Romanos 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Hon Juda nɨbi bɨ, bac iƚaŋ hon iƚ göm rɨkö, rɨk amɨl apɨl göm, rɨklö mɨdpun gau me, bɨ ne Ebraham. Pen God Ebraham nɨp uda u, aige göm Ebraham udaŋ
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebraham nɨpe ke nan aij ap gö, God ne bɨ aij yad, a gɨböp, Ebraham bɨ gau hagöm “Yad bɨ aij,” a gɨböp. Pen God nɨŋöb Ebraham hib nɨpe ke dap raneb iƚ ap mɨdageia.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pen ai gɨnɨg Ebraham hib nɨpe ke dap ranagböp? God Manö hagab, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Bɨ ap wög göm pe udöm, mani anɨbi yɨharɨŋ udpin a gagnab; wög gainö pen u mani i udpin a gɨnab.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Pen nɨbi bɨ, hon God nɨp kƚö hon ke wög geinabun, nɨpe hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnaböl gau, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gagnab. Pen nɨbi bɨ, nan si nan naij gɨpun u pen God nan si nan naij gɨpun anɨbu yɨharɨŋ arö göm, hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab nɨŋbal gau, kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Manö hagabin i rö, Depid u rö nöp hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨbi bɨ nan aij ap gagnaböl pen God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab gau ñɨñɨ lɨnaböl, a ga. Nɨpe haga,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Depid ñɨñɨ lep magö haga u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal gau nöp manö u udnaböl? Wasö yabɨƚ! Nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagpal gau abe udnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla adɨŋ anɨbu uri nöp hagajɨn: “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Bac iƚaŋ hon Ebraham, hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a ga.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 “Ebraham manö yad nɨŋ uda u me, yad, ‘Ne bɨ aij yad,’ a gɨpin u, nɨbi bɨ gau nɨŋlaŋ,” a göm, hainö God hagö, Ebraham hañ rɨb gɨ dö ga. God anɨg ga u nɨŋbun. Anɨb u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagöm, God Manö nɨŋ udlö, kalɨp, “Nɨbi bɨ aij yad,” a gɨnab nɨbi bɨ gau, Ebraham bac iƚaŋ kale mɨdöp.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Pen nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal pen, Ebraham hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö nɨpe nɨŋ udmɨdöp rö, u rö nöp nɨŋ udnaböl nɨbi bɨ gau abe, Ebraham bac iƚaŋ kale u rö nöp mɨdöp.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Pen Ebraham lo adö gau nɨŋöm gö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm udaga. Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm, manö kƚö nɨŋö hagöm Ebraham abe ñɨ pai nɨpe anɨb gau abe kalɨp haga, “Kale ram mɨnöŋ iƚ i gau gau magöŋhalö udnabim,” a ga.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 — ausente —
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 — ausente —
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Anɨb u, hon nɨŋbun, God gɨnabin a göm, manö kƚö nɨŋö hag la anɨbu, nɨbi bɨ God manö haga nɨŋ udnaböl gau nöp kalɨp haga. Anɨb u, God gasɨ nɨpe ke nɨbi bɨ mög nɨŋöm, yɨharɨŋ ud aij gɨnab u me, Ebraham ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö God manö kƚö nɨŋö haga u rö udnaböl. Nɨbi bɨ kalɨp lo manö ña gau abe, nɨbi bɨ Ebraham rö hañ rɨb gɨ dö gagöm God manö nɨŋ uda rö, nɨŋ udpal gau abe, kale magöŋhalö manö kƚö nɨŋö haga u nöp udnaböl. Ebraham nɨpe bac iƚaŋ hon magöŋhalö mɨdöp me u.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God Ebraham nɨp haga, ‘Yad gɨnö, nɨbi bɨ iƚ ke ke iru nöp mɨdpal gau, nöp bac iƚaŋ hon, a gɨnaböl,’ a ga,” a gɨla. Anɨb u, God amgö ilö adö nɨpe u, hon nɨbi bɨ iƚ ke ke gau nɨbö nɨp nɨŋ udpun gau magöŋhalö bac iƚaŋ Ebraham ñɨ pai nɨpe yabɨƚ mɨdpun. God nɨpe nɨbi bɨ umbal gau gö, kale urakpal. God nɨpe nöp gö, nan nöd mɨdagmɨdöp u mɨñi waielöp.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Pen Ebraham mɨƚep yabɨƚ löm, ñɨ pai rɨknɨm rö lagö, God nɨp haga, “Ne, iƚ gɨmön, nɨbi bɨ ñɨ pai ne hainö mɨdeinaböl gau, iƚ ke ke iru yabɨƚ mɨdeinabim,” a ga. Anɨg hagö Ebraham, God manö nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm me, haga rö nöp me, nɨbi bɨ ñɨ pai nɨpe iƚ ke ke iru yabɨƚ nöp mɨdpal.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Pen Ebraham nɨŋa, hañ romaŋ kalpe ber mɨhau bir bir gɨ mɨhau luga. Ebraham mɨ nɨpe söl ñɨn juöl unbö mamɨd laŋ (100) ara u me, ñɨ pai rɨkep rö laga. Nɨbin nɨpe Sera u rö nöp mɨƚep yabɨƚ la, ñɨ pai rɨkep rö laga. Pen nɨpe God manö nɨp haga u nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ damöm, gasɨ halö mɨdeia.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Ebraham ga anɨbu, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” a gɨla.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 “God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, Ebraham nɨp nöp kalɨ kƚiñ rɨkagla.
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 Hanɨp abe, nɨŋöl a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla. God nɨpe gö, Bɨ Kub hon Jisas uraka anɨbu nɨŋ udpun u me, nɨpe hanɨp abe nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Pen nan si nan naij gun asɨŋ mɨdaino rö, God hanɨp mög nɨŋöm, Ñɨ nɨpe Jisas Krais nɨp yuö apöm, “Kale nan si nan naij gɨpal anɨbu God nɨŋöm arö gɨnɨm,” a göm, uma. Pen Jisas umö, God gö, kauyaŋ uraka rö, asɨŋ kub gac hanɨp uɫ ga anɨbu kamɨŋ lɨnɨm rö löp.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.