Mateus 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas bɨ nɨpe gau apöm, nɨp hag nɨŋla, “Nɨbi bɨ God udöm, kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab gau, an nɨbi kub bɨ kub mɨdeinab?” ö gɨla.
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Hageila, Jisas ñɨ pai pro ap wɨñ alö auö, ud amgö ilö adö kalɨp au urak ñöm,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kale ñɨ pai pro gau gasɨ nɨŋbal rö nɨŋagnabim u, God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au aragnabim.
3 e disse:
4 Anɨb u, nɨbi bɨ hon nɨbi bɨ kub mɨdagpun a göm, ñɨ pai pro i rö mɨdeinaböl u me, God nɨbi bɨ nɨpe ke udöm, abad mɨdeinab aŋ au, nɨbi bɨ kub rö mɨdeinaböl,” a ga.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Pen nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm, ñɨ pai pro i rö ud aij gɨnaböl u, kalɨp nöp wasö, yɨp abe ud aij gɨnaböl.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ñɨ pai yɨp gasɨ nɨŋ udpal gau, kalɨp nan si nan naij adö u gɨ yamlö, kale gasɨ yɨp u hauƚ göm, nan si nan naij gɨnaböl. Nɨbi bɨ anɨg gɨnɨg geinaböl u, nöd kabö kub ap uŋam u nagɨ ud lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara aŋ au yublap u aij. Kamɨŋ mɨdöm, anɨg gɨ naij yabɨƚ gɨnaböl u, ilön kub yabɨƚ udnaböl.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 “Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal gau marö yabɨƚ gɨnab. Nagɨ naij adö u göm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp gasɨ ñɨlö, adö anɨbu göm ap lug paknaböl u, naij yabɨƚ gɨnab. Nagɨ adö anɨbu nöd gɨmɨdal, mɨñi gɨpal, hainö u rö nöp gɨnaböl. Anɨg gɨnab pen nɨbi bɨ adö anɨbu gɨ yamnaböl gau, ilön ke yabɨƚ udnaböl.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Ñɨmagö ma kale u nɨŋmim, nan si nan naij gɨnɨg gainɨm, ñɨmagö ma u rɨb gɨ dö gɨ yumim. Anɨg gɨmim me, nan si nan naij gep adö u arö gɨmim, God ram mɨnöŋ au ammim, pör mɨdeinabim. Wasö u, ñɨmagö ma halö mɨdmim, pen mɨd aij gagmim, nan si nan naij gep adö u gɨ dammim, ram mɨnöŋ mab ke pör inmɨdöp u arnabim.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 “Pen amgö u nɨŋmim, nan si nan naij gɨnɨg gainɨm, amgö böŋ anɨb lau ud gulu gɨ yumim. Anɨg gɨmim me, nan si nan naij gep adö u arö gɨmim, God ram mɨnöŋ au ammim, pör mɨdeinabim. Wasö u, amgö mɨhöp halö mɨdmim, pen mɨd aij gagmim, nan si nan naij gep adö u gɨ dammim, ram mɨnöŋ mab ke pör inmɨdöp u arnabim.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Kale nɨŋ aij gɨmim, ñɨ pai pro gau nan yɨharɨŋ, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Yad kalöp hagabin, ñɨ pai pro gau ejol kale gau, Bapi yad amgö ilö adö nɨpe u ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au mɨdpal.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 “Bɨ Ñɨ nɨpe u, nɨbi bɨ ur gɨpal gau, kalɨp udnɨg aua.
11 [Porque o
12 “Bɨ ap kaj sipsip nɨpe ñɨn juöl unbö mamɨd u rö mɨdeinab. Pen añɨ ap ur geinab u, nɨpe nɨhön gɨnabŋ Sipsip nɨpe rɨmnap kalɨp arö gö, nan uɫaŋ uɫaŋ ñɨŋlö nɨŋöl gɨ, sipsip nɨpe ur gɨnab u nɨp uƚhai nɨŋ arnab. Am uƚhai uƚhai udöm, mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnab.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Kalöp nɨŋö hagabin, kaj sipsip nɨpe magöŋhalö mɨñ mɨñ göp, pen kaj sipsip nɨpe ap ur gö, uƚhai nɨŋ dam dam udnab u, sipsip anɨbu nöp mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnab.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Anɨb u rö, Bapi kale kumi kabö adö laŋ mɨdöp u, ñɨ pai pro nɨpe ap ur gagnɨm, a göm, nɨŋ nöp mɨdöp.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Nɨbi bɨ añ mam, a gɨnabön gau, bɨ ap nöp gɨ naij gainɨm, ne pen ammön, nɨp aip ke mɨdmön, nöp nan nɨhön ga anɨbu waiö hagmön. Anɨg hagö, nɨŋ udö me, nañɨn namam ne yabɨƚ mɨdeinab.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Pen ne anɨg gö, nɨpe nɨŋagnab u, ne ammön, añ mam mɨhöp rö uɫ gɨ dammön, kale nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, ne bɨ anɨbu aip manö hagmil.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Pen ne anɨg gö, nɨpe manö udagainɨm u, nɨbi bɨ cöc aubal rö magöŋhalö nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, manö anɨbu kalɨp hag ñɨmön. Pen ne anɨg gö, nɨŋ udageinab u, ne arö gɨmön. Anɨg ga nɨŋmön hagmön, ‘Bɨ anɨbu nɨbi bɨ God Manö nɨŋagöm, bɨ dakɨs udep rö u me, anɨg göp,’ a gɨmön, nɨp arö gɨmön.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Anɨb u, yad kalöp nɨŋö hagabin, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i wasö geinabim u, God nɨpe kumi kabö adö laŋ mɨdöm, u rö nöp wasö gɨnab; pen yau a geinabim u, nɨpe u rö nöp yau a gɨnab.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Yad kalöp hagabin, nɨbi bɨ mɨhöp mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdmil, manö hag adö añɨ lɨmil, Bapi yad kumi kabö adö laŋ mɨdöp u nɨp hag nɨŋeinabil u, hag nɨŋnabil rö gɨnab.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Pen nɨbi bɨ mɨhöp aka mɨhau nɨgaŋ rö, gasɨ yɨp nɨŋöm, ap magum geinaböl u, yad kalɨp aŋ anɨb au mɨdeinabin,” a ga.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Pida Jisas mɨdeia söl au apöm haga, “Bɨ Kub. Mam ap yɨp gɨ naij gainɨm u, ñɨn aigegö rö gɨ naij geinab, yad nɨŋem arö gɨnamŋ Ñɨn unbö mudun jɨŋ u rö aka?” ga.
