Mateus 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas manö anɨbu hagöm, ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Pida, Jems, Jems nɨmam Jon kalɨp yam uɫ gɨ, dum i gɨlaŋ ap amöm, ke mɨdeila.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Anɨg göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ löm, mulu adɨŋ u sɨdö rö nɨŋöm, waƚɨj nɨpe u mɨmailö yabɨƚ ga.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋla, bɨ God manö hagep nöd umlö, Mosɨs aip Ilaija aip, apil Jisas aip manö hag mɨdeila.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne yau a gɨmön, ram bada mɨhau nɨgaŋ gun, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Pida anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kumi rud yabɨƚ ap apöm, kalɨp magöŋhalö paƚu gɨ yuö yua. Paƚu gɨ yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨbu nɨbö haga, “Ñɨ mɨdmagö yad i, yɨp aij yabɨƚ göp. Manö nɨhön nɨhön hagnɨm u, nɨŋ udmim,” a ga.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Manö anɨbu anɨg göl auö nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ iru nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, am mɨnöŋ iƚ au paköm, mulu adɨŋ kale u mɨnöŋ yaŋ lɨ mɨdeila.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Jisas apöm, kalɨp ud nɨŋöm haga, “Pɨñɨŋ gagmim. Urakim!” a ga.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Hagö, uraköm nɨŋla, Jisas nɨpe nöp mɨdeia.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Pen sɨr u gɨyaŋ göl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi nɨhön nɨhön gajɨp nɨŋbim anɨbu, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm uraknab ñɨn u me, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnabim,” a ga.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Hageia, nɨp hagla, “Lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aueinab; hainö Mesaia mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Hageila, haga, “Nɨŋö hagpal. Manö anɨbu mɨdöp: ‘Ilaija nöd apöm, kalɨp hag aij gö, hainö Mesaia u aunab.’
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Pen nɨŋim. Ilaija aua u pen auö nɨp nɨŋagla. Gasɨ kale ke nɨŋla rö, nɨp gɨ naij gɨla. Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp u rö nöp gɨnaböl,” a ga.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨŋla, Jisas Ilaija hib haga u pen Jon bɨ ñɨg pak ñeb u nɨp nöp haga.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Pen kale ban yaŋ amjaköm nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila. Bɨ ap, nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au apöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmöm haga,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Bɨ Kub. Ñɨ yad u mög nɨŋmön. Nɨp hauƚ alö, mɨd aij gagöp. Pör amöm, mab inöb aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe gɨ dam pakab.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Nɨp dam bɨ ne gau mɨdajal gau ud arnö, gɨ wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Hageia, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi ñɨn i mɨdpim gau, God nɨp gasɨ nɨŋmim nɨŋ udagpim; God haga rö gagpim. Mañ mai kale nɨŋ udmim ke gɨnabimŋ Ñɨ anɨbu ud yɨp aui dauim,” a ga.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Hagö, ñɨ anɨbu daueila, Jisas kɨjaki nɨp abaŋ ala u hag gö, höŋ arö, magö u nöp kamɨŋ la.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Anɨg gö, Jisas bɨ nɨpe gau nɨpe mɨdeia au apöm, ke nöp mɨdöl gɨ, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨhön gö, kɨjaki abaŋ ala anɨbu, hag yu wasö nɨŋun arö gɨpun?” ö gɨla.
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋ udep magö kale u uƚep göp u me, hag yu wasö nɨŋmim arö gɨpim. Pen nɨŋim! Nɨŋ udep magö kale u mab masded yɨŋ magö pro mɨdöp rö u mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön hageinabim, hagnabim rö gɨnab. Nö ilö i, ‘Ke gɨdaŋ aru,’ a gɨnabim u, arnab.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Pen kɨjaki abaŋ alöp anɨbu, yɨharɨŋ hag yumim rö lagöp. Nan magö arö gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdmim me, hag yunabim,” a ga.
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Galili apöm magum göm, kalɨp haga, “Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñeinaböl,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Pen hainö, Jisas bɨ nɨpe gau aip daun pro Kapaneam amjaklö, bɨ God sabe gep ram dakɨs udep gau kale apöm Pida nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u dakɨs ñöb halö?” ö gɨla.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Hageila, Pida haga, “Yau, nɨpe dakɨs ñöb halö,” a ga. Pen Pida anɨg hagöm, ram raul arö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe nöd hagöm, Pida nɨp hag nɨŋöm haga, “Gasɨ ne nɨhön nɨŋban? Gapman bɨ kub gau, dakɨs mani gai nɨbö udpalŋ Nɨbi bɨ kale ke gau nɨbö udpal aka nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal?” ö ga.
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Hageia, Pida haga, “Nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Nɨŋö, bɨ kale ke gau dakɨs ñagpal.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Pen hol ñagnabul u, kalɨp mulu lugnɨm rö löp. Anɨb u, ne ñɨg waŋö au ammön, nagɨ huk yumön, kabsaƚ nöd udnabön u, meg mɨgan ud lakmön nɨŋnabön, mani magö añɨ ap meg mɨgan u mɨdeinab. Ud dam dakɨs hol mɨhöŋ u ñɨmön,” a ga. Hageia me, am haga rö nöp ga.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.