Mateus 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Jisas bɨ nɨpe gau aip wid wög aŋ au amöl gɨ, bɨ nɨpe gau kɨyö lö, wid magö anɨb gau rɨmnap udöm, hañ pak yuöm, ñɨŋöl gɨ ñɨŋöl gɨ areila.
1 Naquele tempo, no dia do shabat, Jesus foi por entre o trigo; e os seus discípulos estavam famintos, e começaram a arrancar as espigas de trigo e a comer.
2 Anɨg geila, bɨ Perisi gau nɨŋöm, Jisas nɨp hagla, “Lo manö hon hagab, nɨbi bɨ God nɨp sabe gep ñɨn u wög gagnaböl. Pen bɨ ne gau nɨhön gɨnɨg God nɨp sabe gep ñɨn wög gagep i, wid magö hañ pak yuaböl?” ö gɨla.
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer no dia do shabat.
3 — ausente —
3 Ele, porém, lhes disse: Não tens lido o que fez Davi, quando ele teve fome, e os que estavam com ele?
4 — ausente —
4 Como ele entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 “Kale Mosɨs God Manö kalɨ kƚiñ rɨka u nɨŋagpim rö löp. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga, ‘Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau, God nɨp sabe gep ñɨn u, God sabe gep ram raul u am mɨdöm, wög gɨpal. Pen God kalɨp manö kub hagagnab,’ a ga.
5 Ou não tens lido na lei, que nos dias do shabat, os sacerdotes no templo profanam o shabat, e são inocentes?
6 Pen yad kalöp hagabin, God sabe gep ram anɨbu nan kub wasö; yad ke pen Bɨ kub yabɨƚ mɨdpin.
6 Pois eu vos digo que neste lugar está um maior do que o templo.
7 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla u, nɨŋ aij gagpim akaŋ Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ yɨp nan pak sabe gɨ ñɨnaböl u, yɨp aij gagnab; nɨbi bɨ gau kalɨp mög nɨŋnaböl u, yɨp aij gɨnab,’ a gɨla. Manö anɨbu nɨŋmim gagpim u me, bɨ yad gau gɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kalɨp ud sɨƚɨk hagpe.
7 Mas, se vós soubésseis o que isto significa: Eu quero misericórdia, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 ‘God nɨp sabe gep ñɨn! God nɨp sabe gep ñɨn!’ a gɨpim u pen Bɨ Ñɨ nɨpe nöp God nɨp sabe gep ñɨn u abad mɨdöp a gɨmim gasɨ u nɨŋagpim.
8 Porque o Filho do homem, até do dia do shabat, é Senhor.
9 Jisas ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, ram mɨnöŋ ap aramöm, Juda magum gep ram raul mɨgan u ara.
9 E, partindo dali, ele chegou à sinagoga deles.
10 Pen ram raul mɨgan anɨbu bɨ ñɨmagö pɨno ga ap mɨdeia. Nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, Jisas manö rɨmnap hagö nɨp dam manö kub hagun a göm, nɨp manö pir alöm hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn i, nɨbi bɨ kamɨŋ lep aka wasö?” gɨla.
10 E eis que ali estava um homem que tinha sua mão seca. E eles perguntaram, para o acusarem, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
11 Hageila, Jisas kalɨp haga, “Kaj sipsip kale ap God nɨp sabe gep ñɨn i uƚöm mɨgan areinab u, ud yunabim aka wasöŋ Ud yunabim rö löp.
11 E ele lhes disse: Qual homem haverá dentre vós que, tendo uma ovelha, e ela caindo em uma cova no dia do shabat, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Pen kaj sipsip u nan yɨharɨŋ. Nɨbi bɨ u nan yabɨƚ. God nɨp sabe gep ñɨn i kamɨŋ laŋ a gun gɨnabun u, manö mɨdagöp, gɨnabun,” a ga.
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? Portanto, é lícito fazer bem nos dias do shabat.
