee kunoom.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ti oom caanak, saatee ya eti Efes neewen meemak kamma Pítin pa piti Yéesu.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Intaako áyiin aŋa nkasok Temetilus, asafa mukumpaan miti mañ meenakoole nii ekumpaan ya enfakat ya la nkakaay la kaluum pútuun pa piteyii peeyaale pa empa nkasok pa Altemis. Toko, akina niŋ píhina pa pakateyoo nkataak mañ meemeeŋe.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Hikee hinoom, naaconcoolanii niŋ pakakee payenka nkáhin ka páhin pa poonool puu, naasokii: “Pákawiyam, nímeyimeyi nii, ti páhin pa putuunaa nuutaakaa hícump mañ.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Pale nicukaacuk ínnisi heetaakiye ha: Póol aŋuu asok nii waah óo waah ewwa pakan paka nkamemanoole niŋ sipeesii uyinaat piyeno Pútuun, naacoopool ti eehuu hícump pakan. Neetaat Efes lamma náahine eehuu pale focaa Asii fiye púlooŋ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Neetaat páhin pa putuunaa lamma piyina hitaaku caacaw ceeŋoota, pale ekumpaan ya eti Altemis, pútuun pa penfakat pa putuunaa, éfeeyiniyee lompo káawiiniyan, Altemis himuum eteyyo néeful ti hamake eteyyo. Apan pakati Asii púlooŋ niŋ keekine ka pan óo pan ti púlunta pa nkátuul po!” Temetilus naaconcoolan pákawiyoo apunoŋanii ti Póol|alt="Temetilus regroupe ses amis/coéquippiers pour leur mettre en mal avec Paul" src="GW 185.jpg" size="col" loc="19:23-27" copy="Wade NT" ref="19:27"
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ta nkásiye ta eehuu, kiiñii nkili meemak nkácook kaaceeceekool: “Altemis ati Efes ámakimaki!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Fiyiit, saatee ya púlooŋ neenakanoolo pánipani. Kayoŋ ka nkucok Kayus niŋ Alistaak, pákasupak pakati Masetoni kéenapoolii niŋ Póol ti kaakaawool ka, nkahiliikan kápuhuunii fo ti híliŋ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ti oom enakanoolo, Póol náalafi pikaayu káakup niŋ kayoŋ ka, pale pinapana pa kakatanutoo ápihin ho.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Intaako fala ti pakati kikaw ka keeyem pákawiyoo, nkapoñ kapuluumoo timpi akaay pati híliŋ ha.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Fiye, kayoŋ ka nkiliiñaloolo: pakakee paka nkayeno hiceeku kapusok eehe, pakakee paka nkaceek kapusok hikee. Hícump ti poko kámiit fala heeconcoolanii ha.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Pusuwif pa nkátunk hátikin akee áyiin aŋa nkasok Aliksant nkasokoo akaman kayoŋ ka heetaakiye ha. Fiye, náaseepin epeesoo kati ákup niŋ kayoŋ ka.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Pale ta nkacuke ta nii Aliksant Asuwif, poko púlooŋ nkaceek ti coonool niŋ hilim ha hoonool huu fo sitalaŋ súsupak ti hisoku: “Altemis ati Efes ámakimaki!”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ti pikelan, ákoosumpeel a ati saatee ya náahin kayoŋ ka kipifatan, naasok ko: “Aluu pakati Efes, fo taakaataak an éemiit nii Efes eyem émankuma ya eti ekumpaan ya enfakat ya eti Altemis aŋa eemaka ya? Ayme ámiit nii énankiin eteyyo eeñeeya ya éenowii ya épufulii patiila, Efes lompo neeyem?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 An ayinaat ho káalaacin. Fiye, niñaŋaa kaatempan timpi níhin waah péemiiloolut.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Nícoopiyoocoop le pákayiin paka payenke, apan káliput ti púluumuma pa, kateñalut lompo pútuun pa peeyaale pa putuunaa.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Niŋ Temetilus niŋ píhinayoo kataakaa héeciitiyii ti pakan, taakaataak kunoom kiti kíiti intaak lompo píhina kíiti. Kakaay kapunookii po!
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Niŋ nitaakaa eeha innikaakaay hisoku lompo, po efihipayee káakup picaaŋ cataŋ hátikin pakan paka niŋ ñíhampaatiin ña.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Kaatuko pakati Room éfikayini unaa hinooku ti heetaakiye ha fíyooy ti hisoku nii úyiyiŋanaa-yíyiŋan saatee ya, apan étuuyiniyaa kakaman heewune nuuconcooliyaa.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Ta naapaye ta hisoku eehuu naahancalool kayoŋ ka.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.