Romanos 4
Sei di Uka Ago Ruaka (KQC) vs NAA
1 Ye Abraham uni dava di tutubena yaku beika baku reyo mina fafau bi beika nigifa?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Adina Abraham bi reremama buni dudu moi rorobo riyo vonisi, bi beika yokoiri nivasena rego nufa—idu Sei di nemokori bi de.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Adina Sei di agori bi niyo, “Abraham yaku Sei rofu mokena vari gira aeyo, ye makai bi mokena rorobo kana nimaro.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Gua reremama buni redo amiye di obini bi beika baika rei maro dada ina rofu de nimaro, idu ini moimai di obini rama kana maro.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ma reremama buni de redo, idu Sei rofu mokena vari gira aedo amiye, Sei di mokenari ini mokena vari gira aena bi mokena rorobo kana, adina Sei yaku vegu no rededi vene rofu nido ini vegu bi rorobo.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Sei yaku mina reremama buni de redo amiye mokena rorobo rena kana nimaro, kaere bi buni tora gade maro. Ma David ka bi mina amiye rofu makai ago niyo:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Ago gira nufa de vegu koite makuyo
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Varika amiye yaku kaere ini vegu no mokei toto nigo amiye bi ada reyaine!”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mina dada mina buni tora gade bi roaita nugana vene rofu maka ba roaita nugana de vene rofu ka? Adina niyafa kana, “Abraham di mokena vari gira aena bi mokena rorobo kana nimaro.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Gokai ina rofu nimaro? Bi senagi roaita nugaro ba roaita nugana koderi? Bi roaita nugana koderi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ma ina bi roaita nugana koderi, ini mokena vari gira aesi roaita nugana di rebe ogau niyo, ini mokena vari gira aeyo di mokena rorobo di rebe kana. Mina bi roaita nugana de mokena vari gira aeyadi vene tau gade ini baba nigi dada, mina resi ina vene rofu ka mokena rorobo vonisi, ina fafau niyagadu.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ma roaita nugana vene di baba ka nigi; ina vene kaere bi roaita nugana de maka, idu ka uni tutubena Abraham senagi roaita nugana koderi, mokena vari gira aeyo di anukari nana rededi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Adina Abraham ma ini tutubena rofu, Abraham bi kono tora noibanu vene di biyaguna nigo di nitore rena ago, bi ago gira dudu de maro, idu mokena vari gira aena di mokena rorobo dudu maro.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Adina ago gira usi dina vene bi biyaguna nigedi vonisi, ye mokena vari gira aena bi ide iniye niyo ma nitore rena ago bi koina.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ini adina ago gira yaku Sei di gubuyo iniye moi evata rido, idu ago gira amena de bi, minari vegu no rena yokoi ka bi de.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Kamini, mina resi nitore rena ago bi mokena vari gira aena di ida dudu baeyo, ye gokai mina nitore rena ago yo niyo, bi Sei di buni tora gade Abraham di tutubena tau rofu maro—ago gira neidededi vene rofu maka de, idu kaere Abraham kana mokena vari gira aededi ka mina vene rofu. Adina Abraham bi una mokena vari gira aesifa vene tau vakoi uni tutubena;
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 bura reyo kana, “Na yaku gagani gagani di amiye tau di baba niyanedi ya auba reyaka.” Mina bi Sei di nemokori mokena vari gira aeyo amiye—mina Sei, kaere muyena vene rofu vegu masi beika baika de ameyadi, ina yaku amegedi vo niyo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Uka mokena deri, Abraham yaku uka mokena dudu mokena vari gira aeyo, ye gagani gagani di amiye tau di tutubena niyaine, ina rofu niyo kana, “Yi tutubena vene bi makai nigedi.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Kamini ini roaita muyena kana (lagani 100 kana moiyo dada) ma Sarah di rivo mida odina sena tatava niyo mina mokeyo, idu ini mokena vari gira aena afu de niyo.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Resi mokena vari gira aena dudu Sei di nitore rena ago fafau mokena itu de moiyo, idu Sei di roka moi odoro rinari, ini mokena vari gira aena yeiva niyo.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Rama iniye ina bi beika Sei yaku nitore reyo, mina rego fafau mokena buni mokegamo.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Mina dada ini mokena vari gira aena bi “mokena rorobo kana nimaro.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Idu “mokena rorobo kana nimaro” bi ina dada maka de bura reyo,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 idu una dada ka bura reyo. Bi kaere mokena vari gira ina rofu aesifa dada nimago—ina kaere Iesu uni Varika amiye muyenari gutuna moi dadi rae reyo.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Resi bi uni vegu no dada muyena di vanari aeyadi ma uni vegu rorobo niyaine rofu moi dadi rae reyo.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.