13 Jisas anɨg hagöm, bɨ ñɨmagö pɨno ga u nɨp haga, “Ñɨn mɨlöbö lɨ!” a ga. Anɨg hagö, ñɨmagö mɨlöbö labin a ga. Anɨg ga nɨŋöm ñɨmagö pɨno ga u böŋ nöp kamɨŋ löm, ñɨmagö böŋ lau aij mɨdeia u rö la.
13 Disse ele então ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restaurada, sã como a outra.
14 Anɨg gö nɨŋöm, bɨ Perisi gau am magum göm, nɨp anɨg anɨg gun al pak lun, a göm, manö hag nɨŋ hag nɨŋ gɨla.
14 E os fariseus, tendo saído, realizaram um concílio contra ele, como poderiam destruí-lo.
15 Anɨg geila, Jisas nɨŋöm, ram mɨnöŋ anɨbu arö göm, mɨgan ap arnɨg göm ara. Arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp nɨp hain gɨla. Anɨg geila, nɨbi bɨ nan ga gau, nɨpe gö magöŋhalö kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ,
15 Mas Jesus, sabendo disso, retirou-se dali; e grandes multidões o seguiam, e ele curou a todos;
16 kalɨp haga, “Bɨ u anɨg anɨg göp a gɨmim, hagagmim!” a ga.
16 e os advertiu de que não deveriam fazê-lo conhecido;
17 Jisas ga anɨbu, bɨ God manö hagep Aisaia gɨnab a ga rö nöp ga. Nɨpe kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
17 para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo:
18 “Bɨ yad böŋ nöp hag lɨbin i, wög yad gɨ ñab.
18 Eis aqui o meu servo, que eu escolhi; o meu amado, em quem a minha alma se satisfaz; eu colocarei sobre ele o meu Espírito, e ele mostrará aos gentios o juízo.
19 Pen nɨpe nɨbi bɨ gau nɨŋö mulu lugö,
19 Não contenderá, nem clamará; nenhum homem ouvirá a sua voz nas ruas.
20 Nɨbi bɨ nɨŋagpal gau
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o pavio que fumega, até que ele envie o juízo para a vitória.
21 Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau nɨbö gau u rö nöp,
21 E no seu nome os gentios confiarão.
22 Bɨ kɨjaki abaŋ alö, amgö we göm, maj hañ pɨƚ göm ga bɨ ap dam Jisas mɨdeia au daueila. Jisas kɨjaki u hag höŋ yuö, amgö yabɨƚ nɨŋöm, manö hagöm ga.
22 Então, trouxeram-lhe um possuído por um demônio, cego e mudo; e ele o curou, de tal modo que o cego e mudo falava e via.
23 Nɨbi bɨ mɨdeila gau, Jisas ga anɨbu nɨŋöm, aiö göm hagla, “Bɨ anɨbi bac Depid Ñɨ nɨpe pör abad mɨdpun u rö löp,” a gɨla.
23 E toda a multidão, espantada, dizia: Não é este o filho de Davi?
24 Pen bɨ Perisi gau manö anɨbu nɨŋöm, gasɨ kale gau nöp nɨŋöm hagla, “Bɨ anɨbu God kƚö nɨpe udöm hag höŋ yuagöp; nɨpe kɨjaki aiön pi nan gau, nap kale Bielsebul kƚö udöm hag yuöp,” a gɨ gasɨ nɨŋla.
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este indivíduo não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 — ausente —
25 Jesus, porém, conhecendo-lhe os pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é desolado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 — ausente —
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, o seu reino?
27 “Yɨp hagpim, ‘Kɨjaki aiön pi nan gau nap kale Bielsebul kƚö u udmön hag höŋ yuban,’ a gɨpim u pen kale yɨp hagpe nɨŋɨn: bɨ kale ke gau Bielsebul kƚö u udöm kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yubal aka nɨhön? Kale ke hagnaböl, ‘Nɨbi bɨ ap anɨg göl rö lagöp,’ a gɨnaböl.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles serão os vossos juízes.
