Atos 13
Kuloonaay (KRX) vs NVI
1 Intaako ti kéeyinane ka pakati Antiyok piyaamakoola niŋ pikalaŋana, poko kayem: Barnabas, Sóol, Simeyon aŋa nkasok ya Apáani, Lusiyus ati Silen niŋ Manayen (akina ayem éekulee ya nantoonool niŋ amansa ya Helot Antipas).
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Hikee hinoom, poko ti suŋ niŋ kaanimpan Ateeteyo, Kunuu ka keenape ka nkusok: “Niyenan ti kaapii Barnabas niŋ Sóol, hak páhin empa inci iyyonkalii pa.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Fiye, ta nkapaye ta suŋ niŋ kaluum nkalemp sipeesii ti Barnabas niŋ Sóol, púful toko, nkakatanii kapikaay.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Fiye, ta Kunuu ka keenape ka nkupoñe ta Barnabas niŋ Sóol, nkakaay ti saatee ya eti Selusi. Kápuful toko, nkáyuuko ti piteen penfakat nkakaay ti econ ya eti Siip.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ta nkacole ta Siip ti saatee ya eti Salamin, nkátuunan ekooŋan ya éesuume ya ti púluumuma pa piti Pusuwif pa. Saŋ Mark naayeniyii kayankanan.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Nkafiitan econ ya púlooŋ fo ti saatee ya eti Pafos. Ta nkacole ta Pafos nkatook toko áyiin pátuuta aŋa nkasok Pal-Yéesu, Asuwif eecokooliye nii ayaamakoola.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Améyooli-méyooli niŋ ati hikaw ha hiti econ ya aŋa nkasok ya Seesiyus Póolus, áyiin eecohatiye. Hikee hinoom, ati hikaw ha naapoñ kápiyonkalii Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafilafi káasiitan ekooŋan ya éesuume ya.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Pale pátuuta pa Elimas (caacawoo ti kaŋ ya eti Kilek) naapook Barnabas niŋ Sóol, kaatuko álafiit ati hikaw ha kati áyinan ti Yéesu Krista.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Fiye, Sóol aŋa nkasok ya lompo Póol naameeŋ niŋ Kunuu ka keenape ka. Naasincanoo caw
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 naasokoo: “Awe nincaama, áhina heenaput, añii Seetaani, akamool heenape! Teyme áafayekuno kaanakanool tooñaa ya eti Ateeteyo?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Fiye síitan, Ateeteyo afaasapi, aatinenecuk caanak ca, áafafuum fo cikee caanak.” Tokotoko Elimas náafuum, naayeno ti énimaan. Naayeno toko káamaaputool aŋa áfaatintiŋanoo.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ta ati hikaw ha naacuke ta heetaakiye ha, náayinan ti Ateeteyo Yéesu. Eeha nkakalaŋanoo ha hinakiyoonako meemak. Pátuuta pa Elimas naapook Barnabas niŋ Sóol|alt="le magicien Elimas refuse Saul et Barnabas" src="GW 169.jpg" size="col" loc="13:6-12" copy="Wade NT" ref="13:12"
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Púful toko, Póol niŋ pinapooloo nkáyuuko ti piteen penfakat ti saatee ya eti Pafos kapikaay Peek, saatee eti mah ma miti Panfili. Saŋ Mark náatahiyii toko náañohoonii Jerusalem.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Pale Póol niŋ pakakee paka, kápuful Peek nkakaay Antiyok, saatee eti mah ma miti Pisiti. Ti hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa nkanako ti éluumuma ya nkayeno.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Ta nkapaye ta kalaŋ hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis niŋ pakiical pa piti piyaamakoola pa, ñíhampaatiin ña pakati éluumuma ya nkapoñ an apicaasokii: “Aluu pakan unii, niŋ nitaakaa eeha efinisok keeyem ka le kati nipenanii káyinan, níyiniyini káakup.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Póol naalito. Náaseepin epeesoo, naasok: “Aluu pakati Israyel niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, nísiitanam!
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Pútuun pa piti pakati Israyel, pimamalaamamal símaama unii. Mpíhinii kapimeeŋ ta nkayeniye ta ti mah ma miti Esipt. Púful toko, mpúfulaniyii po niŋ sempe etempo.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Fo sitiil áwii ésupak (40) mpumukutoolo neyii ti káahaaŋ ka tes.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Mpumukal sísii isak niŋ súsupak ti mah ma miti Kanaan, mpuwufan pakan etempo etaam ya épiyenoonii eteyii.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Eehuu púlooŋ, pifiyo eteeho pitaakaa fiye máamun sitiil sikeme sipaakiil niŋ áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (450).
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Púful toko, pakan paka nkasok nii kálafilafi hitaaku amansa. Pútuun pa mpuwufanii Sóol añii ya ati Kis ati miin ma miti Benjamin, akina ayeniye amansa ya ateyii fo sitiil áwii ésupak (40).
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Pale Pútuun pa mpúfulanoo ti himansate ha mpíhin Dawid apiyeno amansa ya ateyii. Mpúkup kiteyoo ti hisoku nii: 'Cukaacuk Dawid añii ya ati Yesaay, áyiin eenowaam ti yaan, áfaahin eeha púlooŋ inci íllafiye ha ápihin.'
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Ti miin ma miti Dawid aŋuu, Pútuun pa mpúfulanii Afakana ya ati Israyel, samat nii fa mpíyinanane fa ta infiyye. Akina ayem Yéesu.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Le niŋ Yéesu áfaakey, Saŋ naayeno káatuunan pakati Israyel púlooŋ: 'Níhinee pátise nípiyisan nii níwunkaawunko umuuyen wa utaaluu.'
