Romanos 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Kale añ mam lo manö nɨŋbim gau. Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal gau nöp lo manö hain gɨnaböl; umeinaböl, marö kalɨp rɨmnap mɨdagnab.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Manö ap ba gau rö ap mɨdöp. Lo manö ap haga, bɨ nɨpe mɨdeinab, nɨbin nɨpe nugmul aip mɨdainɨm; pen nugmul umnab u, lo anɨbu pɨs gɨnab.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Nɨbi u nugmul mɨdö nɨŋöl gɨ, am bɨ hain nɨbö ap nɨŋöm udeinab u, nɨp hagnaböl, “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a gɨnaböl. Pen nugmul umö, am bɨ hain nɨbö nɨŋöm udeinab u, manö mɨdagöp; “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a göm, hagagnaböl.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Pen añ mam bɨ. Anɨb unbö rö nöp, kale Krais hañ romaŋ nɨpe mɨdpim gau, nɨpe aip umbe rö, lo manö ud sɨsɨ lɨmɨdim u arö gɨpe nɨŋöm Bɨ ap kalöp udnab. Bɨ au umöm uraka Bɨ u kalöp udö, kale God nɨp aij gɨnɨm adö u nöp gɨnabim.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Nöd pen Krais hon udaga ñɨn u, nan si nan naij gep magö u hanɨp ud sɨsɨ lɨmɨdöp. Lo manö adö u nöp hain gun a gɨ mɨdmɨdun u pen gasɨ naij aŋ hon daŋ pɨral hiɨkö, mab asɨ ñɨŋ umeb magö u waiö lö, mɨd aij gɨmɨdagun. God aip mɨdep rö laga.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Pen mɨñi Krais aip umbun rö, lo manö hanɨp nagɨ rö löm ud sɨsɨ lɨmɨdöp u pak gulu gɨ lun me, Juda lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla adö u nɨŋun gagpun; God Ana gasɨ ñöb adö u nöp nɨŋun gɨpun.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Anɨb u, hon nɨhön hagun? God lo manö hagö hagla u, manö naij hagöp, a gun aka? Wasö yabɨƚ! U anɨg hagagun.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp, a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau iru yabɨƚ nöp nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nöp nɨŋnö. Pen lo manö mɨdagböp, nan si nan naij gep magö kƚö mɨdagböp, bɨ hadö umöb rö mɨdböp.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Lo manö, u gɨmön, u gagmön, a gab u, yad nöd nɨŋagmɨdin. Yad anɨg gem kamɨŋ mɨdainö. Pen lo manö u auö, nan si nan naij gep magö u, bɨ kamɨŋ mɨdöp rö löm, kƚö udöm yɨp ɫɨp gɨ ud arö, umnö.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 God lo manö ña u, hanɨp adan pör mɨdep u yamböp, pen yɨp umeb magö nöp ña.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen, adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ nɨŋnö. Nan si nan naij gep magö u, God lo manö haga u nöp udöm, yɨp al pak la.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Anɨb u, hon nɨŋbun, God lo manö u uɫ mɨdöp. Hon nɨŋbun, “Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagmim,” lo manö anɨbu, God nɨpe ke manö kƚö haga u, uɫ nöp, kabö rö nöp, aij nöp mɨdöp.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 God lo aij anɨbu yɨp al pak la umnö aka nɨhön? U wasö! God lo manö aij u hagö nɨŋbun rö, marö kub anɨbu udagnabun. Nan si nan naij gɨpun rö, marö kub anɨbu udnabun. Pen nɨpe hanɨp lo manö haga anɨbu, gasɨ ap ke nɨŋöm hagaga; nan si nan naij gep magö u gac kub yabɨƚ mɨdöp u nɨŋöl, a göm, lo manö haga. Anɨb u, God lo manö u haglö nɨŋbin rö, umagnö; nan si nan naij gep magö u, lo manö aij anɨbu udöm, yɨp al pak lö umnö.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Hon nɨŋbun, lo manö u, God gasɨ ñö kalɨ kƚiñ rɨkla. Anɨbu pen yad bɨ nöp mɨdpin; yad nagɨ wög gep bɨ rö mɨdem, hibur gasɨ rɨmɨd yad u pör arab nan si nan naij gep adö u.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Anɨb u me, nan aij gɨnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u gagpin; yad nan si nan naij gep adö u, yad magö anɨbu mulu kal nɨŋbin u, yad anɨg gagnam, a gɨpin adö u nöp gɨpin. Pen nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin u nɨŋagpin.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Yad gɨ naij gagnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u nöp gɨpin rö, yad nɨŋbin, gasɨ magö yad abe God lo manö u abe adɨp adɨp rö mɨdöp.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Uri yad ke nan naij gagpin me. Yad ke naij gɨnam, a gem, gagpin; nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp göp.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Yad nɨŋbin, yad bɨ nöp mɨdpin rö, mɨdmagö prɨ aŋ yad daŋ mɨd aij gagöp. Gasɨ hibur mɨdmagö yad gasɨ aij ñö, nan aij ap gagnabin. Gasɨ magö yad u, gɨ aij gɨnam a gem nɨŋbin u pen yad gɨnam rö lagöp.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Anɨg gö me, gɨ aij gɨnam, a gɨ nɨŋbin adö u gagabin; gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp pör gɨnö arab.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Anɨb u, yad gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp gabin rö, yad ke nan naij gagabin. Nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp gö gö gab nɨŋem gabin.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Anɨb u, yad nɨŋbin, yad gɨ aij gɨnam a gɨ nɨŋbin u pen pör gɨ naij gɨnam rö löp.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 — ausente —
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 — ausente —
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Yad ñɨñɨ lagpin; bɨ mög gep rö mɨdpin. Gasɨ hibur mɨdmagö yad u yɨp al pak lɨnɨg gab; bɨ an yɨp ud kamɨŋ yunab?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Bɨ Kub hon Jisas Krais nöp! God nɨp aij a gabin!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.