Mateus 25
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn anɨbu, aiud adö i rö gɨnab. Bɨ ap nɨbi udnɨg gab. Nɨbi praj unbö sɨduŋ laŋ nan kub ñɨŋnɨg arnaböl. Nɨbi praj anɨb gau, bɨ anɨbu nɨp am adan aŋ au nɨŋun uɫ gɨ dam ram aunabun a göm, ƚam ke ke udöm arnaböl.
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Pen nɨbi praj anɨb gau, unbö mamɨd u gasɨ nɨŋ aij gɨnaböl; unbö mamɨd u gasɨ nɨŋ aij gagnaböl.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Nɨbi praj gasɨ nɨŋ aij gagnaböl gau, ƚam udöm, ƚam lauep wel rɨmnap halö ud aragnaböl.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Pen nɨbi praj gasɨ nɨŋ aij gɨnaböl anɨb gau, ƚam udöm, ƚam lauep wel rɨmnap ral barol mɨgan u löm, halö halö ud arnaböl.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Pen nɨbi praj anɨb gau kale magöŋhalö amjaköm, abad mɨdlö mɨdlö, bɨ nɨbi udnɨg gɨnab u yɨŋɨd auageinab me, uhön auö hon han arnaböl.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 “Pen sɨbön aŋ kub yaŋ, nɨbi bɨ rɨmnap wɨñ alöm hagnaböl, ‘Bɨ nɨbi udnɨg gab u auab. Nɨp am adan aŋ u nɨŋmim, uɫ gɨ dauim,’ a gɨnaböl.
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Anɨg hageinaböl, nɨbi ugan unbö sɨduŋ laŋ anɨbu magöŋhalö uraköm, ƚam wik kale gau gɨ aij gɨnaböl.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Anɨg göm, nɨbi gasɨ nɨŋ aij gagnaböl ugan u, nɨbi gasɨ nɨŋ aij gɨnaböl ugan u kalɨp hagnaböl, ‘Ƚam hon gau hoŋ gɨnɨg gab u, wel köl gau hanɨp rɨmnap ñim,’ a gɨnaböl.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Anɨg hageinaböl u, pen nɨbi gasɨ nɨŋ aij gɨnaböl ugan u hagnaböl, ‘Wasö! Hon wel hon kölape rɨmnap ñɨnabun u, wel hon uƚep gɨnab. Kale wel rauep ram ap gau ammim, kale ke rauim,’ a gɨnaböl.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Anɨg hageinaböl, wel rauep ram u arnaböl magö u, bɨ nɨbi udnɨg gɨnab u apjaknab. Nɨbi gasɨ nɨŋ aij gɨnaböl ugan u, bɨ anɨbu aip ram raul mɨgan arlö nɨŋöl gɨ, nɨpe ajöŋ gɨ ñɨnab.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Hainö pen nɨbi praj gasɨ nɨŋ aij gagnaböl ugan u apjaköm hagnaböl, ‘Bɨ kub! Bɨ kub! Hanɨp ajöŋ u hiɨk,’ a gɨnaböl.
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Hageinaböl, hagnab, ‘Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, yad kalöp nɨŋagpin,’ a gɨnab,” a ga.
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Jisas manö anɨbu hagöm nɨbi bɨ gau haga, “Anɨb u, kale Bɨ Kub u ñɨn mai aka magö mai aunab u nɨŋagpim rö, nɨŋ aij gɨmim mɨdaimim,” a ga.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 “Pen aiud udnɨg gabin adö i rö gɨnab. Bɨ kub ap ram mɨnöŋ mɨlö kub gau arnɨg, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe gau kalɨp wɨñ alö aulö, nan nɨpe gau abad mɨdeilaŋ, a göm, kalɨp ñɨnab.
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 — ausente —
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 — ausente —
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Bɨ du dausan udnab u, u rö nöp, mani anɨbu udöm, sɨkim gɨ dam amɨl apɨl göm, mani sinɨŋ du dausan udnab.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Pen bɨ mani wan dausan udnab u, damöm, uƚöm udöm mɨnöŋ ñɨnab.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Hainö mɨd damöm, bɨ wög gɨ ñeb anɨb gau bɨ kub kale u ado gɨ apöm, mani ñɨbin anɨbu nɨhön nɨhön gɨpal, a göm, kalɨp hag nɨŋnab.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Hag nɨŋö, bɨ paip dausan udnab u, mani nɨpe u dap ñöm hagnab, ‘Bɨ kub, nöŋ! Yɨp mani paip dausan nöp ñɨna pen yad mani anɨbu udem, sɨkim gɨ ado malo gɨ damem, paip dausan mani sinɨŋ udpin me i,’ a gɨnab.
