Mateus 20
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas anɨg hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ wain wög nap nɨbö ap, bɨ rɨmnap am daunö, wög yɨp u gɨlaŋ, a göm, ram gɨsön rɨka magö u uraköm, am bɨ rɨmnap uƚhai nɨŋöm,
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 kalöp mani silpa magö añɨ añɨ raunabin, a göm, kalɨp aip manö hag adö añɨ löm, hag yuö, am wain wög nɨpe u wög geila.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Pen sɨdö yöp aŋ au ap ranab magö u, am maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap yɨharɨŋ mɨdeila.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Kalɨp nɨŋöm haga, ‘Kale u rö nöp am wög yad u geinabim, yad kalöp mani kabö rö raunabin,’ a ga.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Hagö, am wög nɨpe u geila. Pen sɨdö aŋ kub laŋ magö u abe, sɨdö gamɨŋ gab magö u abe, manö anɨbu nöp hagöm, bɨ rɨmnap halö udö, wög nɨpe u geila.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Sɨdö wad arnɨg gab magö u, kuöyaŋ maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap halö ap mɨdep nöp mɨdeila. Kalɨp haga, ‘Kale nɨhön gɨnɨg ñɨn i wög gagmim, yɨharɨŋ yabɨƚ mɨdpim?’ ö ga.
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Hageia, nɨp hagla, ‘Bɨ ap hanɨp wög ap ñagöp,’ a gɨla. Hageila, kalɨp haga, ‘Kale u rö nöp am wain wög yad u gɨmim,’ a gö, am wög geila.
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 Duga magö u, wain wög nap u, bɨ abad mɨdep nɨpe u nɨp haga, ‘Ne ammön, bɨ wög yɨp gaböl gau kalɨp hagö, aulö, bɨ hainö hagnö aubal gau, mani kalɨp u nöd ñɨmön; bɨ nöd hagnö aubal gau, mani kalɨp u hainö ñɨmön,’ a ga.
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 “Hagö, bɨ abad mɨdep u, bɨ anɨb gau kalɨp wɨñ alö aueila, bɨ sɨdö wad arö nɨŋöl gɨ, ap wög gɨla gau, ap mani kale u nöd udla.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Pen kale anɨg göl udlö nɨŋöl gɨ, bɨ nöd hagö, ap wög gɨla gau, hag nɨŋla e, ‘Hon mani kub u udnabun,’ a gɨla u, pen hainö udöl gɨ nɨŋla, kale mani añɨ anɨbu nöp udla.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Udöm, adɨŋ bɨ wain wög nap nɨbö u aip pen pen hagöm hagla,
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‘Hon nɨhön gɨnɨg, bɨ hain aubal gau mani udpal añɨ u rö nöp udpun? Hon hilɨm halö urakun, sɨdö kal nɨŋö nɨŋöl gɨ, wög gɨno gɨno iru göp u, pen bɨ ap pro magö ap wög gajal mani ñɨban rö nöp hanɨp ñɨban!’ a gɨla.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Hageila, bɨ wög naböŋ nap nɨbö u nɨŋöm, bɨ kale ap nɨp haga, ‘Mam, nöŋ! Nöp gɨ naij gagpin. Nöp mani ñɨnabin a gɨpin rö ñɨbin.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 — ausente —
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 — ausente —
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jisas aiud anɨbu hagöm, haga, “Nɨbi bɨ hain mɨdpal gau, nöd mɨdeinaböl; nɨbi bɨ nöd mɨdpal gau, hain mɨdeinaböl,” a ga.
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Jisas Jerusalem amöl gɨ, adan aŋ au, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm, ke mɨdaila nɨŋöl gɨ kalɨp haga,
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 “Kale nɨŋim! Hon Jerusalem arno, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug göm, nɨp dam God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, lo manö hag ñeb bɨ gau abe, ñɨmagö adö kalɨp u leinaböl, kale nɨp manö kub hagöm hagnaböl, ‘Bɨ i nɨp al pak lep,’ a gɨnaböl.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Anɨg hagöm, Juda bɨ wasö gau kalɨp ñeinaböl, nɨp hag juöm, rapɨn paköm, dam mab ba laŋ al pak lɨlö umnab. Ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp, nɨme ñɨ anɨb mɨhau uɫ gɨ, Jisas mɨdeia au apöm, ubör yɨhöŋ göm haga, “Yad manö ap mɨdajɨp auabin,” a ga.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Hageia haga, “Manö anɨbu nɨhön?” ö ga.
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Anɨg hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋbil u, nɨŋ aij gagpil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnɨg gabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil?” ö ga. Hageia haglö, “Yau! Ñɨŋnabul!” a gɨlö.
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Hagailö haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg asɨ ñɨŋnɨg gabin u ñɨŋnabil. Pen bɨ an yɨjɨg böŋ lau, bɨ an sɨdagö böŋ lau asɨk mɨdeinabil u, hagagnabin. Manö u manö yad wasö; Bapi manö nɨpe. Nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau anɨb rö mɨdeinabil,” a ga.
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Bɨ nɨpe anɨb mɨhau manö anɨbu anɨg hagailö, bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö u nɨŋlö, mulu lugö, mamil mɨhau kalɨp manö hag gɨla.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jisas pen bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm, abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm, ana udöm, hain gɨnaböl me.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ wög gep bɨ rö mɨdainɨm.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, kale kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Pen Jisas daun kub Jeriko arö göm arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Bɨ amgö we mɨhau adan goƚ au asɨk mɨdlö nɨŋöl gɨ, “Jisas auab,” a gɨlö nɨŋmil, meg mɨgan dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Hagailö, nɨbi bɨ gau kalɨp mɨhöŋ nɨŋ ij halö hagöm hagla, “Manö hauƚ gagmil!” a gɨla. Anɨg hagla u pen, manö kalɨp u udagöm, meg magö rapɨn dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Anɨg hagailö, Jisas pɨdöŋ göm, kalɨp mɨhöŋ wɨñ alöm haga, “Halɨp nɨhön gaŋ, a gɨmil, yɨp wɨñ alabil?” ö ga.
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Hageia haglö, “Bɨ Kub, halɨp amgö we göp u gö ñɨl nɨŋul!” a gɨlö.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Hagailö, Jisas kalɨp mɨhöŋ mög nɨŋöm, amgö kalɨp u ud nɨŋö, yöp magö u nöp amgö ñɨl nɨŋlö, nɨpe arö nɨŋöl gɨ, hain gɨlö.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.