Marcos 9

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pen Jisas anɨg hagöm, manö ap haga, “Yad kalöp manö nɨŋö hagabin, kale nɨbi bɨ mɨdpim gai i rɨmnap kamɨŋ mɨdpe nɨŋöl gɨ, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab ñɨn u, kƚö kub halö auö nɨŋnabim,” a ga.
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Pen hainö ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdöm, Jisas nɨpe Pida Jems Jon kalɨp yam uɫ gɨ, ram mɨnöŋ nɨbi bɨ mɨdageila dum ilö laŋ ap gɨlaŋ gɨ arla. Amöm, Jisas nɨp nɨŋlö nɨŋöl gɨ, hañ romaŋ nɨpe u ke yabɨƚ la.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Waƚɨj nɨpe u rud aij ke yabɨƚ löm, mɨmailö yabɨƚ ga. Pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ap waƚɨj rɨmnap ñɨg löm uɫ maɫɨ gɨlö, rud anɨbu rö lɨnɨm rö lagöp.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Pen magö anɨbu nɨŋla, Ilaija aip Mosɨs aip apil Jisas aip manö hagailö.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Kale nɨŋöm, Pida Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, hon aij yabɨƚ ap aui mɨdpun! Anɨb u, hon ram bada bad mɨhau nɨgaŋ gun; nöp ap, Mosɨs nɨp ap, Ilaija nɨp ap,” a ga.
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Kale pɨñɨŋ geila rö me, Pida gasɨ nɨŋ aij göm wasö, haƚöwaƚö anɨg haga.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Pen kumi bad ap apöm, kalɨp ud yuö yuö nɨŋöl gɨ, manö ap kumi aŋ anɨb au haga, “U Ñɨ mɨdmagö yad yabɨƚ. Manö hagnab rö nɨŋim,” a ga.
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, kale nɨŋ gɨgabö göm nɨŋla, bɨ anɨb mɨhau mɨdagailö; Jisas nöp mɨdeia.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Pen kale dum laŋ arö göm, ap lugöl gɨ, Jisas haga, “Dum i auajun nan gajɨp nɨŋbim u, mɨñi nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagmim. Hainö Bɨ Ñɨ nɨpe umöm urakainɨm u, waiö hag ñɨmim,” a ga.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Hagö, bɨ nɨpe gau nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñagla; kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Umem uraknabin, a göp u, manö iƚ u nɨhön?” ö gɨla.
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Anɨg hagöm, Jisas nɨp hag nɨŋöm hagla, “Bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau nɨhön gɨnɨg hagpal, ‘Ilaija nöd aunab,’ a gɨpal?” ö gɨla.
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Hageila, Jisas haga, “Nɨŋö hagpal. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ Ilaija nöd apöm nan gau gɨ jɨn geinab,’ a gɨla. Pen God Manö u manö ap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Nɨbi bɨ gau Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp udagöm, nɨp ilön kub ñɨnaböl,’ a gɨla manö u, nɨhön gɨnɨg anɨg hagla, a gɨmim, nɨŋbim?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Pen Ilaija hagla anɨbu, hainö aunab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Nɨp nöd yag daulö, kub göm, manö hag ñö nɨŋöl gɨ, gasɨ kale ke nɨŋöm nɨp abönamö gɨ naij yabɨƚ gɨla. Anɨb u, God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm, nɨp gɨnaböl, a gɨla rö nöp gɨla,” a ga.
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Pen kale ban yaŋ amöm nɨŋla, bɨ lo manö hag ñeb bɨ rɨmnap, Jisas bɨ nɨpe unbö ajɨp gau aip pen pen hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ iru nöp apöm, kalɨp ud yuö yuöm nɨŋöl gɨ mɨdeila.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Anɨg gɨ nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, Jisas apjakaiö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, aiö göm, am nɨp hag wɨhai udla.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp hag nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg pen hagö pen hagö gajim?” ö ga.
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, bɨ ap nɨbi bɨ mɨdeila aŋ anɨb au haga, “Manö hag ñeb bɨ. Ñɨ yad u, kɨjaki abaŋ alö, manö gagöp.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Ñɨn rɨmnap nɨp rapɨn gö, ap lug paköm, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm, meg hip yɨmöm, ñɨmagö ma hañ romaŋ iñ göm göp. Pör anɨg gö gö me, daubin u pen bɨ ne gau kalɨp hagnö, kɨjaki u hag yu wasö nɨŋöm arö gɨpal,” a ga.
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Anɨg hageia, Jisas kalɨp haga, “Kale nɨbi bɨ mɨñi mɨdpim i God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gagpim. Ñɨn mai nɨp nɨŋ udmim, nan anɨb gau ke gɨnabim? Manö pör hagnö nɨŋbim u, aige göl gem manö kƚiñ halö hagnö nɨŋnabim? Ñɨ anɨbu ud mɨdpin i dauim!” a ga.
