Mateus 26
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas manö anɨbu hagöm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp haga,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Kale nɨŋbim, ñɨn mɨhöp mɨdöm, Pasopa ñɨn kub u mɨñi, a göm, ap magum göm yɨharɨŋ mɨdeinaböl. Pen kale anɨg göl ap magum göm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe u, ud gapman bɨ kub gau kalɨp ñöm hagnaböl, ‘Nɨp mab ba laŋ al pak lɨmim,’ a gɨnaböl,” a ga.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ Kaiapas ram kub nɨpe u magum göm,
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Jisas nɨp ai göl gun, agamɨj ud sɨsɨ lun, al pak lɨnabun, a göm, manö hag lɨ mɨdeila.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Pen kale hagla, “Pasopa nan ñɨŋeb yɨharɨŋ mɨdep ñɨn i, hon anɨg gɨno, nɨbi bɨ iru nöp mɨdpal gai i pen pen göl rö löp. Anɨb u, mɨñi arö gun, ñɨn ap nɨp al pak lun,” a gɨla.
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 — ausente —
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 — ausente —
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 — ausente —
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 — ausente —
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Manö anɨbu hageila, Jisas ke nɨŋöm, kalɨp haga, “Nɨbi anɨbi nɨpe yɨp gɨ aij yabɨƚ göp u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagabim?
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau aip pör mɨdeinabim, pen yad aip pör mɨdageinabun.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Nɨbi bɨ umlö, wip rɨgöl gɨnɨg, wel lɨ ñöm dam rɨgöl gɨpal. Yɨp rɨgöl gɨnɨg gaböl u me, nɨpe wel anɨbu hañ romaŋ yɨp lɨ ñöb.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Pen yad kalöp nɨŋö hagabin, hainö ram mɨnöŋ iƚ i ke gau gau magöŋhalö, manö aij yad u hagöl gɨ, nɨbi anɨbi anɨg gajɨp u aiud udöl gɨ, ga anɨbu hauƚ gagnaböl,” a ga.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 — ausente —
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 — ausente —
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ñeila, Judas nɨpe, “Yad ai göl gem Jisas nɨp mumug gɨnö, nɨp ud sɨsɨ löm ud aröl,” a göm, gasɨ u nɨŋa.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Hainö nan ñɨŋeb kub Bred Yɨs Mɨdagöp a gɨmɨdal ñɨn u iƚ gö, ñɨn wañɨgnɨbö u nöp, bɨ nɨpe gau Jisas mɨdeia u apöm hagla, “Pasopa sipsip pi pak ñɨŋnabun ñɨn u söl mɨdöp. Anɨb u, hon ram mai amun nan ñɨŋnabun gau gɨ lɨ aij gun?” ö gɨla.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Hageila, kalɨp haga, “Kale daun kub u ammim, bɨ ap mɨdöp au ram nɨpe ammim nɨp hagmim, ‘Manö hag ñeb bɨ hagöp, “Ñɨn yad u söl mɨdöp u me, bɨ yad gau aip kaj sipsip pi pak lau ñɨŋnabun ram ne u,” a göp,’ a gɨmim,” a ga.
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau haga rö nɨŋöm, amöm kaj sipsip anɨbu ram anɨbu pak lauöm, gɨ lɨ aij geila.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Dugo magö u, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau aip asɨköm,
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 nan ñɨŋöl gɨ haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, bɨ hon aip nan ñɨŋabun i, ap yɨp kain gɨ dam arnab,” a ga.
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Hageia, bɨ nɨpe gau gasɨ mɨlö löm, añɨ añɨ nɨp hag nɨŋöl gɨ hagla, “Bɨ Kub! Yad hagpan aka?” gɨla.
