Mateus 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas anɨg hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ wain wög nap nɨbö ap, bɨ rɨmnap am daunö, wög yɨp u gɨlaŋ, a göm, ram gɨsön rɨka magö u uraköm, am bɨ rɨmnap uƚhai nɨŋöm,
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 kalöp mani silpa magö añɨ añɨ raunabin, a göm, kalɨp aip manö hag adö añɨ löm, hag yuö, am wain wög nɨpe u wög geila.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Pen sɨdö yöp aŋ au ap ranab magö u, am maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap yɨharɨŋ mɨdeila.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Kalɨp nɨŋöm haga, ‘Kale u rö nöp am wög yad u geinabim, yad kalöp mani kabö rö raunabin,’ a ga.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Hagö, am wög nɨpe u geila. Pen sɨdö aŋ kub laŋ magö u abe, sɨdö gamɨŋ gab magö u abe, manö anɨbu nöp hagöm, bɨ rɨmnap halö udö, wög nɨpe u geila.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Sɨdö wad arnɨg gab magö u, kuöyaŋ maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap halö ap mɨdep nöp mɨdeila. Kalɨp haga, ‘Kale nɨhön gɨnɨg ñɨn i wög gagmim, yɨharɨŋ yabɨƚ mɨdpim?’ ö ga.
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Hageia, nɨp hagla, ‘Bɨ ap hanɨp wög ap ñagöp,’ a gɨla. Hageila, kalɨp haga, ‘Kale u rö nöp am wain wög yad u gɨmim,’ a gö, am wög geila.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Duga magö u, wain wög nap u, bɨ abad mɨdep nɨpe u nɨp haga, ‘Ne ammön, bɨ wög yɨp gaböl gau kalɨp hagö, aulö, bɨ hainö hagnö aubal gau, mani kalɨp u nöd ñɨmön; bɨ nöd hagnö aubal gau, mani kalɨp u hainö ñɨmön,’ a ga.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 “Hagö, bɨ abad mɨdep u, bɨ anɨb gau kalɨp wɨñ alö aueila, bɨ sɨdö wad arö nɨŋöl gɨ, ap wög gɨla gau, ap mani kale u nöd udla.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Pen kale anɨg göl udlö nɨŋöl gɨ, bɨ nöd hagö, ap wög gɨla gau, hag nɨŋla e, ‘Hon mani kub u udnabun,’ a gɨla u, pen hainö udöl gɨ nɨŋla, kale mani añɨ anɨbu nöp udla.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Udöm, adɨŋ bɨ wain wög nap nɨbö u aip pen pen hagöm hagla,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 ‘Hon nɨhön gɨnɨg, bɨ hain aubal gau mani udpal añɨ u rö nöp udpun? Hon hilɨm halö urakun, sɨdö kal nɨŋö nɨŋöl gɨ, wög gɨno gɨno iru göp u, pen bɨ ap pro magö ap wög gajal mani ñɨban rö nöp hanɨp ñɨban!’ a gɨla.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Hageila, bɨ wög naböŋ nap nɨbö u nɨŋöm, bɨ kale ap nɨp haga, ‘Mam, nöŋ! Nöp gɨ naij gagpin. Nöp mani ñɨnabin a gɨpin rö ñɨbin.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 — ausente —
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 — ausente —
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Jisas aiud anɨbu hagöm, haga, “Nɨbi bɨ hain mɨdpal gau, nöd mɨdeinaböl; nɨbi bɨ nöd mɨdpal gau, hain mɨdeinaböl,” a ga.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Jisas Jerusalem amöl gɨ, adan aŋ au, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm, ke mɨdaila nɨŋöl gɨ kalɨp haga,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Kale nɨŋim! Hon Jerusalem arno, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug göm, nɨp dam God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, lo manö hag ñeb bɨ gau abe, ñɨmagö adö kalɨp u leinaböl, kale nɨp manö kub hagöm hagnaböl, ‘Bɨ i nɨp al pak lep,’ a gɨnaböl.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Anɨg hagöm, Juda bɨ wasö gau kalɨp ñeinaböl, nɨp hag juöm, rapɨn paköm, dam mab ba laŋ al pak lɨlö umnab. Ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp, nɨme ñɨ anɨb mɨhau uɫ gɨ, Jisas mɨdeia au apöm, ubör yɨhöŋ göm haga, “Yad manö ap mɨdajɨp auabin,” a ga.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Hageia haga, “Manö anɨbu nɨhön?” ö ga.
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Anɨg hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋbil u, nɨŋ aij gagpil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnɨg gabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil?” ö ga. Hageia haglö, “Yau! Ñɨŋnabul!” a gɨlö.
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Hagailö haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg asɨ ñɨŋnɨg gabin u ñɨŋnabil. Pen bɨ an yɨjɨg böŋ lau, bɨ an sɨdagö böŋ lau asɨk mɨdeinabil u, hagagnabin. Manö u manö yad wasö; Bapi manö nɨpe. Nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau anɨb rö mɨdeinabil,” a ga.
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Bɨ nɨpe anɨb mɨhau manö anɨbu anɨg hagailö, bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö u nɨŋlö, mulu lugö, mamil mɨhau kalɨp manö hag gɨla.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Jisas pen bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm, abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm, ana udöm, hain gɨnaböl me.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ wög gep bɨ rö mɨdainɨm.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, kale kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Pen Jisas daun kub Jeriko arö göm arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Bɨ amgö we mɨhau adan goƚ au asɨk mɨdlö nɨŋöl gɨ, “Jisas auab,” a gɨlö nɨŋmil, meg mɨgan dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Hagailö, nɨbi bɨ gau kalɨp mɨhöŋ nɨŋ ij halö hagöm hagla, “Manö hauƚ gagmil!” a gɨla. Anɨg hagla u pen, manö kalɨp u udagöm, meg magö rapɨn dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Anɨg hagailö, Jisas pɨdöŋ göm, kalɨp mɨhöŋ wɨñ alöm haga, “Halɨp nɨhön gaŋ, a gɨmil, yɨp wɨñ alabil?” ö ga.
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Hageia haglö, “Bɨ Kub, halɨp amgö we göp u gö ñɨl nɨŋul!” a gɨlö.
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Hagailö, Jisas kalɨp mɨhöŋ mög nɨŋöm, amgö kalɨp u ud nɨŋö, yöp magö u nöp amgö ñɨl nɨŋlö, nɨpe arö nɨŋöl gɨ, hain gɨlö.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.