Mateus 26
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp haga,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Kale nɨŋbim, ñɨn mɨhöp mɨdöm, Pasopa ñɨn kub u mɨñi, a göm, ap magum göm yɨharɨŋ mɨdeinaböl. Pen kale anɨg göl ap magum göm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe u, ud gapman bɨ kub gau kalɨp ñöm hagnaböl, ‘Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim,’ a gɨnaböl,” a ga.
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ Kaiapas ram kub nɨpe u magum göm,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Jisas nɨp ai göl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, al pak lɨnabun, a göm, manö hag lɨ mɨdeila.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Pen kale hagla, “Pasopa nan ñɨŋeb yɨharɨŋ mɨdep ñɨn i, hon anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp mɨdpal gai i pen pen göl rö löp. Anɨb u, mɨñi arö gun, ñɨn ap nɨp al pak lun,” a gɨla.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 — ausente —
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 — ausente —
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 — ausente —
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 — ausente —
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Manö anɨbu hageila, Jisas ke nɨŋöm, kalɨp haga, “Nɨbi anɨbi nɨpe yɨp gɨ aij yabɨƚ göp u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim?
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau aip pör mɨdeinabim, pen yad aip pör mɨdageinabun.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Nɨbi bɨ umlö, wip rɨgöl gɨnɨg, wel lɨ ñöm dam rɨgöl gɨpal. Yɨp rɨgöl gɨnɨg gaböl u me, nɨpe wel anɨbu hañ romaŋ yɨp lɨ ñöb.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Pen yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö ram mɨnöŋ iƚ i ke gau gau magöŋhalö, manö aij yad u hagöl gɨ, nɨbi anɨbi anɨg gajɨp u aiud udöl gɨ, ga anɨbu hauƚ gagnaböl,” a ga.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 — ausente —
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 — ausente —
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Ñeila, Judas nɨpe, “Yad ai göl gem Jisas nɨp mumug gɨnö, nɨp ud sɨsɨ löm ud aröl,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Hainö nan ñɨŋeb kub Bred Yɨs Mɨdagöp a gɨmɨdal ñɨn u iƚ gö, ñɨn wañɨgnɨbö u nöp, bɨ nɨpe gau Jisas mɨdeia u apöm hagla, “Pasopa sipsip pi pak ñɨŋnabun ñɨn u söl mɨdöp. Anɨb u, hon ram mai amun nan ñɨŋnabun gau gɨ lɨ aij gun?” ö gɨla.
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Hageila, kalɨp haga, “Kale daun kub u ammim, bɨ ap mɨdöp au ram nɨpe ammim nɨp hagmim, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Ñɨn yad u söl mɨdöp u me, bɨ yad gau aip kaj sipsip pi pak lau ñɨŋnabun ram ne u,” a göp,’ a gɨmim,” a ga.
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau haga rö nɨŋöm, amöm kaj sipsip anɨbu ram anɨbu pak lauöm, gɨ lɨ aij geila.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Dugo magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau aip asɨköm,
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ hon aip nan ñɨŋabun i, ap yɨp kain gɨ dam arnab,” a ga.
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ mɨlö löm, añɨ añɨ nɨp hag nɨŋöl gɨ hagla, “Bɨ Kub! Yad hagpan aka?” gɨla.
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Hageila haga, “Bɨ yad aip kɨnaŋ mɨgan añɨ ñɨŋabul i, yɨp kain gɨ dam arnab.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 God Manö u hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö, yɨp kain gɨ damöm, al pak lɨlö umnabin u, pen bɨ yɨp kain gɨ dam arnab u, God bɨ anɨbu nɨp gɨ naij gɨnab. Nɨme nɨp yag dauagböp u aij. Pen yag dauö, mɨdöl gɨ anɨg gɨnab u, hainö ilön kub yabɨƚ udnab,” a ga.
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Hageia, bɨ nɨpe Judas, nɨp kain gɨnɨg ga u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yɨp hagagpan aka?” ga. Hageia haga, “Me nöp hagabin,” a ga.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Nan ñɨŋ mɨdöl gɨ, Jisas bred udöm, God nɨp aij a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale ud ñɨŋim. U hañ romaŋ yad,” a ga.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Anɨg hagöm, ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale magöŋhalö ñɨŋim.