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Hagö, bɨ kub u pen hagnab, ‘Aij göp. Ne wög gɨ ñeb bɨ aij. Ne yɨp wög gɨ aij gɨ ñɨban u me, anɨg gɨpan. Ne nan pro u anɨg gɨ aij gɨpan u, nöp hagnö, nan kub gau abad mɨdeinabön. Ne apön, ram yad u mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdaimön,’ a gɨnab.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 “Bɨ mani du dausan udnab u, u rö nöp mani nɨpe u dap ñöm hagnab, ‘Bɨ kub. Yɨp du dausan nöp ñɨna pen yad mani anɨbu udem, sɨkim gɨ ado malo gɨ damem, du dausan mani sinɨŋ udpin me i,’ a gɨnab.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Hagö, bɨ kub u hagnab, ‘Aij göp. Ne wög gɨ ñeb bɨ aij. Ne yɨp wög gɨ aij gɨ ñɨban u me, anɨg gɨpan. Ne nan pro u anɨg gɨ aij gɨpan u, nöp hagnö, nan kub gau abad mɨdeinabön. Ne apön, ram yad u mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdaimön,’ a gɨnab.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 “Pen bɨ mani wan dausan udnab u, mani nɨpe u dap ñöm hagnab, ‘Bɨ kub. Yad nöp nɨŋbin; ne bɨ kal yabɨƚ. Nɨbi bɨ ne rɨmnap wög waryö kale gɨpal gau, ne yɨharɨŋ hal dapön ñɨŋban.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Ne anɨg gɨpan rö, yad pɨñɨŋ gem, mani ñɨna u damem, uƚöm udem mɨnöŋ ñɨnö mɨdmɨdöp u, mɨñi mani ne dap ñabin me i,’ a gɨnab.
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 “Hagö, bɨ kub u hagnab, ‘Ne bɨ naij wög gagep ap. Nɨbi bɨ yɨp wög waryö gɨpal gau, nan yɨharɨŋ hal dapem ñɨŋbin, a gɨpan ar?
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Anɨb u, ne mani yɨp i dam beg pasbuk lɨbnap, mɨñi yad apem mani sinɨŋ rɨmnap halö yɨharɨŋ udbnep,’ a gɨnab.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Anɨg göp u, mani wan dausan anɨbu ju udmim, bɨ den dausan mɨdöp u nɨp ñɨmim.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Pör hagpun rö, nɨbi bɨ gep gau, kalɨp rɨmnap halö ñɨlö udöm mɨd aij gɨnaböl; pen nɨbi bɨ gep wasö gau, nan pro kale mɨdöp u pɨƚɨ gɨ udlö, yɨharɨŋ mɨdeinaböl.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Anɨb u, bɨ wög gagöp anɨbu nɨp dam sɨbön kub auöp höŋ adö au yaŋ yube, nɨbi bɨ meg hau rɨbɨköm, mɨɫöŋ gɨ mɨdpal gau aip mɨdeiaŋ,’ a gɨnab,” a ga.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 “Bɨ Ñɨ nɨpe Kiŋ kub mɨdöm, mailö aij unbö ke halö aunab ñɨn u, ejol gau magöŋhalö aip apöm, sea Kiŋ nɨpe asɨk mɨdep adö u asɨkö,
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau mɨdpal rö magöŋhalö apöm, amgö ilö nɨp au magum gɨlö nɨŋöl gɨ, kalɨp nɨme lɨ böŋ u ke löm, böŋ u ke löm gɨnab. Bɨ kaj sipsip kaj meme mukep bɨ gau, kaj sipsip gau mɨgan ap ke yuöm, kaj meme gau mɨgan ap ke yuöm gɨpal rö u gɨnab.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Nɨbi bɨ kaj sipsip rö mɨdpal gau nɨŋöm, ñɨmagö yɨjɨg böŋ lau lɨnab; nɨbi bɨ kaj meme rö mɨdpal gau nɨŋöm, ñɨmagö sɨdagö böŋ lau lɨnab.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Nɨpe Kiŋ kub u me, nɨbi bɨ ñɨmagö yɨjɨg böŋ lau kalɨp hagnab, ‘Bapi kalöp ud aij göp u me, mɨñ mɨñ gɨmim. Nɨpe ram mɨnöŋ hadame dagol gau gɨ la ñɨn u, ka kalöp u gɨ la. Apim, ka aij anɨbu udim.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Pen nɨhön: yɨp kɨyö lö, nan magö ñɨbim. Yɨp ñɨg nan gö, ñɨg ñɨbim. Yad ram mɨnöŋ mɨlö gau nɨbö aunö, yɨp hag udmim, dam ram kale u lɨbim.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Yad waƚɨj mɨdagö, yɨp waƚɨj u ñɨbim. Yad nan gö, yɨp gɨ aij gɨpim. Nagɨ mɨdainö, yɨp am nɨŋbim,’ a gɨnab.