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Hageila haga, “Bɨ yad aip kɨnaŋ mɨgan añɨ ñɨŋabul i, yɨp kain gɨ dam arnab.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 God Manö u hadame nöp kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö, yɨp kain gɨ damöm, al pak lɨlö umnabin u, pen bɨ yɨp kain gɨ dam arnab u, God bɨ anɨbu nɨp gɨ naij gɨnab. Nɨme nɨp yag dauagböp u aij. Pen yag dauö, mɨdöl gɨ anɨg gɨnab u, hainö ilön kub yabɨƚ udnab,” a ga.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Hageia, bɨ nɨpe Judas, nɨp kain gɨnɨg ga u haga, “Manö hag ñeb bɨ. Yɨp hagagpan aka?” ga. Hageia haga, “Me nöp hagabin,” a ga.
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Nan ñɨŋ mɨdöl gɨ, Jisas bred udöm, God nɨp aij a göm, ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale ud ñɨŋim. U hañ romaŋ yad,” a ga.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Anɨg hagöm, ñɨg wain kap u, u rö nöp udöm, God nɨp aij a göm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Kale magöŋhalö ñɨŋim.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 U hagape yad lugnab u nöp. Lugö, God hadame gau haga manö u pɨdöŋ arnab. Lugö, nɨbi bɨ iru nöp nan si nan naij gɨpal gau, God nɨŋöm arö gɨnab,” a ga.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Anɨg hagöm haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, ñɨg wain i mɨñi rɨmnap halö ñɨŋagnabin. Hainö, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ñɨn u nöp, yad kauyaŋ kale aip ñɨg wain u ñɨŋnabin,” a ga.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau aip God hib dap raneb kɨmap ap hagöl gɨ, Olip Dum arla.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Jisas haga, “God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Pen yad umem urakem, ram mɨnöŋ Galili nöd areinabin, kale hain nɨnabim,” a ga.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Hageia, Pida haga, “Bɨ magöŋhalö nöp arö göm, jöl ñɨnaböl rö löp, pen yad anɨg gagnabin,” a ga.
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Hageia, Jisas haga, “Yad nöp manö nɨŋö hagabin, sɨbön aŋ yaŋ yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Hageia, Pida kƚö yabɨƚ göm haga, “Yɨp al pak lɨnɨg, al pak lɨnaböl u pen, ‘Jisas bɨ yad wasö,’ gem hagagnabin,” a ga. Jisas bɨ nɨpe magöŋhalö u rö nöp Pida haga rö nöp hagla.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Jisas bɨ nɨpe gau aip mab wög adɨŋ Gedsemani amöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Kale aui asɨk mɨdaimim. Yad au daŋ amem, Bapi nɨp sabe göl gɨ mɨdeinabin,” a ga.
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Anɨg hagöm, Pida aip, Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp Jems Jon aip kalɨp uɫ gɨ ara. Amöl gɨ, Jisas nɨpe gasɨ mɨlö löm,
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 kalɨp yam haga, “Mɨdmagö yɨp u bɨg ñöl nöp löp u, umnam rö löp. Kale aui mɨdmim, yɨp abad mɨdaimim,” a ga.
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Anɨg hagöm, kalɨp anɨb au hag löm, nɨpe yöp söl dagol au amöm, ubör yɨhöŋ göm, mulu adɨŋ u ud mɨnöŋ yaŋ löm, God nɨp sabe göm haga, “Bapi, nan yɨp gɨnɨg gab anɨbu, wasö gɨnɨg, wasö gɨmön. Pen yad gasɨ nɨŋbin adö u gagmön; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Anɨg hagöm, ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau hon haneila. Jisas Pida nɨp haga, “Kale magö añɨ ap nöp yɨp abad mɨdagim ar?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Nan naij gun rö löp, a gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdaimim. Gasɨ kale u gɨmim rö löp u pen hañ romaŋ u nöp masös göp,” a ga.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ am Nap nɨp sabe göm haga, “Nan yɨp gɨnɨg gö ilön udnabin u, arö gep rö mɨdagöp u, haƚöwaƚö gaŋ; gasɨ ne ke nɨŋban adö u rö gɨmön,” a ga.
