Mateus 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Pen gapman bɨ kub ram mɨnöŋ Galili abad mɨdmɨdöp Herod, Jisas nɨpe nɨhön nɨhön ga manö u nɨŋöm,
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 am bɨ nɨp wög gɨ ñeb rɨmnap kalɨp haga, “Bɨ Jisas nan gagep rö göp u, nɨpe bɨ ap ke wasö; nɨpe Jon bɨ ñɨg pak ñeb u nöp. Nɨp al pak lɨnö u pen kauyaŋ uraköm ap mɨdöp rö, nan gagep rö anɨb gau gab,” a ga.
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 — ausente —
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Pen hainö Herod nɨme nɨp yag daua ñɨn u nöp, nɨbi bɨ iru nöp ap magum göm, nan magö lau ñɨŋnɨg gɨla. Ñɨn anɨbu, Herodias pai nɨpe u apöm aŋ anɨb au kugom ralö, Herod nɨŋö, aij yabɨƚ ga.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 Anɨg gö, nɨpe pai anɨbu nɨp manö hagöm haga, “Yad manö nɨŋö yabɨƚ hagem nöp hagabin, ne nan ap hag nɨŋeinabön, nöp haƚöwaƚö ud ñɨnabin,” a ga.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Hageia, pai anɨbu, nɨme haga rö nɨŋöm haga, “Jon bɨ ñɨg pak ñeb nabɨc cög u, kɨnaŋ cög mɨgan yaŋ lɨmön, dap ñɨmön,” a ga.
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 — ausente —
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 — ausente —
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 ud kɨnaŋ cög mɨgan yaŋ löm, dap pai anɨbu nɨp ñɨla. Ñeila, nɨpe pen damöm nɨme nɨp ña.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pen Jon bɨ nɨpe gau apöm, wip dam rɨgöl göm, am Jisas nɨp hag ñɨla.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Jisas manö anɨbu nɨŋöm, am ram mɨnöŋ ke mɨgan ap mɨdeinam, a göm, ñɨg magɨb udöm, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, hada. Pen nɨbi bɨ gau, Jisas arab au hain arun, a göm, ram mɨnöŋ kale gau arö göm, iƚ adö aramöm, Jisas arnɨg ga gau arla.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Jisas nɨpe pen ram mɨnöŋ mɨgan anɨbu apjaköm, ñɨg magɨb u arö göm, goƚ gau apöm nɨŋa, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila. Kalɨp nɨŋö, mög gö, nɨbi bɨ nan ga gau gö, kamɨŋ la.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Pen dugo magö u, bɨ nɨpe gau Jisas mɨdeia au apöm, nɨp hagla, “Söl sɨb gɨnɨg gab. Mɨdö nöp nan magö ñɨŋeb magö u padiöp. Gai i ram mɨnöŋ nöp aŋ au. Nɨbi bɨ iru nöp gai i hagö, ram aŋ gai i amöm, nan magö kale rɨmnap rau ñɨŋlaŋ,” a gɨla.
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Anɨg hageila, Jisas kalɨp haga, “Wasö, kale aragnaböl. Kale ke kalɨp nan magö ñɨmim,” a ga.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Hageia, hagla, “Hon nan magö iru mɨdagöp. Yɨharɨŋ bred magö unbö mamɨd kabsaƚ mɨhöp mɨdöp,” a gɨla.
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Hageila, Jisas haga, “Nan anɨb gau ud yɨp dauim,” a ga.
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp hagö, nan uɫaŋ adö gau bɨs gɨlö nɨŋöl gɨ, bred kabö u udöm, kabsaƚ mɨhau u udöm, gɨlaŋ gɨ nɨŋöm, God nɨp aij a göm, bred u ud jö göm, bɨ nɨpe gau kalɨp ñö nɨŋöl gɨ, kale udöl gɨ, nɨbi bɨ gau kalɨp nɨme lɨ ñɨla. Kabsaƚ u u rö nöp gɨla.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Anɨg göl nɨme lɨ ñeila, ñɨŋlö, ñɨŋlö, mudun gö, ñɨŋ haköl rö laga. Naböŋ naböŋ arö gɨla gau me, Jisas bɨ nɨpe gau wadɨ unbö mɨgan laŋ u ud yaglö, böŋ nöp ajmaŋ raua.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Nɨbi bɨ nan ñɨŋla anɨb gau, nɨbi gau wasö, ñɨ pai pro gau wasö, bɨ gau nöp me paip dausan rö ara.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Jisas, bɨ nɨpe gau kale ñɨg böŋ lödaŋ arlaŋ a göm hagö, ñɨg magɨb udöm arla nɨŋöm nɨpe nɨbi bɨ gau kalɨp hag yuöm,
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 nɨpe ke God nɨp sabe gɨnɨg ram mɨnöŋ dum ap ara. Mɨdö, ram dugnɨg geia pen nɨpe añɨ nöp halö dum anɨb laŋ mɨdeia.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Pen bɨ nɨpe gau ñɨg magɨb udöm ñɨg waŋö aŋ kub au arlö nɨŋöl gɨ, pɨnöm asad kub yabɨƚ u apöm, ñɨg magɨb u ud ado gɨnɨg rö ga.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Magö anɨbu ram gɨsön nöp runɨg geia u me, Jisas ñɨg uɫ adö u abö gɨ apöm, bɨ nɨpe gau mɨdeila söl au aueia,
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 kale nɨŋöm, “U wip ana ap auab!” a göm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, aiö kub bƚaƚö gɨla.
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Jisas pen kalɨp haga, “Pɨñɨŋ gagmim! Yad nöp auabin!” a ga.
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Hageia, Pida haga, “Bɨ Kub! Ne nöp auaimön u, yɨp abe hagö, ñɨg uɫ adö au abö gɨ yagol au nɨn,” a ga.
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 — ausente —
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 — ausente —
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Anɨg hagö, Jisas yɨŋɨd nɨp ud sɨsɨ udöm haga, “Nɨŋ udep magö ne u uƚep yabɨƚ göp. Nɨhön gɨnɨg gasɨ mɨhöp nɨŋajan?” ö ga.
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Anɨg hagöm, Jisas aip Pida aip ñɨg magɨb mɨgan u arlö nɨŋöl gɨ, pɨnöm asad kub udeia u ur ga.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Anɨg gö nɨŋöm, bɨ nɨpe ñɨg magɨb mɨgan yaŋ asɨk mɨdeila gau, Jisas hib nɨpe haglö adö arö nɨŋöl gɨ hagla, “Nɨŋö! Ne God Ñɨ nɨpe yabɨƚ!” a gɨla.
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Pen kale ñɨg waŋö juöm, ram mɨnöŋ Genesared böŋ lödaŋ amjakla.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Amjaklö, nɨbi bɨ mɨdmɨdal gau Jisas nɨp nɨŋöm, Jisas nöp auöp a göm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ söl anɨb gau magöŋhalö wɨñ allö, nɨbi bɨ nan ga gau magöŋhalö daula.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Dapöm, Jisas nɨp neb neb göl gɨ hagla, “Hanɨp yau a gö, nɨbi bɨ nan göp gai i, waƚɨj nöp goƚ au nöp ud nɨŋlö, kamɨŋ laŋ,” a gɨla. Hageila nɨpe yau a gö, nɨbi bɨ waƚɨj nɨpe ud nɨŋla gau kalɨp magöŋhalö kamɨŋ la.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.