Mateus 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau aip wid wög aŋ au amöl gɨ, bɨ nɨpe gau kɨyö lö, wid magö anɨb gau rɨmnap udöm, hañ pak yuöm, ñɨŋöl gɨ ñɨŋöl gɨ areila.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Anɨg geila, bɨ Perisi gau nɨŋöm, Jisas nɨp hagla, “Lo manö hon hagab, nɨbi bɨ God nɨp sabe gep ñɨn u wög gagnaböl. Pen bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg God nɨp sabe gep ñɨn wög gagep i, wid magö hañ pak yuaböl?” ö gɨla.
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 — ausente —
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 — ausente —
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 “Kale Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau, God nɨp sabe gep ñɨn u, God sabe gep ram raul u am mɨdöm, wög gɨpal. Pen God kalɨp manö kub hagagnab,’ a ga.
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Pen yad kalöp hagabin, God sabe gep ram anɨbu nan kub wasö; yad ke pen Bɨ kub yabɨƚ mɨdpin.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, nɨŋ aij gagpim akaŋ Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ yɨp nan pak sabe gɨ ñɨnaböl u, yɨp aij gagnab; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋnaböl u, yɨp aij gɨnab,’ a gɨla. Manö anɨbu nɨŋmim gagpim u me, bɨ yad gau gɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kalɨp ud sɨƚɨk hagpe.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 ‘God nɨp sabe gep ñɨn! God nɨp sabe gep ñɨn!’ a gɨpim u pen Bɨ Ñɨ nɨpe nöp God nɨp sabe gep ñɨn u abad mɨdöp a gɨmim gasɨ u nɨŋagpim.
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ ap aramöm, Juda magum gep ram raul mɨgan u ara.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Pen ram raul mɨgan anɨbu bɨ ñɨmagö pɨno ga ap mɨdeia. Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, Jisas manö rɨmnap hagö nɨp dam manö kub hagun a göm, nɨp manö pir alöm hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn i, nɨbi bɨ kamɨŋ lep aka wasö?” gɨla.
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kaj sipsip kale ap God nɨp sabe gep ñɨn i uƚöm mɨgan areinab u, ud yunabim aka wasöŋ Ud yunabim rö löp.
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Pen kaj sipsip u nan yɨharɨŋ. Nɨbi bɨ u nan yabɨƚ. God nɨp sabe gep ñɨn i kamɨŋ laŋ a gun gɨnabun u, manö mɨdagöp, gɨnabun,” a ga.
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Jisas anɨg hagöm, bɨ ñɨmagö pɨno ga u nɨp haga, “Ñɨn mɨlöbö lɨ!” a ga. Anɨg hagö, ñɨmagö mɨlöbö labin a ga. Anɨg ga nɨŋöm ñɨmagö pɨno ga u böŋ nöp kamɨŋ löm, ñɨmagö böŋ lau aij mɨdeia u rö la.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Anɨg gö nɨŋöm, bɨ Perisi gau am magum göm, nɨp anɨg anɨg gun al pak lun, a göm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ gɨla.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Anɨg geila, Jisas nɨŋöm, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, mɨgan ap arnɨg göm ara. Arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla. Anɨg geila, nɨbi bɨ nan ga gau, nɨpe gö magöŋhalö kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ,
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 kalɨp haga, “Bɨ u anɨg anɨg göp a gɨmim, hagagmim!” a ga.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Jisas ga anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia gɨnab a ga rö nöp ga. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 “Bɨ yad böŋ nöp hag lɨbin i, wög yad gɨ ñab.
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Pen nɨpe nɨbi bɨ gau nɨŋö mulu lugö,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Nɨbi bɨ nɨŋagpal gau
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau nɨbö gau u rö nöp,
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Bɨ kɨjaki abaŋ alö, amgö we göm, maj hañ pɨƚ göm ga bɨ ap dam Jisas mɨdeia au daueila. Jisas kɨjaki u hag höŋ yuö, amgö yabɨƚ nɨŋöm, manö hagöm ga.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila gau, Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiö göm hagla, “Bɨ anɨbi bac Depid Ñɨ nɨpe pör abad mɨdpun u rö löp,” a gɨla.
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Pen bɨ Perisi gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ kale gau nöp nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbu God kƚö nɨpe udöm hag höŋ yuagöp; nɨpe kɨjaki aiön pi nan gau, nap kale Bielsebul kƚö udöm hag yuöp,” a gɨ gasɨ nɨŋla.
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 — ausente —
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 — ausente —
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 “Yɨp hagpim, ‘Kɨjaki aiön pi nan gau nap kale Bielsebul kƚö u udmön hag höŋ yuban,’ a gɨpim u pen kale yɨp hagpe nɨŋɨn: bɨ kale ke gau Bielsebul kƚö u udöm kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubal aka nɨhön? Kale ke hagnaböl, ‘Nɨbi bɨ ap anɨg göl rö lagöp,’ a gɨnaböl.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 “Pen God Ana kƚö u udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yuabin u, nɨhön gɨnɨg God bɨ nɨpe nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u hadö auöp i a gɨmim yɨp udagpim?
