Romanos 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hon Juda nɨbi bɨ, bac iƚaŋ hon iƚ göm rɨkö, rɨk amɨl apɨl göm, rɨklö mɨdpun gau me, bɨ ne Ebraham. Pen God Ebraham nɨp uda u, aige göm Ebraham udaŋ
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebraham nɨpe ke nan aij ap gö, God ne bɨ aij yad, a gɨböp, Ebraham bɨ gau hagöm “Yad bɨ aij,” a gɨböp. Pen God nɨŋöb Ebraham hib nɨpe ke dap raneb iƚ ap mɨdageia.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Pen ai gɨnɨg Ebraham hib nɨpe ke dap ranagböp? God Manö hagab, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Bɨ ap wög göm pe udöm, mani anɨbi yɨharɨŋ udpin a gagnab; wög gainö pen u mani i udpin a gɨnab.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Pen nɨbi bɨ, hon God nɨp kƚö hon ke wög geinabun, nɨpe hanɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnaböl gau, God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gagnab. Pen nɨbi bɨ, nan si nan naij gɨpun u pen God nan si nan naij gɨpun anɨbu yɨharɨŋ arö göm, hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab nɨŋbal gau, kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Manö hagabin i rö, Depid u rö nöp hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨbi bɨ nan aij ap gagnaböl pen God kalɨp nɨbi bɨ aij yad a gɨnab gau ñɨñɨ lɨnaböl, a ga. Nɨpe haga,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nɨbi bɨ nan si nan naij gɨpal gau,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Depid ñɨñɨ lep magö haga u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal gau nöp manö u udnaböl? Wasö yabɨƚ! Nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagpal gau abe udnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla adɨŋ anɨbu uri nöp hagajɨn: “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Bac iƚaŋ hon Ebraham, hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a ga.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 “Ebraham manö yad nɨŋ uda u me, yad, ‘Ne bɨ aij yad,’ a gɨpin u, nɨbi bɨ gau nɨŋlaŋ,” a göm, hainö God hagö, Ebraham hañ rɨb gɨ dö ga. God anɨg ga u nɨŋbun. Anɨb u, nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gagöm, God Manö nɨŋ udlö, kalɨp, “Nɨbi bɨ aij yad,” a gɨnab nɨbi bɨ gau, Ebraham bac iƚaŋ kale mɨdöp.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Pen nɨbi bɨ ñɨ hañ rɨb gɨ dö gɨpal pen, Ebraham hañ rɨb gɨ dö gaga ñɨn u, God manö nɨpe nɨŋ udmɨdöp rö, u rö nöp nɨŋ udnaböl nɨbi bɨ gau abe, Ebraham bac iƚaŋ kale u rö nöp mɨdöp.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Pen Ebraham lo adö gau nɨŋöm gö, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm udaga. Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, “Ne bɨ aij yad,” a göm, manö kƚö nɨŋö hagöm Ebraham abe ñɨ pai nɨpe anɨb gau abe kalɨp haga, “Kale ram mɨnöŋ iƚ i gau gau magöŋhalö udnabim,” a ga.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 — ausente —
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 — ausente —
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Anɨb u, hon nɨŋbun, God gɨnabin a göm, manö kƚö nɨŋö hag la anɨbu, nɨbi bɨ God manö haga nɨŋ udnaböl gau nöp kalɨp haga. Anɨb u, God gasɨ nɨpe ke nɨbi bɨ mög nɨŋöm, yɨharɨŋ ud aij gɨnab u me, Ebraham ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö God manö kƚö nɨŋö haga u rö udnaböl. Nɨbi bɨ kalɨp lo manö ña gau abe, nɨbi bɨ Ebraham rö hañ rɨb gɨ dö gagöm God manö nɨŋ uda rö, nɨŋ udpal gau abe, kale magöŋhalö manö kƚö nɨŋö haga u nöp udnaböl. Ebraham nɨpe bac iƚaŋ hon magöŋhalö mɨdöp me u.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “God Ebraham nɨp haga, ‘Yad gɨnö, nɨbi bɨ iƚ ke ke iru nöp mɨdpal gau, nöp bac iƚaŋ hon, a gɨnaböl,’ a ga,” a gɨla. Anɨb u, God amgö ilö adö nɨpe u, hon nɨbi bɨ iƚ ke ke gau nɨbö nɨp nɨŋ udpun gau magöŋhalö bac iƚaŋ Ebraham ñɨ pai nɨpe yabɨƚ mɨdpun. God nɨpe nɨbi bɨ umbal gau gö, kale urakpal. God nɨpe nöp gö, nan nöd mɨdagmɨdöp u mɨñi waielöp.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Pen Ebraham mɨƚep yabɨƚ löm, ñɨ pai rɨknɨm rö lagö, God nɨp haga, “Ne, iƚ gɨmön, nɨbi bɨ ñɨ pai ne hainö mɨdeinaböl gau, iƚ ke ke iru yabɨƚ mɨdeinabim,” a ga. Anɨg hagö Ebraham, God manö nɨŋö hagöp, a göm, gasɨ halö mɨdöm me, haga rö nöp me, nɨbi bɨ ñɨ pai nɨpe iƚ ke ke iru yabɨƚ nöp mɨdpal.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Pen Ebraham nɨŋa, hañ romaŋ kalpe ber mɨhau bir bir gɨ mɨhau luga. Ebraham mɨ nɨpe söl ñɨn juöl unbö mamɨd laŋ (100) ara u me, ñɨ pai rɨkep rö laga. Nɨbin nɨpe Sera u rö nöp mɨƚep yabɨƚ la, ñɨ pai rɨkep rö laga. Pen nɨpe God manö nɨp haga u nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ damöm, gasɨ halö mɨdeia.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 — ausente —
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ebraham ga anɨbu, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham nɨpe God manö haga u nɨŋ uda u me, God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” a gɨla.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 “God nɨp, ‘Ne bɨ aij yad,’ a ga,” manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, Ebraham nɨp nöp kalɨ kƚiñ rɨkagla.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Hanɨp abe, nɨŋöl a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla. God nɨpe gö, Bɨ Kub hon Jisas uraka anɨbu nɨŋ udpun u me, nɨpe hanɨp abe nɨbi bɨ aij yad a gɨnab.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Pen nan si nan naij gun asɨŋ mɨdaino rö, God hanɨp mög nɨŋöm, Ñɨ nɨpe Jisas Krais nɨp yuö apöm, “Kale nan si nan naij gɨpal anɨbu God nɨŋöm arö gɨnɨm,” a göm, uma. Pen Jisas umö, God gö, kauyaŋ uraka rö, asɨŋ kub gac hanɨp uɫ ga anɨbu kamɨŋ lɨnɨm rö löp.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.