Lucas 1

Buka Tumute (KPX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Teovilasi, di haoka, ata moagaeau hovedevei Iesu no vigomo vaveve dua vale ke hisalialu.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Subuta Iesu esemuiau ata degomolehi Iesu vaveve elehai ata kebia namigevege abu ke hisalialu.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ige data isiviale deiada ko hisaliai aho hanavoi. Au ivi balugate. Katealemo di Iesu deiadae umuka ke bahata neniai kaovai hisaliai aho hanavoma.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Iale au ko dodavei bae ihuve bahata ata degomoleau a haivuale ke bahata hilokanela.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Vani mole subuta Elodi keu Diudia vata kemo kosive baluga holisege Diue dubu nalimale ata mole Sekalaia keu ua. Abaisa keu subuta Diue dubu nalimale ata baluga. Ige Sekalaia keu lovive ivi vanu. Mahinave ivilike Elisabeti. Keate ke valadae ivilike Eloni.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Malaha keu abu mahinati Dilava nimo inutolotoloai uime Kosive menaka ke bahata evisi valu.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Isito keateve keu esesia. Ilage abu abu ebia holilu.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Vani mole Sekalaiau dubue loviveve vaniu lohoge au tiale dubue Dilava hoesehavoma.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Diue dubu nalimale atae vaveve keu koseanu. Vani igaegae abuna ata igae ebagevage kena deholo hagote mai tiniege dubue uvue batabata golomo ehosivai mahogei. Abu vani kela Sekalaia ebagevage au Kosive dubue uvue tinu.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Tialeu dubue uvue deholo hagote mahosege ata moagaeau heie guligulilahama.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Guligulilahasege anelu moleu Sekalaiae lohoale deholo mahomale batabatae ada inuteveatae laminu.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Ige Sekalaiau ke elehai vabuage uvuveu kibikibiai ua.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ige anelu keu namihai loui avoe, “Sekalaia, vabu halenela. Dilavau a imiliale ke eviale a mahinana bae ese mai. Ese keu uge ivihai loui kosea, ‘Dioni.’
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Vani kela lana bae vahaehoave. Ese keu uge ata moagaeabuna bae vahaeholahai.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Kosealemo kena bae Dilava nimo kosive baluga holisi. Au bae e toela bahata ke ilivebene. Au uale vani kela Munana Tumutena bae uvuvemo holomage auna negoai.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Kena bae Iselala ata moaga malevege abuna tota abu Kosive Dilava ehovai tai.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Kena beloveta Ilaidia vaveve ke nahate vai negoai vuvuneai. Ige hotove kemo eseabuna abu mamuvuhi tota bevuai igaetoai. Kena bae hoto eviholimale ata kebia haivege abuna bae lulele ata holisi vaveve inutolotolote vai. Auna vasohuta tai ata haivege abuna abu vaveve hoesegevege Kosivena lohoi.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Ige Sekalaiau anelu ke namihai loui avoe, “Kateige dana oleve kateai. Dau koli holige di mahinata mabata holinu.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ige anelu keu loui avoe, “Dau di ivilike Geibiliolo. Dau Dilava vudimo umale Dilavau di namihaike vage di hotoe dua ko loui a namihama.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Vani mole di hoto louale kena bae velemai. Isito a di hoto eviholinu. Katealemo a bae hotoalivebene. Ana bae uvute nahate valive di louale vani keu lohoge bae hotoanela.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Sekalaiau dubue uvue usege ataeau heie hemei uma. Isi loui avoe, “E, Sekalaia keu tiale dubue uvue osioime solekai lohoholinu.”
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Kateai lousege Sekalaiau heie lohoniale abuhi hotoholige abu huhuige keu dubue uvue tiale vaveve nimolete elehanu. Katealemoike au uvute holisime ada unahata deiada loui haivema.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Iniale Sekalaia dubue loviu uoholige au halei oe tinu.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Vani degomoleau uoholisege mahinaveu tobuaime oai tiholisito bata ada mole ke uvumo o unahamo ua.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Isi loui avoe, “Vagana moaga di eseholiale kemo Dilavau di tedahonu. Iale ataeau di elehage di eseholiale mati kena uoholisi.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Ke iae bata igae uoholisege Dilavau anelu nehe Geibiliolo hanavoge keu Galili vatae tialeu o mole Nasaletae velemanu.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 O keve velemage ma mole Meli keu ua. Ma ke abu Diosebaho kokovalu. Dioseba keu Deividi valadamo lohonu.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ige anelu keu lohoale avuho loui avoe, “Ana duave. Kosiveu aiti ui a hoesehavoge au nivemo duave.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Kateige Meliu hoto ke evisi vikobaluganu. Isi huhuai avoe, “Hoto oleteike ko.”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ige anelu keu avuho loui avoe, “Vabu hale. Dilavau a eahalenu.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ialemo ana bae eseane. Ese keu uge ivihai loui kosea, ‘Iesu.’
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Kena uniege kosi baluga holige Dilava ehue umale kena bae loui kosea, ‘Keu di moike.’ Dilavana ebagemage auna vatae kosive holisi au haoka Deividiu ugulamomale telonamo ugulamoi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Iale auna bae vani baita Diekobo valada kebia nalievegei. Isi kateige vuvuneveu bae ata kebiamo uoholilivebene.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Aneluu hoto kateale louge Meliu namihai loui avoe, “Dau koliaholinu. Iale dana oleve kateai eseai.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ige aneluu avuho loui avoe, “Munana Tumutena aemo dobai lohoge Dilava vuvune kena a bamuge ana ese ke manela. Katealemo Dilavana au mo ke ivihai kosea, ‘Di mo tumuteike.’
