Mateus 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem sösöl göm, ram mɨnöŋ pro Bedpagi, Olip Dum söl amjakla. Amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Kale mɨhöŋ ram rɨƚɨg agƚö nö lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki nɨme pi amɨl mɨhau nagɨ adɨk lɨnaböl mɨdeinabil. Nɨŋmil, nagɨ u hubɨkmil paŋɨd daumil.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Pen nɨbi bɨ ap apöm, nɨhön gɨnɨg kaj donki hon u hubɨk ud arabil a gainɨm u, pen hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö, hagajɨp udnɨg aubul,’ a gɨmil, yɨŋɨd yau a geinab, daunabil,” a ga.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Pen kalɨp mɨhöŋ hag yuö arlö anɨbu, bɨ God manö hagep ap gɨnaböl, a göm, kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe haga,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hagmim,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Pen Jisas bɨ nɨpe hag yuö arlö anɨb mɨhau, haga haga rö,
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 kaj donki nɨme abe, pi marep abe paŋɨd dauailö, bɨ nɨpe gau waƚɨj mɨlö ud juöm, kaj donki adö laŋ laila, Jisas adö au asɨka.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Nɨbi bɨ iru nöp, Bɨ Kub auab, a göm, waƚɨj mɨlö kale adö laŋ rol lɨmɨdal gau ud juöm, adan majö au lɨla. Rɨmnap am köp uɫaŋ, mab uɫaŋ gau rɨb gɨ dö gɨ dapöm adan majö au lɨla.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Nɨbi bɨ gau Jisas nɨp bɨg gɨgabö göl amöl gɨ meg magö dap ranöm hagla,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Jisas Jerusalem amjakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag amɨl apɨl göm hagla, “Bɨ anɨbu an?” ö gɨla.
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Hageila, nɨbi bɨ Jisas aip aula gau hagla, “Bɨ i me Jisas, bɨ God manö hagep Nasared, ram mɨnöŋ Galili nɨbö u,” a gɨla.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jisas God sabe gep ram raul yaŋ amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau nan sɨkim gɨ mɨdeila. Nɨpe nɨŋöm, kalɨp magöŋhalö rɨdɨk yuöm, abañ bad mani löm, pen pen yɨmjɨk gaila gau ud ado göm, bɨ yaur sɨkim göm, mab po adö asɨk mɨdeila gau, ud ado ga.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Anɨg göm kalɨp hag göm haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God haga,
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Pen Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan anɨbu mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ amgö we ga rɨmnap, nɨbi bɨ ma naij ga rɨmnap aueila, kalɨp gö kamɨŋ la.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nɨpe nan gagep rö gö, ñɨ pai pro gau wɨñ alöl gɨ hagla, “Nöp aij a gabun! Depid Ñɨ nɨpe! Use!” gɨla. Pen kale anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe nɨŋlö, kalɨp mulu yabɨƚ luga.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Mulu lugö hagla, “Nöp hagaböl u nɨŋabön?” ö gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yau! Hagaböl u nɨŋabin u pen kale manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God, ne gɨnabön nɨŋöm ñɨ pai pro ñɨ paiŋaŋ gau hib ne haglö adö arnab,’ a gɨla. Kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, amgö lɨ nɨŋagim ar?” a ga.
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, am ram rɨƚɨg agƚö Bedani hana.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ruö Jisas ado gɨ Jerusalem aramöm adan aŋ gau arö, nɨp kɨyö lö,
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 adan majö goƚ au nɨŋa, mab kia ur ap mɨdeia. Iƚ au amöm nɨŋa, magö ñɨŋeb pɨlaga; uɫaŋ au nöp mɨdeia. Anɨg gö Jisas haga, “Ne hainö magö ap pɨlagnabön!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp kia mab ur u mɨƚep ga.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Anɨg gö, bɨ nɨpe gau nɨŋöm, aiö göm hagla, “Aige göm mab anɨbi yɨŋɨd mɨƚep göp?” ö gɨla.