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Anɨg hagöm, kauyaŋ ado gɨ apöm nɨŋa, bɨ nɨpe gau amgö nɨŋ mɨdageila; hon haneila.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Pen nɨpe ado gɨ amöm, Nap nɨp nöd sabe ga rö nöp, kauyaŋ sabe göm,
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 ado gɨ apöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale masös gö, han mɨdpim arŋ Bɨ gau me, nɨŋim! Bɨ yɨp kain göm, Bɨ Ñɨ nɨpe, bɨ nan si nan naij gɨpal gau kalɨp ñɨnɨg gab.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Urakpe arun! Nɨŋim! Bɨ kain göp bɨ auab i,” a ga.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Jisas manö hagö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ ap, Judas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, nɨp hagla rö, bɨ kale iru nöp dapöm apjaka. Kale ru mɨlö kɨd rɨmnap, ur pakep rɨmnap udöm, aula.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Judas nöd kalɨp hag löm haga, “Yad bɨ ap nɨp am hag wɨhai udem, ud bom haluem, mulu ñɨŋeinam u, bɨ u me, a gɨmim, nɨp ud sɨsɨ lɨmim,” a ga.
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Pen Judas nɨpe Jisas mɨdeia au yɨŋɨd nöp apjaköm, “Manö hag ñeb bɨ, ne mɨdpan?” a göm, nɨp mulu ñɨŋa.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Anɨg gö, Jisas haga, “Bɨ me. Nan gɨnɨg gabön u yɨŋɨd gɨ!” a ga.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Jisas ud sɨsɨ lɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe ap ru mɨlö kɨd nɨpe u ud ɫɨp gɨ udöm, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u wög nɨp gɨmɨdöp bɨ u, nɨp rɨmɨd böŋ lap u böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Anɨg gö, Jisas nɨp haga, “Ru mɨlö kɨd udpan u ado gɨ lɨ mɨgan yuö lugaŋ. Nɨbi bɨ ru mɨlö kɨd udöm pen pen gɨnaböl gau, adö anɨbu nöp umnaböl.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Yad ‘Bapi ake!’ gaibnep, nɨpe yɨŋɨd nöp ejol yam ke ke unbö mɨgan laŋ rö hag yuö, apöm yɨp abad mɨdaiblap.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Pen hadame nöp God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, yɨp anɨg anɨg göm umnab a gɨla u me, anɨg gɨnɨm. Yad adö ap ke geinabin u, kabö rö gagnab,” a ga.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Pen bɨ nɨp udnɨg aula anɨb gau kalɨp haga, “Yad pör am God sabe gep ram u asɨkem, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñɨbin u pen yɨp udagpim. Mɨñi pen, ru mɨlö kɨd halö, ur pakep halö dapim, bɨ nan si udep rö u yɨp udnɨg auabim.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Kale gabim anɨbu, God manö hagep bɨ gau God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla rö nöp gabim,” a ga.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Pen God lo manö hag ñeb bɨ gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, ap magum gɨ mɨdeila bɨ Kaiapas God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u ram nɨpe au me, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, dam ram anɨbu arla.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Pen Pida nɨpe hain hain amöm, ram höŋ adö u mɨdöm, God sabe gep ram polisman gau aip asɨköm, nɨhön rö gɨnaböl a göm, nɨŋ mɨdeia.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda Kansol kub bɨ gau abe hagla, “Hon bɨ manö piral hagep bɨ rɨmnap kalɨp hag nɨŋno, kale manö ap haglö, kabö göl mɨdö, manö iƚ me u, a gun, Jisas nɨp al pak lun,” a gɨla.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Anɨg hagla u pen manö anɨbu ke ke arö, Jisas nɨp al pak lep iƚ ap mɨdageia.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 “Bɨ anɨbi haga, ‘God sabe gep ram u ud jö gɨ yuem, mɨdö ñɨn mɨhau nɨgaŋ kauyaŋ gɨ lɨnabin,’ a ga,” a gɨlö.
