Mateus 21

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisas bɨ nɨpe gau aip Jerusalem sösöl göm, ram mɨnöŋ pro Bedpagi, Olip Dum söl amjakla. Amjaköm, bɨ nɨpe mɨhöp hag yuöm haga,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Kale mɨhöŋ ram rɨƚɨg agƚö nö lödaŋ ammil nɨŋnabil, kaj donki nɨme pi amɨl mɨhau nagɨ adɨk lɨnaböl mɨdeinabil. Nɨŋmil, nagɨ u hubɨkmil paŋɨd daumil.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Pen nɨbi bɨ ap apöm, nɨhön gɨnɨg kaj donki hon u hubɨk ud arabil a gainɨm u, pen hagmil, ‘Bɨ Kub u wög mɨdö, hagajɨp udnɨg aubul,’ a gɨmil, yɨŋɨd yau a geinab, daunabil,” a ga.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Pen kalɨp mɨhöŋ hag yuö arlö anɨbu, bɨ God manö hagep ap gɨnaböl, a göm, kalɨ kƚiñ rɨka rö nöp ga. Nɨpe haga,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp hagmim,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Pen Jisas bɨ nɨpe hag yuö arlö anɨb mɨhau, haga haga rö,
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 kaj donki nɨme abe, pi marep abe paŋɨd dauailö, bɨ nɨpe gau waƚɨj mɨlö ud juöm, kaj donki adö laŋ laila, Jisas adö au asɨka.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Nɨbi bɨ iru nöp, Bɨ Kub auab, a göm, waƚɨj mɨlö kale adö laŋ rol lɨmɨdal gau ud juöm, adan majö au lɨla. Rɨmnap am köp uɫaŋ, mab uɫaŋ gau rɨb gɨ dö gɨ dapöm adan majö au lɨla.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Nɨbi bɨ gau Jisas nɨp bɨg gɨgabö göl amöl gɨ meg magö dap ranöm hagla,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Jisas Jerusalem amjakö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag amɨl apɨl göm hagla, “Bɨ anɨbu an?” ö gɨla.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Hageila, nɨbi bɨ Jisas aip aula gau hagla, “Bɨ i me Jisas, bɨ God manö hagep Nasared, ram mɨnöŋ Galili nɨbö u,” a gɨla.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Jisas God sabe gep ram raul yaŋ amöm nɨŋa, nɨbi bɨ gau nan sɨkim gɨ mɨdeila. Nɨpe nɨŋöm, kalɨp magöŋhalö rɨdɨk yuöm, abañ bad mani löm, pen pen yɨmjɨk gaila gau ud ado göm, bɨ yaur sɨkim göm, mab po adö asɨk mɨdeila gau, ud ado ga.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Anɨg göm kalɨp hag göm haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, God haga,
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Pen Jisas nɨpe God sabe gep ram raul mɨgan anɨbu mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ amgö we ga rɨmnap, nɨbi bɨ ma naij ga rɨmnap aueila, kalɨp gö kamɨŋ la.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Nɨpe nan gagep rö gö, ñɨ pai pro gau wɨñ alöl gɨ hagla, “Nöp aij a gabun! Depid Ñɨ nɨpe! Use!” gɨla. Pen kale anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe nɨŋlö, kalɨp mulu yabɨƚ luga.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Mulu lugö hagla, “Nöp hagaböl u nɨŋabön?” ö gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yau! Hagaböl u nɨŋabin u pen kale manö rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God, ne gɨnabön nɨŋöm ñɨ pai pro ñɨ paiŋaŋ gau hib ne haglö adö arnab,’ a gɨla. Kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu, amgö lɨ nɨŋagim ar?” a ga.
