Mateus 26

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp haga,
1 — ausente —
2 “Kale nɨŋbim, ñɨn mɨhöp mɨdöm, Pasopa ñɨn kub u mɨñi, a göm, ap magum göm yɨharɨŋ mɨdeinaböl. Pen kale anɨg göl ap magum göm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe u, ud gapman bɨ kub gau kalɨp ñöm hagnaböl, ‘Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim,’ a gɨnaböl,” a ga.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ Kaiapas ram kub nɨpe u magum göm,
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Jisas nɨp ai göl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, al pak lɨnabun, a göm, manö hag lɨ mɨdeila.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Pen kale hagla, “Pasopa nan ñɨŋeb yɨharɨŋ mɨdep ñɨn i, hon anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp mɨdpal gai i pen pen göl rö löp. Anɨb u, mɨñi arö gun, ñɨn ap nɨp al pak lun,” a gɨla.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
7 — ausente —
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 — ausente —
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 — ausente —
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Manö anɨbu hageila, Jisas ke nɨŋöm, kalɨp haga, “Nɨbi anɨbi nɨpe yɨp gɨ aij yabɨƚ göp u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim?
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau aip pör mɨdeinabim, pen yad aip pör mɨdageinabun.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Nɨbi bɨ umlö, wip rɨgöl gɨnɨg, wel lɨ ñöm dam rɨgöl gɨpal. Yɨp rɨgöl gɨnɨg gaböl u me, nɨpe wel anɨbu hañ romaŋ yɨp lɨ ñöb.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Pen yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö ram mɨnöŋ iƚ i ke gau gau magöŋhalö, manö aij yad u hagöl gɨ, nɨbi anɨbi anɨg gajɨp u aiud udöl gɨ, ga anɨbu hauƚ gagnaböl,” a ga.
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
15 — ausente —
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Ñeila, Judas nɨpe, “Yad ai göl gem Jisas nɨp mumug gɨnö, nɨp ud sɨsɨ löm ud aröl,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Hainö nan ñɨŋeb kub Bred Yɨs Mɨdagöp a gɨmɨdal ñɨn u iƚ gö, ñɨn wañɨgnɨbö u nöp, bɨ nɨpe gau Jisas mɨdeia u apöm hagla, “Pasopa sipsip pi pak ñɨŋnabun ñɨn u söl mɨdöp. Anɨb u, hon ram mai amun nan ñɨŋnabun gau gɨ lɨ aij gun?” ö gɨla.
17 — ausente —
18 Hageila, kalɨp haga, “Kale daun kub u ammim, bɨ ap mɨdöp au ram nɨpe ammim nɨp hagmim, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Ñɨn yad u söl mɨdöp u me, bɨ yad gau aip kaj sipsip pi pak lau ñɨŋnabun ram ne u,” a göp,’ a gɨmim,” a ga.
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau haga rö nɨŋöm, amöm kaj sipsip anɨbu ram anɨbu pak lauöm, gɨ lɨ aij geila.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Dugo magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau aip asɨköm,
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ hon aip nan ñɨŋabun i, ap yɨp kain gɨ dam arnab,” a ga.
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ mɨlö löm, añɨ añɨ nɨp hag nɨŋöl gɨ hagla, “Bɨ Kub! Yad hagpan aka?” gɨla.
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Hageila haga, “Bɨ yad aip kɨnaŋ mɨgan añɨ ñɨŋabul i, yɨp kain gɨ dam arnab.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 God Manö u hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö, yɨp kain gɨ damöm, al pak lɨlö umnabin u, pen bɨ yɨp kain gɨ dam arnab u, God bɨ anɨbu nɨp gɨ naij gɨnab. Nɨme nɨp yag dauagböp u aij. Pen yag dauö, mɨdöl gɨ anɨg gɨnab u, hainö ilön kub yabɨƚ udnab,” a ga.
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Hageia, bɨ nɨpe Judas, nɨp kain gɨnɨg ga u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yɨp hagagpan aka?” ga. Hageia haga, “Me nöp hagabin,” a ga.
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Nan ñɨŋ mɨdöl gɨ, Jisas bred udöm, God nɨp aij a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale ud ñɨŋim. U hañ romaŋ yad,” a ga.