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 U hagape yad lugnab u nöp. Lugö, God hadame gau haga manö u pɨdöŋ arnab. Lugö, nɨbi bɨ iru nöp nan si nan naij gɨpal gau, God nɨŋöm arö gɨnab,” a ga.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, ñɨg wain i mɨñi rɨmnap halö ñɨŋagnabin. Hainö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, yad kauyaŋ kale aip ñɨg wain u ñɨŋnabin,” a ga.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God hib dap raneb kɨmap ap hagöl gɨ, Olip Dum arla.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Jisas haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Pen yad umem urakem, ram mɨnöŋ Galili nöd areinabin, kale hain nɨnabim,” a ga.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Hageia, Pida haga, “Bɨ magöŋhalö nöp arö göm, jöl ñɨnaböl rö löp, pen yad anɨg gagnabin,” a ga.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp manö nɨŋö hagabin, sɨbön aŋ yaŋ yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Hageia, Pida kƚö yabɨƚ göm haga, “Yɨp al pak lɨnɨg, al pak lɨnaböl u pen, ‘Jisas bɨ yad wasö,’ gem hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe magöŋhalö u rö nöp Pida haga rö nöp hagla.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim. Yad au daŋ amem, Bapi nɨp sabe göl gɨ mɨdeinabin,” a ga.
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Anɨg hagöm, Pida aip, Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp Jems Jon aip kalɨp uɫ gɨ ara. Amöl gɨ, Jisas nɨpe gasɨ mɨlö löm,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 kalɨp yam haga, “Mɨdmagö yɨp u bɨg ñöl nöp löp u, umnam rö löp. Kale aui mɨdmim, yɨp abad mɨdaimim,” a ga.
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Anɨg hagöm, kalɨp anɨb au hag löm, nɨpe yöp söl dagol au amöm, ubör yɨhöŋ göm, mulu adɨŋ u ud mɨnöŋ yaŋ löm, God nɨp sabe göm haga, “Bapi, nan yɨp gɨnɨg gab anɨbu, wasö gɨnɨg, wasö gɨmön. Pen yad gasɨ nɨŋbin adö u gagmön; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Anɨg hagöm, ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau hon haneila. Jisas Pida nɨp haga, “Kale magö añɨ ap nöp yɨp abad mɨdagim ar?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Nan naij gun rö löp, a gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ u nöp masös göp,” a ga.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ am Nap nɨp sabe göm haga, “Nan yɨp gɨnɨg gö ilön udnabin u, arö gep rö mɨdagöp u, haƚöwaƚö gaŋ; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau amgö nɨŋ mɨdageila; hon haneila.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Pen nɨpe ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö nöp, kauyaŋ sabe göm,
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 ado gɨ apöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale masös gö, han mɨdpim arŋ Bɨ gau me, nɨŋim! Bɨ yɨp kain göm, Bɨ Ñɨ nɨpe, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ kain göp bɨ auab i,” a ga.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jisas manö hagö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨp hagla rö, bɨ kale iru nöp dapöm apjaka. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim,” a ga.
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Pen Judas nɨpe Jisas mɨdeia au yɨŋɨd nöp apjaköm, “Manö hag ñeb bɨ, ne mɨdpan?” a göm, nɨp mulu ñɨŋa.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Anɨg gö, Jisas haga, “Bɨ me. Nan gɨnɨg gabön u yɨŋɨd gɨ!” a ga.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Anɨg gö, Jisas nɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udpan u ado gɨ lɨ mɨgan yuö lugaŋ. Nɨbi bɨ ru mɨlö kɨd udöm pen pen gɨnaböl gau, adö anɨbu nöp umnaböl.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Yad ‘Bapi ake!’ gaibnep, nɨpe yɨŋɨd nöp ejol yam ke ke unbö mɨgan laŋ rö hag yuö, apöm yɨp abad mɨdaiblap.
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Pen hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, yɨp anɨg anɨg göm umnab a gɨla u me, anɨg gɨnɨm. Yad adö ap ke geinabin u, kabö rö gagnab,” a ga.
