Mateus 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau aip wid wög aŋ au amöl gɨ, bɨ nɨpe gau kɨyö lö, wid magö anɨb gau rɨmnap udöm, hañ pak yuöm, ñɨŋöl gɨ ñɨŋöl gɨ areila.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Anɨg geila, bɨ Perisi gau nɨŋöm, Jisas nɨp hagla, “Lo manö hon hagab, nɨbi bɨ God nɨp sabe gep ñɨn u wög gagnaböl. Pen bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg God nɨp sabe gep ñɨn wög gagep i, wid magö hañ pak yuaböl?” ö gɨla.
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 — ausente —
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 — ausente —
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 “Kale Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau, God nɨp sabe gep ñɨn u, God sabe gep ram raul u am mɨdöm, wög gɨpal. Pen God kalɨp manö kub hagagnab,’ a ga.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Pen yad kalöp hagabin, God sabe gep ram anɨbu nan kub wasö; yad ke pen Bɨ kub yabɨƚ mɨdpin.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, nɨŋ aij gagpim akaŋ Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ yɨp nan pak sabe gɨ ñɨnaböl u, yɨp aij gagnab; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋnaböl u, yɨp aij gɨnab,’ a gɨla. Manö anɨbu nɨŋmim gagpim u me, bɨ yad gau gɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kalɨp ud sɨƚɨk hagpe.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 ‘God nɨp sabe gep ñɨn! God nɨp sabe gep ñɨn!’ a gɨpim u pen Bɨ Ñɨ nɨpe nöp God nɨp sabe gep ñɨn u abad mɨdöp a gɨmim gasɨ u nɨŋagpim.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ ap aramöm, Juda magum gep ram raul mɨgan u ara.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Pen ram raul mɨgan anɨbu bɨ ñɨmagö pɨno ga ap mɨdeia. Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, Jisas manö rɨmnap hagö nɨp dam manö kub hagun a göm, nɨp manö pir alöm hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn i, nɨbi bɨ kamɨŋ lep aka wasö?” gɨla.
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kaj sipsip kale ap God nɨp sabe gep ñɨn i uƚöm mɨgan areinab u, ud yunabim aka wasöŋ Ud yunabim rö löp.
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Pen kaj sipsip u nan yɨharɨŋ. Nɨbi bɨ u nan yabɨƚ. God nɨp sabe gep ñɨn i kamɨŋ laŋ a gun gɨnabun u, manö mɨdagöp, gɨnabun,” a ga.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Jisas anɨg hagöm, bɨ ñɨmagö pɨno ga u nɨp haga, “Ñɨn mɨlöbö lɨ!” a ga. Anɨg hagö, ñɨmagö mɨlöbö labin a ga. Anɨg ga nɨŋöm ñɨmagö pɨno ga u böŋ nöp kamɨŋ löm, ñɨmagö böŋ lau aij mɨdeia u rö la.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Anɨg gö nɨŋöm, bɨ Perisi gau am magum göm, nɨp anɨg anɨg gun al pak lun, a göm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ gɨla.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Anɨg geila, Jisas nɨŋöm, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, mɨgan ap arnɨg göm ara. Arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla. Anɨg geila, nɨbi bɨ nan ga gau, nɨpe gö magöŋhalö kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ,
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 kalɨp haga, “Bɨ u anɨg anɨg göp a gɨmim, hagagmim!” a ga.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Jisas ga anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia gɨnab a ga rö nöp ga. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 “Bɨ yad böŋ nöp hag lɨbin i, wög yad gɨ ñab.
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Pen nɨpe nɨbi bɨ gau nɨŋö mulu lugö,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Nɨbi bɨ nɨŋagpal gau
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau nɨbö gau u rö nöp,
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Bɨ kɨjaki abaŋ alö, amgö we göm, maj hañ pɨƚ göm ga bɨ ap dam Jisas mɨdeia au daueila. Jisas kɨjaki u hag höŋ yuö, amgö yabɨƚ nɨŋöm, manö hagöm ga.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila gau, Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiö göm hagla, “Bɨ anɨbi bac Depid Ñɨ nɨpe pör abad mɨdpun u rö löp,” a gɨla.
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Pen bɨ Perisi gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ kale gau nöp nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbu God kƚö nɨpe udöm hag höŋ yuagöp; nɨpe kɨjaki aiön pi nan gau, nap kale Bielsebul kƚö udöm hag yuöp,” a gɨ gasɨ nɨŋla.
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 — ausente —
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 — ausente —
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 “Yɨp hagpim, ‘Kɨjaki aiön pi nan gau nap kale Bielsebul kƚö u udmön hag höŋ yuban,’ a gɨpim u pen kale yɨp hagpe nɨŋɨn: bɨ kale ke gau Bielsebul kƚö u udöm kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubal aka nɨhön? Kale ke hagnaböl, ‘Nɨbi bɨ ap anɨg göl rö lagöp,’ a gɨnaböl.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 “Pen God Ana kƚö u udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yuabin u, nɨhön gɨnɨg God bɨ nɨpe nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u hadö auöp i a gɨmim yɨp udagpim?
