Romanos 7
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Kale añ mam lo manö nɨŋbim gau. Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdpal gau nöp lo manö hain gɨnaböl; umeinaböl, marö kalɨp rɨmnap mɨdagnab.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Manö ap ba gau rö ap mɨdöp. Lo manö ap haga, bɨ nɨpe mɨdeinab, nɨbin nɨpe nugmul aip mɨdainɨm; pen nugmul umnab u, lo anɨbu pɨs gɨnab.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Nɨbi u nugmul mɨdö nɨŋöl gɨ, am bɨ hain nɨbö ap nɨŋöm udeinab u, nɨp hagnaböl, “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a gɨnaböl. Pen nugmul umö, am bɨ hain nɨbö nɨŋöm udeinab u, manö mɨdagöp; “Lo manö rɨb jumön, ne bɨ si udep nɨbi,” a göm, hagagnaböl.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Pen añ mam bɨ. Anɨb unbö rö nöp, kale Krais hañ romaŋ nɨpe mɨdpim gau, nɨpe aip umbe rö, lo manö ud sɨsɨ lɨmɨdim u arö gɨpe nɨŋöm Bɨ ap kalöp udnab. Bɨ au umöm uraka Bɨ u kalöp udö, kale God nɨp aij gɨnɨm adö u nöp gɨnabim.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Nöd pen Krais hon udaga ñɨn u, nan si nan naij gep magö u hanɨp ud sɨsɨ lɨmɨdöp. Lo manö adö u nöp hain gun a gɨ mɨdmɨdun u pen gasɨ naij aŋ hon daŋ pɨral hiɨkö, mab asɨ ñɨŋ umeb magö u waiö lö, mɨd aij gɨmɨdagun. God aip mɨdep rö laga.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Pen mɨñi Krais aip umbun rö, lo manö hanɨp nagɨ rö löm ud sɨsɨ lɨmɨdöp u pak gulu gɨ lun me, Juda lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla adö u nɨŋun gagpun; God Ana gasɨ ñöb adö u nöp nɨŋun gɨpun.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Anɨb u, hon nɨhön hagun? God lo manö hagö hagla u, manö naij hagöp, a gun aka? Wasö yabɨƚ! U anɨg hagagun.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp, a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau iru yabɨƚ nöp nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nöp nɨŋnö. Pen lo manö mɨdagböp, nan si nan naij gep magö kƚö mɨdagböp, bɨ hadö umöb rö mɨdböp.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Lo manö, u gɨmön, u gagmön, a gab u, yad nöd nɨŋagmɨdin. Yad anɨg gem kamɨŋ mɨdainö. Pen lo manö u auö, nan si nan naij gep magö u, bɨ kamɨŋ mɨdöp rö löm, kƚö udöm yɨp ɫɨp gɨ ud arö, umnö.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 God lo manö ña u, hanɨp adan pör mɨdep u yamböp, pen yɨp umeb magö nöp ña.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Anɨb u, yad gasɨ nɨŋbin, hainö yad nan si nan naij gem, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagnabin. Yad anɨgöl gasɨ nɨŋmɨdin u pen, adɨŋ nan si nan naij gep magö u am gasɨ rɨmɨd yad ɫɨp gɨ dam arö, nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ nɨŋnö. Nan si nan naij gep magö u, God lo manö haga u nöp udöm, yɨp al pak la.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Anɨb u, hon nɨŋbun, God lo manö u uɫ mɨdöp. Hon nɨŋbun, “Nɨbi bɨ rɨmnap nan kale gau nan yad rö mɨdaiböp a gɨ gasɨ u nɨŋagmim,” lo manö anɨbu, God nɨpe ke manö kƚö haga u, uɫ nöp, kabö rö nöp, aij nöp mɨdöp.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 God lo aij anɨbu yɨp al pak la umnö aka nɨhön? U wasö! God lo manö aij u hagö nɨŋbun rö, marö kub anɨbu udagnabun. Nan si nan naij gɨpun rö, marö kub anɨbu udnabun. Pen nɨpe hanɨp lo manö haga anɨbu, gasɨ ap ke nɨŋöm hagaga; nan si nan naij gep magö u gac kub yabɨƚ mɨdöp u nɨŋöl, a göm, lo manö haga. Anɨb u, God lo manö u haglö nɨŋbin rö, umagnö; nan si nan naij gep magö u, lo manö aij anɨbu udöm, yɨp al pak lö umnö.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Hon nɨŋbun, lo manö u, God gasɨ ñö kalɨ kƚiñ rɨkla. Anɨbu pen yad bɨ nöp mɨdpin; yad nagɨ wög gep bɨ rö mɨdem, hibur gasɨ rɨmɨd yad u pör arab nan si nan naij gep adö u.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Anɨb u me, nan aij gɨnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u gagpin; yad nan si nan naij gep adö u, yad magö anɨbu mulu kal nɨŋbin u, yad anɨg gagnam, a gɨpin adö u nöp gɨpin. Pen nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpin u nɨŋagpin.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Yad gɨ naij gagnam, a gɨ gasɨ nɨŋbin adö u nöp gɨpin rö, yad nɨŋbin, gasɨ magö yad abe God lo manö u abe adɨp adɨp rö mɨdöp.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Uri yad ke nan naij gagpin me. Yad ke naij gɨnam, a gem, gagpin; nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp göp.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Yad nɨŋbin, yad bɨ nöp mɨdpin rö, mɨdmagö prɨ aŋ yad daŋ mɨd aij gagöp. Gasɨ hibur mɨdmagö yad gasɨ aij ñö, nan aij ap gagnabin. Gasɨ magö yad u, gɨ aij gɨnam a gem nɨŋbin u pen yad gɨnam rö lagöp.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Anɨg gö me, gɨ aij gɨnam, a gɨ nɨŋbin adö u gagabin; gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp pör gɨnö arab.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Anɨb u, yad gɨ naij gagnam, a gɨ nɨŋbin adö u nöp gabin rö, yad ke nan naij gagabin. Nan si nan naij gep magö u gasɨ hibur mɨdmagö yad aŋ daŋ mɨdöp u nöp gö gö gab nɨŋem gabin.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Anɨb u, yad nɨŋbin, yad gɨ aij gɨnam a gɨ nɨŋbin u pen pör gɨ naij gɨnam rö löp.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 — ausente —
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 — ausente —
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Yad ñɨñɨ lagpin; bɨ mög gep rö mɨdpin. Gasɨ hibur mɨdmagö yad u yɨp al pak lɨnɨg gab; bɨ an yɨp ud kamɨŋ yunab?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Bɨ Kub hon Jisas Krais nöp! God nɨp aij a gabin!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.