Romanos 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Anɨb u, yad hag nɨŋeb ap mɨdöp: God Isrel nɨbi bɨ gau kalɨp böŋ nöp arö göp aka? Wasö yabɨƚ! Kalɨp böŋ nöp arö gagöp. Yad Pol u rö nöp Isrel nɨbö bɨ. Ebraham rɨkö, rɨk damöm, Benjamin nɨp rɨklö; Benjamin pen rɨk dam dapɨl ga iƚ u, yad mɨdpin.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Pen God nɨbi bɨ hadame nöp nɨŋöm, nɨbi bɨ yad mɨdaiöl, a gɨ gasɨ nɨŋa gau kalɨp arö gagöp. Kale bɨ Ilaija nɨp aiud udöm God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u hadö nɨŋbim. Ilaija God nɨp sabe göm haga,
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Isrel nɨbi bɨ gau magöŋhalö nöp arö göm, bɨ manö ne hagep gau kalɨp al pak löm, kabö kɨnaŋ göm nan pak nöp sabe gep kabö gau, pa jö ma jö gɨ yubal. Yad añɨ nöp mɨdpin u pen yɨp u rö nöp, al pak lun, a göm, rɨdɨk gɨ ud ajaböl,” a ga.
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Hagö, God nɨp pen haga, “Bɨ yad iru yabɨƚ nöp sepen dausan rö (7,000) mɨdpal gau, Bal god piral u nɨp, ‘Bɨ kub hon,’ a göm, nɨp sabe gagpal,” a ga.
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Anɨb u rö, God nɨbi bɨ mög yabɨƚ göp u me, nɨpe hanɨp nɨbi bɨ Isrel yöp bad ap mög nɨŋöm hag lö mɨdpun.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Hanɨp mög nɨŋöm udöp anɨbu, lo adö u gaino aka nan rɨmnap ke gaino nɨŋöm udagöp. Hanɨp yɨharɨŋ mög nɨŋöm udöp a gɨ gasɨ nɨŋbun u, pen hon nan ap ke gaino hanɨp udaiböp, hon anɨg gasɨ nɨŋagbnop.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Nɨbi bɨ Isrel kƚö yabɨƚ göm, uƚhai nɨŋ damöm, udagla. Nɨbi bɨ God udnabin a göm hag la gau nöp udla. God nɨpe ke gö, nɨbi bɨ rɨmnap manö nɨpe u nɨŋöm nɨŋagla.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Adö anɨbu nöp, Mosɨs God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Pen Depid God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Amgö kale we gö amgö nɨŋagöl.
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Pen Isrel kai ap lug pakpal u, böŋ nöp ap lug pakagpal. Kale nan si nan naij gɨla rö, God kalɨp arö göm, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp udöp. Udöp anɨbu, “Isrel kai, ‘Hanɨp rö anɨg göm udagöp,’ a göm nɨŋlaŋ,” a göm göp.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Pen Isrel kai nan si nan naij geila rö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau nan aij yabɨƚ udpal. God Isrel kai arö ga rö, Juda nɨbi bɨ wasö gau nan aij yabɨƚ udpal. Anɨb u, God nɨbi bɨ Isrel ud kamɨŋ yunab ñɨn u, nɨbi bɨ nɨpe gau magöŋhalö nan aij aij yabɨƚ udnaböl.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Yad uri kalöp Juda nɨbi bɨ wasö gau hagabin. Krais Jisas yɨp, “Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp manö aij yad hag ñɨmön,” a ga u me, kalöp Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u hag ñɨ mɨdnö yɨp aij göp.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Pen yad kalöp Jisas manö aij u hag ñɨnö nɨŋbe, nɨbi bɨ yad ke Isrel rɨmnap nɨŋöm, “God kalɨp udöp rö hanɨp udagöp,” a göm nɨp auaiöl u, yɨp aij yabɨƚ gɨnab.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 God Isrel kai kalɨp arö ga rö, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp, nɨbi bɨ yad, a göm udöp. Anɨb u, hainö Isrel kai kalɨp udö, wip umöm kauyaŋ uraknaböl u rö gɨnab.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Kale bred adɨŋ ap God nɨp sabe gɨ ñɨnaböl u, bred magö magöŋhalö God nan nɨpe. Kale hagnaböl, “Mab olip iƚ u God mab iƚ nɨpe,” a gɨnaböl u, ramö löm lö pa gau gau arnab u abe God nan nɨpe.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Pen God nɨpe mab olip lö kɨd nöd nɨbö gau hak yuöm, kalöp olip lö be gau nɨbö rö dapöm dɨm ñö, dɨm ñöl mɨdpim. Anɨb u me, mab olip nöd nɨbö u kamɨŋ mɨdöm mɨnöŋ yaŋ nɨbö ñɨg u udö, lö hain nɨbö u mɨd aij göp.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Kale mab lö nöd nɨbö u, lö yɨharɨŋ, a gɨmim gasɨ u nɨŋagmim. Kale nɨŋmim, kale mab lö hain nɨbö u ñɨg udmim mab iƚ u ñagpim; mab iƚ yaŋ ñɨg udöm kalöp mab lö aŋa ñöb.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Kale hagnabim, “God nɨpe, ‘Olip lö be gau nɨbö dapem ud dɨm ñɨnam,’ a göm, olip lö nöd nɨbö gau hak yuö, ka anɨbu udun mɨdpun,” a gɨnabim.