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Anɨg hagöm, kalɨp arö göm, am ram rɨƚɨg agƚö Bedani hana.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ruö Jisas ado gɨ Jerusalem aramöm adan aŋ gau arö, nɨp kɨyö lö,
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 adan majö goƚ au nɨŋa, mab kia ur ap mɨdeia. Iƚ au amöm nɨŋa, magö ñɨŋeb pɨlaga; uɫaŋ au nöp mɨdeia. Anɨg gö Jisas haga, “Ne hainö magö ap pɨlagnabön!” a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp kia mab ur u mɨƚep ga.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Anɨg gö, bɨ nɨpe gau nɨŋöm, aiö göm hagla, “Aige göm mab anɨbi yɨŋɨd mɨƚep göp?” ö gɨla.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, hon hagno God u rö nöp gɨnab, a gɨmim, gasɨ mɨhöp wasö, gasɨ añɨ nöp nɨŋnabim u, gɨnab. Pen mab kia mɨƚep ga u nöp wasö; dum ilö anɨbi ƚɨƚɨ gɨ ñɨg kub aŋ au aru, a gɨnabim u, arnab.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 “Pen kale God nɨp nɨŋ ud mɨdmim, nɨp hag nɨŋnabim u, hagnabim rö nöp gɨnab,” a ga.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jisas God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe apöm nɨp hagla, “Nöp an ne anɨg gɨmön, a göp, nɨŋmön anɨg gɨ ajabön?” ö gɨla.
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Hageila, Jisas pen haga, “Yad kalöp manö ap hag nɨŋnö, yɨp hag ñɨbe, yad pen an hagö wög gɨpin u, kalöp hag ñɨnabin.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ña u, nɨpe ke gasɨ nɨŋöm aua aka God hagö, apöm anɨg ga?” ö ga. Jisas anɨg hagö, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Hon, ‘God yuö apöm ga,’ a geinabun u, hanɨp hagnab, ‘Anɨb u, Jon hagöp u nɨhön gɨnɨg nɨŋ udagpim?’ ö gɨnab.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Pen, ‘Jon gasɨ nɨpe ke nɨŋöm apöm ga,’ a geinabun u, nɨbi bɨ gau hanɨp kal gɨnaböl. Gasɨ kale u, Jon nɨpe bɨ God manö hagep bɨ ap aua,” a gɨla.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hagla, “Hon nɨŋagpun,” a gɨla. Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kale yɨp hag ñagpim rö, yad pen an hagö yad apem gabin u, kalöp u rö nöp hag ñagnabin,” a ga.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Jisas anɨg hagöm haga, “Pen kale nɨhön gasɨ nɨŋabimŋ Bɨ ap ñɨ nɨpe mɨhöp mɨdeinab. Ñɨ nɨpe nañɨ u nɨp hagnab, ‘Ñɨ me! Mɨñi wain wög u am wög gɨ,’ a gɨnab.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Hagö, ñɨ nɨpe hagnab, ‘Yade am gagnam,’ a göm, hainö pen gasɨ adog nɨŋöm, am wain wög u geinab.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nap pen am ñɨ wañɨg u nɨp u rö nöp hag nɨŋö, hagnab, ‘Yau, gɨnam!’ a gɨnab u pen am gagnab.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Pen ñɨ anɨb mɨhau, an nap hagnab rö gɨnab?” ö ga. Hageia, Juda bɨ kub anɨb gau hagla, “Ñɨ nɨpe nañɨ u nöp nap hagnab rö gɨnab,” a gɨla. Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp nɨŋö hagabin, kale yɨharɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, bɨ dakɨs udpal bɨ gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, God nɨbi bɨ udöm kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab ram mɨnöŋ u, kalöp abhak löm arnaböl.