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Ta páhin pa piti Saŋ mpulohane ta hipayu, naasok: 'Ti aluu, inci yem ayme? Inci neetaat aŋa inniyem ya ti hítuulu. Pale nísiitan: aŋuu áfaakey pusonam, inci yinaat fala káfulan pisamata pa piteyoo.'
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Aluu pakanam, keeyem ka epuuk Abraham, niŋ aluu lompo keeneetaat ka Pusuwif keefeye ka Pútuun pa, unaa Pútuun pa mpúpoñii hilim ha hiti kafakan enke.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Pánipani, pakati Jerusalem niŋ ñíhampaatiin ña pakateyii kakiiwut Yéesu nkamukoo. Pale ta nkamukoo ta, ti káameyaatiyii nkáhine heesokee ha ti pakiical pa piti piyaamakoola pa empa nkakalaŋ pa lóokuŋ óo lóokuŋ ti hinoom ha hiti kayeno ka.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Kacukut heewune kati áhinee kíiti naamukee, pale háati fo, nkaluum Pilaat apumukoo.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Ta nkapaye ta íhinu heekiicee ha púlooŋ teyoo ti hilim ha hiti Pútuun pa, nkáwananiyoo ti kuluwaa ya, nkahokoo ti hiyaak.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Pale Pútuun pa mpílitaniyoo ti eket ya!
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Fo kunoom keemeeŋe Yéesu náfulii ti pakan paka, keeyeniyoo ka kanapan kápiliŋ ti mah ma miti Galilee fo ti saatee ya eti Jerusalem. Poko kayem fiye ti káatuunan pakati Israyel eeha nkacuke ha.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 Unii payenke, úcoopiyoocoop aluu ekooŋan ya éesuume ya eyye: Eeha Pútuun pa mpíyinanane ha símaama unii nii efihitaako,
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 fiye, mpíhin ho unii epuukii, ta mpilitane ta Yéesu ti eket ya, samat nii fa inkiicee fa ti hícimu ha hísupiyenu ha hiti pakiical pa piti kícimu ka. Mpusok:
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 “Pútuun pa mpusok nii éfipilitaniyoo ti eket ya, eniinoo etefut. Fiye mpusoke ho:
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 “Ekina ewune Dawid nene akiic ti hilim ha hiti Pútuun pa apusok po:
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Dawid ti caanak ca citeyoo, ta naapaye ta íhinu waah wa púlooŋ ewwa Pútuun pa mpílafiye wa, naaket. Naahokee niŋ símaamayoo, eniinoo neefut.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Pale aŋa Pútuun pa mpilitane ya ti eket ya, afutut.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 — ausente —
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 — ausente —
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Fiye, nitah kunuu ancuk eeha piyaamakoola pa nkasoke ha timpi hitaako aluu. Kasok:
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 'Nisincan, aluu kéewiiniyanaam ka,
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Ta Póol niŋ Barnabas nkayeniye ta hífulu ti éluumuma ya, pakan paka nkaluumii kati káñohoonii lóokuŋ eyya lupo, ti hinoom ha hiti kayeno ka, kati kátuunanii nene eehuu.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Ta nkahancooliye ta, hícump Pusuwif niŋ keenanfe ka ti pítin pa piti Pusuwif pa nkanapool niŋ Póol niŋ Barnabas. Pupoñapoñ pa pákasupak paka nkákup neyii, nkasokii kákipen kati katowo ti kaasampan ka kiti Pútuun pa.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Hinoom ha hiti kayeno ka hiti Pusuwif pa níhicolii, máamun pakan paka púlooŋ pakati saatee ya kaconcooliye kati kásiitan hilim ha hiti Pútuun pa.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ta Pusuwif pa nkacuke ta kayoŋ ka, nkataak paheeka ti Póol niŋ Barnabas. Ta Póol naayeniye ta káatuunan nkálaacinoo nkateñaloo.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkañahanii niŋ híyiinate henfakat, nkasokii: “Ti aluu Pusuwif pa hilim ha hiti Pútuun pa nihiñaŋee hícooku káatuunanee. Pale páawoo nipookaapook ho, innicokoolo nii nítuuniit hitaaku eloŋ ya eepayantoo ya, fiye, unii efuuyeso ti keeneetaat ka Pusuwif.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Kaatuko eehe Ateeteyo naasoke unii. Asok:
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Ta keeneetaat ka Pusuwif nkásiye ta eehuu, ínsuumii meemak, nkáyaañ hímulu hilim ha hiti Ateeteyo. Nkáyinan, poko púlooŋ payenka Pútuun pa mpimamale ka kati kataak eloŋ ya eepayantoo ya.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Hilim ha hiti Ateeteyo nihihancaloolo ti mah ma púlooŋ.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Pale Pusuwif pa nkanoŋan pakaal paka keemaka ka kéetuule ka Pútuun pa niŋ ñíhampaatiin saatee ya, nkalito ti Póol niŋ Barnabas, nkakallanii fo káfulanii ti mah ma miteyii.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Fiye, Póol niŋ Barnabas nkahank haafol ha ti wootii kápiyisanii nii Pútuun pa efipisapii, nkakaay ti saatee ya eti Ikoñum.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Pinapana pa nkameeŋ niŋ pásuuma niŋ Kunuu ka keenape ka.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.