Mateus 20

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas anɨg hagöm haga, “God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Bɨ wain wög nap nɨbö ap, bɨ rɨmnap am daunö, wög yɨp u gɨlaŋ, a göm, ram gɨsön rɨka magö u uraköm, am bɨ rɨmnap uƚhai nɨŋöm,
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 kalöp mani silpa magö añɨ añɨ raunabin, a göm, kalɨp aip manö hag adö añɨ löm, hag yuö, am wain wög nɨpe u wög geila.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Pen sɨdö yöp aŋ au ap ranab magö u, am maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap yɨharɨŋ mɨdeila.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Kalɨp nɨŋöm haga, ‘Kale u rö nöp am wög yad u geinabim, yad kalöp mani kabö rö raunabin,’ a ga.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Hagö, am wög nɨpe u geila. Pen sɨdö aŋ kub laŋ magö u abe, sɨdö gamɨŋ gab magö u abe, manö anɨbu nöp hagöm, bɨ rɨmnap halö udö, wög nɨpe u geila.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Sɨdö wad arnɨg gab magö u, kuöyaŋ maker au amöm nɨŋa, bɨ rɨmnap halö ap mɨdep nöp mɨdeila. Kalɨp haga, ‘Kale nɨhön gɨnɨg ñɨn i wög gagmim, yɨharɨŋ yabɨƚ mɨdpim?’ ö ga.
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Hageia, nɨp hagla, ‘Bɨ ap hanɨp wög ap ñagöp,’ a gɨla. Hageila, kalɨp haga, ‘Kale u rö nöp am wain wög yad u gɨmim,’ a gö, am wög geila.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Duga magö u, wain wög nap u, bɨ abad mɨdep nɨpe u nɨp haga, ‘Ne ammön, bɨ wög yɨp gaböl gau kalɨp hagö, aulö, bɨ hainö hagnö aubal gau, mani kalɨp u nöd ñɨmön; bɨ nöd hagnö aubal gau, mani kalɨp u hainö ñɨmön,’ a ga.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 “Hagö, bɨ abad mɨdep u, bɨ anɨb gau kalɨp wɨñ alö aueila, bɨ sɨdö wad arö nɨŋöl gɨ, ap wög gɨla gau, ap mani kale u nöd udla.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Pen kale anɨg göl udlö nɨŋöl gɨ, bɨ nöd hagö, ap wög gɨla gau, hag nɨŋla e, ‘Hon mani kub u udnabun,’ a gɨla u, pen hainö udöl gɨ nɨŋla, kale mani añɨ anɨbu nöp udla.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Udöm, adɨŋ bɨ wain wög nap nɨbö u aip pen pen hagöm hagla,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‘Hon nɨhön gɨnɨg, bɨ hain aubal gau mani udpal añɨ u rö nöp udpun? Hon hilɨm halö urakun, sɨdö kal nɨŋö nɨŋöl gɨ, wög gɨno gɨno iru göp u, pen bɨ ap pro magö ap wög gajal mani ñɨban rö nöp hanɨp ñɨban!’ a gɨla.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Hageila, bɨ wög naböŋ nap nɨbö u nɨŋöm, bɨ kale ap nɨp haga, ‘Mam, nöŋ! Nöp gɨ naij gagpin. Nöp mani ñɨnabin a gɨpin rö ñɨbin.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 — ausente —
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 — ausente —
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Jisas aiud anɨbu hagöm, haga, “Nɨbi bɨ hain mɨdpal gau, nöd mɨdeinaböl; nɨbi bɨ nöd mɨdpal gau, hain mɨdeinaböl,” a ga.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Jisas Jerusalem amöl gɨ, adan aŋ au, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ kalɨp dam goƚ gau amöm, ke mɨdaila nɨŋöl gɨ kalɨp haga,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Kale nɨŋim! Hon Jerusalem arno, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp mumug göm, nɨp dam God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, lo manö hag ñeb bɨ gau abe, ñɨmagö adö kalɨp u leinaböl, kale nɨp manö kub hagöm hagnaböl, ‘Bɨ i nɨp al pak lep,’ a gɨnaböl.