Mateus 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem sösöl göm, ram mɨnöŋ pro Bedpagi, Olip Dum söl amjakla. Amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 “Kale mɨhöŋ ram rɨƚɨg agƚö nö lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki nɨme pi amɨl mɨhau nagɨ adɨk lɨnaböl mɨdeinabil. Nɨŋmil, nagɨ u hubɨkmil paŋɨd daumil.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Pen nɨbi bɨ ap apöm, nɨhön gɨnɨg kaj donki hon u hubɨk ud arabil a gainɨm u, pen hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö, hagajɨp udnɨg aubul,’ a gɨmil, yɨŋɨd yau a geinab, daunabil,” a ga.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Pen kalɨp mɨhöŋ hag yuö arlö anɨbu, bɨ God manö hagep ap gɨnaböl, a göm, kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe haga,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hagmim,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Pen Jisas bɨ nɨpe hag yuö arlö anɨb mɨhau, haga haga rö,
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 kaj donki nɨme abe, pi marep abe paŋɨd dauailö, bɨ nɨpe gau waƚɨj mɨlö ud juöm, kaj donki adö laŋ laila, Jisas adö au asɨka.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Nɨbi bɨ iru nöp, Bɨ Kub auab, a göm, waƚɨj mɨlö kale adö laŋ rol lɨmɨdal gau ud juöm, adan majö au lɨla. Rɨmnap am köp uɫaŋ, mab uɫaŋ gau rɨb gɨ dö gɨ dapöm adan majö au lɨla.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Nɨbi bɨ gau Jisas nɨp bɨg gɨgabö göl amöl gɨ meg magö dap ranöm hagla,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Jisas Jerusalem amjakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag amɨl apɨl göm hagla, “Bɨ anɨbu an?” ö gɨla.
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Hageila, nɨbi bɨ Jisas aip aula gau hagla, “Bɨ i me Jisas, bɨ God manö hagep Nasared, ram mɨnöŋ Galili nɨbö u,” a gɨla.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jisas God sabe gep ram raul yaŋ amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau nan sɨkim gɨ mɨdeila. Nɨpe nɨŋöm, kalɨp magöŋhalö rɨdɨk yuöm, abañ bad mani löm, pen pen yɨmjɨk gaila gau ud ado göm, bɨ yaur sɨkim göm, mab po adö asɨk mɨdeila gau, ud ado ga.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Anɨg göm kalɨp hag göm haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God haga,
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Pen Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan anɨbu mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ amgö we ga rɨmnap, nɨbi bɨ ma naij ga rɨmnap aueila, kalɨp gö kamɨŋ la.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Nɨpe nan gagep rö gö, ñɨ pai pro gau wɨñ alöl gɨ hagla, “Nöp aij a gabun! Depid Ñɨ nɨpe! Use!” gɨla. Pen kale anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe nɨŋlö, kalɨp mulu yabɨƚ luga.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Mulu lugö hagla, “Nöp hagaböl u nɨŋabön?” ö gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yau! Hagaböl u nɨŋabin u pen kale manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God, ne gɨnabön nɨŋöm ñɨ pai pro ñɨ paiŋaŋ gau hib ne haglö adö arnab,’ a gɨla. Kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, amgö lɨ nɨŋagim ar?” a ga.
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, am ram rɨƚɨg agƚö Bedani hana.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ruö Jisas ado gɨ Jerusalem aramöm adan aŋ gau arö, nɨp kɨyö lö,
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 adan majö goƚ au nɨŋa, mab kia ur ap mɨdeia. Iƚ au amöm nɨŋa, magö ñɨŋeb pɨlaga; uɫaŋ au nöp mɨdeia. Anɨg gö Jisas haga, “Ne hainö magö ap pɨlagnabön!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp kia mab ur u mɨƚep ga.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Anɨg gö, bɨ nɨpe gau nɨŋöm, aiö göm hagla, “Aige göm mab anɨbi yɨŋɨd mɨƚep göp?” ö gɨla.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnab, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö, gasɨ añɨ nöp nɨŋnabim u, gɨnab. Pen mab kia mɨƚep ga u nöp wasö; dum ilö anɨbi ƚɨƚɨ gɨ ñɨg kub aŋ au aru, a gɨnabim u, arnab.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 “Pen kale God nɨp nɨŋ ud mɨdmim, nɨp hag nɨŋnabim u, hagnabim rö nöp gɨnab,” a ga.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Jisas God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm nɨp hagla, “Nöp an ne anɨg gɨmön, a göp, nɨŋmön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñɨbe, yad pen an hagö wög gɨpin u, kalöp hag ñɨnabin.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, nɨpe ke gasɨ nɨŋöm aua aka God hagö, apöm anɨg ga?” ö ga. Jisas anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon, ‘God yuö apöm ga,’ a geinabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, Jon hagöp u nɨhön gɨnɨg nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm apöm ga,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gau hanɨp kal gɨnaböl. Gasɨ kale u, Jon nɨpe bɨ God manö hagep bɨ ap aua,” a gɨla.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag ñagpim rö, yad pen an hagö yad apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Jisas anɨg hagöm haga, “Pen kale nɨhön gasɨ nɨŋabimŋ Bɨ ap ñɨ nɨpe mɨhöp mɨdeinab. Ñɨ nɨpe nañɨ u nɨp hagnab, ‘Ñɨ me! Mɨñi wain wög u am wög gɨ,’ a gɨnab.