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Anɨg hagailö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, Jisas nɨp haga, “Manö nöp hagabil u, ne pen ap hagagnabön ar?” a ga.
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Hageia, Jisas pen manö ap hagaga. Anɨg gö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u haga, “Mɨñi manö kub hagnɨg mɨdpun i, manö piral hagagmön. God pör kamɨŋ mɨdöp u, u rö nöp nɨŋ mɨdöp. Anɨb u, hanɨp kabö göl hagmön: ne Mesaia u, God Ñɨ nɨpe aka wasö?” ga.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Hageia, Jisas haga, “Me hagpan u. Pen kale magöŋhalö nɨŋim! Yad kalöp hagabin, yad Bɨ Kub kƚö ke yabɨƚ u ñɨmagö yɨjɨg böŋ nɨpe lau adö mɨdem, kumi bad adö au amem mɨnöŋ naböŋ iƚ i aueinabin u nɨŋnabim,” a ga.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Jisas anɨg hagö, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, waƚɨj nɨpe gau ke ud bɨƚɨƚɨ göl gɨ haga, “Nɨpe God hib u rɨb juajɨp nɨŋbim! Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap hag nɨŋagun. Nɨpe gɨ naij göp u waiö hagöp me u.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Aka kale gasɨ nɨhön nɨŋabim?” ö ga. Hageia hagla, “Me hagöp me u; umaŋ añɨ,” a gɨla.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Anɨg hagöm, mulu maj mɨgan nɨp u kɨñu al ñöm, paköl gɨ gɨla. Rɨmnap Jisas amgö magö nɨpe paƚu gɨ ñöm, alaun nɨpe gau paköl gɨ,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 hagla, “Ne Mesaia u, an nöp pakab u, hanɨp hagö nɨŋun,” a gɨla.
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Pen Pida manö kub hagep ram höŋ adö yaŋ asɨk mɨdeia u me, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp wög gɨmɨdöp pai ap apöm, nɨp haga, “Ne Jisas bɨ Galili nɨbö u aip mɨdajɨl,” a ga.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Hagö, Pida nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, haga, “Manö ne hagabön u yad nɨŋagpin,” a ga.
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Anɨg hagöm, uraköm, am ajöŋ iƚ au mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi ram anɨbu wög gɨmɨdöp ap apöm, Pida nɨp nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Nɨpe bɨ Jisas Nasared nɨbö u aip mɨdailö nɨŋbin,” a ga.
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Hagö, Pida wai ñöm haga, “Yad nɨŋö yabɨƚ hagabin, bɨ hagpim anɨbu yad nɨŋagpin,” a ga.
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Pro magö ap mɨdöm, nɨbi bɨ Pida aip urak mɨdeila gau nɨp hagla, “Nɨŋö nöp hagpun. Ne bɨ kale ap. Meg mɨgan kale hagpal rö, ne u rö nöp hagpan,” a gɨla.
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Hageila, Pida bƚaƚö göm haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin. Wasö u, God yɨp ilön mab ñɨnɨm aij. Bɨ kale hagpim anɨbu yad nɨŋagpin!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ yaur kɨƚakɨƚ u wɨñ ala.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Kɨƚakɨƚ u wɨñ alö, Pida Jisas manö nɨp nöd haga anɨbu gasɨ nɨŋöm, gasɨ mɨlö la. Nɨhön gɨnɨg: Jisas haga, “Yaur kɨƚakɨƚ wɨñ alagnab magö u, ‘Jisas nɨp nɨŋagpin,’ a gɨmön, magö mɨhau nɨgaŋ hagnabön,” a ga. Gasɨ anɨbu nɨŋöm me, gasɨ mɨlö löm, höŋ amöm, mɨɫöŋ kub ga.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.