Romanos 4
Buka Tumute (KPX) vs ARIB
1 Nahiau Ebalahamu valada nahiabulike. Iale la huhuige Ebalahamu vaveve keu osionu.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebalahamuu vaveve vamale kemo Dilavau avuho koseale louholinu. Au inutolotoloe ata. Keu kateai louvatebe Ebalahamuu au ebika ebagemanu. Isito vaveveve keu kateholige keu Dilava nimo au ebika ebagemaholinu.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Bukae Hotou loui avoe, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu. Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoi ebagemai avuho loui avoe, ‘Au inutolotolote.’”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Ata olena lovianiege au ibina mai. Au bae heiata au ibina malivebene. Isito au ono vadeho loviale auna ke ibina mai. Atae vaveve keu kateanu. Abu isiviai abu negomo abu ebika tabagevei Dilava nimo inutolotoloai.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Isito Dilava vaveve keu koseanu. Ata olena au vavevemo negoholisito au uvu mai Dilava omisi kemo negoige Dilavana ata ke evievi elehai loui kosea, “Ata ke vaveveu inutolotoloanu.” Dilava keike atae toela malevei hoesegevege vaveveabe keu inutolotoloanu.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Ataeau abu vamale kemo vaveveabeu inutolotoloholinu. Isito keau abu uvu mai Dilava omige vaveveabeu Dilava nimo inutolotoloanu. Ige keau kemo vahaeholahalu. Deividiu subuta hoto kateale lounu.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Keu loui avoe,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Dilavau atae vaveve toela ulihai huhuoholige abuna kemo vahaeholahai.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Deividiu louale vahaeho kena vali vudie vate bohimale kebia unahamo lohoi. Ba, vate bohioholimale kebiatamo vahaeho kena lohoi. Bukae Hotou kateai louge di kemo loui kosea, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu.” Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Vani vadeimalela Dilavau ke hoesehavonu. Au vate etuleholisege Dilavau ke hoesehavonu. Ige gabie Dilavau louge Ebalahamuu au vudie vate etulenu.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ebalahamuu au vate etuleale keu nahie haivege nahi kemo hilokage Ebalahamuu au vate etuleholisito au uvu mai Dilava omige Dilavau ke hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu. Au vale ke nahate oleuoleu abu vudie vate bohioholisito abu uvu mai Dilava omige auna kebia hoesegevege vaveveabena inutolotoloai. Ebalahamu keu evievi ata kebia mama.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Isi vudie vate bohimale kebia mamata. Isito keau abu vate bohimale kemo Dilavau kebia hoesegeveholinu. Isito keau abu mamae vaveve nahate vai abu uvu mai Dilava omiale kemoike au kebia hoesegevenu.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Dilavau Ebalahamuho hoto mamoi loui avoe, “Ana a valadahi vata bahata malenela.” Hoto keu koseanu. Ebalahamuu Mosese menakae hoto eviale kemo Dilavau avuho hoto kateale louholinu. Isito au uvu mai Dilava omige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloalemoike Dilavau avuho hoto kateale lounu.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Ata degomoleau Mosese menaka unaha evisi isiviale kemo Dilavau Ebalahamuho louale ke malei. Isito keu kateholinu. Keu katevatege ata degomoleau Mosese menaka halevai abu uvu mai Dilava omiale keau Dilavau Ebalahamuho louale ke maleholilu. Isi keu katevatebe Dilavau hoto loui mamoale ke ihuu uoholinu.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Isito nahi hilokage Dilavau hoto louale ke ihu ua. Nahi Mosese menaka ke unaha evisi vage Dilavana nahiho itumuai. Menaka keu uoholige nahi bae menaka ke hoto bokoalivebene. Isito keu uge nahi oleve kateai ke vai. Evievi unahamo.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Katealemo nahiabuna nahie uvu mai Dilava omige auna au louale ke nahiovei. Keu nahie vavevemo nahiovelivebene. Isito Ebalahamuu au uvu mai Dilava omiale ke nahate nahi vage seleveta Dilavana au isivimo au louale ke nahiovei. Ebalahamu keu Diue atae mama, Diue ata holioholiale mama, isi nahi bahatae mama.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Bukae Hotou kemo loui avoe, “Dilavau Ebalahamu namihai avoe, ‘Au vatae ata moagae mama.’” Ebalahamu keu au uvu mai Dilava omiale kemo Dilavau huhuige Ebalahamu keu nahie mama nahate. Dilava keike haluvimale tatuvege abu hovedevema. Keike louge onobenobe uvesite keau ua.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Dilavau Ebalahamuho loui avoe, “A valadana moagai.” Isito keu velemaholisege Ebalahamuu hoto ke huhuai avoe, “Di koli holiale komo oleve kateai kena daemo velemai.” Kateaito au uvu bahata mai Dilavau avuho louale kemo mamonu. Katealemoike vatae ata moagae mama holinu.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Ebalahamuu uale vaganave uani handeleu (100) uoholige koli holinu. Ige mahinave Sela keta koli holige ese maveve keu anekianu. Isito Ebalahamuu ke huhuholisito au evievimo negoanu.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Dilavau avuho au hoto loui mamoale ke kabebihavoi au evievi haleholinu. Isito au evievimo negoai Dilava ivi hoesehavonu.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Keu seleveta hilokage Dilavana bae au vuvunemo au louale ke vai.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ebalahamu evievi katealemoike Dilavau avuho loui avoe, “Au di nimo duave.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ebalahamuu Dilava nimo duaveale hoto ke abu subuta hisalilahalu. Isito abu Ebalahamu unahaho hoto ke hisaliholilu.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Isito nahitaho abu hoto ke hisaliai loulu. Nahi oleuoleu nahie uvu mai Dilava omige auna nahiho loui kosea, “Laeau di nimo duave.” Dilava keike nahie Kosive Iesu etuvage hovelahanu.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Iesu keu nahie toela ibinaho hatinu. Ige Dilavau etuvage keu hovelahanu. Hovelahai isiviale nahie malevei nahi hoesegevege nahi Dilava nimo inutolotoloai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.