Marcos 9
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen Jisas anɨg hagöm, manö ap haga, “Yad kalöp manö nɨŋö hagabin, kale nɨbi bɨ mɨdpim gai i rɨmnap kamɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u, kƚö kub halö auö nɨŋnabim,” a ga.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Pen hainö ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Jisas nɨpe Pida Jems Jon kalɨp yam uɫ gɨ, ram mɨnöŋ nɨbi bɨ mɨdageila dum ilö laŋ ap gɨlaŋ gɨ arla. Amöm, Jisas nɨp nɨŋlö nɨŋöl gɨ, hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ la.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Waƚɨj nɨpe u rud aij ke yabɨƚ löm, mɨmailö yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ap waƚɨj rɨmnap ñɨg löm uɫ maɫɨ gɨlö, rud anɨbu rö lɨnɨm rö lagöp.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Pen magö anɨbu nɨŋla, Ilaija aip Mosɨs aip apil Jisas aip manö hagailö.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, hon aij yabɨƚ ap aui mɨdpun! Anɨb u, hon ram bada bad mɨhau nɨgaŋ gun; nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kale pɨñɨŋ geila rö me, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, haƚöwaƚö anɨg haga.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Pen kumi bad ap apöm, kalɨp ud yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨb au haga, “U Ñɨ mɨdmagö yad yabɨƚ. Manö hagnab rö nɨŋim,” a ga.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋ gɨgabö göm nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Pen kale dum laŋ arö göm, ap lugöl gɨ, Jisas haga, “Dum i auajun nan gajɨp nɨŋbim u, mɨñi nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm urakainɨm u, waiö hag ñɨmim,” a ga.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Hagö, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla; kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Umem uraknabin, a göp u, manö iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋö hagpal. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ Ilaija nöd apöm nan gau gɨ jɨn geinab,’ a gɨla. Pen God Manö u manö ap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp udagöm, nɨp ilön kub ñɨnaböl,’ a gɨla manö u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagla, a gɨmim, nɨŋbim?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Pen Ilaija hagla anɨbu, hainö aunab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Nɨp nöd yag daulö, kub göm, manö hag ñö nɨŋöl gɨ, gasɨ kale ke nɨŋöm nɨp abönamö gɨ naij yabɨƚ gɨla. Anɨb u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨp gɨnaböl, a gɨla rö nöp gɨla,” a ga.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Pen kale ban yaŋ amöm nɨŋla, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap, Jisas bɨ nɨpe unbö ajɨp gau aip pen pen hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp apöm, kalɨp ud yuö yuöm nɨŋöl gɨ mɨdeila.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Anɨg gɨ nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas apjakaiö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, aiö göm, am nɨp hag wɨhai udla.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg pen hagö pen hagö gajim?” ö ga.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ ap nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad u, kɨjaki abaŋ alö, manö gagöp.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Ñɨn rɨmnap nɨp rapɨn gö, ap lug paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, meg hip yɨmöm, ñɨmagö ma hañ romaŋ iñ göm göp. Pör anɨg gö gö me, daubin u pen bɨ ne gau kalɨp hagnö, kɨjaki u hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim i God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gagpim. Ñɨn mai nɨp nɨŋ udmim, nan anɨb gau ke gɨnabim? Manö pör hagnö nɨŋbim u, aige göl gem manö kƚiñ halö hagnö nɨŋnabim? Ñɨ anɨbu ud mɨdpin i dauim!” a ga.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Hagö, dam Jisas mɨdeia iƚ au daulö, kɨjaki ñɨ anɨbu nɨp abaŋ ala u, Jisas nɨp nɨŋöm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, ado malo göl gɨ, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm luga.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Anɨg gö, Jisas ñɨ anɨbu nap nɨp hag nɨŋöm haga, “Nan anɨbu ñɨn mai rö ga?” ö ga. Hageia haga, “Hadame nöp ñɨ pro magö u nöp ga.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Kɨjaki anɨbu, nɨp pör al pak lɨn, a göm, mab inab aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe ud yuöp. Anɨb u, halɨp apɨl mög nɨŋmön, nan anɨbu hag yuep rö lainɨm u, hag yu,” a ga.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Hag yuep rö lainɨm u, hag yu,’ a gɨmön hagabön? Hag nɨŋnabin rö gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnabön u, hag nɨŋnabön u rö gɨnab,” a ga.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Hageia, ñɨ nap u yɨŋɨd nöp haga, “Nöp nɨŋ udpin; anɨg gɨnabön, a gem, gasɨ u nɨŋbin u pen gasɨ mɨhöp nɨŋnam rö löp u, yɨp gasɨ aij ñɨmön nɨŋem yad böŋ nöp nɨŋ udnam,” a ga.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Pen nɨbi bɨ iru nöp, apil mɨhau Jisas aip mɨdeila au, gɨ dö gɨ aueila nɨŋöm Jisas kɨjaki u nɨp haga, “Ne kɨjaki, nɨbi bɨ gö rɨmɨd hauƚ alö manö hagagnaböl u, nöp hagabin, ñɨ u nɨp arö gɨmön, böŋ nöp armön, hainö kauyaŋ ado gɨ auagmön!” a ga.