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Anɨg hagöm, Juda bɨ wasö gau kalɨp ñeinaböl, nɨp hag juöm, rapɨn paköm, dam mab ba laŋ al pak lɨlö umnab. Ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Sebedi ñɨ nɨpe mɨhöp, nɨme ñɨ anɨb mɨhau uɫ gɨ, Jisas mɨdeia au apöm, ubör yɨhöŋ göm haga, “Yad manö ap mɨdajɨp auabin,” a ga.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Hageia haga, “Manö anɨbu nɨhön?” ö ga.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Anɨg hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋbil u, nɨŋ aij gagpil. Ñɨg asɨ yad ñɨŋnɨg gabin u, kale mɨhöŋ u rö nöp ñɨŋnabil?” ö ga. Hageia haglö, “Yau! Ñɨŋnabul!” a gɨlö.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Hagailö haga, “Nɨŋö hagabil. Ñɨg asɨ ñɨŋnɨg gabin u ñɨŋnabil. Pen bɨ an yɨjɨg böŋ lau, bɨ an sɨdagö böŋ lau asɨk mɨdeinabil u, hagagnabin. Manö u manö yad wasö; Bapi manö nɨpe. Nɨbi bɨ nɨpe ke hag löp gau anɨb rö mɨdeinabil,” a ga.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Bɨ nɨpe anɨb mɨhau manö anɨbu anɨg hagailö, bɨ nɨpe unbö sɨduŋ laŋ manö u nɨŋlö, mulu lugö, mamil mɨhau kalɨp manö hag gɨla.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jisas pen bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö hagö aueila haga, “Kale nɨŋbim, Juda nɨbi bɨ wasö gau, kiŋ kale kƚö göm, abad mɨdpal; bɨ kub kale manö nɨhön nɨhön hagnaböl u nɨŋöm, ana udöm, hain gɨnaböl me.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Pen kale gɨpal rö gagmim. Bɨ an bɨ kub mɨdainɨm u, bɨ pro rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wög gɨ ñeb bɨ rö mɨdainɨm.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Bɨ an bɨ kub yabɨƚ mɨdainɨm u, bɨ pro ramö gau rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nagɨ wög gep bɨ rö mɨdainɨm.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ gau kale wög yɨp gɨlaŋ a göm, auaga; wög kalɨp gɨ ñɨ damem, hainö nan si nan naij gɨpal adö u hajɨ gɨ umnö, kale kamɨŋ aröl, a göm, aua,” a ga.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Pen Jisas daun kub Jeriko arö göm arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Bɨ amgö we mɨhau adan goƚ au asɨk mɨdlö nɨŋöl gɨ, “Jisas auab,” a gɨlö nɨŋmil, meg mɨgan dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Hagailö, nɨbi bɨ gau kalɨp mɨhöŋ nɨŋ ij halö hagöm hagla, “Manö hauƚ gagmil!” a gɨla. Anɨg hagla u pen, manö kalɨp u udagöm, meg magö rapɨn dap ranmil haglö, “Depid Ñɨ nɨpe, halɨp mög nɨŋmön!” a gɨlö.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Anɨg hagailö, Jisas pɨdöŋ göm, kalɨp mɨhöŋ wɨñ alöm haga, “Halɨp nɨhön gaŋ, a gɨmil, yɨp wɨñ alabil?” ö ga.
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Hageia haglö, “Bɨ Kub, halɨp amgö we göp u gö ñɨl nɨŋul!” a gɨlö.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Hagailö, Jisas kalɨp mɨhöŋ mög nɨŋöm, amgö kalɨp u ud nɨŋö, yöp magö u nöp amgö ñɨl nɨŋlö, nɨpe arö nɨŋöl gɨ, hain gɨlö.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.