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnab, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö, gasɨ añɨ nöp nɨŋnabim u, gɨnab. Pen mab kia mɨƚep ga u nöp wasö; dum ilö anɨbi ƚɨƚɨ gɨ ñɨg kub aŋ au aru, a gɨnabim u, arnab.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 “Pen kale God nɨp nɨŋ ud mɨdmim, nɨp hag nɨŋnabim u, hagnabim rö nöp gɨnab,” a ga.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jisas God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm nɨp hagla, “Nöp an ne anɨg gɨmön, a göp, nɨŋmön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñɨbe, yad pen an hagö wög gɨpin u, kalöp hag ñɨnabin.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, nɨpe ke gasɨ nɨŋöm aua aka God hagö, apöm anɨg ga?” ö ga. Jisas anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon, ‘God yuö apöm ga,’ a geinabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, Jon hagöp u nɨhön gɨnɨg nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm apöm ga,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gau hanɨp kal gɨnaböl. Gasɨ kale u, Jon nɨpe bɨ God manö hagep bɨ ap aua,” a gɨla.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag ñagpim rö, yad pen an hagö yad apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jisas anɨg hagöm haga, “Pen kale nɨhön gasɨ nɨŋabimŋ Bɨ ap ñɨ nɨpe mɨhöp mɨdeinab. Ñɨ nɨpe nañɨ u nɨp hagnab, ‘Ñɨ me! Mɨñi wain wög u am wög gɨ,’ a gɨnab.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Hagö, ñɨ nɨpe hagnab, ‘Yade am gagnam,’ a göm, hainö pen gasɨ adog nɨŋöm, am wain wög u geinab.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Nap pen am ñɨ wañɨg u nɨp u rö nöp hag nɨŋö, hagnab, ‘Yau, gɨnam!’ a gɨnab u pen am gagnab.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Pen ñɨ anɨb mɨhau, an nap hagnab rö gɨnab?” ö ga. Hageia, Juda bɨ kub anɨb gau hagla, “Ñɨ nɨpe nañɨ u nöp nap hagnab rö gɨnab,” a gɨla. Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, kale yɨharɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udpal bɨ gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ram mɨnöŋ u, kalöp abhak löm arnaböl.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, kale nɨhön nɨhön gɨpe God nɨp aij gɨnab u, kalöp hag ña, pen manö nɨpe u udagpe. Bɨ dakɨs udöm mani piral rɨmnap halö udpal gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, kale Jon manö haga adö anɨbu nɨŋöm, udla. Udla anɨbu kale hadö nɨŋbe, pen kale ke, Jon manö u udmim, nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim, arö gagpe,” a ga.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Jisas haga, “Mɨñi manö hod rɨkem ap halö hagnɨg gabin i nɨŋim. Bɨ wög adɨŋ nap nɨbö ap nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, waryö göm, nagɨ wain magö pak hib jakep mɨgan ap geinab. Gɨ löm, nagɨ wain magö ap si ñɨŋnaböl u, nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wög yɨp u abad mɨdaimim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö yabɨƚ gau arnab.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Nagɨ wain magö u po gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Wain wög yad gau ammim, bɨ wög abad mɨdpal gau hagmim, nagɨ wain magö yɨp rɨmnap dauim,’ a gɨnab.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kale wain wög gau amjaklö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau uraköm, bɨ ap nɨp gabi paknaböl, bɨ ap nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab, bɨ ap nɨp kabö ju paknaböl.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Anɨg gɨlö, bɨ nagɨ wain wög nap nɨbö anɨbu, bɨ nɨpe rapɨn bad ap pen hag yunab. Hag yuö, areinaböl, bɨ nagɨ wain wög geinaböl gau, kalɨp u rö nöp gɨnaböl.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u hagnab, ‘Ñɨ yad u yunö me, manö nɨp u nɨŋnaböl,’ a göm, hag yuö arnab.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ñɨ nɨpe u amjakö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau, nɨp nɨŋöm, kale ke hagnaböl, ‘Bɨ wög nap nɨbö ñɨ nɨpe u auab i. Nap hainö umeinab, nan wög gai i ñɨ nɨpe udnab. Anɨb u, nɨp al pak lɨno umö, hainö nan wög gai i magöŋhalö udnabun,’ a gɨnaböl.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Anɨg hagöm, nɨp dam wög adɨŋ goƚ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Anɨg geinaböl u, hainö bɨ nagɨ wain wög adɨŋ nap nɨbö u apöm, kalɨp nɨhön nɨhön gɨnɨg gab?” ö ga.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Hageia hagla, “Bɨ naij gɨnaböl anɨb gau kalɨp geinab, ilön kub yabɨƚ udöm umnaböl; hainö pen nɨbi bɨ rɨmnap halö udöm, kalɨp nagɨ wain wög u lɨnab, wög anɨbu gɨnaböl. Nagɨ wain magö po gɨnab ñɨn u, nɨp rɨk dam ñɨnaböl,” a gɨla.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Hageila, Jisas haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋagpim rö löp. Kale kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Kabö aij udagpim anɨbu, God kalöp Juda kai arö göm, nɨbi bɨ ke gau nɨbö, nan nɨp ñeb ñɨnaböl gau, kalɨp udöm abad mɨdeinab.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Nɨbi bɨ kabö adö anɨbu ap lug paknaböl gau, kalɨp rapɨn nöp paknab; pen kabö anɨbu ju lugöm, nɨbi bɨ pak rɨbɨknab gau, böŋ nöp pa jö ma jö gɨ arnab,” a ga.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, Jisas manö hod rɨköm haga anɨbu, kalɨp nöp haga u nɨŋöm,
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 nɨp nagɨ lun, a göm, gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨp bɨ God manö hagep a gɨla u me, hanɨp kal hagnaböl, a göm, nɨp nan ap göl rö laga.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.