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Hagö, kɨjaki anɨbu gauƚ göm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, gɨl gɨl gɨ, gɨ pɨdöŋ gö, nɨbi bɨ iru nöp hagla, “Hadö umöb,” a gɨla.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Anɨg hagla u pen Jisas ñɨmagö ur nɨpe u udöm, nɨp ud urak ña.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Hainö Jisas ram raul mɨgan amöm, bɨ nɨpe gau aip kale nöp mɨdöl gɨ, nɨp hagla, “Nɨhön gɨnɨg hon kɨjaki anɨbu nɨp hag yu wasö nɨŋbun?” ö gɨla.
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Hageila, Jisas haga, “Kɨjaki anɨbu rö yɨharɨŋ hag yuagnaböl; God nɨp sabe gɨlö me, höŋ arnaböl. Wasö u höŋ aragnaböl,” a ga.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 — ausente —
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 — ausente —
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Nɨpe anɨg hagö nɨŋöl gɨ, manö iƚ anɨbu nɨhön, a göm, nɨp hag nɨŋblap u pen pɨrɨköm, hag nɨŋagla.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 — ausente —
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 — ausente —
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Hag ñageila, Jisas am asɨköm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp hagö aueila haga, “Nɨbi bɨ kub mɨdnɨg göl gau, nɨbi bɨ yɨharɨŋ wög gɨ ñɨbal rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö wög gɨ ñöl,” a ga.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro ap dapöm mɨdeila aŋ au löm, wabi göl gɨ, haga,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm, ñɨ pai pro i rö añɨ ap ud aij gɨnaböl u, ñɨ u nɨp nöp wasö, yad abe udnaböl. Pen yɨp udnaböl u, yɨp nöp wasö, Bapi yɨp hag yuö aunö u nɨp abe udnaböl,” a ga.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Pen Jon Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi hag höŋ yuö nɨŋun nɨp hagno, ‘Ne bɨ hon aip jɨm ñöl ajagpun u, anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨp nɨhön gɨnɨg wasö gɨpe? Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, hib yad hagöm, nan gagep rö rɨmnap gɨnaböl gau, hainö ado göm yɨp manö naij hagagnaböl.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Nɨbi bɨ koƚmaƚ hon gagnaböl gau, kale nɨbi bɨ nɨŋeb hon.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Pen nɨŋim! Nɨbi bɨ an, kalöp Jisas bɨ nɨpe, a göm, ñɨg mɨl ñɨlö ñɨŋnabim u, God kalɨp ud aij gɨnab,” a ga.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ñɨ pai yɨp nɨŋ udpal gau, kalɨp nan si nan naij adö u gɨ yamlö, kale gasɨ yɨp u hauƚ göm, nan si nan naij gɨnaböl. Nɨbi bɨ anɨg gɨnɨg geinaböl u, nöd kabö kub ap uŋam u nagɨ ud lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara aŋ au yublap u aij. Pen kamɨŋ mɨdöm, anɨg gɨ naij gɨnaböl u, ilön kub yabɨƚ udnaböl,” a ga.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Jisas anɨg hagöm haga, “Ñɨmagö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ñɨmagö böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ñɨmagö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨmim, ram mɨnöŋ Hel, mab pör nöp inmɨdöp au arnabim.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Ram mɨnöŋ anɨbu,
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 “Ma kɨd u, u rö nöp. Ma kɨd ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ma kɨd böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ma mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Ram mɨnöŋ anɨbu,
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Amgö magö u, u rö nöp. Amgö magö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, amgö magö böŋ anɨb lau ud gulu gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, God ram mɨnöŋ nɨpe au arnabim. Pen amgö magö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Ram mɨnöŋ anɨbu,
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Bɨɫ hañ run laulö in dö aij lɨnab u rö, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨnab.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 “Dö sol nan dö kal aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe u arö, aige göl gɨmim gɨpe, kauyaŋ dö kal gɨnab? Anɨb u, kale nɨbi bɨ dö kal rö mɨdmim, nɨbi bɨ rɨmnap mɨdmagö lɨmim, aip agamɨj mɨdaimim,” a ga.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.