Atos 14
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Po, ti saatee ya eti Ikoñum, moonool muu nii heetaakiye ha Antiyok, Póol niŋ Barnabas nkanako ti éluumuma ya eti Pusuwif pa nkayeno káakup fo hícump Pusuwif niŋ keeneetaat Pusuwif káyinan.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Pale Pusuwif pa keepooke ka káyinan nkanoŋan keeneetaat ka Pusuwif kapitaak pámiiloolal peenaput ti kéeyinane ka.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Póol niŋ Barnabas nkakampan Ikoñum ti káakup niŋ híyiinate niŋ káyinan kiti Ateeteyo. Ateeteyo lompo naawufanii kayine kiti íhinu hícump píyisan niŋ weecukantee ápiyisan nii hilim ha hiti panap pa piteyoo eeha nkátuunan ha, hiti pánipani.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Pakan paka pakati saatee ya nkápaacinoolo: pakakee ti kaapii ka kiti Pusuwif pa, pakakee paka ti kaapii ka kiti pupoñapoñ pa pákasupak paka.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Pusuwif pa niŋ keeneetaat ka Pusuwif niŋ ñíhampaatiin ña pakateyii, nkasiiŋo kati kakallan Póol niŋ Barnabas kati kamukii niŋ kaanunkal pukumpa.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Ta pupoñapoñ pa nkásiye ta eehuu nkatey Listal niŋ Teep, pisaatee piti Likawoni, niŋ ti pisaatee pa péekinkoole po pa.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Po lompo nkayeno káatuunan ekooŋan ya éesuume ya.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Intaako ti saatee ya eti Listal áyiin aŋa nayeno tan óo tan kayen kamma wootoo núuhute, éehute kápiliŋ ta naapukee, ataapala akaay.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Hikee hinoom naayeno káasiitan Póol, Póol naasiiŋan ñíkinoo teyoo naacuk nii aŋe, ataakaataak káyinan kiti káakuuñanee.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Naaceek naasokoo: “Lito insiiŋo aapucoonool ciit!” Ayíin a naanuut náayaañ pikaayu.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ta kayoŋ ka nkucuke ta eeha Póol náahine ha nkaceek ti kaŋ ya eteyii Likawoni nkasok: “Ñútuun ña ñíwanooniyoo tuunaa samat nii pakan.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Nkawas Barnabas caacaw ca citi pútuun pa piteyii “Sás”; páawoo Póol ayem ákupa yuu, nkayonkaloo “Heemes”.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Awaaseena ya ati ekumpaan ya eti Sás eeyem ya puson saatee ya náakey ti ñutum ña náacoopoolii kíciin niŋ páluufeen. Akina niŋ kayoŋ ka nkálafi kaawaaseen kíciin ka pupoñapoñ pa pákasupak paka.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Pale ta Barnabas niŋ Póol nkásiye ta eehuu, nkahaacalool kúsool ka kiteyii kápiyisan nii cíitiyiiciiti meemak, nkatey kapinako ti kayoŋ ka nkasokii niŋ hiceeku:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Aluu pákawiyam, weyme ínnihine fiyuu? Unii lompo pakan kenseŋ samat nii aluu! Ukéyyookey écoopii aluu ekooŋan ya éesuume ya kati nikatan pínaati pa pitaaluu peetaakut pa nafaa ínniyesoonii peti Pútuun pa peeyem pa kaloŋa. Pikina piliile patiila niŋ t’etaam niŋ waah óo waah weeyem toko, mpiliil lompo kaatii ka niŋ waah óo waah weeyem lupo.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ti caanak ca citi símaama unaa, pikatanaakatan písii pa púlooŋ pipimamal pítin pa péesuume po pa.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pale píyekuniit éyisanoolo pínapii ti heenape ha eeha mpíhin ha ti pakan paka, samat nii fa mpúwananii fa etiil, mpuwufan aluu pamaañal peenape ta incole ta toko, mpuwufan aluu paliyal fo nisiit, mpimeeŋan saan aluu lompo niŋ pásuuma.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Pale háati eeha pupoñapoñ pa nkasoke ha, ínciiti meemak kati kakit kayoŋ ka kaawaaseenii kíciin ka.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Púful toko, pakakee Pusuwif nkácolii kápufulii ti pisaatee pa piti Antiyok niŋ Ikoñum. Nkañak kayoŋ ka ti kaapii ka kiteyii nkanunkal Póol pukumpa kati kamukoo. Nkáhuunoo fo káful ti saatee ya, kaatuko cukiicuk nii aketaaket.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Pale pinapana pa, ta nkákinkoole ta Póol, náalitoonii, naanako ti saatee ya. Kayoŋ ka nkúhuun Póol tíkitaaŋ saatee ya pucukii nii aketaaket|alt="La foule qui tire Paul a meme le sol en dehors du village croyant qu’il est mort" src="GW 174.jpg" size="col" loc="14:19-20" copy="Wade NT" ref="14:20"
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Nkayeno ti saatee eyyuu káatuunan ekooŋan ya éesuume ya fo nkataake hícump pakan kéeyinane ti Yéesu. Púful toko, nkañoho ti pisaatee pa piti Listal, Ikoñum niŋ Antiyok ti mah ma miti Pisiti.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Po, nkapenan pinapana pa káyinan, nkapenanii lompo kunuu kati katowo ti hicoku piliit tiw ti káyinan ka. Nkasokii: “Fo ucukaa hícump kúnuul kati unakiyaa ti cáwii ca citi Pútuun pa.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Lan óo lan la taake kéeyinane, Póol niŋ Barnabas nkamamal pakan kati kayeno ñíhampaatiin. Kapipa kaluum niŋ suŋ, nkañomanii Ateeteyo aŋa poko púlooŋ nkáyinane ya teyoo.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Fiye nkanap ti mah ma miti Pisiti nkacol ti mah ma miti Panfili.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ta nkátuunane ta pakati saatee ya eti Peek ekooŋan ya éesuume ya, nkawano ti saatee ya eti Atali.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Púful toko, nkáyuuko ti piteen penfakat kapuñoho Antiyok ti mah ma miti Siriya. Ti oom saatee impi kañomanee ti sipees Pútuun pa, le niŋ éfikacook páhin etempo empa nkapaye pa.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ta nkacole ta, nkaconcoolan kéeyinane ka nkakamanii eeha púlooŋ Pútuun pa mpíhine ha neyii niŋ fa mpípankine fa putum pa piti káyinan ka ti keeneetaat ka Pusuwif.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Nkakampan po niŋ pinapana pa.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.