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Manö anɨbu nɨŋö hagnabim u pen nɨŋ aij gɨmim. Isrel kai Krais nɨp nɨŋ udaglö, kalɨp arö ga; kale pen Krais nɨp nɨŋ udpe, kalöp uda. Pen kale ana udmim, hib kale ke hagpe adö aragnɨm.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Nɨhön gɨnɨg: God mab olip lö nöd nɨbö gau hak yua rö, kale u rö nöp gɨnɨm rö löp.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 God nɨpe bɨ hain aij yabɨƚ u pen nɨpe bɨ kƚö yabɨƚ rö mɨdöp. Nɨbi bɨ nɨp arö gɨla gau kalɨp bɨ kƚö rö löm arö ga. Pen kalöp agamɨj hain rɨköm, mɨdmagö löm, uda. Kale anɨg göl Krais nɨp nɨŋ udöl gɨ mɨdeinabim u, kalöp agamɨj hain rɨköm, mɨdmagö löl gɨ mɨdeinab. Pen Isrel kai kalɨp ga rö, hanɨp u rö nöp gɨnɨm rö löp, a gɨmim, nɨŋ aij gɨmim.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Isrel nɨbi bɨ anɨb gau hainö Krais nɨp nɨŋ udnaböl u, God kalɨp ud pa dɨm ñɨnab. God kalɨp ud pa dɨm ñɨnɨm rö löp.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Pen nɨhön, kalöp mab olip lö be gau nɨbö dapöm, mab olip yabɨƚ pa dɨm ñö mɨdpim u, olip lö kabö göl gau kauyaŋ pa dɨm ñɨnɨg, pa dɨm ñɨnab.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Pen añ mam bɨ. Hib kale ke hagpe adö arnɨm rö löp. Anɨb u, manö nöd nɨŋagmɨdun ap kalöp hagnɨg gabin. Isrel nɨbi bɨ iru nöp mɨñi amgö we rö mɨdpal u pen pör anɨg gagnab. God Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp udnabin a göm gasɨ nɨŋa gau magöŋhalö udnab.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Nɨbi bɨ anɨb gau ud pɨs göm, hainö Isrel nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö ud kamɨŋ yunab. Manö adö anɨbu rö, God manö haga u udöm God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Yad kalɨp aip manö kƚö nɨŋö hagnö rö,
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Isrel kai Krais nɨŋ udagla rö, kale God kauaƚ mauaƚ nɨpe mɨdpal. Pen kale Krais nɨŋ udmim, mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpim. Pen God hadame nöp Isrel kai nɨhi iƚaŋ kale Ebraham Aisak Jekop bɨ gau kalɨp manö kƚö nɨŋö haga u nɨŋöm, God Isrel kai mɨdmagö löl gɨ nöp mɨdöp.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 God nɨpe nan aij ap ñöm, hainö gasɨ hain nɨbö nɨŋöm, nan aij anɨbu adog udagnab. Anɨb unbö rö nöp, God nɨpe, gɨnabin a göm, manö kƚö nɨŋö hageinab, hainö gasɨ hain nɨbö nɨŋöm, ke gagnab. Manö hagnab u arö gagnab. Hagnab rö nöp gɨnab.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Kale nöd God manö haga u ud yumɨdim pen hainö Isrel nɨbi bɨ God manö nɨpe arö gɨlö, kalöp pen mög nɨŋöm ud aij gö, nɨpe aip mɨd aij gɨpim.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 God kalöp mög nɨŋöm uda u, Isrel nɨbi bɨ nɨŋlö, mulu lugö, Krais manö aij u ud yula, pen hainö God kalɨp u rö nöp mög nɨŋöm udnab.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Anɨb u nɨŋbun, Isrel nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe, God manö haga u ud yula rö, God kalɨp magöŋhalö nɨŋebir arö gö, kale bɨ nagɨman rö mɨdöm, nan si nan naij gɨ dam dam ud arlö, hainö kalɨp mög nɨŋöm udnab.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Anɨb u, yad nɨŋbin, God nan magöŋhalö nɨŋöb;
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Pen nɨbi bɨ an, nan aij ap God nɨp ñö, pen ñɨnɨm?
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe nan gau magöŋhalö gɨ la;
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.