Atos 13

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Intaako ti kéeyinane ka pakati Antiyok piyaamakoola niŋ pikalaŋana, poko kayem: Barnabas, Sóol, Simeyon aŋa nkasok ya Apáani, Lusiyus ati Silen niŋ Manayen (akina ayem éekulee ya nantoonool niŋ amansa ya Helot Antipas).
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Hikee hinoom, poko ti suŋ niŋ kaanimpan Ateeteyo, Kunuu ka keenape ka nkusok: “Niyenan ti kaapii Barnabas niŋ Sóol, hak páhin empa inci iyyonkalii pa.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Fiye, ta nkapaye ta suŋ niŋ kaluum nkalemp sipeesii ti Barnabas niŋ Sóol, púful toko, nkakatanii kapikaay.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Fiye, ta Kunuu ka keenape ka nkupoñe ta Barnabas niŋ Sóol, nkakaay ti saatee ya eti Selusi. Kápuful toko, nkáyuuko ti piteen penfakat nkakaay ti econ ya eti Siip.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ta nkacole ta Siip ti saatee ya eti Salamin, nkátuunan ekooŋan ya éesuume ya ti púluumuma pa piti Pusuwif pa. Saŋ Mark naayeniyii kayankanan.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Nkafiitan econ ya púlooŋ fo ti saatee ya eti Pafos. Ta nkacole ta Pafos nkatook toko áyiin pátuuta aŋa nkasok Pal-Yéesu, Asuwif eecokooliye nii ayaamakoola.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Améyooli-méyooli niŋ ati hikaw ha hiti econ ya aŋa nkasok ya Seesiyus Póolus, áyiin eecohatiye. Hikee hinoom, ati hikaw ha naapoñ kápiyonkalii Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafilafi káasiitan ekooŋan ya éesuume ya.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Pale pátuuta pa Elimas (caacawoo ti kaŋ ya eti Kilek) naapook Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafiit ati hikaw ha kati áyinan ti Yéesu Krista.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Fiye, Sóol aŋa nkasok ya lompo Póol naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka. Naasincanoo caw
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 naasokoo: “Awe nincaama, áhina heenaput, añii Seetaani, akamool heenape! Teyme áafayekuno kaanakanool tooñaa ya eti Ateeteyo?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Fiye síitan, Ateeteyo afaasapi, aatinenecuk caanak ca, áafafuum fo cikee caanak.” Tokotoko Elimas náafuum, naayeno ti énimaan. Naayeno toko káamaaputool aŋa áfaatintiŋanoo.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ta ati hikaw ha naacuke ta heetaakiye ha, náayinan ti Ateeteyo Yéesu. Eeha nkakalaŋanoo ha hinakiyoonako meemak. Pátuuta pa Elimas naapook Barnabas niŋ Sóol|alt="le magicien Elimas refuse Saul et Barnabas" src="GW 169.jpg" size="col" loc="13:6-12" copy="Wade NT" ref="13:12"
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Púful toko, Póol niŋ pinapooloo nkáyuuko ti piteen penfakat ti saatee ya eti Pafos kapikaay Peek, saatee eti mah ma miti Panfili. Saŋ Mark náatahiyii toko náañohoonii Jerusalem.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pale Póol niŋ pakakee paka, kápuful Peek nkakaay Antiyok, saatee eti mah ma miti Pisiti. Ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa nkanako ti éluumuma ya nkayeno.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Ta nkapaye ta kalaŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis niŋ pakiical pa piti piyaamakoola pa, ñíhampaatiin ña pakati éluumuma ya nkapoñ an apicaasokii: “Aluu pakan unii, niŋ nitaakaa eeha efinisok keeyem ka le kati nipenanii káyinan, níyiniyini káakup.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Póol naalito. Náaseepin epeesoo, naasok: “Aluu pakati Israyel niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, nísiitanam!
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Pútuun pa piti pakati Israyel, pimamalaamamal símaama unii. Mpíhinii kapimeeŋ ta nkayeniye ta ti mah ma miti Esipt. Púful toko, mpúfulaniyii po niŋ sempe etempo.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Fo sitiil áwii ésupak (40) mpumukutoolo neyii ti káahaaŋ ka tes.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Mpumukal sísii isak niŋ súsupak ti mah ma miti Kanaan, mpuwufan pakan etempo etaam ya épiyenoonii eteyii.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Eehuu púlooŋ, pifiyo eteeho pitaakaa fiye máamun sitiil sikeme sipaakiil niŋ áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (450).
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Púful toko, pakan paka nkasok nii kálafilafi hitaaku amansa. Pútuun pa mpuwufanii Sóol añii ya ati Kis ati miin ma miti Benjamin, akina ayeniye amansa ya ateyii fo sitiil áwii ésupak (40).
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Pale Pútuun pa mpúfulanoo ti himansate ha mpíhin Dawid apiyeno amansa ya ateyii. Mpúkup kiteyoo ti hisoku nii: 'Cukaacuk Dawid añii ya ati Yesaay, áyiin eenowaam ti yaan, áfaahin eeha púlooŋ inci íllafiye ha ápihin.'
