Mateus 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem sösöl göm, ram mɨnöŋ pro Bedpagi, Olip Dum söl amjakla. Amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga,
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Kale mɨhöŋ ram rɨƚɨg agƚö nö lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki nɨme pi amɨl mɨhau nagɨ adɨk lɨnaböl mɨdeinabil. Nɨŋmil, nagɨ u hubɨkmil paŋɨd daumil.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Pen nɨbi bɨ ap apöm, nɨhön gɨnɨg kaj donki hon u hubɨk ud arabil a gainɨm u, pen hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö, hagajɨp udnɨg aubul,’ a gɨmil, yɨŋɨd yau a geinab, daunabil,” a ga.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Pen kalɨp mɨhöŋ hag yuö arlö anɨbu, bɨ God manö hagep ap gɨnaböl, a göm, kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe haga,
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 “Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hagmim,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Pen Jisas bɨ nɨpe hag yuö arlö anɨb mɨhau, haga haga rö,
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 kaj donki nɨme abe, pi marep abe paŋɨd dauailö, bɨ nɨpe gau waƚɨj mɨlö ud juöm, kaj donki adö laŋ laila, Jisas adö au asɨka.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Nɨbi bɨ iru nöp, Bɨ Kub auab, a göm, waƚɨj mɨlö kale adö laŋ rol lɨmɨdal gau ud juöm, adan majö au lɨla. Rɨmnap am köp uɫaŋ, mab uɫaŋ gau rɨb gɨ dö gɨ dapöm adan majö au lɨla.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Nɨbi bɨ gau Jisas nɨp bɨg gɨgabö göl amöl gɨ meg magö dap ranöm hagla,
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Jisas Jerusalem amjakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag amɨl apɨl göm hagla, “Bɨ anɨbu an?” ö gɨla.
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Hageila, nɨbi bɨ Jisas aip aula gau hagla, “Bɨ i me Jisas, bɨ God manö hagep Nasared, ram mɨnöŋ Galili nɨbö u,” a gɨla.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jisas God sabe gep ram raul yaŋ amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau nan sɨkim gɨ mɨdeila. Nɨpe nɨŋöm, kalɨp magöŋhalö rɨdɨk yuöm, abañ bad mani löm, pen pen yɨmjɨk gaila gau ud ado göm, bɨ yaur sɨkim göm, mab po adö asɨk mɨdeila gau, ud ado ga.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Anɨg göm kalɨp hag göm haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God haga,
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Pen Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan anɨbu mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ amgö we ga rɨmnap, nɨbi bɨ ma naij ga rɨmnap aueila, kalɨp gö kamɨŋ la.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Nɨpe nan gagep rö gö, ñɨ pai pro gau wɨñ alöl gɨ hagla, “Nöp aij a gabun! Depid Ñɨ nɨpe! Use!” gɨla. Pen kale anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe nɨŋlö, kalɨp mulu yabɨƚ luga.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Mulu lugö hagla, “Nöp hagaböl u nɨŋabön?” ö gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yau! Hagaböl u nɨŋabin u pen kale manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God, ne gɨnabön nɨŋöm ñɨ pai pro ñɨ paiŋaŋ gau hib ne haglö adö arnab,’ a gɨla. Kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, amgö lɨ nɨŋagim ar?” a ga.
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, am ram rɨƚɨg agƚö Bedani hana.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ruö Jisas ado gɨ Jerusalem aramöm adan aŋ gau arö, nɨp kɨyö lö,
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 adan majö goƚ au nɨŋa, mab kia ur ap mɨdeia. Iƚ au amöm nɨŋa, magö ñɨŋeb pɨlaga; uɫaŋ au nöp mɨdeia. Anɨg gö Jisas haga, “Ne hainö magö ap pɨlagnabön!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp kia mab ur u mɨƚep ga.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Anɨg gö, bɨ nɨpe gau nɨŋöm, aiö göm hagla, “Aige göm mab anɨbi yɨŋɨd mɨƚep göp?” ö gɨla.
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnab, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö, gasɨ añɨ nöp nɨŋnabim u, gɨnab. Pen mab kia mɨƚep ga u nöp wasö; dum ilö anɨbi ƚɨƚɨ gɨ ñɨg kub aŋ au aru, a gɨnabim u, arnab.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 “Pen kale God nɨp nɨŋ ud mɨdmim, nɨp hag nɨŋnabim u, hagnabim rö nöp gɨnab,” a ga.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Jisas God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm nɨp hagla, “Nöp an ne anɨg gɨmön, a göp, nɨŋmön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñɨbe, yad pen an hagö wög gɨpin u, kalöp hag ñɨnabin.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, nɨpe ke gasɨ nɨŋöm aua aka God hagö, apöm anɨg ga?” ö ga. Jisas anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon, ‘God yuö apöm ga,’ a geinabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, Jon hagöp u nɨhön gɨnɨg nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm apöm ga,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gau hanɨp kal gɨnaböl. Gasɨ kale u, Jon nɨpe bɨ God manö hagep bɨ ap aua,” a gɨla.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag ñagpim rö, yad pen an hagö yad apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 Jisas anɨg hagöm haga, “Pen kale nɨhön gasɨ nɨŋabimŋ Bɨ ap ñɨ nɨpe mɨhöp mɨdeinab. Ñɨ nɨpe nañɨ u nɨp hagnab, ‘Ñɨ me! Mɨñi wain wög u am wög gɨ,’ a gɨnab.
