Romanos 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Kale añ mam lo manö nɨŋbim gau. Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal gau nöp lo manö hain gɨnaböl; umeinaböl, marö kalɨp rɨmnap mɨdagnab.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Manö ap ba gau rö ap mɨdöp. Lo manö ap haga, bɨ nɨpe mɨdeinab, nɨbin nɨpe nugmul aip mɨdainɨm; pen nugmul umnab u, lo anɨbu pɨs gɨnab.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nɨbi u nugmul mɨdö nɨŋöl gɨ, am bɨ hain nɨbö ap nɨŋöm udeinab u, nɨp hagnaböl, “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a gɨnaböl. Pen nugmul umö, am bɨ hain nɨbö nɨŋöm udeinab u, manö mɨdagöp; “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a göm, hagagnaböl.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Pen añ mam bɨ. Anɨb unbö rö nöp, kale Krais hañ romaŋ nɨpe mɨdpim gau, nɨpe aip umbe rö, lo manö ud sɨsɨ lɨmɨdim u arö gɨpe nɨŋöm Bɨ ap kalöp udnab. Bɨ au umöm uraka Bɨ u kalöp udö, kale God nɨp aij gɨnɨm adö u nöp gɨnabim.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Nöd pen Krais hon udaga ñɨn u, nan si nan naij gep magö u hanɨp ud sɨsɨ lɨmɨdöp. Lo manö adö u nöp hain gun a gɨ mɨdmɨdun u pen gasɨ naij aŋ hon daŋ pɨral hiɨkö, mab asɨ ñɨŋ umeb magö u waiö lö, mɨd aij gɨmɨdagun. God aip mɨdep rö laga.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Pen mɨñi Krais aip umbun rö, lo manö hanɨp nagɨ rö löm ud sɨsɨ lɨmɨdöp u pak gulu gɨ lun me, Juda lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla adö u nɨŋun gagpun; God Ana gasɨ ñöb adö u nöp nɨŋun gɨpun.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Anɨb u, hon nɨhön hagun? God lo manö hagö hagla u, manö naij hagöp, a gun aka? Wasö yabɨƚ! U anɨg hagagun.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp, a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau iru yabɨƚ nöp nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nöp nɨŋnö. Pen lo manö mɨdagböp, nan si nan naij gep magö kƚö mɨdagböp, bɨ hadö umöb rö mɨdböp.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Lo manö, u gɨmön, u gagmön, a gab u, yad nöd nɨŋagmɨdin. Yad anɨg gem kamɨŋ mɨdainö. Pen lo manö u auö, nan si nan naij gep magö u, bɨ kamɨŋ mɨdöp rö löm, kƚö udöm yɨp ɫɨp gɨ ud arö, umnö.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 God lo manö ña u, hanɨp adan pör mɨdep u yamböp, pen yɨp umeb magö nöp ña.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen, adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ nɨŋnö. Nan si nan naij gep magö u, God lo manö haga u nöp udöm, yɨp al pak la.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Anɨb u, hon nɨŋbun, God lo manö u uɫ mɨdöp. Hon nɨŋbun, “Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagmim,” lo manö anɨbu, God nɨpe ke manö kƚö haga u, uɫ nöp, kabö rö nöp, aij nöp mɨdöp.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 God lo aij anɨbu yɨp al pak la umnö aka nɨhön? U wasö! God lo manö aij u hagö nɨŋbun rö, marö kub anɨbu udagnabun. Nan si nan naij gɨpun rö, marö kub anɨbu udnabun. Pen nɨpe hanɨp lo manö haga anɨbu, gasɨ ap ke nɨŋöm hagaga; nan si nan naij gep magö u gac kub yabɨƚ mɨdöp u nɨŋöl, a göm, lo manö haga. Anɨb u, God lo manö u haglö nɨŋbin rö, umagnö; nan si nan naij gep magö u, lo manö aij anɨbu udöm, yɨp al pak lö umnö.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Hon nɨŋbun, lo manö u, God gasɨ ñö kalɨ kƚiñ rɨkla. Anɨbu pen yad bɨ nöp mɨdpin; yad nagɨ wög gep bɨ rö mɨdem, hibur gasɨ rɨmɨd yad u pör arab nan si nan naij gep adö u.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Anɨb u me, nan aij gɨnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u gagpin; yad nan si nan naij gep adö u, yad magö anɨbu mulu kal nɨŋbin u, yad anɨg gagnam, a gɨpin adö u nöp gɨpin. Pen nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin u nɨŋagpin.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Yad gɨ naij gagnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u nöp gɨpin rö, yad nɨŋbin, gasɨ magö yad abe God lo manö u abe adɨp adɨp rö mɨdöp.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Uri yad ke nan naij gagpin me. Yad ke naij gɨnam, a gem, gagpin; nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp göp.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Yad nɨŋbin, yad bɨ nöp mɨdpin rö, mɨdmagö prɨ aŋ yad daŋ mɨd aij gagöp. Gasɨ hibur mɨdmagö yad gasɨ aij ñö, nan aij ap gagnabin. Gasɨ magö yad u, gɨ aij gɨnam a gem nɨŋbin u pen yad gɨnam rö lagöp.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Anɨg gö me, gɨ aij gɨnam, a gɨ nɨŋbin adö u gagabin; gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp pör gɨnö arab.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Anɨb u, yad gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp gabin rö, yad ke nan naij gagabin. Nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp gö gö gab nɨŋem gabin.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Anɨb u, yad nɨŋbin, yad gɨ aij gɨnam a gɨ nɨŋbin u pen pör gɨ naij gɨnam rö löp.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 — ausente —
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 — ausente —
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Yad ñɨñɨ lagpin; bɨ mög gep rö mɨdpin. Gasɨ hibur mɨdmagö yad u yɨp al pak lɨnɨg gab; bɨ an yɨp ud kamɨŋ yunab?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Bɨ Kub hon Jisas Krais nöp! God nɨp aij a gabin!
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.