Romanos 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Hon Juda nɨbi bɨ, bac iƚaŋ hon iƚ göm rɨkö, rɨk amɨl apɨl göm, rɨklö mɨdpun gau me, bɨ ne Ebraham. Pen God Ebraham nɨp uda u, aige göm Ebraham udaŋ
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebraham nɨpe ke nan aij ap gö, God ne bɨ aij yad, a gɨböp, Ebraham bɨ gau hagöm “Yad bɨ aij,” a gɨböp. Pen God nɨŋöb Ebraham hib nɨpe ke dap raneb iƚ ap mɨdageia.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pen ai gɨnɨg Ebraham hib nɨpe ke dap ranagböp? God Manö hagab, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Bɨ ap wög göm pe udöm, mani anɨbi yɨharɨŋ udpin a gagnab; wög gainö pen u mani i udpin a gɨnab.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Pen nɨbi bɨ, hon God nɨp kƚö hon ke wög geinabun, nɨpe hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnaböl gau, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gagnab. Pen nɨbi bɨ, nan si nan naij gɨpun u pen God nan si nan naij gɨpun anɨbu yɨharɨŋ arö göm, hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab nɨŋbal gau, kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Manö hagabin i rö, Depid u rö nöp hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨbi bɨ nan aij ap gagnaböl pen God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab gau ñɨñɨ lɨnaböl, a ga. Nɨpe haga,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Depid ñɨñɨ lep magö haga u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal gau nöp manö u udnaböl? Wasö yabɨƚ! Nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagpal gau abe udnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla adɨŋ anɨbu uri nöp hagajɨn: “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Bac iƚaŋ hon Ebraham, hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a ga.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 “Ebraham manö yad nɨŋ uda u me, yad, ‘Ne bɨ aij yad,’ a gɨpin u, nɨbi bɨ gau nɨŋlaŋ,” a göm, hainö God hagö, Ebraham hañ rɨb gɨ dö ga. God anɨg ga u nɨŋbun. Anɨb u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagöm, God Manö nɨŋ udlö, kalɨp, “Nɨbi bɨ aij yad,” a gɨnab nɨbi bɨ gau, Ebraham bac iƚaŋ kale mɨdöp.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Pen nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal pen, Ebraham hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö nɨpe nɨŋ udmɨdöp rö, u rö nöp nɨŋ udnaböl nɨbi bɨ gau abe, Ebraham bac iƚaŋ kale u rö nöp mɨdöp.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Pen Ebraham lo adö gau nɨŋöm gö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm udaga. Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm, manö kƚö nɨŋö hagöm Ebraham abe ñɨ pai nɨpe anɨb gau abe kalɨp haga, “Kale ram mɨnöŋ iƚ i gau gau magöŋhalö udnabim,” a ga.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 — ausente —
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 — ausente —
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Anɨb u, hon nɨŋbun, God gɨnabin a göm, manö kƚö nɨŋö hag la anɨbu, nɨbi bɨ God manö haga nɨŋ udnaböl gau nöp kalɨp haga. Anɨb u, God gasɨ nɨpe ke nɨbi bɨ mög nɨŋöm, yɨharɨŋ ud aij gɨnab u me, Ebraham ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö God manö kƚö nɨŋö haga u rö udnaböl. Nɨbi bɨ kalɨp lo manö ña gau abe, nɨbi bɨ Ebraham rö hañ rɨb gɨ dö gagöm God manö nɨŋ uda rö, nɨŋ udpal gau abe, kale magöŋhalö manö kƚö nɨŋö haga u nöp udnaböl. Ebraham nɨpe bac iƚaŋ hon magöŋhalö mɨdöp me u.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God Ebraham nɨp haga, ‘Yad gɨnö, nɨbi bɨ iƚ ke ke iru nöp mɨdpal gau, nöp bac iƚaŋ hon, a gɨnaböl,’ a ga,” a gɨla. Anɨb u, God amgö ilö adö nɨpe u, hon nɨbi bɨ iƚ ke ke gau nɨbö nɨp nɨŋ udpun gau magöŋhalö bac iƚaŋ Ebraham ñɨ pai nɨpe yabɨƚ mɨdpun. God nɨpe nɨbi bɨ umbal gau gö, kale urakpal. God nɨpe nöp gö, nan nöd mɨdagmɨdöp u mɨñi waielöp.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Pen Ebraham mɨƚep yabɨƚ löm, ñɨ pai rɨknɨm rö lagö, God nɨp haga, “Ne, iƚ gɨmön, nɨbi bɨ ñɨ pai ne hainö mɨdeinaböl gau, iƚ ke ke iru yabɨƚ mɨdeinabim,” a ga. Anɨg hagö Ebraham, God manö nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm me, haga rö nöp me, nɨbi bɨ ñɨ pai nɨpe iƚ ke ke iru yabɨƚ nöp mɨdpal.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Pen Ebraham nɨŋa, hañ romaŋ kalpe ber mɨhau bir bir gɨ mɨhau luga. Ebraham mɨ nɨpe söl ñɨn juöl unbö mamɨd laŋ (100) ara u me, ñɨ pai rɨkep rö laga. Nɨbin nɨpe Sera u rö nöp mɨƚep yabɨƚ la, ñɨ pai rɨkep rö laga. Pen nɨpe God manö nɨp haga u nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ damöm, gasɨ halö mɨdeia.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 — ausente —
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ebraham ga anɨbu, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” a gɨla.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 “God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, Ebraham nɨp nöp kalɨ kƚiñ rɨkagla.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Hanɨp abe, nɨŋöl a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla. God nɨpe gö, Bɨ Kub hon Jisas uraka anɨbu nɨŋ udpun u me, nɨpe hanɨp abe nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Pen nan si nan naij gun asɨŋ mɨdaino rö, God hanɨp mög nɨŋöm, Ñɨ nɨpe Jisas Krais nɨp yuö apöm, “Kale nan si nan naij gɨpal anɨbu God nɨŋöm arö gɨnɨm,” a göm, uma. Pen Jisas umö, God gö, kauyaŋ uraka rö, asɨŋ kub gac hanɨp uɫ ga anɨbu kamɨŋ lɨnɨm rö löp.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.