Atos 13
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Intaako ti kéeyinane ka pakati Antiyok piyaamakoola niŋ pikalaŋana, poko kayem: Barnabas, Sóol, Simeyon aŋa nkasok ya Apáani, Lusiyus ati Silen niŋ Manayen (akina ayem éekulee ya nantoonool niŋ amansa ya Helot Antipas).
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Hikee hinoom, poko ti suŋ niŋ kaanimpan Ateeteyo, Kunuu ka keenape ka nkusok: “Niyenan ti kaapii Barnabas niŋ Sóol, hak páhin empa inci iyyonkalii pa.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Fiye, ta nkapaye ta suŋ niŋ kaluum nkalemp sipeesii ti Barnabas niŋ Sóol, púful toko, nkakatanii kapikaay.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Fiye, ta Kunuu ka keenape ka nkupoñe ta Barnabas niŋ Sóol, nkakaay ti saatee ya eti Selusi. Kápuful toko, nkáyuuko ti piteen penfakat nkakaay ti econ ya eti Siip.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ta nkacole ta Siip ti saatee ya eti Salamin, nkátuunan ekooŋan ya éesuume ya ti púluumuma pa piti Pusuwif pa. Saŋ Mark naayeniyii kayankanan.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Nkafiitan econ ya púlooŋ fo ti saatee ya eti Pafos. Ta nkacole ta Pafos nkatook toko áyiin pátuuta aŋa nkasok Pal-Yéesu, Asuwif eecokooliye nii ayaamakoola.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Améyooli-méyooli niŋ ati hikaw ha hiti econ ya aŋa nkasok ya Seesiyus Póolus, áyiin eecohatiye. Hikee hinoom, ati hikaw ha naapoñ kápiyonkalii Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafilafi káasiitan ekooŋan ya éesuume ya.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Pale pátuuta pa Elimas (caacawoo ti kaŋ ya eti Kilek) naapook Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafiit ati hikaw ha kati áyinan ti Yéesu Krista.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Fiye, Sóol aŋa nkasok ya lompo Póol naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka. Naasincanoo caw
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 naasokoo: “Awe nincaama, áhina heenaput, añii Seetaani, akamool heenape! Teyme áafayekuno kaanakanool tooñaa ya eti Ateeteyo?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Fiye síitan, Ateeteyo afaasapi, aatinenecuk caanak ca, áafafuum fo cikee caanak.” Tokotoko Elimas náafuum, naayeno ti énimaan. Naayeno toko káamaaputool aŋa áfaatintiŋanoo.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Ta ati hikaw ha naacuke ta heetaakiye ha, náayinan ti Ateeteyo Yéesu. Eeha nkakalaŋanoo ha hinakiyoonako meemak. Pátuuta pa Elimas naapook Barnabas niŋ Sóol|alt="le magicien Elimas refuse Saul et Barnabas" src="GW 169.jpg" size="col" loc="13:6-12" copy="Wade NT" ref="13:12"
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Púful toko, Póol niŋ pinapooloo nkáyuuko ti piteen penfakat ti saatee ya eti Pafos kapikaay Peek, saatee eti mah ma miti Panfili. Saŋ Mark náatahiyii toko náañohoonii Jerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pale Póol niŋ pakakee paka, kápuful Peek nkakaay Antiyok, saatee eti mah ma miti Pisiti. Ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa nkanako ti éluumuma ya nkayeno.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ta nkapaye ta kalaŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis niŋ pakiical pa piti piyaamakoola pa, ñíhampaatiin ña pakati éluumuma ya nkapoñ an apicaasokii: “Aluu pakan unii, niŋ nitaakaa eeha efinisok keeyem ka le kati nipenanii káyinan, níyiniyini káakup.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Póol naalito. Náaseepin epeesoo, naasok: “Aluu pakati Israyel niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, nísiitanam!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Pútuun pa piti pakati Israyel, pimamalaamamal símaama unii. Mpíhinii kapimeeŋ ta nkayeniye ta ti mah ma miti Esipt. Púful toko, mpúfulaniyii po niŋ sempe etempo.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Fo sitiil áwii ésupak (40) mpumukutoolo neyii ti káahaaŋ ka tes.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Mpumukal sísii isak niŋ súsupak ti mah ma miti Kanaan, mpuwufan pakan etempo etaam ya épiyenoonii eteyii.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Eehuu púlooŋ, pifiyo eteeho pitaakaa fiye máamun sitiil sikeme sipaakiil niŋ áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (450).
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Púful toko, pakan paka nkasok nii kálafilafi hitaaku amansa. Pútuun pa mpuwufanii Sóol añii ya ati Kis ati miin ma miti Benjamin, akina ayeniye amansa ya ateyii fo sitiil áwii ésupak (40).
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Pale Pútuun pa mpúfulanoo ti himansate ha mpíhin Dawid apiyeno amansa ya ateyii. Mpúkup kiteyoo ti hisoku nii: 'Cukaacuk Dawid añii ya ati Yesaay, áyiin eenowaam ti yaan, áfaahin eeha púlooŋ inci íllafiye ha ápihin.'