54 Como,
55 Pen bɨ nɨp udnɨg aula anɨb gau kalɨp haga, “Yad pör am God sabe gep ram u asɨkem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨbin u pen yɨp udagpim. Mɨñi pen, ru mɨlö kɨd halö, ur pakep halö dapim, bɨ nan si udep rö u yɨp udnɨg auabim.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Kale gabim anɨbu, God manö hagep bɨ gau God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Pen God lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, ap magum gɨ mɨdeila bɨ Kaiapas God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u ram nɨpe au me, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, dam ram anɨbu arla.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pen Pida nɨpe hain hain amöm, ram höŋ adö u mɨdöm, God sabe gep ram polisman gau aip asɨköm, nɨhön rö gɨnaböl a göm, nɨŋ mɨdeia.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau abe hagla, “Hon bɨ manö piral hagep bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋno, kale manö ap haglö, kabö göl mɨdö, manö iƚ me u, a gun, Jisas nɨp al pak lun,” a gɨla.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Anɨg hagla u pen manö anɨbu ke ke arö, Jisas nɨp al pak lep iƚ ap mɨdageia.
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 “Bɨ anɨbi haga, ‘God sabe gep ram u ud jö gɨ yuem, mɨdö ñɨn mɨhau nɨgaŋ kauyaŋ gɨ lɨnabin,’ a ga,” a gɨlö.
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Anɨg hagailö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagabil u, ne pen ap hagagnabön ar?” a ga.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Hageia, Jisas pen manö ap hagaga. Anɨg gö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u haga, “Mɨñi manö kub hagnɨg mɨdpun i, manö piral hagagmön. God pör kamɨŋ mɨdöp u, u rö nöp nɨŋ mɨdöp. Anɨb u, hanɨp kabö göl hagmön: ne Mesaia u, God Ñɨ nɨpe aka wasö?” ga.
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Hageia, Jisas haga, “Me hagpan u. Pen kale magöŋhalö nɨŋim! Yad kalöp hagabin, yad Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ u ñɨmagö yɨjɨg böŋ nɨpe lau adö mɨdem, kumi bad adö au amem mɨnöŋ naböŋ iƚ i aueinabin u nɨŋnabim,” a ga.
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, waƚɨj nɨpe gau ke ud bɨƚɨƚɨ göl gɨ haga, “Nɨpe God hib u rɨb juajɨp nɨŋbim! Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap hag nɨŋagun. Nɨpe gɨ naij göp u waiö hagöp me u.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Aka kale gasɨ nɨhön nɨŋabim?” ö ga. Hageia hagla, “Me hagöp me u; umaŋ añɨ,” a gɨla.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Anɨg hagöm, mulu maj mɨgan nɨp u kɨñu al ñöm, paköl gɨ gɨla. Rɨmnap Jisas amgö magö nɨpe paƚu gɨ ñöm, alaun nɨpe gau paköl gɨ,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 hagla, “Ne Mesaia u, an nöp pakab u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Pen Pida manö kub hagep ram höŋ adö yaŋ asɨk mɨdeia u me, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨmɨdöp pai ap apöm, nɨp haga, “Ne Jisas bɨ Galili nɨbö u aip mɨdajɨl,” a ga.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Hagö, Pida nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, haga, “Manö ne hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Anɨg hagöm, uraköm, am ajöŋ iƚ au mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi ram anɨbu wög gɨmɨdöp ap apöm, Pida nɨp nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Nɨpe bɨ Jisas Nasared nɨbö u aip mɨdailö nɨŋbin,” a ga.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Hagö, Pida wai ñöm haga, “Yad nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ hagpim anɨbu yad nɨŋagpin,” a ga.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Pro magö ap mɨdöm, nɨbi bɨ Pida aip urak mɨdeila gau nɨp hagla, “Nɨŋö nöp hagpun. Ne bɨ kale ap. Meg mɨgan kale hagpal rö, ne u rö nöp hagpan,” a gɨla.
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Hageila, Pida bƚaƚö göm haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin. Wasö u, God yɨp ilön mab ñɨnɨm aij. Bɨ kale hagpim anɨbu yad nɨŋagpin!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ yaur kɨƚakɨƚ u wɨñ ala.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Kɨƚakɨƚ u wɨñ alö, Pida Jisas manö nɨp nöd haga anɨbu gasɨ nɨŋöm, gasɨ mɨlö la. Nɨhön gɨnɨg: Jisas haga, “Yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga. Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, gasɨ mɨlö löm, höŋ amöm, mɨɫöŋ kub ga.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.