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Hagö, ñɨ nɨpe hagnab, ‘Yade am gagnam,’ a göm, hainö pen gasɨ adog nɨŋöm, am wain wög u geinab.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Nap pen am ñɨ wañɨg u nɨp u rö nöp hag nɨŋö, hagnab, ‘Yau, gɨnam!’ a gɨnab u pen am gagnab.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Pen ñɨ anɨb mɨhau, an nap hagnab rö gɨnab?” ö ga. Hageia, Juda bɨ kub anɨb gau hagla, “Ñɨ nɨpe nañɨ u nöp nap hagnab rö gɨnab,” a gɨla. Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, kale yɨharɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udpal bɨ gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ram mɨnöŋ u, kalöp abhak löm arnaböl.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, kale nɨhön nɨhön gɨpe God nɨp aij gɨnab u, kalöp hag ña, pen manö nɨpe u udagpe. Bɨ dakɨs udöm mani piral rɨmnap halö udpal gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, kale Jon manö haga adö anɨbu nɨŋöm, udla. Udla anɨbu kale hadö nɨŋbe, pen kale ke, Jon manö u udmim, nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim, arö gagpe,” a ga.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Jisas haga, “Mɨñi manö hod rɨkem ap halö hagnɨg gabin i nɨŋim. Bɨ wög adɨŋ nap nɨbö ap nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, waryö göm, nagɨ wain magö pak hib jakep mɨgan ap geinab. Gɨ löm, nagɨ wain magö ap si ñɨŋnaböl u, nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wög yɨp u abad mɨdaimim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö yabɨƚ gau arnab.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Nagɨ wain magö u po gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Wain wög yad gau ammim, bɨ wög abad mɨdpal gau hagmim, nagɨ wain magö yɨp rɨmnap dauim,’ a gɨnab.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Kale wain wög gau amjaklö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau uraköm, bɨ ap nɨp gabi paknaböl, bɨ ap nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab, bɨ ap nɨp kabö ju paknaböl.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Anɨg gɨlö, bɨ nagɨ wain wög nap nɨbö anɨbu, bɨ nɨpe rapɨn bad ap pen hag yunab. Hag yuö, areinaböl, bɨ nagɨ wain wög geinaböl gau, kalɨp u rö nöp gɨnaböl.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u hagnab, ‘Ñɨ yad u yunö me, manö nɨp u nɨŋnaböl,’ a göm, hag yuö arnab.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Ñɨ nɨpe u amjakö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau, nɨp nɨŋöm, kale ke hagnaböl, ‘Bɨ wög nap nɨbö ñɨ nɨpe u auab i. Nap hainö umeinab, nan wög gai i ñɨ nɨpe udnab. Anɨb u, nɨp al pak lɨno umö, hainö nan wög gai i magöŋhalö udnabun,’ a gɨnaböl.
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Anɨg hagöm, nɨp dam wög adɨŋ goƚ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Anɨg geinaböl u, hainö bɨ nagɨ wain wög adɨŋ nap nɨbö u apöm, kalɨp nɨhön nɨhön gɨnɨg gab?” ö ga.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Hageia hagla, “Bɨ naij gɨnaböl anɨb gau kalɨp geinab, ilön kub yabɨƚ udöm umnaböl; hainö pen nɨbi bɨ rɨmnap halö udöm, kalɨp nagɨ wain wög u lɨnab, wög anɨbu gɨnaböl. Nagɨ wain magö po gɨnab ñɨn u, nɨp rɨk dam ñɨnaböl,” a gɨla.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Hageila, Jisas haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋagpim rö löp. Kale kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Kabö aij udagpim anɨbu, God kalöp Juda kai arö göm, nɨbi bɨ ke gau nɨbö, nan nɨp ñeb ñɨnaböl gau, kalɨp udöm abad mɨdeinab.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Nɨbi bɨ kabö adö anɨbu ap lug paknaböl gau, kalɨp rapɨn nöp paknab; pen kabö anɨbu ju lugöm, nɨbi bɨ pak rɨbɨknab gau, böŋ nöp pa jö ma jö gɨ arnab,” a ga.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, Jisas manö hod rɨköm haga anɨbu, kalɨp nöp haga u nɨŋöm,
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 nɨp nagɨ lun, a göm, gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨp bɨ God manö hagep a gɨla u me, hanɨp kal hagnaböl, a göm, nɨp nan ap göl rö laga.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.