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Ti miin ma miti Dawid aŋuu, Pútuun pa mpúfulanii Afakana ya ati Israyel, samat nii fa mpíyinanane fa ta infiyye. Akina ayem Yéesu.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Le niŋ Yéesu áfaakey, Saŋ naayeno káatuunan pakati Israyel púlooŋ: 'Níhinee pátise nípiyisan nii níwunkaawunko umuuyen wa utaaluu.'
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ta páhin pa piti Saŋ mpulohane ta hipayu, naasok: 'Ti aluu, inci yem ayme? Inci neetaat aŋa inniyem ya ti hítuulu. Pale nísiitan: aŋuu áfaakey pusonam, inci yinaat fala káfulan pisamata pa piteyoo.'
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Aluu pakanam, keeyem ka epuuk Abraham, niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, unaa Pútuun pa mpúpoñii hilim ha hiti kafakan enke.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Pánipani, pakati Jerusalem niŋ ñíhampaatiin ña pakateyii kakiiwut Yéesu nkamukoo. Pale ta nkamukoo ta, ti káameyaatiyii nkáhine heesokee ha ti pakiical pa piti piyaamakoola pa empa nkakalaŋ pa lóokuŋ óo lóokuŋ ti hinoom ha hiti kayeno ka.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Kacukut heewune kati áhinee kíiti naamukee, pale háati fo, nkaluum Pilaat apumukoo.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Ta nkapaye ta íhinu heekiicee ha púlooŋ teyoo ti hilim ha hiti Pútuun pa, nkáwananiyoo ti kuluwaa ya, nkahokoo ti hiyaak.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti eket ya!
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Fo kunoom keemeeŋe Yéesu náfulii ti pakan paka, keeyeniyoo ka kanapan kápiliŋ ti mah ma miti Galilee fo ti saatee ya eti Jerusalem. Poko kayem fiye ti káatuunan pakati Israyel eeha nkacuke ha.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Unii payenke, úcoopiyoocoop aluu ekooŋan ya éesuume ya eyye: Eeha Pútuun pa mpíyinanane ha símaama unii nii efihitaako,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 fiye, mpíhin ho unii epuukii, ta mpilitane ta Yéesu ti eket ya, samat nii fa inkiicee fa ti hícimu ha hísupiyenu ha hiti pakiical pa piti kícimu ka. Mpusok:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Pútuun pa mpusok nii éfipilitaniyoo ti eket ya, eniinoo etefut. Fiye mpusoke ho:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 “Ekina ewune Dawid nene akiic ti hilim ha hiti Pútuun pa apusok po:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Dawid ti caanak ca citeyoo, ta naapaye ta íhinu waah wa púlooŋ ewwa Pútuun pa mpílafiye wa, naaket. Naahokee niŋ símaamayoo, eniinoo neefut.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Pale aŋa Pútuun pa mpilitane ya ti eket ya, afutut.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Fiye, nitah kunuu ancuk eeha piyaamakoola pa nkasoke ha timpi hitaako aluu. Kasok:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 'Nisincan, aluu kéewiiniyanaam ka,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Ta Póol niŋ Barnabas nkayeniye ta hífulu ti éluumuma ya, pakan paka nkaluumii kati káñohoonii lóokuŋ eyya lupo, ti hinoom ha hiti kayeno ka, kati kátuunanii nene eehuu.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ta nkahancooliye ta, hícump Pusuwif niŋ keenanfe ka ti pítin pa piti Pusuwif pa nkanapool niŋ Póol niŋ Barnabas. Pupoñapoñ pa pákasupak paka nkákup neyii, nkasokii kákipen kati katowo ti kaasampan ka kiti Pútuun pa.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa níhicolii, máamun pakan paka púlooŋ pakati saatee ya kaconcooliye kati kásiitan hilim ha hiti Pútuun pa.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ta Pusuwif pa nkacuke ta kayoŋ ka, nkataak paheeka ti Póol niŋ Barnabas. Ta Póol naayeniye ta káatuunan nkálaacinoo nkateñaloo.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkañahanii niŋ híyiinate henfakat, nkasokii: “Ti aluu Pusuwif pa hilim ha hiti Pútuun pa nihiñaŋee hícooku káatuunanee. Pale páawoo nipookaapook ho, innicokoolo nii nítuuniit hitaaku eloŋ ya eepayantoo ya, fiye, unii efuuyeso ti keeneetaat ka Pusuwif.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Kaatuko eehe Ateeteyo naasoke unii. Asok:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Ta keeneetaat ka Pusuwif nkásiye ta eehuu, ínsuumii meemak, nkáyaañ hímulu hilim ha hiti Ateeteyo. Nkáyinan, poko púlooŋ payenka Pútuun pa mpimamale ka kati kataak eloŋ ya eepayantoo ya.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Hilim ha hiti Ateeteyo nihihancaloolo ti mah ma púlooŋ.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Pale Pusuwif pa nkanoŋan pakaal paka keemaka ka kéetuule ka Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin saatee ya, nkalito ti Póol niŋ Barnabas, nkakallanii fo káfulanii ti mah ma miteyii.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkahank haafol ha ti wootii kápiyisanii nii Pútuun pa efipisapii, nkakaay ti saatee ya eti Ikoñum.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Pinapana pa nkameeŋ niŋ pásuuma niŋ Kunuu ka keenape ka.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.