Mateus 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisas manö anɨbu hagöm, ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Pida, Jems, Jems nɨmam Jon kalɨp yam uɫ gɨ, dum i gɨlaŋ ap amöm, ke mɨdeila.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Anɨg göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ löm, mulu adɨŋ u sɨdö rö nɨŋöm, waƚɨj nɨpe u mɨmailö yabɨƚ ga.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋla, bɨ God manö hagep nöd umlö, Mosɨs aip Ilaija aip, apil Jisas aip manö hag mɨdeila.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne yau a gɨmön, ram bada mɨhau nɨgaŋ gun, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pida anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kumi rud yabɨƚ ap apöm, kalɨp magöŋhalö paƚu gɨ yuö yua. Paƚu gɨ yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨbu nɨbö haga, “Ñɨ mɨdmagö yad i, yɨp aij yabɨƚ göp. Manö nɨhön nɨhön hagnɨm u, nɨŋ udmim,” a ga.
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Manö anɨbu anɨg göl auö nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ iru nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, am mɨnöŋ iƚ au paköm, mulu adɨŋ kale u mɨnöŋ yaŋ lɨ mɨdeila.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Jisas apöm, kalɨp ud nɨŋöm haga, “Pɨñɨŋ gagmim. Urakim!” a ga.
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Hagö, uraköm nɨŋla, Jisas nɨpe nöp mɨdeia.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Pen sɨr u gɨyaŋ göl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi nɨhön nɨhön gajɨp nɨŋbim anɨbu, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm uraknab ñɨn u me, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnabim,” a ga.
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Hageia, nɨp hagla, “Lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aueinab; hainö Mesaia mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Hageila, haga, “Nɨŋö hagpal. Manö anɨbu mɨdöp: ‘Ilaija nöd apöm, kalɨp hag aij gö, hainö Mesaia u aunab.’
11 Ele respondeu:
12 Pen nɨŋim. Ilaija aua u pen auö nɨp nɨŋagla. Gasɨ kale ke nɨŋla rö, nɨp gɨ naij gɨla. Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp u rö nöp gɨnaböl,” a ga.
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨŋla, Jisas Ilaija hib haga u pen Jon bɨ ñɨg pak ñeb u nɨp nöp haga.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Pen kale ban yaŋ amjaköm nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila. Bɨ ap, nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au apöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmöm haga,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 “Bɨ Kub. Ñɨ yad u mög nɨŋmön. Nɨp hauƚ alö, mɨd aij gagöp. Pör amöm, mab inöb aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe gɨ dam pakab.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Nɨp dam bɨ ne gau mɨdajal gau ud arnö, gɨ wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Hageia, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi ñɨn i mɨdpim gau, God nɨp gasɨ nɨŋmim nɨŋ udagpim; God haga rö gagpim. Mañ mai kale nɨŋ udmim ke gɨnabimŋ Ñɨ anɨbu ud yɨp aui dauim,” a ga.
17 Jesus respondeu:
18 Hagö, ñɨ anɨbu daueila, Jisas kɨjaki nɨp abaŋ ala u hag gö, höŋ arö, magö u nöp kamɨŋ la.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Anɨg gö, Jisas bɨ nɨpe gau nɨpe mɨdeia au apöm, ke nöp mɨdöl gɨ, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨhön gö, kɨjaki abaŋ ala anɨbu, hag yu wasö nɨŋun arö gɨpun?” ö gɨla.
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋ udep magö kale u uƚep göp u me, hag yu wasö nɨŋmim arö gɨpim. Pen nɨŋim! Nɨŋ udep magö kale u mab masded yɨŋ magö pro mɨdöp rö u mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön hageinabim, hagnabim rö gɨnab. Nö ilö i, ‘Ke gɨdaŋ aru,’ a gɨnabim u, arnab.
20 Jesus respondeu:
21 Pen kɨjaki abaŋ alöp anɨbu, yɨharɨŋ hag yumim rö lagöp. Nan magö arö gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdmim me, hag yunabim,” a ga.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Galili apöm magum göm, kalɨp haga, “Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñeinaböl,
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Pen hainö, Jisas bɨ nɨpe gau aip daun pro Kapaneam amjaklö, bɨ God sabe gep ram dakɨs udep gau kale apöm Pida nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u dakɨs ñöb halö?” ö gɨla.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Hageila, Pida haga, “Yau, nɨpe dakɨs ñöb halö,” a ga. Pen Pida anɨg hagöm, ram raul arö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe nöd hagöm, Pida nɨp hag nɨŋöm haga, “Gasɨ ne nɨhön nɨŋban? Gapman bɨ kub gau, dakɨs mani gai nɨbö udpalŋ Nɨbi bɨ kale ke gau nɨbö udpal aka nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal?” ö ga.
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Hageia, Pida haga, “Nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Nɨŋö, bɨ kale ke gau dakɨs ñagpal.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Pen hol ñagnabul u, kalɨp mulu lugnɨm rö löp. Anɨb u, ne ñɨg waŋö au ammön, nagɨ huk yumön, kabsaƚ nöd udnabön u, meg mɨgan ud lakmön nɨŋnabön, mani magö añɨ ap meg mɨgan u mɨdeinab. Ud dam dakɨs hol mɨhöŋ u ñɨmön,” a ga. Hageia me, am haga rö nöp ga.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.