26 — ausente —
27 Anɨg hagöm, ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale magöŋhalö ñɨŋim.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 U hagape yad lugnab u nöp. Lugö, God hadame gau haga manö u pɨdöŋ arnab. Lugö, nɨbi bɨ iru nöp nan si nan naij gɨpal gau, God nɨŋöm arö gɨnab,” a ga.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, ñɨg wain i mɨñi rɨmnap halö ñɨŋagnabin. Hainö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, yad kauyaŋ kale aip ñɨg wain u ñɨŋnabin,” a ga.
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God hib dap raneb kɨmap ap hagöl gɨ, Olip Dum arla.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Jisas haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Pen yad umem urakem, ram mɨnöŋ Galili nöd areinabin, kale hain nɨnabim,” a ga.
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Hageia, Pida haga, “Bɨ magöŋhalö nöp arö göm, jöl ñɨnaböl rö löp, pen yad anɨg gagnabin,” a ga.
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp manö nɨŋö hagabin, sɨbön aŋ yaŋ yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Hageia, Pida kƚö yabɨƚ göm haga, “Yɨp al pak lɨnɨg, al pak lɨnaböl u pen, ‘Jisas bɨ yad wasö,’ gem hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe magöŋhalö u rö nöp Pida haga rö nöp hagla.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim. Yad au daŋ amem, Bapi nɨp sabe göl gɨ mɨdeinabin,” a ga.
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Anɨg hagöm, Pida aip, Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp Jems Jon aip kalɨp uɫ gɨ ara. Amöl gɨ, Jisas nɨpe gasɨ mɨlö löm,
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 kalɨp yam haga, “Mɨdmagö yɨp u bɨg ñöl nöp löp u, umnam rö löp. Kale aui mɨdmim, yɨp abad mɨdaimim,” a ga.
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Anɨg hagöm, kalɨp anɨb au hag löm, nɨpe yöp söl dagol au amöm, ubör yɨhöŋ göm, mulu adɨŋ u ud mɨnöŋ yaŋ löm, God nɨp sabe göm haga, “Bapi, nan yɨp gɨnɨg gab anɨbu, wasö gɨnɨg, wasö gɨmön. Pen yad gasɨ nɨŋbin adö u gagmön; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Anɨg hagöm, ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau hon haneila. Jisas Pida nɨp haga, “Kale magö añɨ ap nöp yɨp abad mɨdagim ar?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Nan naij gun rö löp, a gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ u nöp masös göp,” a ga.
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ am Nap nɨp sabe göm haga, “Nan yɨp gɨnɨg gö ilön udnabin u, arö gep rö mɨdagöp u, haƚöwaƚö gaŋ; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau amgö nɨŋ mɨdageila; hon haneila.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Pen nɨpe ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö nöp, kauyaŋ sabe göm,
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 ado gɨ apöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale masös gö, han mɨdpim arŋ Bɨ gau me, nɨŋim! Bɨ yɨp kain göm, Bɨ Ñɨ nɨpe, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ kain göp bɨ auab i,” a ga.
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Jisas manö hagö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨp hagla rö, bɨ kale iru nöp dapöm apjaka. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim,” a ga.
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Pen Judas nɨpe Jisas mɨdeia au yɨŋɨd nöp apjaköm, “Manö hag ñeb bɨ, ne mɨdpan?” a göm, nɨp mulu ñɨŋa.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Anɨg gö, Jisas haga, “Bɨ me. Nan gɨnɨg gabön u yɨŋɨd gɨ!” a ga.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Anɨg gö, Jisas nɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udpan u ado gɨ lɨ mɨgan yuö lugaŋ. Nɨbi bɨ ru mɨlö kɨd udöm pen pen gɨnaböl gau, adö anɨbu nöp umnaböl.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Yad ‘Bapi ake!’ gaibnep, nɨpe yɨŋɨd nöp ejol yam ke ke unbö mɨgan laŋ rö hag yuö, apöm yɨp abad mɨdaiblap.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Pen hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, yɨp anɨg anɨg göm umnab a gɨla u me, anɨg gɨnɨm. Yad adö ap ke geinabin u, kabö rö gagnab,” a ga.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Pen bɨ nɨp udnɨg aula anɨb gau kalɨp haga, “Yad pör am God sabe gep ram u asɨkem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨbin u pen yɨp udagpim. Mɨñi pen, ru mɨlö kɨd halö, ur pakep halö dapim, bɨ nan si udep rö u yɨp udnɨg auabim.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Kale gabim anɨbu, God manö hagep bɨ gau God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Pen God lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, ap magum gɨ mɨdeila bɨ Kaiapas God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u ram nɨpe au me, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, dam ram anɨbu arla.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Pen Pida nɨpe hain hain amöm, ram höŋ adö u mɨdöm, God sabe gep ram polisman gau aip asɨköm, nɨhön rö gɨnaböl a göm, nɨŋ mɨdeia.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau abe hagla, “Hon bɨ manö piral hagep bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋno, kale manö ap haglö, kabö göl mɨdö, manö iƚ me u, a gun, Jisas nɨp al pak lun,” a gɨla.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Anɨg hagla u pen manö anɨbu ke ke arö, Jisas nɨp al pak lep iƚ ap mɨdageia.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 “Bɨ anɨbi haga, ‘God sabe gep ram u ud jö gɨ yuem, mɨdö ñɨn mɨhau nɨgaŋ kauyaŋ gɨ lɨnabin,’ a ga,” a gɨlö.
