Romanos 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kale añ mam lo manö nɨŋbim gau. Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal gau nöp lo manö hain gɨnaböl; umeinaböl, marö kalɨp rɨmnap mɨdagnab.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Manö ap ba gau rö ap mɨdöp. Lo manö ap haga, bɨ nɨpe mɨdeinab, nɨbin nɨpe nugmul aip mɨdainɨm; pen nugmul umnab u, lo anɨbu pɨs gɨnab.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nɨbi u nugmul mɨdö nɨŋöl gɨ, am bɨ hain nɨbö ap nɨŋöm udeinab u, nɨp hagnaböl, “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a gɨnaböl. Pen nugmul umö, am bɨ hain nɨbö nɨŋöm udeinab u, manö mɨdagöp; “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a göm, hagagnaböl.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Pen añ mam bɨ. Anɨb unbö rö nöp, kale Krais hañ romaŋ nɨpe mɨdpim gau, nɨpe aip umbe rö, lo manö ud sɨsɨ lɨmɨdim u arö gɨpe nɨŋöm Bɨ ap kalöp udnab. Bɨ au umöm uraka Bɨ u kalöp udö, kale God nɨp aij gɨnɨm adö u nöp gɨnabim.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Nöd pen Krais hon udaga ñɨn u, nan si nan naij gep magö u hanɨp ud sɨsɨ lɨmɨdöp. Lo manö adö u nöp hain gun a gɨ mɨdmɨdun u pen gasɨ naij aŋ hon daŋ pɨral hiɨkö, mab asɨ ñɨŋ umeb magö u waiö lö, mɨd aij gɨmɨdagun. God aip mɨdep rö laga.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Pen mɨñi Krais aip umbun rö, lo manö hanɨp nagɨ rö löm ud sɨsɨ lɨmɨdöp u pak gulu gɨ lun me, Juda lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla adö u nɨŋun gagpun; God Ana gasɨ ñöb adö u nöp nɨŋun gɨpun.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Anɨb u, hon nɨhön hagun? God lo manö hagö hagla u, manö naij hagöp, a gun aka? Wasö yabɨƚ! U anɨg hagagun.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp, a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau iru yabɨƚ nöp nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nöp nɨŋnö. Pen lo manö mɨdagböp, nan si nan naij gep magö kƚö mɨdagböp, bɨ hadö umöb rö mɨdböp.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Lo manö, u gɨmön, u gagmön, a gab u, yad nöd nɨŋagmɨdin. Yad anɨg gem kamɨŋ mɨdainö. Pen lo manö u auö, nan si nan naij gep magö u, bɨ kamɨŋ mɨdöp rö löm, kƚö udöm yɨp ɫɨp gɨ ud arö, umnö.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 God lo manö ña u, hanɨp adan pör mɨdep u yamböp, pen yɨp umeb magö nöp ña.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen, adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ nɨŋnö. Nan si nan naij gep magö u, God lo manö haga u nöp udöm, yɨp al pak la.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Anɨb u, hon nɨŋbun, God lo manö u uɫ mɨdöp. Hon nɨŋbun, “Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagmim,” lo manö anɨbu, God nɨpe ke manö kƚö haga u, uɫ nöp, kabö rö nöp, aij nöp mɨdöp.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 God lo aij anɨbu yɨp al pak la umnö aka nɨhön? U wasö! God lo manö aij u hagö nɨŋbun rö, marö kub anɨbu udagnabun. Nan si nan naij gɨpun rö, marö kub anɨbu udnabun. Pen nɨpe hanɨp lo manö haga anɨbu, gasɨ ap ke nɨŋöm hagaga; nan si nan naij gep magö u gac kub yabɨƚ mɨdöp u nɨŋöl, a göm, lo manö haga. Anɨb u, God lo manö u haglö nɨŋbin rö, umagnö; nan si nan naij gep magö u, lo manö aij anɨbu udöm, yɨp al pak lö umnö.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Hon nɨŋbun, lo manö u, God gasɨ ñö kalɨ kƚiñ rɨkla. Anɨbu pen yad bɨ nöp mɨdpin; yad nagɨ wög gep bɨ rö mɨdem, hibur gasɨ rɨmɨd yad u pör arab nan si nan naij gep adö u.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Anɨb u me, nan aij gɨnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u gagpin; yad nan si nan naij gep adö u, yad magö anɨbu mulu kal nɨŋbin u, yad anɨg gagnam, a gɨpin adö u nöp gɨpin. Pen nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin u nɨŋagpin.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Yad gɨ naij gagnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u nöp gɨpin rö, yad nɨŋbin, gasɨ magö yad abe God lo manö u abe adɨp adɨp rö mɨdöp.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Uri yad ke nan naij gagpin me. Yad ke naij gɨnam, a gem, gagpin; nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp göp.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Yad nɨŋbin, yad bɨ nöp mɨdpin rö, mɨdmagö prɨ aŋ yad daŋ mɨd aij gagöp. Gasɨ hibur mɨdmagö yad gasɨ aij ñö, nan aij ap gagnabin. Gasɨ magö yad u, gɨ aij gɨnam a gem nɨŋbin u pen yad gɨnam rö lagöp.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Anɨg gö me, gɨ aij gɨnam, a gɨ nɨŋbin adö u gagabin; gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp pör gɨnö arab.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Anɨb u, yad gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp gabin rö, yad ke nan naij gagabin. Nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp gö gö gab nɨŋem gabin.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Anɨb u, yad nɨŋbin, yad gɨ aij gɨnam a gɨ nɨŋbin u pen pör gɨ naij gɨnam rö löp.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 — ausente —
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 — ausente —
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Yad ñɨñɨ lagpin; bɨ mög gep rö mɨdpin. Gasɨ hibur mɨdmagö yad u yɨp al pak lɨnɨg gab; bɨ an yɨp ud kamɨŋ yunab?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Bɨ Kub hon Jisas Krais nöp! God nɨp aij a gabin!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.