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 “Bɨ kƚö yabɨƚ ap mɨdö, nan nɨp gau udnɨg, yɨharɨŋ aragnaböl. Nɨp böŋ nöp nagɨ adɨk löm me, amöm nan nɨp gau udnaböl.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 “Nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal gau, nɨbi bɨ gau kalɨp yad daunaböl. Pen nɨbi bɨ yad wasö gau, nɨbi bɨ yad aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk gɨ yunaböl.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Anɨb u, kale nɨŋ aij gɨmim. Nɨbi bɨ gau nan si nan naij nɨhön nɨhön geinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Nɨbi bɨ God nɨp manö rɨb junaböl u, u rö nöp God nɨŋöm arö gɨnab. Pen God Ana nɨp manö rɨb junaböl u, God nɨŋöm arö gagnab.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp manö naij hageinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Pen Ana Uɫ nɨp manö naij hageinaböl u, ñɨn i abe, ñɨn hain u abe, God nɨpe nɨŋ nöp mɨdöm arö gagnab.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 “Kale yɨp nɨhön gɨnɨg hagpim, ‘Seden abaŋ alö, wög aij u göp,’ a gɨpimŋ Mab aij gau magö aij pɨlnab; mab naij gau magö naij pɨlnab. Mab magö pɨlnab magö anɨbu nɨŋöm me, mab u aij mab u naij a gɨnaböl.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Kale haiŋo ñɨ pai yag daubal gau me anɨg hagabim. Kale nɨbi bɨ naij anɨbu rö, aige gɨmim manö aij hagnabimŋ Nɨbi bɨ manö hagpal rö nɨŋnabun me, hibur gasɨ mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ nɨhön rö mɨdöp u nɨŋnabun.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Nɨbi bɨ aij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan aij mɨdöp nɨŋöm gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ naij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan naij mɨdöp nɨŋöm gɨ naij gɨpal.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Nɨŋ aij gɨmim. Hainö manö kub hagep ñɨn u, God nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö, manö haƚöwaƚö hagöm nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gɨla u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagpe a göm, kalɨp hag gɨnab.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Anɨb u me, kale ke manö hagnabim u nöp God nɨŋöm hagnab nɨŋöm, kamɨŋ arnabim aka ilön udnabim,” a ga.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 God lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, bɨ Perisi rɨmnap abe, apöm Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ! Nan gagep rö ap gö, hon nɨŋun me, ne God nöp hag yuöp auban a gɨnabun,” a gɨla.
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ nan si nan naij nöp gɨmim, God manö haga u nɨŋagpim. Nan gagep rö ap gö nɨŋun a gɨpim u, pen kalöp nan ap gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp u rö nöp gö, nɨŋnabim.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Hadame nöp kabsaƚ kub u Jona nɨp pa bo yuö, hibur aŋ yaŋ ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, ado gɨ aua. Anɨb u rö, yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, u rö nöp ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨnöŋ aŋ gau mɨdem, ado gɨ aunabin.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Hadame nöp Jona amöm, daun kub Ninepa nɨbi bɨ kalɨp hagö, nan si nan naij gɨla gau yɨŋɨd arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona bɨ yɨharɨŋ u hagö nɨŋla; kale pen Bɨ Kub yabɨƚ mɨñi mɨdöp i, manö hagöp u udagpim. Anɨb u, hainö manö kub hagep ñɨn u, Ninepa bɨ kale uraköm kalöp manö kub haglö, kale manö kub udnabim.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 “Nɨbi kwin kub, ram mɨnöŋ Siba nɨbö u, hadame nöp ga rö u nɨŋbim. Ram mɨnöŋ nɨpe mɨlö gau nɨbö u pen, Juda kiŋ kub Solomon gasɨ kɨd hiɨk nɨŋeb bɨ u manö nɨp nɨŋnɨg aua. Solomon bɨ yɨharɨŋ u nɨp anɨg ga; pen nɨhön gɨnɨg Bɨ Kub mɨñi mɨdöp i manö hagöp u nɨŋagpimŋ Hainö manö kub hagep ñɨn u, Siba kwin uraköm kalöp manö kub hagö, kale manö kub udnabim.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 “Seden yam nɨpe kɨjaki nan gau ap nɨbi bɨ abaŋ al mɨdöm, höŋ amöm, nɨbi bɨ rɨmnap abaŋ alɨn, a göm, nɨŋ aj wasö nɨŋöm,
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 ado gɨ apöm nɨŋnab, bɨ nöd arɨk arnab kuö u aij aij nöp mɨdeinab.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Nɨpe nɨŋöm, kɨjaki naij nɨpe rö wasö, kɨjaki naij yabɨƚ, unbö mudun jɨŋ u uɫ gɨ dapöm, bɨ anɨbu nɨp yuö hiɨknaböl. Anɨg gö, nöd mɨd naij ga rö wasö; hainö mɨd naij yabɨƚ gɨnab. Kale nɨbi bɨ uri mɨdpim kale nan si nan naij nöd gɨ mɨdmɨdim rö wasö, hainö nan si nan naij yabɨƚ gɨnabim,” a ga.
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨme nɨmam nɨpe yabɨƚ gau höŋ yaŋ apöm hagla, “Hon Jisas nɨp manö hagnɨg aubun,” a gɨla.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Hageila, bɨ ap ram raul mɨgan amöm, Jisas nɨp haga, “Name namam ne gau, nöp manö hagnɨg ap mɨdpal höŋ yaŋ,” a ga.
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 — ausente —
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 — ausente —
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Nɨbi bɨ Bapi yad kumi kabö adö laŋ manö hagöp rö nɨŋöm anɨg unbö rö nöp gɨpal gau, ami yad, añ yad, mam yad gau nöp mɨdpal,” a ga.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.