Lucas 1
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Teovilasi, di haoka, ata moagaeau hovedevei Iesu no vigomo vaveve dua vale ke hisalialu.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Subuta Iesu esemuiau ata degomolehi Iesu vaveve elehai ata kebia namigevege abu ke hisalialu.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Ige data isiviale deiada ko hisaliai aho hanavoi. Au ivi balugate. Katealemo di Iesu deiadae umuka ke bahata neniai kaovai hisaliai aho hanavoma.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Iale au ko dodavei bae ihuve bahata ata degomoleau a haivuale ke bahata hilokanela.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Vani mole subuta Elodi keu Diudia vata kemo kosive baluga holisege Diue dubu nalimale ata mole Sekalaia keu ua. Abaisa keu subuta Diue dubu nalimale ata baluga. Ige Sekalaia keu lovive ivi vanu. Mahinave ivilike Elisabeti. Keate ke valadae ivilike Eloni.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Malaha keu abu mahinati Dilava nimo inutolotoloai uime Kosive menaka ke bahata evisi valu.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Isito keateve keu esesia. Ilage abu abu ebia holilu.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Vani mole Sekalaiau dubue loviveve vaniu lohoge au tiale dubue Dilava hoesehavoma.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Diue dubu nalimale atae vaveve keu koseanu. Vani igaegae abuna ata igae ebagevage kena deholo hagote mai tiniege dubue uvue batabata golomo ehosivai mahogei. Abu vani kela Sekalaia ebagevage au Kosive dubue uvue tinu.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Tialeu dubue uvue deholo hagote mahosege ata moagaeau heie guligulilahama.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Guligulilahasege anelu moleu Sekalaiae lohoale deholo mahomale batabatae ada inuteveatae laminu.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Ige Sekalaiau ke elehai vabuage uvuveu kibikibiai ua.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Ige anelu keu namihai loui avoe, “Sekalaia, vabu halenela. Dilavau a imiliale ke eviale a mahinana bae ese mai. Ese keu uge ivihai loui kosea, ‘Dioni.’
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Vani kela lana bae vahaehoave. Ese keu uge ata moagaeabuna bae vahaeholahai.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Kosealemo kena bae Dilava nimo kosive baluga holisi. Au bae e toela bahata ke ilivebene. Au uale vani kela Munana Tumutena bae uvuvemo holomage auna negoai.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Kena bae Iselala ata moaga malevege abuna tota abu Kosive Dilava ehovai tai.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Kena beloveta Ilaidia vaveve ke nahate vai negoai vuvuneai. Ige hotove kemo eseabuna abu mamuvuhi tota bevuai igaetoai. Kena bae hoto eviholimale ata kebia haivege abuna bae lulele ata holisi vaveve inutolotolote vai. Auna vasohuta tai ata haivege abuna abu vaveve hoesegevege Kosivena lohoi.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ige Sekalaiau anelu ke namihai loui avoe, “Kateige dana oleve kateai. Dau koli holige di mahinata mabata holinu.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ige anelu keu loui avoe, “Dau di ivilike Geibiliolo. Dau Dilava vudimo umale Dilavau di namihaike vage di hotoe dua ko loui a namihama.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Vani mole di hoto louale kena bae velemai. Isito a di hoto eviholinu. Katealemo a bae hotoalivebene. Ana bae uvute nahate valive di louale vani keu lohoge bae hotoanela.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Sekalaiau dubue uvue usege ataeau heie hemei uma. Isi loui avoe, “E, Sekalaia keu tiale dubue uvue osioime solekai lohoholinu.”
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Kateai lousege Sekalaiau heie lohoniale abuhi hotoholige abu huhuige keu dubue uvue tiale vaveve nimolete elehanu. Katealemoike au uvute holisime ada unahata deiada loui haivema.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Iniale Sekalaia dubue loviu uoholige au halei oe tinu.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Vani degomoleau uoholisege mahinaveu tobuaime oai tiholisito bata ada mole ke uvumo o unahamo ua.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Isi loui avoe, “Vagana moaga di eseholiale kemo Dilavau di tedahonu. Iale ataeau di elehage di eseholiale mati kena uoholisi.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ke iae bata igae uoholisege Dilavau anelu nehe Geibiliolo hanavoge keu Galili vatae tialeu o mole Nasaletae velemanu.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 O keve velemage ma mole Meli keu ua. Ma ke abu Diosebaho kokovalu. Dioseba keu Deividi valadamo lohonu.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Ige anelu keu lohoale avuho loui avoe, “Ana duave. Kosiveu aiti ui a hoesehavoge au nivemo duave.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Kateige Meliu hoto ke evisi vikobaluganu. Isi huhuai avoe, “Hoto oleteike ko.”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Ige anelu keu avuho loui avoe, “Vabu hale. Dilavau a eahalenu.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Ialemo ana bae eseane. Ese keu uge ivihai loui kosea, ‘Iesu.’
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Kena uniege kosi baluga holige Dilava ehue umale kena bae loui kosea, ‘Keu di moike.’ Dilavana ebagemage auna vatae kosive holisi au haoka Deividiu ugulamomale telonamo ugulamoi.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Iale auna bae vani baita Diekobo valada kebia nalievegei. Isi kateige vuvuneveu bae ata kebiamo uoholilivebene.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Aneluu hoto kateale louge Meliu namihai loui avoe, “Dau koliaholinu. Iale dana oleve kateai eseai.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ige aneluu avuho loui avoe, “Munana Tumutena aemo dobai lohoge Dilava vuvune kena a bamuge ana ese ke manela. Katealemo Dilavana au mo ke ivihai kosea, ‘Di mo tumuteike.’
