Romanos 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hon Juda nɨbi bɨ, bac iƚaŋ hon iƚ göm rɨkö, rɨk amɨl apɨl göm, rɨklö mɨdpun gau me, bɨ ne Ebraham. Pen God Ebraham nɨp uda u, aige göm Ebraham udaŋ
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ebraham nɨpe ke nan aij ap gö, God ne bɨ aij yad, a gɨböp, Ebraham bɨ gau hagöm “Yad bɨ aij,” a gɨböp. Pen God nɨŋöb Ebraham hib nɨpe ke dap raneb iƚ ap mɨdageia.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Pen ai gɨnɨg Ebraham hib nɨpe ke dap ranagböp? God Manö hagab, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Bɨ ap wög göm pe udöm, mani anɨbi yɨharɨŋ udpin a gagnab; wög gainö pen u mani i udpin a gɨnab.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pen nɨbi bɨ, hon God nɨp kƚö hon ke wög geinabun, nɨpe hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnaböl gau, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gagnab. Pen nɨbi bɨ, nan si nan naij gɨpun u pen God nan si nan naij gɨpun anɨbu yɨharɨŋ arö göm, hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab nɨŋbal gau, kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Manö hagabin i rö, Depid u rö nöp hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨbi bɨ nan aij ap gagnaböl pen God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab gau ñɨñɨ lɨnaböl, a ga. Nɨpe haga,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Depid ñɨñɨ lep magö haga u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal gau nöp manö u udnaböl? Wasö yabɨƚ! Nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagpal gau abe udnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla adɨŋ anɨbu uri nöp hagajɨn: “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Bac iƚaŋ hon Ebraham, hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a ga.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 “Ebraham manö yad nɨŋ uda u me, yad, ‘Ne bɨ aij yad,’ a gɨpin u, nɨbi bɨ gau nɨŋlaŋ,” a göm, hainö God hagö, Ebraham hañ rɨb gɨ dö ga. God anɨg ga u nɨŋbun. Anɨb u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagöm, God Manö nɨŋ udlö, kalɨp, “Nɨbi bɨ aij yad,” a gɨnab nɨbi bɨ gau, Ebraham bac iƚaŋ kale mɨdöp.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Pen nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal pen, Ebraham hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö nɨpe nɨŋ udmɨdöp rö, u rö nöp nɨŋ udnaböl nɨbi bɨ gau abe, Ebraham bac iƚaŋ kale u rö nöp mɨdöp.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Pen Ebraham lo adö gau nɨŋöm gö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm udaga. Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm, manö kƚö nɨŋö hagöm Ebraham abe ñɨ pai nɨpe anɨb gau abe kalɨp haga, “Kale ram mɨnöŋ iƚ i gau gau magöŋhalö udnabim,” a ga.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 — ausente —
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 — ausente —
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Anɨb u, hon nɨŋbun, God gɨnabin a göm, manö kƚö nɨŋö hag la anɨbu, nɨbi bɨ God manö haga nɨŋ udnaböl gau nöp kalɨp haga. Anɨb u, God gasɨ nɨpe ke nɨbi bɨ mög nɨŋöm, yɨharɨŋ ud aij gɨnab u me, Ebraham ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö God manö kƚö nɨŋö haga u rö udnaböl. Nɨbi bɨ kalɨp lo manö ña gau abe, nɨbi bɨ Ebraham rö hañ rɨb gɨ dö gagöm God manö nɨŋ uda rö, nɨŋ udpal gau abe, kale magöŋhalö manö kƚö nɨŋö haga u nöp udnaböl. Ebraham nɨpe bac iƚaŋ hon magöŋhalö mɨdöp me u.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God Ebraham nɨp haga, ‘Yad gɨnö, nɨbi bɨ iƚ ke ke iru nöp mɨdpal gau, nöp bac iƚaŋ hon, a gɨnaböl,’ a ga,” a gɨla. Anɨb u, God amgö ilö adö nɨpe u, hon nɨbi bɨ iƚ ke ke gau nɨbö nɨp nɨŋ udpun gau magöŋhalö bac iƚaŋ Ebraham ñɨ pai nɨpe yabɨƚ mɨdpun. God nɨpe nɨbi bɨ umbal gau gö, kale urakpal. God nɨpe nöp gö, nan nöd mɨdagmɨdöp u mɨñi waielöp.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Pen Ebraham mɨƚep yabɨƚ löm, ñɨ pai rɨknɨm rö lagö, God nɨp haga, “Ne, iƚ gɨmön, nɨbi bɨ ñɨ pai ne hainö mɨdeinaböl gau, iƚ ke ke iru yabɨƚ mɨdeinabim,” a ga. Anɨg hagö Ebraham, God manö nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm me, haga rö nöp me, nɨbi bɨ ñɨ pai nɨpe iƚ ke ke iru yabɨƚ nöp mɨdpal.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Pen Ebraham nɨŋa, hañ romaŋ kalpe ber mɨhau bir bir gɨ mɨhau luga. Ebraham mɨ nɨpe söl ñɨn juöl unbö mamɨd laŋ (100) ara u me, ñɨ pai rɨkep rö laga. Nɨbin nɨpe Sera u rö nöp mɨƚep yabɨƚ la, ñɨ pai rɨkep rö laga. Pen nɨpe God manö nɨp haga u nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ damöm, gasɨ halö mɨdeia.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ebraham ga anɨbu, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” a gɨla.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 “God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, Ebraham nɨp nöp kalɨ kƚiñ rɨkagla.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Hanɨp abe, nɨŋöl a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla. God nɨpe gö, Bɨ Kub hon Jisas uraka anɨbu nɨŋ udpun u me, nɨpe hanɨp abe nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Pen nan si nan naij gun asɨŋ mɨdaino rö, God hanɨp mög nɨŋöm, Ñɨ nɨpe Jisas Krais nɨp yuö apöm, “Kale nan si nan naij gɨpal anɨbu God nɨŋöm arö gɨnɨm,” a göm, uma. Pen Jisas umö, God gö, kauyaŋ uraka rö, asɨŋ kub gac hanɨp uɫ ga anɨbu kamɨŋ lɨnɨm rö löp.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.