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Ana a neina mole Elisabeti ke hilokanu. Ataeau loui avoe, ‘Keu eseholisito mabata holisi ua.’ Hoto kateale louito keu tobuta uale aike bata ada mole isi igae uoholinu.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Dolodolo halenela. Dilava kemo onobeu bae anekialivebene.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Kateige Meliu loui avoe, “Dau Kosive esemu daliko. A hoto bahata louale kena daemo lohoge keu duave.” Kateai louge aneluu halei tinu.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Vani kemo Meliu solekai au kunai bevuai malei tanae o moleve Diudia vatae tinu.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Isime Sekalaia oe tiale mahinave Elisabeti namihai loui avoe, “Ana duave.”
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Ige Elisabetiu hoto ke evige unive uvue eseveu kibianu. Ige Dilava Munanae Tumuu avuemo lohoaleu mai vuvunetinu.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ige Elisabetiu tovuai avuho loui avoe, “Dilavau a ebagemage a keate bahatae vigomo keate baluga. Iale ese kena uge Dilavana ebagemai hoesehavoi.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 A keu di Kosive neina. Iale a dae deiai lohoale kou duave baua.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Di a hoto louale ke evisege di ese unita uale keu kibiai vahaehoanu.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Iale vahaeho baluga. A hilokage Dilavau aho hoto louale kena seleve holisi.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Kateige Meliu avoe,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Dilavau di tedahomale kemo di vahaeho baluganu.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Dau Dilava nimo iviholinu.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Kosealemo Kosive ivi balugate keu dahoe vaveve baluga vanu.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Katealemo oleuoleu Dilava vabuhavoge uvuvena abuemo ui.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ige adave keu vaveve negote vanu.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Keu vatae kosive baluga kebia tatolemagevenu.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Keu lovie dua ata vaete kebia ovege uniabeu hanilahalu.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Dilavau au ata Iselala tedaevenu.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Kosealemo Dilavau subuta nahie buluveho lounu.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Meliu hoto kateale louime Elisabeti oe uale bata abuita igaetaeau uoholisege au halei au oe tinu.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Vani mole Elisabeti eseu uveve vaniu lohoge moveu ua.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Moveu uge valadaeabeau isi haokuvuiabeau ke evisi vahaeho balugalu. Abu hilokage Dilavaike keate ke huhuaime ese ke mai ominu.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Bula igaeu uoholige haokuvuiabeau lohoale mo ke hoesehavoi vudive vate etulei isiviale ataeau kemo hilokage keu Ebalahamu valadae ese. Kebia vaveveu kateanu. Vateve etulege uoholige abu isiviai mamave Sekalaia ivita ivihai.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Isito neinaveu loui avoe, “Kate halevave. Iviveike Dioni.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Kateai louge abu keate keho loui avoe, “Au a valada kemo ivi katealebeu uoholinu.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Isi kateaime abu ada unahata deiada mamave haivuma. Isiviale mamaveu ivi oleteale mo ke ivihai.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Kateige au adamo beba mai omiveve tovetove vanu. Ige abu beba mai omige au hisaliai avoe, “Iviveike Dioni.” Kateige abu ke elehai viko balugalu.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Kateisege solekavesite Dilavau Sekalaia ai alavoge au hotoai Dilava hoesehavonu.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ige haokuvuiabeau ke elehai vabu balugalu. Ige ataeau Diudia tanae uale keau bahata hoto ke evilu.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ige ata bahataeau ke evisi huhulahai avoe, “Ese kena bae vadeai.” Isime abu hilokage Kosive adae vuvuneu ese kemo ua.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Dioni mama Sekalaia keu Dilava hoesehavosege Munana Tumuteu uvuvemo holomage au gabie velemaveve hoto lounu.
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Isi loui avoe,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Kosealemo keu nova au esemu Deividi valadamo nahie toelamo nahie maleveveve ata negote ebagemanu.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Subuta mole Dilavau hoto kateale loui au beloveta tumute kebia namigevenu.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Au louale auna nahie aiogevemale ata kebia isi nahiho itumulahamale ata kebia adamo nahie tedaevei.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Au subuta nahie buluveho loui mamoale ke auna huhuai nahiho uvuai nahie tedaevei.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ke nahate au subuta nahie buluve Ebalahamu keho hoto tumute lounu.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Au hoto tumute louale kemo auna nahie aiogevemale kebia adamo nahie tedaevei.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Isime ata tumute holisi vani bahata Kosive nimo vaveve inutolotolote vagei.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Iale di mo, ataeabuna ahoe loui kosea,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ana bae Kosiveu toelamo au ata maleveve hoto louge abuna bae abu vaveve toela halevege Dilavana kebia toela ulihai.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Kosealemo nahie Dilava keu uvue Dilava.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Nahiemo haluge oleuoleu vavie vaveve vamale kemo haluviho vasege Kosivena kebia holoevege abuna uveve duae humahala tai.”
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Igeto moveu balugai kosi holisege uvuveu negoige au o halei botoe tialeu ataeau uvesite keve ua. Keve uniale vani moleu lohoge au lohoaleu Iselala ata haivenu.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.