Romanos 4
Buka Tumute (KPX) vs NVI
1 Nahiau Ebalahamu valada nahiabulike. Iale la huhuige Ebalahamu vaveve keu osionu.
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ebalahamuu vaveve vamale kemo Dilavau avuho koseale louholinu. Au inutolotoloe ata. Keu kateai louvatebe Ebalahamuu au ebika ebagemanu. Isito vaveveve keu kateholige keu Dilava nimo au ebika ebagemaholinu.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Bukae Hotou loui avoe, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu. Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoi ebagemai avuho loui avoe, ‘Au inutolotolote.’”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Ata olena lovianiege au ibina mai. Au bae heiata au ibina malivebene. Isito au ono vadeho loviale auna ke ibina mai. Atae vaveve keu kateanu. Abu isiviai abu negomo abu ebika tabagevei Dilava nimo inutolotoloai.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Isito Dilava vaveve keu koseanu. Ata olena au vavevemo negoholisito au uvu mai Dilava omisi kemo negoige Dilavana ata ke evievi elehai loui kosea, “Ata ke vaveveu inutolotoloanu.” Dilava keike atae toela malevei hoesegevege vaveveabe keu inutolotoloanu.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Ataeau abu vamale kemo vaveveabeu inutolotoloholinu. Isito keau abu uvu mai Dilava omige vaveveabeu Dilava nimo inutolotoloanu. Ige keau kemo vahaeholahalu. Deividiu subuta hoto kateale lounu.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Keu loui avoe,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Dilavau atae vaveve toela ulihai huhuoholige abuna kemo vahaeholahai.”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Deividiu louale vahaeho kena vali vudie vate bohimale kebia unahamo lohoi. Ba, vate bohioholimale kebiatamo vahaeho kena lohoi. Bukae Hotou kateai louge di kemo loui kosea, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu.” Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Vani vadeimalela Dilavau ke hoesehavonu. Au vate etuleholisege Dilavau ke hoesehavonu. Ige gabie Dilavau louge Ebalahamuu au vudie vate etulenu.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Ebalahamuu au vate etuleale keu nahie haivege nahi kemo hilokage Ebalahamuu au vate etuleholisito au uvu mai Dilava omige Dilavau ke hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu. Au vale ke nahate oleuoleu abu vudie vate bohioholisito abu uvu mai Dilava omige auna kebia hoesegevege vaveveabena inutolotoloai. Ebalahamu keu evievi ata kebia mama.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Isi vudie vate bohimale kebia mamata. Isito keau abu vate bohimale kemo Dilavau kebia hoesegeveholinu. Isito keau abu mamae vaveve nahate vai abu uvu mai Dilava omiale kemoike au kebia hoesegevenu.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Dilavau Ebalahamuho hoto mamoi loui avoe, “Ana a valadahi vata bahata malenela.” Hoto keu koseanu. Ebalahamuu Mosese menakae hoto eviale kemo Dilavau avuho hoto kateale louholinu. Isito au uvu mai Dilava omige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloalemoike Dilavau avuho hoto kateale lounu.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ata degomoleau Mosese menaka unaha evisi isiviale kemo Dilavau Ebalahamuho louale ke malei. Isito keu kateholinu. Keu katevatege ata degomoleau Mosese menaka halevai abu uvu mai Dilava omiale keau Dilavau Ebalahamuho louale ke maleholilu. Isi keu katevatebe Dilavau hoto loui mamoale ke ihuu uoholinu.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Isito nahi hilokage Dilavau hoto louale ke ihu ua. Nahi Mosese menaka ke unaha evisi vage Dilavana nahiho itumuai. Menaka keu uoholige nahi bae menaka ke hoto bokoalivebene. Isito keu uge nahi oleve kateai ke vai. Evievi unahamo.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Katealemo nahiabuna nahie uvu mai Dilava omige auna au louale ke nahiovei. Keu nahie vavevemo nahiovelivebene. Isito Ebalahamuu au uvu mai Dilava omiale ke nahate nahi vage seleveta Dilavana au isivimo au louale ke nahiovei. Ebalahamu keu Diue atae mama, Diue ata holioholiale mama, isi nahi bahatae mama.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Bukae Hotou kemo loui avoe, “Dilavau Ebalahamu namihai avoe, ‘Au vatae ata moagae mama.’” Ebalahamu keu au uvu mai Dilava omiale kemo Dilavau huhuige Ebalahamu keu nahie mama nahate. Dilava keike haluvimale tatuvege abu hovedevema. Keike louge onobenobe uvesite keau ua.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Dilavau Ebalahamuho loui avoe, “A valadana moagai.” Isito keu velemaholisege Ebalahamuu hoto ke huhuai avoe, “Di koli holiale komo oleve kateai kena daemo velemai.” Kateaito au uvu bahata mai Dilavau avuho louale kemo mamonu. Katealemoike vatae ata moagae mama holinu.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Ebalahamuu uale vaganave uani handeleu (100) uoholige koli holinu. Ige mahinave Sela keta koli holige ese maveve keu anekianu. Isito Ebalahamuu ke huhuholisito au evievimo negoanu.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Dilavau avuho au hoto loui mamoale ke kabebihavoi au evievi haleholinu. Isito au evievimo negoai Dilava ivi hoesehavonu.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Keu seleveta hilokage Dilavana bae au vuvunemo au louale ke vai.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ebalahamu evievi katealemoike Dilavau avuho loui avoe, “Au di nimo duave.”
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ebalahamuu Dilava nimo duaveale hoto ke abu subuta hisalilahalu. Isito abu Ebalahamu unahaho hoto ke hisaliholilu.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Isito nahitaho abu hoto ke hisaliai loulu. Nahi oleuoleu nahie uvu mai Dilava omige auna nahiho loui kosea, “Laeau di nimo duave.” Dilava keike nahie Kosive Iesu etuvage hovelahanu.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Iesu keu nahie toela ibinaho hatinu. Ige Dilavau etuvage keu hovelahanu. Hovelahai isiviale nahie malevei nahi hoesegevege nahi Dilava nimo inutolotoloai.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.