28 “Pen God Ana kƚö u udem, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yuabin u, nɨhön gɨnɨg God bɨ nɨpe nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u hadö auöp i a gɨmim yɨp udagpim?
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus é chegado a vós.
29 “Bɨ kƚö yabɨƚ ap mɨdö, nan nɨp gau udnɨg, yɨharɨŋ aragnaböl. Nɨp böŋ nöp nagɨ adɨk löm me, amöm nan nɨp gau udnaböl.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa de um homem forte e furtar os seus bens sem primeiro amarrá-lo? E então roubará a sua casa.
30 “Nɨbi bɨ yad pɨg mɨdpal gau, nɨbi bɨ gau kalɨp yad daunaböl. Pen nɨbi bɨ yad wasö gau, nɨbi bɨ yad aunɨg gaböl gau kalɨp rɨdɨk gɨ yunaböl.
30 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Anɨb u, kale nɨŋ aij gɨmim. Nɨbi bɨ gau nan si nan naij nɨhön nɨhön geinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Nɨbi bɨ God nɨp manö rɨb junaböl u, u rö nöp God nɨŋöm arö gɨnab. Pen God Ana nɨp manö rɨb junaböl u, God nɨŋöm arö gagnab.
31 Portanto, eu vos digo: Toda espécie de pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito Santo não será perdoada aos homens.
32 Bɨ Ñɨ nɨpe u nɨp manö naij hageinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnab. Pen Ana Uɫ nɨp manö naij hageinaböl u, ñɨn i abe, ñɨn hain u abe, God nɨpe nɨŋ nöp mɨdöm arö gagnab.
32 E quem falar uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no mundo vindouro.
33 “Kale yɨp nɨhön gɨnɨg hagpim, ‘Seden abaŋ alö, wög aij u göp,’ a gɨpimŋ Mab aij gau magö aij pɨlnab; mab naij gau magö naij pɨlnab. Mab magö pɨlnab magö anɨbu nɨŋöm me, mab u aij mab u naij a gɨnaböl.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque a árvore é conhecida por seu fruto.
34 Kale haiŋo ñɨ pai yag daubal gau me anɨg hagabim. Kale nɨbi bɨ naij anɨbu rö, aige gɨmim manö aij hagnabimŋ Nɨbi bɨ manö hagpal rö nɨŋnabun me, hibur gasɨ mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ nɨhön rö mɨdöp u nɨŋnabun.
34 Ó geração de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Nɨbi bɨ aij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan aij mɨdöp nɨŋöm gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ naij gau, hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ nan naij mɨdöp nɨŋöm gɨ naij gɨpal.
35 O homem bom traz boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro traz coisas más.
36 Nɨŋ aij gɨmim. Hainö manö kub hagep ñɨn u, God nɨbi bɨ gau kalɨp magöŋhalö, manö haƚöwaƚö hagöm nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gɨla u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagpe a göm, kalɨp hag gɨnab.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Anɨb u me, kale ke manö hagnabim u nöp God nɨŋöm hagnab nɨŋöm, kamɨŋ arnabim aka ilön udnabim,” a ga.
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 God lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap abe, bɨ Perisi rɨmnap abe, apöm Jisas nɨp hagla, “Manö hag ñeb bɨ! Nan gagep rö ap gö, hon nɨŋun me, ne God nöp hag yuöp auban a gɨnabun,” a gɨla.
38 Então responderam alguns dos escribas e dos fariseus, dizendo: Mestre, nós queremos ver um sinal de ti.
39 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨbi bɨ nan si nan naij nöp gɨmim, God manö haga u nɨŋagpim. Nan gagep rö ap gö nɨŋun a gɨpim u, pen kalöp nan ap gɨnö nɨŋagnabim. Bɨ God manö hagep Jona nɨp ga adö u nöp yɨp u rö nöp gö, nɨŋnabim.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera procura um sinal, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
40 Hadame nöp kabsaƚ kub u Jona nɨp pa bo yuö, hibur aŋ yaŋ ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, ado gɨ aua. Anɨb u rö, yad, Bɨ Ñɨ nɨpe, u rö nöp ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨnöŋ aŋ gau mɨdem, ado gɨ aunabin.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no coração da terra.
