Mateus 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisas manö anɨbu hagöm, ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Pida, Jems, Jems nɨmam Jon kalɨp yam uɫ gɨ, dum i gɨlaŋ ap amöm, ke mɨdeila.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Anɨg göm mɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ löm, mulu adɨŋ u sɨdö rö nɨŋöm, waƚɨj nɨpe u mɨmailö yabɨƚ ga.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋla, bɨ God manö hagep nöd umlö, Mosɨs aip Ilaija aip, apil Jisas aip manö hag mɨdeila.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Hon aui mɨdpun u, aij yabɨƚ mɨdpun. Ne yau a gɨmön, ram bada mɨhau nɨgaŋ gun, nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pida anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kumi rud yabɨƚ ap apöm, kalɨp magöŋhalö paƚu gɨ yuö yua. Paƚu gɨ yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨbu nɨbö haga, “Ñɨ mɨdmagö yad i, yɨp aij yabɨƚ göp. Manö nɨhön nɨhön hagnɨm u, nɨŋ udmim,” a ga.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Manö anɨbu anɨg göl auö nɨŋöm, Jisas bɨ nɨpe gau gasɨ iru nɨŋöm, pɨñɨŋ göm, am mɨnöŋ iƚ au paköm, mulu adɨŋ kale u mɨnöŋ yaŋ lɨ mɨdeila.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Jisas apöm, kalɨp ud nɨŋöm haga, “Pɨñɨŋ gagmim. Urakim!” a ga.
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Hagö, uraköm nɨŋla, Jisas nɨpe nöp mɨdeia.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Pen sɨr u gɨyaŋ göl gɨ, Jisas kalɨp haga, “Mɨñi nɨhön nɨhön gajɨp nɨŋbim anɨbu, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm uraknab ñɨn u me, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnabim,” a ga.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Hageia, nɨp hagla, “Lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aueinab; hainö Mesaia mɨnöŋ naböŋ iƚ i aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Hageila, haga, “Nɨŋö hagpal. Manö anɨbu mɨdöp: ‘Ilaija nöd apöm, kalɨp hag aij gö, hainö Mesaia u aunab.’
11 Jesus respondeu:
12 Pen nɨŋim. Ilaija aua u pen auö nɨp nɨŋagla. Gasɨ kale ke nɨŋla rö, nɨp gɨ naij gɨla. Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp u rö nöp gɨnaböl,” a ga.
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Jisas anɨg hagö, bɨ nɨpe gau nɨŋla, Jisas Ilaija hib haga u pen Jon bɨ ñɨg pak ñeb u nɨp nöp haga.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Pen kale ban yaŋ amjaköm nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila. Bɨ ap, nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au apöm, Jisas mɨdeia au kugom yɨmöm haga,
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 “Bɨ Kub. Ñɨ yad u mög nɨŋmön. Nɨp hauƚ alö, mɨd aij gagöp. Pör amöm, mab inöb aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe gɨ dam pakab.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Nɨp dam bɨ ne gau mɨdajal gau ud arnö, gɨ wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Hageia, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi ñɨn i mɨdpim gau, God nɨp gasɨ nɨŋmim nɨŋ udagpim; God haga rö gagpim. Mañ mai kale nɨŋ udmim ke gɨnabimŋ Ñɨ anɨbu ud yɨp aui dauim,” a ga.
17 Jesus exclamou:
18 Hagö, ñɨ anɨbu daueila, Jisas kɨjaki nɨp abaŋ ala u hag gö, höŋ arö, magö u nöp kamɨŋ la.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Anɨg gö, Jisas bɨ nɨpe gau nɨpe mɨdeia au apöm, ke nöp mɨdöl gɨ, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Nɨhön gö, kɨjaki abaŋ ala anɨbu, hag yu wasö nɨŋun arö gɨpun?” ö gɨla.
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋ udep magö kale u uƚep göp u me, hag yu wasö nɨŋmim arö gɨpim. Pen nɨŋim! Nɨŋ udep magö kale u mab masded yɨŋ magö pro mɨdöp rö u mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön hageinabim, hagnabim rö gɨnab. Nö ilö i, ‘Ke gɨdaŋ aru,’ a gɨnabim u, arnab.
20 Jesus respondeu:
21 Pen kɨjaki abaŋ alöp anɨbu, yɨharɨŋ hag yumim rö lagöp. Nan magö arö gɨmim, God nɨp sabe göl gɨ mɨdmim me, hag yunabim,” a ga.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Jisas bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Galili apöm magum göm, kalɨp haga, “Söl mɨdöp, Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñeinaböl,
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 nɨp böŋ nöp al pak lɨlö umnab u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraknab,” a ga.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Pen hainö, Jisas bɨ nɨpe gau aip daun pro Kapaneam amjaklö, bɨ God sabe gep ram dakɨs udep gau kale apöm Pida nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ kale u dakɨs ñöb halö?” ö gɨla.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Hageila, Pida haga, “Yau, nɨpe dakɨs ñöb halö,” a ga. Pen Pida anɨg hagöm, ram raul arö nɨŋöl gɨ, Jisas nɨpe nöd hagöm, Pida nɨp hag nɨŋöm haga, “Gasɨ ne nɨhön nɨŋban? Gapman bɨ kub gau, dakɨs mani gai nɨbö udpalŋ Nɨbi bɨ kale ke gau nɨbö udpal aka nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal?” ö ga.
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Hageia, Pida haga, “Nɨbi bɨ mɨlö gau nɨbö udpal,” a ga. Hageia, Jisas haga, “Nɨŋö, bɨ kale ke gau dakɨs ñagpal.
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Pen hol ñagnabul u, kalɨp mulu lugnɨm rö löp. Anɨb u, ne ñɨg waŋö au ammön, nagɨ huk yumön, kabsaƚ nöd udnabön u, meg mɨgan ud lakmön nɨŋnabön, mani magö añɨ ap meg mɨgan u mɨdeinab. Ud dam dakɨs hol mɨhöŋ u ñɨmön,” a ga. Hageia me, am haga rö nöp ga.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.