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Hagö, ñɨ nɨpe hagnab, ‘Yade am gagnam,’ a göm, hainö pen gasɨ adog nɨŋöm, am wain wög u geinab.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Nap pen am ñɨ wañɨg u nɨp u rö nöp hag nɨŋö, hagnab, ‘Yau, gɨnam!’ a gɨnab u pen am gagnab.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Pen ñɨ anɨb mɨhau, an nap hagnab rö gɨnab?” ö ga. Hageia, Juda bɨ kub anɨb gau hagla, “Ñɨ nɨpe nañɨ u nöp nap hagnab rö gɨnab,” a gɨla. Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, kale yɨharɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udpal bɨ gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ram mɨnöŋ u, kalöp abhak löm arnaböl.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, kale nɨhön nɨhön gɨpe God nɨp aij gɨnab u, kalöp hag ña, pen manö nɨpe u udagpe. Bɨ dakɨs udöm mani piral rɨmnap halö udpal gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, kale Jon manö haga adö anɨbu nɨŋöm, udla. Udla anɨbu kale hadö nɨŋbe, pen kale ke, Jon manö u udmim, nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim, arö gagpe,” a ga.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 Jisas haga, “Mɨñi manö hod rɨkem ap halö hagnɨg gabin i nɨŋim. Bɨ wög adɨŋ nap nɨbö ap nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, waryö göm, nagɨ wain magö pak hib jakep mɨgan ap geinab. Gɨ löm, nagɨ wain magö ap si ñɨŋnaböl u, nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wög yɨp u abad mɨdaimim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö yabɨƚ gau arnab.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Nagɨ wain magö u po gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Wain wög yad gau ammim, bɨ wög abad mɨdpal gau hagmim, nagɨ wain magö yɨp rɨmnap dauim,’ a gɨnab.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kale wain wög gau amjaklö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau uraköm, bɨ ap nɨp gabi paknaböl, bɨ ap nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab, bɨ ap nɨp kabö ju paknaböl.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Anɨg gɨlö, bɨ nagɨ wain wög nap nɨbö anɨbu, bɨ nɨpe rapɨn bad ap pen hag yunab. Hag yuö, areinaböl, bɨ nagɨ wain wög geinaböl gau, kalɨp u rö nöp gɨnaböl.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u hagnab, ‘Ñɨ yad u yunö me, manö nɨp u nɨŋnaböl,’ a göm, hag yuö arnab.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Ñɨ nɨpe u amjakö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau, nɨp nɨŋöm, kale ke hagnaböl, ‘Bɨ wög nap nɨbö ñɨ nɨpe u auab i. Nap hainö umeinab, nan wög gai i ñɨ nɨpe udnab. Anɨb u, nɨp al pak lɨno umö, hainö nan wög gai i magöŋhalö udnabun,’ a gɨnaböl.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Anɨg hagöm, nɨp dam wög adɨŋ goƚ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 “Anɨg geinaböl u, hainö bɨ nagɨ wain wög adɨŋ nap nɨbö u apöm, kalɨp nɨhön nɨhön gɨnɨg gab?” ö ga.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Hageia hagla, “Bɨ naij gɨnaböl anɨb gau kalɨp geinab, ilön kub yabɨƚ udöm umnaböl; hainö pen nɨbi bɨ rɨmnap halö udöm, kalɨp nagɨ wain wög u lɨnab, wög anɨbu gɨnaböl. Nagɨ wain magö po gɨnab ñɨn u, nɨp rɨk dam ñɨnaböl,” a gɨla.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Hageila, Jisas haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋagpim rö löp. Kale kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Kabö aij udagpim anɨbu, God kalöp Juda kai arö göm, nɨbi bɨ ke gau nɨbö, nan nɨp ñeb ñɨnaböl gau, kalɨp udöm abad mɨdeinab.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Nɨbi bɨ kabö adö anɨbu ap lug paknaböl gau, kalɨp rapɨn nöp paknab; pen kabö anɨbu ju lugöm, nɨbi bɨ pak rɨbɨknab gau, böŋ nöp pa jö ma jö gɨ arnab,” a ga.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, Jisas manö hod rɨköm haga anɨbu, kalɨp nöp haga u nɨŋöm,
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 nɨp nagɨ lun, a göm, gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨp bɨ God manö hagep a gɨla u me, hanɨp kal hagnaböl, a göm, nɨp nan ap göl rö laga.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.