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Hageia, Jisas haga, “Ñɨn unbö mudun jɨŋ wasö; ne bɨ anɨbu nöp gɨ naij gɨnab u nɨŋmön arö gɨnabön u, ñɨn juöl ñɨn juöl unbö mudun jɨŋ u nɨŋmön arö gɨnabön.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 God nɨbi bɨ udöm ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au abad mɨdeinab u, aiud adö i rö mɨdöp. Kiŋ ap nɨpe bɨ wög gɨ ñeb nɨpe rɨmnap kalɨp mani rɨmnap ñöm, hainö pen ñim a gɨnab. Hainö nɨpe gasɨ nɨŋöm hagnab, ‘Kale naböŋ ñɨlaŋ,’ a gɨnab.
23 Porque o
24 Pen mɨdöp u pen ñɨnaböl, a gö, bɨ ap nɨpe mani ilöŋ ñɨn juöl iru yabɨƚ nan naböŋ mɨdnab bɨ u daunaböl.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Pen bɨ anɨbu pen nɨpe kub yabɨƚ mɨdnab u me, pen ñɨnɨm rö lagnab. Anɨg gö, bɨ kub u nɨŋöm, bɨ wög gep nɨpe rɨmnap kalɨp hagnab, ‘Nɨpe göp anɨbu rö, nɨp udmim, nɨbin ñɨ pai, nan nɨpe nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö udmim, dam sɨkim gɨpe, rauaiöl nɨŋöl gɨ, mani anɨbu dap yɨp ñɨmim,’ a gɨnab.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Anɨg hagö, bɨ anɨbu pen, kugom yɨmöm, kiŋ u nɨp hagnab, ‘Ne yɨp mög nɨŋmön, abad mɨdaimön; nan adɨŋ ne anɨb gau magöŋhalö naböŋ ralnabin,’ a gɨnab.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Hagö, kiŋ u nɨp mög nɨŋöm, nan naböŋ nɨpe u, arö gɨmön aru, a gɨnab.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Anɨg göm arö gö nɨŋöl gɨ, bɨ wög gɨ ñeb anɨbu nɨpe pen amöm nɨŋnab, bɨ nɨpe aip wög gɨmɨdil bɨ ap mɨdeinab. Nɨp nɨŋöm, uŋam ud sɨsɨ löm hagnab, ‘Nöp mani ilöŋ añɨ ap ñɨnö u, naböŋ ral!’ a gɨnab.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Hagö, bɨ nɨpe aip wög gɨmɨdil anɨbu kugom yɨmöm manö neb neb gɨ hagöm hagnab, ‘Ne yɨp mög nɨŋmön, abad mɨdaimön; nan naböŋ ne anɨbu magöŋhalö naböŋ ralnabin,’ a gɨnab.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Hagö, bɨ anɨbu manö nɨp u nɨŋagöm hagnab, ‘Nöp dam nagɨ leinabin, nan naböŋ anɨbu naböŋ ralmön nöp me, höŋ arnabön,’ a göm, nɨp dam nagɨ lɨnab.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Anɨg gö, bɨ nɨpe aip wög gɨmɨdal gau, kalɨp hibur naij gö, amöm kiŋ u nɨp manö anɨbu magöŋhalö hag ñɨnaböl.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Hag ñɨlö, bɨ kub u, bɨ nɨpe anɨbu nɨp wɨñ alö aueinab hagnab, ‘Ne wög gɨ ñeb bɨ naij yabɨƚ. Ne yɨp mɨɫöŋ gajan, nöp mög nɨŋem, nan naböŋ yad nöp mɨdöp u arö gɨpin.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ne pen nɨhön gɨnɨg, bɨ ne aip wög gɨpil u nɨp u rö nöp mög nɨŋmön, arö gagpan?’ ö gɨnab.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Bɨ anɨbu bɨ nɨpe aip wög gɨmɨdil u nɨp mög nɨŋagnab u me, bɨ kub anɨbu kal juöm, wög gɨ ñeb bɨ anɨbu nɨp dam nagɨ lep ka abadep bɨ gau ñöm hagnab, ‘Nɨp nagɨ lö, ilön gö nɨŋöl gɨ mɨdöm, nan naböŋ yɨp u naböŋ magöŋhalö ralöm nöp höŋ arnab,’ a gɨnab.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Kale añ mam rɨmnap kalɨp u rö nöp geinabim, Bapi yad kumi kabö adö laŋ au mɨdöp u, kalöp pen u rö nöp gɨnab. Anɨb u, nañɨn namam kale gau kalöp gɨ naij geinaböl u, kalɨp mög nɨŋmim, mɨdmagö lɨmim, arö gɨmim,” a ga.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.