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Anɨg hagailö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagabil u, ne pen ap hagagnabön ar?” a ga.
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Hageia, Jisas pen manö ap hagaga. Anɨg gö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u haga, “Mɨñi manö kub hagnɨg mɨdpun i, manö piral hagagmön. God pör kamɨŋ mɨdöp u, u rö nöp nɨŋ mɨdöp. Anɨb u, hanɨp kabö göl hagmön: ne Mesaia u, God Ñɨ nɨpe aka wasö?” ga.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Hageia, Jisas haga, “Me hagpan u. Pen kale magöŋhalö nɨŋim! Yad kalöp hagabin, yad Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ u ñɨmagö yɨjɨg böŋ nɨpe lau adö mɨdem, kumi bad adö au amem mɨnöŋ naböŋ iƚ i aueinabin u nɨŋnabim,” a ga.
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, waƚɨj nɨpe gau ke ud bɨƚɨƚɨ göl gɨ haga, “Nɨpe God hib u rɨb juajɨp nɨŋbim! Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap hag nɨŋagun. Nɨpe gɨ naij göp u waiö hagöp me u.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Aka kale gasɨ nɨhön nɨŋabim?” ö ga. Hageia hagla, “Me hagöp me u; umaŋ añɨ,” a gɨla.
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Anɨg hagöm, mulu maj mɨgan nɨp u kɨñu al ñöm, paköl gɨ gɨla. Rɨmnap Jisas amgö magö nɨpe paƚu gɨ ñöm, alaun nɨpe gau paköl gɨ,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 hagla, “Ne Mesaia u, an nöp pakab u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Pen Pida manö kub hagep ram höŋ adö yaŋ asɨk mɨdeia u me, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨmɨdöp pai ap apöm, nɨp haga, “Ne Jisas bɨ Galili nɨbö u aip mɨdajɨl,” a ga.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Hagö, Pida nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, haga, “Manö ne hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga.
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Anɨg hagöm, uraköm, am ajöŋ iƚ au mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi ram anɨbu wög gɨmɨdöp ap apöm, Pida nɨp nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Nɨpe bɨ Jisas Nasared nɨbö u aip mɨdailö nɨŋbin,” a ga.
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Hagö, Pida wai ñöm haga, “Yad nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ hagpim anɨbu yad nɨŋagpin,” a ga.
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Pro magö ap mɨdöm, nɨbi bɨ Pida aip urak mɨdeila gau nɨp hagla, “Nɨŋö nöp hagpun. Ne bɨ kale ap. Meg mɨgan kale hagpal rö, ne u rö nöp hagpan,” a gɨla.
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Hageila, Pida bƚaƚö göm haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin. Wasö u, God yɨp ilön mab ñɨnɨm aij. Bɨ kale hagpim anɨbu yad nɨŋagpin!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ yaur kɨƚakɨƚ u wɨñ ala.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Kɨƚakɨƚ u wɨñ alö, Pida Jisas manö nɨp nöd haga anɨbu gasɨ nɨŋöm, gasɨ mɨlö la. Nɨhön gɨnɨg: Jisas haga, “Yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga. Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, gasɨ mɨlö löm, höŋ amöm, mɨɫöŋ kub ga.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.