41 Hadame nöp Jona amöm, daun kub Ninepa nɨbi bɨ kalɨp hagö, nan si nan naij gɨla gau yɨŋɨd arö göm, God nɨp nɨŋ udla. Jona bɨ yɨharɨŋ u hagö nɨŋla; kale pen Bɨ Kub yabɨƚ mɨñi mɨdöp i, manö hagöp u udagpim. Anɨb u, hainö manö kub hagep ñɨn u, Ninepa bɨ kale uraköm kalöp manö kub haglö, kale manö kub udnabim.
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui um que é maior do que Jonas.
42 “Nɨbi kwin kub, ram mɨnöŋ Siba nɨbö u, hadame nöp ga rö u nɨŋbim. Ram mɨnöŋ nɨpe mɨlö gau nɨbö u pen, Juda kiŋ kub Solomon gasɨ kɨd hiɨk nɨŋeb bɨ u manö nɨp nɨŋnɨg aua. Solomon bɨ yɨharɨŋ u nɨp anɨg ga; pen nɨhön gɨnɨg Bɨ Kub mɨñi mɨdöp i manö hagöp u nɨŋagpimŋ Hainö manö kub hagep ñɨn u, Siba kwin uraköm kalöp manö kub hagö, kale manö kub udnabim.
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui um que é maior do que Salomão.
43 “Seden yam nɨpe kɨjaki nan gau ap nɨbi bɨ abaŋ al mɨdöm, höŋ amöm, nɨbi bɨ rɨmnap abaŋ alɨn, a göm, nɨŋ aj wasö nɨŋöm,
43 Quando um espírito imundo sai de um homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 ado gɨ apöm nɨŋnab, bɨ nöd arɨk arnab kuö u aij aij nöp mɨdeinab.
44 Então ele diz: Eu voltarei para a minha casa, de onde saí. E voltando, a encontra vazia, varrida e adornada.
45 Nɨpe nɨŋöm, kɨjaki naij nɨpe rö wasö, kɨjaki naij yabɨƚ, unbö mudun jɨŋ u uɫ gɨ dapöm, bɨ anɨbu nɨp yuö hiɨknaböl. Anɨg gö, nöd mɨd naij ga rö wasö; hainö mɨd naij yabɨƚ gɨnab. Kale nɨbi bɨ uri mɨdpim kale nan si nan naij nöd gɨ mɨdmɨdim rö wasö, hainö nan si nan naij yabɨƚ gɨnabim,” a ga.
45 Então ele vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim também há de acontecer a esta geração perversa.
46 Jisas nɨbi bɨ gau kalɨp manö hagö nɨŋöl gɨ, nɨme nɨmam nɨpe yabɨƚ gau höŋ yaŋ apöm hagla, “Hon Jisas nɨp manö hagnɨg aubun,” a gɨla.
46 Enquanto ele falava à multidão, eis que sua mãe e seus irmãos estavam fora, desejando falar com ele.
47 Hageila, bɨ ap ram raul mɨgan amöm, Jisas nɨp haga, “Name namam ne gau, nöp manö hagnɨg ap mɨdpal höŋ yaŋ,” a ga.
47 Então alguém lhe disse: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora desejando falar contigo.
48 — ausente —
48 Mas ele respondeu, e disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 — ausente —
49 E, ele estendendo a sua mão em direção aos seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Nɨbi bɨ Bapi yad kumi kabö adö laŋ manö hagöp rö nɨŋöm anɨg unbö rö nöp gɨpal gau, ami yad, añ yad, mam yad gau nöp mɨdpal,” a ga.
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está no céu, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.