Mateus 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas manö anɨbu hagöm, ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Pida, Jems, Jems nɨmam Jon kalɨp yam uɫ gɨ, dum i gɨlaŋ ap amöm, ke mɨdeila.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Anɨg göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ löm, mulu adɨŋ u sɨdö rö nɨŋöm, waƚɨj nɨpe u mɨmailö yabɨƚ ga.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋla, bɨ God manö hagep nöd umlö, Mosɨs aip Ilaija aip, apil Jisas aip manö hag mɨdeila.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne yau a gɨmön, ram bada mɨhau nɨgaŋ gun, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Pida anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kumi rud yabɨƚ ap apöm, kalɨp magöŋhalö paƚu gɨ yuö yua. Paƚu gɨ yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨbu nɨbö haga, “Ñɨ mɨdmagö yad i, yɨp aij yabɨƚ göp. Manö nɨhön nɨhön hagnɨm u, nɨŋ udmim,” a ga.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Manö anɨbu anɨg göl auö nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ iru nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, am mɨnöŋ iƚ au paköm, mulu adɨŋ kale u mɨnöŋ yaŋ lɨ mɨdeila.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Jisas apöm, kalɨp ud nɨŋöm haga, “Pɨñɨŋ gagmim. Urakim!” a ga.
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Hagö, uraköm nɨŋla, Jisas nɨpe nöp mɨdeia.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Pen sɨr u gɨyaŋ göl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi nɨhön nɨhön gajɨp nɨŋbim anɨbu, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm uraknab ñɨn u me, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnabim,” a ga.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Hageia, nɨp hagla, “Lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aueinab; hainö Mesaia mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Hageila, haga, “Nɨŋö hagpal. Manö anɨbu mɨdöp: ‘Ilaija nöd apöm, kalɨp hag aij gö, hainö Mesaia u aunab.’
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Pen nɨŋim. Ilaija aua u pen auö nɨp nɨŋagla. Gasɨ kale ke nɨŋla rö, nɨp gɨ naij gɨla. Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp u rö nöp gɨnaböl,” a ga.
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨŋla, Jisas Ilaija hib haga u pen Jon bɨ ñɨg pak ñeb u nɨp nöp haga.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Pen kale ban yaŋ amjaköm nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila. Bɨ ap, nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au apöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmöm haga,
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 “Bɨ Kub. Ñɨ yad u mög nɨŋmön. Nɨp hauƚ alö, mɨd aij gagöp. Pör amöm, mab inöb aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe gɨ dam pakab.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Nɨp dam bɨ ne gau mɨdajal gau ud arnö, gɨ wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Hageia, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi ñɨn i mɨdpim gau, God nɨp gasɨ nɨŋmim nɨŋ udagpim; God haga rö gagpim. Mañ mai kale nɨŋ udmim ke gɨnabimŋ Ñɨ anɨbu ud yɨp aui dauim,” a ga.
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Hagö, ñɨ anɨbu daueila, Jisas kɨjaki nɨp abaŋ ala u hag gö, höŋ arö, magö u nöp kamɨŋ la.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Anɨg gö, Jisas bɨ nɨpe gau nɨpe mɨdeia au apöm, ke nöp mɨdöl gɨ, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨhön gö, kɨjaki abaŋ ala anɨbu, hag yu wasö nɨŋun arö gɨpun?” ö gɨla.
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋ udep magö kale u uƚep göp u me, hag yu wasö nɨŋmim arö gɨpim. Pen nɨŋim! Nɨŋ udep magö kale u mab masded yɨŋ magö pro mɨdöp rö u mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön hageinabim, hagnabim rö gɨnab. Nö ilö i, ‘Ke gɨdaŋ aru,’ a gɨnabim u, arnab.
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Pen kɨjaki abaŋ alöp anɨbu, yɨharɨŋ hag yumim rö lagöp. Nan magö arö gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdmim me, hag yunabim,” a ga.
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Galili apöm magum göm, kalɨp haga, “Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñeinaböl,
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Pen hainö, Jisas bɨ nɨpe gau aip daun pro Kapaneam amjaklö, bɨ God sabe gep ram dakɨs udep gau kale apöm Pida nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u dakɨs ñöb halö?” ö gɨla.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Hageila, Pida haga, “Yau, nɨpe dakɨs ñöb halö,” a ga. Pen Pida anɨg hagöm, ram raul arö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe nöd hagöm, Pida nɨp hag nɨŋöm haga, “Gasɨ ne nɨhön nɨŋban? Gapman bɨ kub gau, dakɨs mani gai nɨbö udpalŋ Nɨbi bɨ kale ke gau nɨbö udpal aka nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal?” ö ga.
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Hageia, Pida haga, “Nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Nɨŋö, bɨ kale ke gau dakɨs ñagpal.
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Pen hol ñagnabul u, kalɨp mulu lugnɨm rö löp. Anɨb u, ne ñɨg waŋö au ammön, nagɨ huk yumön, kabsaƚ nöd udnabön u, meg mɨgan ud lakmön nɨŋnabön, mani magö añɨ ap meg mɨgan u mɨdeinab. Ud dam dakɨs hol mɨhöŋ u ñɨmön,” a ga. Hageia me, am haga rö nöp ga.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.