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 “Bɨ kƚö yabɨƚ ap mɨdö, nan nɨp gau udnɨg, yɨharɨŋ aragnaböl. Nɨp böŋ nöp nagɨ adɨk löm me, amöm nan nɨp gau udnaböl.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 “Nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal gau, nɨbi bɨ gau kalɨp yad daunaböl. Pen nɨbi bɨ yad wasö gau, nɨbi bɨ yad aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk gɨ yunaböl.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Anɨb u, kale nɨŋ aij gɨmim. Nɨbi bɨ gau nan si nan naij nɨhön nɨhön geinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Nɨbi bɨ God nɨp manö rɨb junaböl u, u rö nöp God nɨŋöm arö gɨnab. Pen God Ana nɨp manö rɨb junaböl u, God nɨŋöm arö gagnab.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp manö naij hageinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Pen Ana Uɫ nɨp manö naij hageinaböl u, ñɨn i abe, ñɨn hain u abe, God nɨpe nɨŋ nöp mɨdöm arö gagnab.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 “Kale yɨp nɨhön gɨnɨg hagpim, ‘Seden abaŋ alö, wög aij u göp,’ a gɨpimŋ Mab aij gau magö aij pɨlnab; mab naij gau magö naij pɨlnab. Mab magö pɨlnab magö anɨbu nɨŋöm me, mab u aij mab u naij a gɨnaböl.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Kale haiŋo ñɨ pai yag daubal gau me anɨg hagabim. Kale nɨbi bɨ naij anɨbu rö, aige gɨmim manö aij hagnabimŋ Nɨbi bɨ manö hagpal rö nɨŋnabun me, hibur gasɨ mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ nɨhön rö mɨdöp u nɨŋnabun.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Nɨbi bɨ aij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan aij mɨdöp nɨŋöm gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ naij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan naij mɨdöp nɨŋöm gɨ naij gɨpal.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Nɨŋ aij gɨmim. Hainö manö kub hagep ñɨn u, God nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö, manö haƚöwaƚö hagöm nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gɨla u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagpe a göm, kalɨp hag gɨnab.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Anɨb u me, kale ke manö hagnabim u nöp God nɨŋöm hagnab nɨŋöm, kamɨŋ arnabim aka ilön udnabim,” a ga.
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 God lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, bɨ Perisi rɨmnap abe, apöm Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ! Nan gagep rö ap gö, hon nɨŋun me, ne God nöp hag yuöp auban a gɨnabun,” a gɨla.
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ nan si nan naij nöp gɨmim, God manö haga u nɨŋagpim. Nan gagep rö ap gö nɨŋun a gɨpim u, pen kalöp nan ap gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp u rö nöp gö, nɨŋnabim.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Hadame nöp kabsaƚ kub u Jona nɨp pa bo yuö, hibur aŋ yaŋ ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, ado gɨ aua. Anɨb u rö, yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, u rö nöp ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨnöŋ aŋ gau mɨdem, ado gɨ aunabin.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Hadame nöp Jona amöm, daun kub Ninepa nɨbi bɨ kalɨp hagö, nan si nan naij gɨla gau yɨŋɨd arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona bɨ yɨharɨŋ u hagö nɨŋla; kale pen Bɨ Kub yabɨƚ mɨñi mɨdöp i, manö hagöp u udagpim. Anɨb u, hainö manö kub hagep ñɨn u, Ninepa bɨ kale uraköm kalöp manö kub haglö, kale manö kub udnabim.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 “Nɨbi kwin kub, ram mɨnöŋ Siba nɨbö u, hadame nöp ga rö u nɨŋbim. Ram mɨnöŋ nɨpe mɨlö gau nɨbö u pen, Juda kiŋ kub Solomon gasɨ kɨd hiɨk nɨŋeb bɨ u manö nɨp nɨŋnɨg aua. Solomon bɨ yɨharɨŋ u nɨp anɨg ga; pen nɨhön gɨnɨg Bɨ Kub mɨñi mɨdöp i manö hagöp u nɨŋagpimŋ Hainö manö kub hagep ñɨn u, Siba kwin uraköm kalöp manö kub hagö, kale manö kub udnabim.
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Seden yam nɨpe kɨjaki nan gau ap nɨbi bɨ abaŋ al mɨdöm, höŋ amöm, nɨbi bɨ rɨmnap abaŋ alɨn, a göm, nɨŋ aj wasö nɨŋöm,
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 ado gɨ apöm nɨŋnab, bɨ nöd arɨk arnab kuö u aij aij nöp mɨdeinab.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Nɨpe nɨŋöm, kɨjaki naij nɨpe rö wasö, kɨjaki naij yabɨƚ, unbö mudun jɨŋ u uɫ gɨ dapöm, bɨ anɨbu nɨp yuö hiɨknaböl. Anɨg gö, nöd mɨd naij ga rö wasö; hainö mɨd naij yabɨƚ gɨnab. Kale nɨbi bɨ uri mɨdpim kale nan si nan naij nöd gɨ mɨdmɨdim rö wasö, hainö nan si nan naij yabɨƚ gɨnabim,” a ga.
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨme nɨmam nɨpe yabɨƚ gau höŋ yaŋ apöm hagla, “Hon Jisas nɨp manö hagnɨg aubun,” a gɨla.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Hageila, bɨ ap ram raul mɨgan amöm, Jisas nɨp haga, “Name namam ne gau, nöp manö hagnɨg ap mɨdpal höŋ yaŋ,” a ga.
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 — ausente —
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 — ausente —
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Nɨbi bɨ Bapi yad kumi kabö adö laŋ manö hagöp rö nɨŋöm anɨg unbö rö nöp gɨpal gau, ami yad, añ yad, mam yad gau nöp mɨdpal,” a ga.
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.