Marcos 9

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pen Jisas anɨg hagöm, manö ap haga, “Yad kalöp manö nɨŋö hagabin, kale nɨbi bɨ mɨdpim gai i rɨmnap kamɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u, kƚö kub halö auö nɨŋnabim,” a ga.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Pen hainö ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Jisas nɨpe Pida Jems Jon kalɨp yam uɫ gɨ, ram mɨnöŋ nɨbi bɨ mɨdageila dum ilö laŋ ap gɨlaŋ gɨ arla. Amöm, Jisas nɨp nɨŋlö nɨŋöl gɨ, hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ la.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Waƚɨj nɨpe u rud aij ke yabɨƚ löm, mɨmailö yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ap waƚɨj rɨmnap ñɨg löm uɫ maɫɨ gɨlö, rud anɨbu rö lɨnɨm rö lagöp.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Pen magö anɨbu nɨŋla, Ilaija aip Mosɨs aip apil Jisas aip manö hagailö.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, hon aij yabɨƚ ap aui mɨdpun! Anɨb u, hon ram bada bad mɨhau nɨgaŋ gun; nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Kale pɨñɨŋ geila rö me, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, haƚöwaƚö anɨg haga.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Pen kumi bad ap apöm, kalɨp ud yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨb au haga, “U Ñɨ mɨdmagö yad yabɨƚ. Manö hagnab rö nɨŋim,” a ga.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋ gɨgabö göm nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Pen kale dum laŋ arö göm, ap lugöl gɨ, Jisas haga, “Dum i auajun nan gajɨp nɨŋbim u, mɨñi nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm urakainɨm u, waiö hag ñɨmim,” a ga.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Hagö, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla; kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Umem uraknabin, a göp u, manö iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋö hagpal. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ Ilaija nöd apöm nan gau gɨ jɨn geinab,’ a gɨla. Pen God Manö u manö ap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp udagöm, nɨp ilön kub ñɨnaböl,’ a gɨla manö u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagla, a gɨmim, nɨŋbim?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Pen Ilaija hagla anɨbu, hainö aunab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Nɨp nöd yag daulö, kub göm, manö hag ñö nɨŋöl gɨ, gasɨ kale ke nɨŋöm nɨp abönamö gɨ naij yabɨƚ gɨla. Anɨb u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨp gɨnaböl, a gɨla rö nöp gɨla,” a ga.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Pen kale ban yaŋ amöm nɨŋla, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap, Jisas bɨ nɨpe unbö ajɨp gau aip pen pen hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp apöm, kalɨp ud yuö yuöm nɨŋöl gɨ mɨdeila.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Anɨg gɨ nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas apjakaiö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, aiö göm, am nɨp hag wɨhai udla.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg pen hagö pen hagö gajim?” ö ga.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ ap nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad u, kɨjaki abaŋ alö, manö gagöp.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ñɨn rɨmnap nɨp rapɨn gö, ap lug paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, meg hip yɨmöm, ñɨmagö ma hañ romaŋ iñ göm göp. Pör anɨg gö gö me, daubin u pen bɨ ne gau kalɨp hagnö, kɨjaki u hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim i God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gagpim. Ñɨn mai nɨp nɨŋ udmim, nan anɨb gau ke gɨnabim? Manö pör hagnö nɨŋbim u, aige göl gem manö kƚiñ halö hagnö nɨŋnabim? Ñɨ anɨbu ud mɨdpin i dauim!” a ga.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Hagö, dam Jisas mɨdeia iƚ au daulö, kɨjaki ñɨ anɨbu nɨp abaŋ ala u, Jisas nɨp nɨŋöm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, ado malo göl gɨ, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm luga.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Anɨg gö, Jisas ñɨ anɨbu nap nɨp hag nɨŋöm haga, “Nan anɨbu ñɨn mai rö ga?” ö ga. Hageia haga, “Hadame nöp ñɨ pro magö u nöp ga.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Kɨjaki anɨbu, nɨp pör al pak lɨn, a göm, mab inab aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe ud yuöp. Anɨb u, halɨp apɨl mög nɨŋmön, nan anɨbu hag yuep rö lainɨm u, hag yu,” a ga.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Hag yuep rö lainɨm u, hag yu,’ a gɨmön hagabön? Hag nɨŋnabin rö gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnabön u, hag nɨŋnabön u rö gɨnab,” a ga.