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ana a neina mole Elisabeti ke hilokanu. Ataeau loui avoe, ‘Keu eseholisito mabata holisi ua.’ Hoto kateale louito keu tobuta uale aike bata ada mole isi igae uoholinu.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Dolodolo halenela. Dilava kemo onobeu bae anekialivebene.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Kateige Meliu loui avoe, “Dau Kosive esemu daliko. A hoto bahata louale kena daemo lohoge keu duave.” Kateai louge aneluu halei tinu.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Vani kemo Meliu solekai au kunai bevuai malei tanae o moleve Diudia vatae tinu.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Isime Sekalaia oe tiale mahinave Elisabeti namihai loui avoe, “Ana duave.”
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ige Elisabetiu hoto ke evige unive uvue eseveu kibianu. Ige Dilava Munanae Tumuu avuemo lohoaleu mai vuvunetinu.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ige Elisabetiu tovuai avuho loui avoe, “Dilavau a ebagemage a keate bahatae vigomo keate baluga. Iale ese kena uge Dilavana ebagemai hoesehavoi.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 A keu di Kosive neina. Iale a dae deiai lohoale kou duave baua.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Di a hoto louale ke evisege di ese unita uale keu kibiai vahaehoanu.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Iale vahaeho baluga. A hilokage Dilavau aho hoto louale kena seleve holisi.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Kateige Meliu avoe,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Dilavau di tedahomale kemo di vahaeho baluganu.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Dau Dilava nimo iviholinu.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Kosealemo Kosive ivi balugate keu dahoe vaveve baluga vanu.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Katealemo oleuoleu Dilava vabuhavoge uvuvena abuemo ui.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ige adave keu vaveve negote vanu.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Keu vatae kosive baluga kebia tatolemagevenu.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Keu lovie dua ata vaete kebia ovege uniabeu hanilahalu.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Dilavau au ata Iselala tedaevenu.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Kosealemo Dilavau subuta nahie buluveho lounu.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Meliu hoto kateale louime Elisabeti oe uale bata abuita igaetaeau uoholisege au halei au oe tinu.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Vani mole Elisabeti eseu uveve vaniu lohoge moveu ua.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Moveu uge valadaeabeau isi haokuvuiabeau ke evisi vahaeho balugalu. Abu hilokage Dilavaike keate ke huhuaime ese ke mai ominu.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Bula igaeu uoholige haokuvuiabeau lohoale mo ke hoesehavoi vudive vate etulei isiviale ataeau kemo hilokage keu Ebalahamu valadae ese. Kebia vaveveu kateanu. Vateve etulege uoholige abu isiviai mamave Sekalaia ivita ivihai.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Isito neinaveu loui avoe, “Kate halevave. Iviveike Dioni.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Kateai louge abu keate keho loui avoe, “Au a valada kemo ivi katealebeu uoholinu.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Isi kateaime abu ada unahata deiada mamave haivuma. Isiviale mamaveu ivi oleteale mo ke ivihai.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Kateige au adamo beba mai omiveve tovetove vanu. Ige abu beba mai omige au hisaliai avoe, “Iviveike Dioni.” Kateige abu ke elehai viko balugalu.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Kateisege solekavesite Dilavau Sekalaia ai alavoge au hotoai Dilava hoesehavonu.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ige haokuvuiabeau ke elehai vabu balugalu. Ige ataeau Diudia tanae uale keau bahata hoto ke evilu.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ige ata bahataeau ke evisi huhulahai avoe, “Ese kena bae vadeai.” Isime abu hilokage Kosive adae vuvuneu ese kemo ua.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Dioni mama Sekalaia keu Dilava hoesehavosege Munana Tumuteu uvuvemo holomage au gabie velemaveve hoto lounu.
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 Isi loui avoe,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Kosealemo keu nova au esemu Deividi valadamo nahie toelamo nahie maleveveve ata negote ebagemanu.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Subuta mole Dilavau hoto kateale loui au beloveta tumute kebia namigevenu.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Au louale auna nahie aiogevemale ata kebia isi nahiho itumulahamale ata kebia adamo nahie tedaevei.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Au subuta nahie buluveho loui mamoale ke auna huhuai nahiho uvuai nahie tedaevei.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Ke nahate au subuta nahie buluve Ebalahamu keho hoto tumute lounu.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Au hoto tumute louale kemo auna nahie aiogevemale kebia adamo nahie tedaevei.
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Isime ata tumute holisi vani bahata Kosive nimo vaveve inutolotolote vagei.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Iale di mo, ataeabuna ahoe loui kosea,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Ana bae Kosiveu toelamo au ata maleveve hoto louge abuna bae abu vaveve toela halevege Dilavana kebia toela ulihai.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Kosealemo nahie Dilava keu uvue Dilava.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Nahiemo haluge oleuoleu vavie vaveve vamale kemo haluviho vasege Kosivena kebia holoevege abuna uveve duae humahala tai.”
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Igeto moveu balugai kosi holisege uvuveu negoige au o halei botoe tialeu ataeau uvesite keve ua. Keve uniale vani moleu lohoge au lohoaleu Iselala ata haivenu.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.