Apocalipse 6

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Púful toko, incuk Císaacii ca íncifulane pasotal sontel ya píyaañ pa ti pasotal isak niŋ púsupak pa. Insí woonool ti waah wa upaakiil wa weeyem wa kaloŋa ti hisoku niŋ hilim heeceeke samat nii pasapal etiil, upusok: “Kéy!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Fiye, insincan incuk hátikinam efalinc eehiina! Ateteyana ya ateyyo naayekan hiŋaaceen, naawufanee éwuulu eti amansa. Naakaay apica aheek hícump hikam, naayeno eeheeke ya.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Císaacii ca íncifulan pasotal pa púsupiyenu pa, ínsi úsupiyenu wa ti waah wa weeyem wa kaloŋa ti hisoku: “Kéy!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Fiye intaak nene ekee efalinc éekeyii, éecunke samat nii seemak. Ateteyana ya ateyyo naawufanee sempe ápufulan kásuumaay ka ti etaam ya, náahin pakan paka kápumukalool. Naawufanee káakuntu kenfakat.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Císaacii ca íncifulan pasotal pa píhaaciyenu pa, ínsi úhaaciyenu wa ti waah wa weeyem wa kaloŋa ti hisoku: “Kéy!” Fiye, insincan, incuk hátikinam efalinc eepaana! Ateteyana ya ateyyo naayekan éniikuma ti epeesoo eti hiniiku panape paliyal.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Innene sí hilim héefulii ti pututa waah wa upaakiil wa weeyem wa kaloŋa, ti hisoku: “Náalafiyaa uli, aañaŋa écoopii cooy áhina hinoom púmpuluŋ aapunoom kilo yoonool; náalafiyaa ñóo, aañaŋa écoopii cooy áhina hinoom púmpuluŋ aapunoom sikilo síhaaciil; timpi púcalool lúuliin ya eti olif ya niŋ elaan ya eti wiiñ ya!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Císaacii ca íncifulan pasotal pa pípaakiilenu pa, ínsi hilim ha hiti waah wa úpaakiilenu wa weeyem wa kaloŋa, ti hisoku: “Kéy!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Fiye, insincan incuk hátikinam ekee efalinc, kapaŋ eteyyo nkinakool nii pahatal peesuuce! Ateteyana ya ateyyo caacawoo Eket, cáwii ca citi keekete ka inciyeniyoo kanapan. Nkawufanee sempe ti himpaac hoonool ti kimpaac kipaakiil kiti etaam ya, kati kamuk pakan paka ti hikam, épankul, hítaapanu úkuuñu, niŋ púlukuleen elampa.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Císaacii ca íncifulan pasotal pa písakiyenu pa, incuk t’etaam taapuloo ya eeyem ya kaaciin ka saan sa siti keemukee ka kamma nkátuule hilim ha hiti Pútuun nkátuunan ho.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Nkáceekii meemak kapusok: “Ateeteyo Pútuun, awe eekuule ya íyyemi páni ya, fo teyme ankaakaay hítuulu le niŋ áafahin kíiti keeyem ka ti púlunta pa áapunukan hísim ha hitoonii?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Fiye an óo an teyii naawufanee hísool henfakat heehiina. Nkasokee kátuul caahinkilis, kaatuko pákawiyii pimiikan, keeyem ka pakanii ti káyinan, pakakee teyii kañaŋee himuku samat nii poko.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Púful toko, incuk Císaacii ca íncifulane pasotal pa peewase pa isak niŋ poonool, intaako páyiyiŋanal etaam penfakat. Caanak ca ínciyenoonii ceepaana samat nii hísool hiti acoka kafonkoloŋ, hiim ha púlooŋ níhiyenoonii héecunke samat nii hísim.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Fiye picaaŋaŋ pa piti útiŋu wa mpúnowii ti etaam ya samat nii fa papukal sootoo peeyanut mpúnowii fa ti enuun sootoo niŋ hiyam henfakat híyiyiŋanaa yo.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Káahaaŋ ka kiti patiila nkupoonee samat nii kaahit, nkícim; pítintiŋ pa púlooŋ niŋ pucon pa púlooŋ mpúfulanee ti káasiiŋuma etempo.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Fiye, pumansa pa pakati etaam ya niŋ keemaka ka, pakati kikaw ka pakati pusoocaali pa, kusaanum ka, pakati sempe sa, niŋ an óo an eeyem amiikan niŋ fotom eeneetaat ti himiikanate, poko púlooŋ nkayolo ti uyeen niŋ ti pínankiin pa piti pítintiŋ pa.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Nkayonkal pítintiŋ pa niŋ pínankiin pa ti hiceeku, kapusok: “Nínowii ti unii nipiyol unii úpulaaŋ puhooŋu pa piti eeyeniye ya ti elemeyu ya niŋ lompo káñiken ka kiti Císaacii ca.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Kaatuko hinoom ha henfakat ha hiti káñiken ka kiteyii hícoliyoocol, fo ayme ayina ho hifaku?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.