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, kale nɨhön nɨhön gɨpe God nɨp aij gɨnab u, kalöp hag ña, pen manö nɨpe u udagpe. Bɨ dakɨs udöm mani piral rɨmnap halö udpal gau abe, bɨ si udep nɨbi gau abe, kale Jon manö haga adö anɨbu nɨŋöm, udla. Udla anɨbu kale hadö nɨŋbe, pen kale ke, Jon manö u udmim, nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim, arö gagpe,” a ga.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Jisas haga, “Mɨñi manö hod rɨkem ap halö hagnɨg gabin i nɨŋim. Bɨ wög adɨŋ nap nɨbö ap nagɨ wain wög u gɨ yɨmöm, waryö göm, nagɨ wain magö pak hib jakep mɨgan ap geinab. Gɨ löm, nagɨ wain magö ap si ñɨŋnaböl u, nɨŋ mɨdaiun, a göm, ram mɨlö kub ap göm, bɨ rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Kale nagɨ wög yɨp u abad mɨdaimim, hainö pɨlöm po gö, yɨp rɨmnap, kale rɨmnap udmim,’ a göm, ram mɨnöŋ mɨlö yabɨƚ gau arnab.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Nagɨ wain magö u po gö nɨŋöl gɨ, bɨ nɨpe gau kalɨp hagnab, ‘Wain wög yad gau ammim, bɨ wög abad mɨdpal gau hagmim, nagɨ wain magö yɨp rɨmnap dauim,’ a gɨnab.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Kale wain wög gau amjaklö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau uraköm, bɨ ap nɨp gabi paknaböl, bɨ ap nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab, bɨ ap nɨp kabö ju paknaböl.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Anɨg gɨlö, bɨ nagɨ wain wög nap nɨbö anɨbu, bɨ nɨpe rapɨn bad ap pen hag yunab. Hag yuö, areinaböl, bɨ nagɨ wain wög geinaböl gau, kalɨp u rö nöp gɨnaböl.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Anɨg gɨlö, bɨ wain wög nap nɨbö u hagnab, ‘Ñɨ yad u yunö me, manö nɨp u nɨŋnaböl,’ a göm, hag yuö arnab.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ñɨ nɨpe u amjakö, bɨ wain wög gɨ mɨdeinaböl gau, nɨp nɨŋöm, kale ke hagnaböl, ‘Bɨ wög nap nɨbö ñɨ nɨpe u auab i. Nap hainö umeinab, nan wög gai i ñɨ nɨpe udnab. Anɨb u, nɨp al pak lɨno umö, hainö nan wög gai i magöŋhalö udnabun,’ a gɨnaböl.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Anɨg hagöm, nɨp dam wög adɨŋ goƚ gau amöm, böŋ nöp al pak lɨnaböl.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Anɨg geinaböl u, hainö bɨ nagɨ wain wög adɨŋ nap nɨbö u apöm, kalɨp nɨhön nɨhön gɨnɨg gab?” ö ga.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Hageia hagla, “Bɨ naij gɨnaböl anɨb gau kalɨp geinab, ilön kub yabɨƚ udöm umnaböl; hainö pen nɨbi bɨ rɨmnap halö udöm, kalɨp nagɨ wain wög u lɨnab, wög anɨbu gɨnaböl. Nagɨ wain magö po gɨnab ñɨn u, nɨp rɨk dam ñɨnaböl,” a gɨla.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Hageila, Jisas haga, “God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋagpim rö löp. Kale kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Kabö aij udagpim anɨbu, God kalöp Juda kai arö göm, nɨbi bɨ ke gau nɨbö, nan nɨp ñeb ñɨnaböl gau, kalɨp udöm abad mɨdeinab.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Nɨbi bɨ kabö adö anɨbu ap lug paknaböl gau, kalɨp rapɨn nöp paknab; pen kabö anɨbu ju lugöm, nɨbi bɨ pak rɨbɨknab gau, böŋ nöp pa jö ma jö gɨ arnab,” a ga.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, Jisas manö hod rɨköm haga anɨbu, kalɨp nöp haga u nɨŋöm,
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 nɨp nagɨ lun, a göm, gasɨ nɨŋla u pen nɨbi bɨ gau, Jisas nɨp bɨ God manö hagep a gɨla u me, hanɨp kal hagnaböl, a göm, nɨp nan ap göl rö laga.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.