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Hageia, ñɨ nap u yɨŋɨd nöp haga, “Nöp nɨŋ udpin; anɨg gɨnabön, a gem, gasɨ u nɨŋbin u pen gasɨ mɨhöp nɨŋnam rö löp u, yɨp gasɨ aij ñɨmön nɨŋem yad böŋ nöp nɨŋ udnam,” a ga.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Pen nɨbi bɨ iru nöp, apil mɨhau Jisas aip mɨdeila au, gɨ dö gɨ aueila nɨŋöm Jisas kɨjaki u nɨp haga, “Ne kɨjaki, nɨbi bɨ gö rɨmɨd hauƚ alö manö hagagnaböl u, nöp hagabin, ñɨ u nɨp arö gɨmön, böŋ nöp armön, hainö kauyaŋ ado gɨ auagmön!” a ga.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Hagö, kɨjaki anɨbu gauƚ göm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, gɨl gɨl gɨ, gɨ pɨdöŋ gö, nɨbi bɨ iru nöp hagla, “Hadö umöb,” a gɨla.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Anɨg hagla u pen Jisas ñɨmagö ur nɨpe u udöm, nɨp ud urak ña.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Hainö Jisas ram raul mɨgan amöm, bɨ nɨpe gau aip kale nöp mɨdöl gɨ, nɨp hagla, “Nɨhön gɨnɨg hon kɨjaki anɨbu nɨp hag yu wasö nɨŋbun?” ö gɨla.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Hageila, Jisas haga, “Kɨjaki anɨbu rö yɨharɨŋ hag yuagnaböl; God nɨp sabe gɨlö me, höŋ arnaböl. Wasö u höŋ aragnaböl,” a ga.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 — ausente —
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 — ausente —
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Nɨpe anɨg hagö nɨŋöl gɨ, manö iƚ anɨbu nɨhön, a göm, nɨp hag nɨŋblap u pen pɨrɨköm, hag nɨŋagla.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 — ausente —
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 — ausente —
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Hag ñageila, Jisas am asɨköm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp hagö aueila haga, “Nɨbi bɨ kub mɨdnɨg göl gau, nɨbi bɨ yɨharɨŋ wög gɨ ñɨbal rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö wög gɨ ñöl,” a ga.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro ap dapöm mɨdeila aŋ au löm, wabi göl gɨ, haga,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm, ñɨ pai pro i rö añɨ ap ud aij gɨnaböl u, ñɨ u nɨp nöp wasö, yad abe udnaböl. Pen yɨp udnaböl u, yɨp nöp wasö, Bapi yɨp hag yuö aunö u nɨp abe udnaböl,” a ga.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Pen Jon Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi hag höŋ yuö nɨŋun nɨp hagno, ‘Ne bɨ hon aip jɨm ñöl ajagpun u, anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨp nɨhön gɨnɨg wasö gɨpe? Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, hib yad hagöm, nan gagep rö rɨmnap gɨnaböl gau, hainö ado göm yɨp manö naij hagagnaböl.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Nɨbi bɨ koƚmaƚ hon gagnaböl gau, kale nɨbi bɨ nɨŋeb hon.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Pen nɨŋim! Nɨbi bɨ an, kalöp Jisas bɨ nɨpe, a göm, ñɨg mɨl ñɨlö ñɨŋnabim u, God kalɨp ud aij gɨnab,” a ga.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ñɨ pai yɨp nɨŋ udpal gau, kalɨp nan si nan naij adö u gɨ yamlö, kale gasɨ yɨp u hauƚ göm, nan si nan naij gɨnaböl. Nɨbi bɨ anɨg gɨnɨg geinaböl u, nöd kabö kub ap uŋam u nagɨ ud lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara aŋ au yublap u aij. Pen kamɨŋ mɨdöm, anɨg gɨ naij gɨnaböl u, ilön kub yabɨƚ udnaböl,” a ga.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Jisas anɨg hagöm haga, “Ñɨmagö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ñɨmagö böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ñɨmagö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨmim, ram mɨnöŋ Hel, mab pör nöp inmɨdöp au arnabim.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Ram mɨnöŋ anɨbu,
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 “Ma kɨd u, u rö nöp. Ma kɨd ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ma kɨd böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ma mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Ram mɨnöŋ anɨbu,
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Amgö magö u, u rö nöp. Amgö magö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, amgö magö böŋ anɨb lau ud gulu gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, God ram mɨnöŋ nɨpe au arnabim. Pen amgö magö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Ram mɨnöŋ anɨbu,
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Bɨɫ hañ run laulö in dö aij lɨnab u rö, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨnab.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Dö sol nan dö kal aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe u arö, aige göl gɨmim gɨpe, kauyaŋ dö kal gɨnab? Anɨb u, kale nɨbi bɨ dö kal rö mɨdmim, nɨbi bɨ rɨmnap mɨdmagö lɨmim, aip agamɨj mɨdaimim,” a ga.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.