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Ti miin ma miti Dawid aŋuu, Pútuun pa mpúfulanii Afakana ya ati Israyel, samat nii fa mpíyinanane fa ta infiyye. Akina ayem Yéesu.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Le niŋ Yéesu áfaakey, Saŋ naayeno káatuunan pakati Israyel púlooŋ: 'Níhinee pátise nípiyisan nii níwunkaawunko umuuyen wa utaaluu.'
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Ta páhin pa piti Saŋ mpulohane ta hipayu, naasok: 'Ti aluu, inci yem ayme? Inci neetaat aŋa inniyem ya ti hítuulu. Pale nísiitan: aŋuu áfaakey pusonam, inci yinaat fala káfulan pisamata pa piteyoo.'
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 “Aluu pakanam, keeyem ka epuuk Abraham, niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, unaa Pútuun pa mpúpoñii hilim ha hiti kafakan enke.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Pánipani, pakati Jerusalem niŋ ñíhampaatiin ña pakateyii kakiiwut Yéesu nkamukoo. Pale ta nkamukoo ta, ti káameyaatiyii nkáhine heesokee ha ti pakiical pa piti piyaamakoola pa empa nkakalaŋ pa lóokuŋ óo lóokuŋ ti hinoom ha hiti kayeno ka.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Kacukut heewune kati áhinee kíiti naamukee, pale háati fo, nkaluum Pilaat apumukoo.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ta nkapaye ta íhinu heekiicee ha púlooŋ teyoo ti hilim ha hiti Pútuun pa, nkáwananiyoo ti kuluwaa ya, nkahokoo ti hiyaak.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti eket ya!
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Fo kunoom keemeeŋe Yéesu náfulii ti pakan paka, keeyeniyoo ka kanapan kápiliŋ ti mah ma miti Galilee fo ti saatee ya eti Jerusalem. Poko kayem fiye ti káatuunan pakati Israyel eeha nkacuke ha.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Unii payenke, úcoopiyoocoop aluu ekooŋan ya éesuume ya eyye: Eeha Pútuun pa mpíyinanane ha símaama unii nii efihitaako,
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 fiye, mpíhin ho unii epuukii, ta mpilitane ta Yéesu ti eket ya, samat nii fa inkiicee fa ti hícimu ha hísupiyenu ha hiti pakiical pa piti kícimu ka. Mpusok:
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 “Pútuun pa mpusok nii éfipilitaniyoo ti eket ya, eniinoo etefut. Fiye mpusoke ho:
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 “Ekina ewune Dawid nene akiic ti hilim ha hiti Pútuun pa apusok po:
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 “Dawid ti caanak ca citeyoo, ta naapaye ta íhinu waah wa púlooŋ ewwa Pútuun pa mpílafiye wa, naaket. Naahokee niŋ símaamayoo, eniinoo neefut.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Pale aŋa Pútuun pa mpilitane ya ti eket ya, afutut.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 — ausente —
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Fiye, nitah kunuu ancuk eeha piyaamakoola pa nkasoke ha timpi hitaako aluu. Kasok:
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 'Nisincan, aluu kéewiiniyanaam ka,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Ta Póol niŋ Barnabas nkayeniye ta hífulu ti éluumuma ya, pakan paka nkaluumii kati káñohoonii lóokuŋ eyya lupo, ti hinoom ha hiti kayeno ka, kati kátuunanii nene eehuu.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Ta nkahancooliye ta, hícump Pusuwif niŋ keenanfe ka ti pítin pa piti Pusuwif pa nkanapool niŋ Póol niŋ Barnabas. Pupoñapoñ pa pákasupak paka nkákup neyii, nkasokii kákipen kati katowo ti kaasampan ka kiti Pútuun pa.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa níhicolii, máamun pakan paka púlooŋ pakati saatee ya kaconcooliye kati kásiitan hilim ha hiti Pútuun pa.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ta Pusuwif pa nkacuke ta kayoŋ ka, nkataak paheeka ti Póol niŋ Barnabas. Ta Póol naayeniye ta káatuunan nkálaacinoo nkateñaloo.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkañahanii niŋ híyiinate henfakat, nkasokii: “Ti aluu Pusuwif pa hilim ha hiti Pútuun pa nihiñaŋee hícooku káatuunanee. Pale páawoo nipookaapook ho, innicokoolo nii nítuuniit hitaaku eloŋ ya eepayantoo ya, fiye, unii efuuyeso ti keeneetaat ka Pusuwif.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Kaatuko eehe Ateeteyo naasoke unii. Asok:
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Ta keeneetaat ka Pusuwif nkásiye ta eehuu, ínsuumii meemak, nkáyaañ hímulu hilim ha hiti Ateeteyo. Nkáyinan, poko púlooŋ payenka Pútuun pa mpimamale ka kati kataak eloŋ ya eepayantoo ya.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Hilim ha hiti Ateeteyo nihihancaloolo ti mah ma púlooŋ.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Pale Pusuwif pa nkanoŋan pakaal paka keemaka ka kéetuule ka Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin saatee ya, nkalito ti Póol niŋ Barnabas, nkakallanii fo káfulanii ti mah ma miteyii.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkahank haafol ha ti wootii kápiyisanii nii Pútuun pa efipisapii, nkakaay ti saatee ya eti Ikoñum.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Pinapana pa nkameeŋ niŋ pásuuma niŋ Kunuu ka keenape ka.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.