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 “Anɨg hageinab, nɨbi bɨ aij gau nɨp pen hagnaböl, ‘Bɨ Kub. Magö mai nöp kɨyö lö nan magö ñɨbun? Magö mai ñɨg nan gö, nöp ñɨg ñɨbun?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Magö mai ne bɨ mɨlö gau nɨbö rö auö, nöp hag udun dam ram hon u lɨbun? Magö mai waƚɨj u mɨdagö, nöp waƚɨj ñɨbun?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Magö mai ne nan ga aka ne nagɨ mɨdaina, nöp am nɨŋbun?’ ö gɨnaböl.
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 “Hageinaböl, Kiŋ u hagnab, ‘Mam yad yɨharɨŋ ap gɨ aij gɨpim u me, yɨp gɨ aij gɨpim,’ a gɨnab.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 Kalɨp anɨg hagöm, nɨbi bɨ ñɨmagö sɨdagö böŋ lau mɨdeinaböl gau, kalɨp hagnab, ‘God kalöp nɨŋöm gasɨ naij nɨŋab. Nɨpe Seden nɨp abe, Seden ejol nɨpe gau abe, kalɨp ilön gö nɨŋöl gɨ mɨdeilaŋ, a göm, ka mab ke inab ap gɨ la. Kale nɨbi bɨ naij, ilön kub udnabim gau, yɨp arö gɨmim, mab ke inab ka anɨbu arim.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Nɨhön gɨnɨg: yɨp kɨyö lö, nan magö ñagpe. Yɨp ñɨg nan gö, ñɨg ñagpe.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Yad mɨlö gau nɨbö aunö, yɨp hag udmim, dam ram kale u lagpe. Yad waƚɨj mɨdagö, yɨp waƚɨj ñagpe. Yad nan ga ñɨn u, aka nagɨ mɨdainö ñɨn u, yɨp ap nɨŋmim gɨ aij gagpe,’ a gɨnab.
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 “Hageinab, nɨp hagnaböl, ‘Bɨ Kub. Ñɨn mai ne kɨyö mɨdaina, nan magö ñagnoŋ Ñɨn mai ne ñɨg nan gö, ñɨg ñagnoŋ Ñɨn mai ne mɨlö gau nɨbö auö, nöp hag udagnoŋ Ñɨn mai ne waƚɨj mɨdagö, nöp ñagnoŋ Ñɨn mai ne nan ga aka nagɨ mɨdaina, nöp am nɨŋun gɨ aij gagno?’ ö gɨnaböl.
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 “Anɨg hageinaböl, Kiŋ u hagnab, ‘Yad kale nɨŋö hagabin, kale mam yad yɨharɨŋ ap gɨ aij gagpim u me, yɨp u rö nöp gɨ aij gagpim,’ a gɨnab.
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Anɨg hagöm, kalɨp hag yuö amöm, pör nöp ilön gö nɨŋöl gɨ mɨdeinaböl ka u arnaböl; pen nɨbi bɨ aij nɨpe gau hagö, kale amöm, pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdep ram mɨnöŋ au arnaböl,” a ga.
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.