Romanos 4

Buka Tumute (KPX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nahiau Ebalahamu valada nahiabulike. Iale la huhuige Ebalahamu vaveve keu osionu.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ebalahamuu vaveve vamale kemo Dilavau avuho koseale louholinu. Au inutolotoloe ata. Keu kateai louvatebe Ebalahamuu au ebika ebagemanu. Isito vaveveve keu kateholige keu Dilava nimo au ebika ebagemaholinu.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Bukae Hotou loui avoe, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu. Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoi ebagemai avuho loui avoe, ‘Au inutolotolote.’”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ata olena lovianiege au ibina mai. Au bae heiata au ibina malivebene. Isito au ono vadeho loviale auna ke ibina mai. Atae vaveve keu kateanu. Abu isiviai abu negomo abu ebika tabagevei Dilava nimo inutolotoloai.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Isito Dilava vaveve keu koseanu. Ata olena au vavevemo negoholisito au uvu mai Dilava omisi kemo negoige Dilavana ata ke evievi elehai loui kosea, “Ata ke vaveveu inutolotoloanu.” Dilava keike atae toela malevei hoesegevege vaveveabe keu inutolotoloanu.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ataeau abu vamale kemo vaveveabeu inutolotoloholinu. Isito keau abu uvu mai Dilava omige vaveveabeu Dilava nimo inutolotoloanu. Ige keau kemo vahaeholahalu. Deividiu subuta hoto kateale lounu.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Keu loui avoe,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Dilavau atae vaveve toela ulihai huhuoholige abuna kemo vahaeholahai.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Deividiu louale vahaeho kena vali vudie vate bohimale kebia unahamo lohoi. Ba, vate bohioholimale kebiatamo vahaeho kena lohoi. Bukae Hotou kateai louge di kemo loui kosea, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu.” Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Vani vadeimalela Dilavau ke hoesehavonu. Au vate etuleholisege Dilavau ke hoesehavonu. Ige gabie Dilavau louge Ebalahamuu au vudie vate etulenu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ebalahamuu au vate etuleale keu nahie haivege nahi kemo hilokage Ebalahamuu au vate etuleholisito au uvu mai Dilava omige Dilavau ke hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu. Au vale ke nahate oleuoleu abu vudie vate bohioholisito abu uvu mai Dilava omige auna kebia hoesegevege vaveveabena inutolotoloai. Ebalahamu keu evievi ata kebia mama.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Isi vudie vate bohimale kebia mamata. Isito keau abu vate bohimale kemo Dilavau kebia hoesegeveholinu. Isito keau abu mamae vaveve nahate vai abu uvu mai Dilava omiale kemoike au kebia hoesegevenu.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dilavau Ebalahamuho hoto mamoi loui avoe, “Ana a valadahi vata bahata malenela.” Hoto keu koseanu. Ebalahamuu Mosese menakae hoto eviale kemo Dilavau avuho hoto kateale louholinu. Isito au uvu mai Dilava omige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloalemoike Dilavau avuho hoto kateale lounu.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ata degomoleau Mosese menaka unaha evisi isiviale kemo Dilavau Ebalahamuho louale ke malei. Isito keu kateholinu. Keu katevatege ata degomoleau Mosese menaka halevai abu uvu mai Dilava omiale keau Dilavau Ebalahamuho louale ke maleholilu. Isi keu katevatebe Dilavau hoto loui mamoale ke ihuu uoholinu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Isito nahi hilokage Dilavau hoto louale ke ihu ua. Nahi Mosese menaka ke unaha evisi vage Dilavana nahiho itumuai. Menaka keu uoholige nahi bae menaka ke hoto bokoalivebene. Isito keu uge nahi oleve kateai ke vai. Evievi unahamo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Katealemo nahiabuna nahie uvu mai Dilava omige auna au louale ke nahiovei. Keu nahie vavevemo nahiovelivebene. Isito Ebalahamuu au uvu mai Dilava omiale ke nahate nahi vage seleveta Dilavana au isivimo au louale ke nahiovei. Ebalahamu keu Diue atae mama, Diue ata holioholiale mama, isi nahi bahatae mama.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Bukae Hotou kemo loui avoe, “Dilavau Ebalahamu namihai avoe, ‘Au vatae ata moagae mama.’” Ebalahamu keu au uvu mai Dilava omiale kemo Dilavau huhuige Ebalahamu keu nahie mama nahate. Dilava keike haluvimale tatuvege abu hovedevema. Keike louge onobenobe uvesite keau ua.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Dilavau Ebalahamuho loui avoe, “A valadana moagai.” Isito keu velemaholisege Ebalahamuu hoto ke huhuai avoe, “Di koli holiale komo oleve kateai kena daemo velemai.” Kateaito au uvu bahata mai Dilavau avuho louale kemo mamonu. Katealemoike vatae ata moagae mama holinu.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ebalahamuu uale vaganave uani handeleu (100) uoholige koli holinu. Ige mahinave Sela keta koli holige ese maveve keu anekianu. Isito Ebalahamuu ke huhuholisito au evievimo negoanu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Dilavau avuho au hoto loui mamoale ke kabebihavoi au evievi haleholinu. Isito au evievimo negoai Dilava ivi hoesehavonu.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Keu seleveta hilokage Dilavana bae au vuvunemo au louale ke vai.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ebalahamu evievi katealemoike Dilavau avuho loui avoe, “Au di nimo duave.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ebalahamuu Dilava nimo duaveale hoto ke abu subuta hisalilahalu. Isito abu Ebalahamu unahaho hoto ke hisaliholilu.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Isito nahitaho abu hoto ke hisaliai loulu. Nahi oleuoleu nahie uvu mai Dilava omige auna nahiho loui kosea, “Laeau di nimo duave.” Dilava keike nahie Kosive Iesu etuvage hovelahanu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Iesu keu nahie toela ibinaho hatinu. Ige Dilavau etuvage keu hovelahanu. Hovelahai isiviale nahie malevei nahi hoesegevege nahi Dilava nimo inutolotoloai.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.