Romanos 4

Buka Tumute (KPX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nahiau Ebalahamu valada nahiabulike. Iale la huhuige Ebalahamu vaveve keu osionu.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebalahamuu vaveve vamale kemo Dilavau avuho koseale louholinu. Au inutolotoloe ata. Keu kateai louvatebe Ebalahamuu au ebika ebagemanu. Isito vaveveve keu kateholige keu Dilava nimo au ebika ebagemaholinu.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Bukae Hotou loui avoe, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu. Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoi ebagemai avuho loui avoe, ‘Au inutolotolote.’”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Ata olena lovianiege au ibina mai. Au bae heiata au ibina malivebene. Isito au ono vadeho loviale auna ke ibina mai. Atae vaveve keu kateanu. Abu isiviai abu negomo abu ebika tabagevei Dilava nimo inutolotoloai.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Isito Dilava vaveve keu koseanu. Ata olena au vavevemo negoholisito au uvu mai Dilava omisi kemo negoige Dilavana ata ke evievi elehai loui kosea, “Ata ke vaveveu inutolotoloanu.” Dilava keike atae toela malevei hoesegevege vaveveabe keu inutolotoloanu.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ataeau abu vamale kemo vaveveabeu inutolotoloholinu. Isito keau abu uvu mai Dilava omige vaveveabeu Dilava nimo inutolotoloanu. Ige keau kemo vahaeholahalu. Deividiu subuta hoto kateale lounu.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Keu loui avoe,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dilavau atae vaveve toela ulihai huhuoholige abuna kemo vahaeholahai.”
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Deividiu louale vahaeho kena vali vudie vate bohimale kebia unahamo lohoi. Ba, vate bohioholimale kebiatamo vahaeho kena lohoi. Bukae Hotou kateai louge di kemo loui kosea, “Ebalahamuu au uvu mai Dilava ominu.” Au evievimo kateige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Vani vadeimalela Dilavau ke hoesehavonu. Au vate etuleholisege Dilavau ke hoesehavonu. Ige gabie Dilavau louge Ebalahamuu au vudie vate etulenu.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ebalahamuu au vate etuleale keu nahie haivege nahi kemo hilokage Ebalahamuu au vate etuleholisito au uvu mai Dilava omige Dilavau ke hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloanu. Au vale ke nahate oleuoleu abu vudie vate bohioholisito abu uvu mai Dilava omige auna kebia hoesegevege vaveveabena inutolotoloai. Ebalahamu keu evievi ata kebia mama.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Isi vudie vate bohimale kebia mamata. Isito keau abu vate bohimale kemo Dilavau kebia hoesegeveholinu. Isito keau abu mamae vaveve nahate vai abu uvu mai Dilava omiale kemoike au kebia hoesegevenu.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dilavau Ebalahamuho hoto mamoi loui avoe, “Ana a valadahi vata bahata malenela.” Hoto keu koseanu. Ebalahamuu Mosese menakae hoto eviale kemo Dilavau avuho hoto kateale louholinu. Isito au uvu mai Dilava omige Dilavau hoesehavoge vaveveve keu inutolotoloalemoike Dilavau avuho hoto kateale lounu.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ata degomoleau Mosese menaka unaha evisi isiviale kemo Dilavau Ebalahamuho louale ke malei. Isito keu kateholinu. Keu katevatege ata degomoleau Mosese menaka halevai abu uvu mai Dilava omiale keau Dilavau Ebalahamuho louale ke maleholilu. Isi keu katevatebe Dilavau hoto loui mamoale ke ihuu uoholinu.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Isito nahi hilokage Dilavau hoto louale ke ihu ua. Nahi Mosese menaka ke unaha evisi vage Dilavana nahiho itumuai. Menaka keu uoholige nahi bae menaka ke hoto bokoalivebene. Isito keu uge nahi oleve kateai ke vai. Evievi unahamo.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Katealemo nahiabuna nahie uvu mai Dilava omige auna au louale ke nahiovei. Keu nahie vavevemo nahiovelivebene. Isito Ebalahamuu au uvu mai Dilava omiale ke nahate nahi vage seleveta Dilavana au isivimo au louale ke nahiovei. Ebalahamu keu Diue atae mama, Diue ata holioholiale mama, isi nahi bahatae mama.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Bukae Hotou kemo loui avoe, “Dilavau Ebalahamu namihai avoe, ‘Au vatae ata moagae mama.’” Ebalahamu keu au uvu mai Dilava omiale kemo Dilavau huhuige Ebalahamu keu nahie mama nahate. Dilava keike haluvimale tatuvege abu hovedevema. Keike louge onobenobe uvesite keau ua.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Dilavau Ebalahamuho loui avoe, “A valadana moagai.” Isito keu velemaholisege Ebalahamuu hoto ke huhuai avoe, “Di koli holiale komo oleve kateai kena daemo velemai.” Kateaito au uvu bahata mai Dilavau avuho louale kemo mamonu. Katealemoike vatae ata moagae mama holinu.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ebalahamuu uale vaganave uani handeleu (100) uoholige koli holinu. Ige mahinave Sela keta koli holige ese maveve keu anekianu. Isito Ebalahamuu ke huhuholisito au evievimo negoanu.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Dilavau avuho au hoto loui mamoale ke kabebihavoi au evievi haleholinu. Isito au evievimo negoai Dilava ivi hoesehavonu.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Keu seleveta hilokage Dilavana bae au vuvunemo au louale ke vai.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ebalahamu evievi katealemoike Dilavau avuho loui avoe, “Au di nimo duave.”
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Ebalahamuu Dilava nimo duaveale hoto ke abu subuta hisalilahalu. Isito abu Ebalahamu unahaho hoto ke hisaliholilu.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Isito nahitaho abu hoto ke hisaliai loulu. Nahi oleuoleu nahie uvu mai Dilava omige auna nahiho loui kosea, “Laeau di nimo duave.” Dilava keike nahie Kosive Iesu etuvage hovelahanu.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Iesu keu nahie toela ibinaho hatinu. Ige Dilavau etuvage keu hovelahanu. Hovelahai isiviale nahie malevei nahi hoesegevege nahi Dilava nimo inutolotoloai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.