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Hagö, dam Jisas mɨdeia iƚ au daulö, kɨjaki ñɨ anɨbu nɨp abaŋ ala u, Jisas nɨp nɨŋöm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, ado malo göl gɨ, kɨñu habkob gaɫ goɫ apöm luga.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Anɨg gö, Jisas ñɨ anɨbu nap nɨp hag nɨŋöm haga, “Nan anɨbu ñɨn mai rö ga?” ö ga. Hageia haga, “Hadame nöp ñɨ pro magö u nöp ga.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Kɨjaki anɨbu, nɨp pör al pak lɨn, a göm, mab inab aŋ gau abe, ñɨg aŋ gau abe ud yuöp. Anɨb u, halɨp apɨl mög nɨŋmön, nan anɨbu hag yuep rö lainɨm u, hag yu,” a ga.
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Hageia, Jisas haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg, ‘Hag yuep rö lainɨm u, hag yu,’ a gɨmön hagabön? Hag nɨŋnabin rö gɨnab, a gɨ gasɨ nɨŋnabön u, hag nɨŋnabön u rö gɨnab,” a ga.
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Hageia, ñɨ nap u yɨŋɨd nöp haga, “Nöp nɨŋ udpin; anɨg gɨnabön, a gem, gasɨ u nɨŋbin u pen gasɨ mɨhöp nɨŋnam rö löp u, yɨp gasɨ aij ñɨmön nɨŋem yad böŋ nöp nɨŋ udnam,” a ga.
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Pen nɨbi bɨ iru nöp, apil mɨhau Jisas aip mɨdeila au, gɨ dö gɨ aueila nɨŋöm Jisas kɨjaki u nɨp haga, “Ne kɨjaki, nɨbi bɨ gö rɨmɨd hauƚ alö manö hagagnaböl u, nöp hagabin, ñɨ u nɨp arö gɨmön, böŋ nöp armön, hainö kauyaŋ ado gɨ auagmön!” a ga.
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Hagö, kɨjaki anɨbu gauƚ göm, ñɨ u nɨp gö, ap lug paköm, gɨl gɨl gɨ, gɨ pɨdöŋ gö, nɨbi bɨ iru nöp hagla, “Hadö umöb,” a gɨla.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Anɨg hagla u pen Jisas ñɨmagö ur nɨpe u udöm, nɨp ud urak ña.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Hainö Jisas ram raul mɨgan amöm, bɨ nɨpe gau aip kale nöp mɨdöl gɨ, nɨp hagla, “Nɨhön gɨnɨg hon kɨjaki anɨbu nɨp hag yu wasö nɨŋbun?” ö gɨla.
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Hageila, Jisas haga, “Kɨjaki anɨbu rö yɨharɨŋ hag yuagnaböl; God nɨp sabe gɨlö me, höŋ arnaböl. Wasö u höŋ aragnaböl,” a ga.
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 — ausente —
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 — ausente —
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Nɨpe anɨg hagö nɨŋöl gɨ, manö iƚ anɨbu nɨhön, a göm, nɨp hag nɨŋblap u pen pɨrɨköm, hag nɨŋagla.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 — ausente —
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 — ausente —
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Hag ñageila, Jisas am asɨköm, bɨ nɨpe unbö mɨgan laŋ gau kalɨp hagö aueila haga, “Nɨbi bɨ kub mɨdnɨg göl gau, nɨbi bɨ yɨharɨŋ wög gɨ ñɨbal rö mɨdöm, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp magöŋhalö wög gɨ ñöl,” a ga.
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Anɨg hagöm, ñɨ pai pro ap dapöm mɨdeila aŋ au löm, wabi göl gɨ, haga,
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm, ñɨ pai pro i rö añɨ ap ud aij gɨnaböl u, ñɨ u nɨp nöp wasö, yad abe udnaböl. Pen yɨp udnaböl u, yɨp nöp wasö, Bapi yɨp hag yuö aunö u nɨp abe udnaböl,” a ga.
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Pen Jon Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ. Bɨ ap hib ne hagöm, kɨjaki aiön pi hag höŋ yuö nɨŋun nɨp hagno, ‘Ne bɨ hon aip jɨm ñöl ajagpun u, anɨg gagmön,’ a gɨno,” a ga.
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Nɨp nɨhön gɨnɨg wasö gɨpe? Nɨbi bɨ yɨp gasɨ nɨŋöm, hib yad hagöm, nan gagep rö rɨmnap gɨnaböl gau, hainö ado göm yɨp manö naij hagagnaböl.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Nɨbi bɨ koƚmaƚ hon gagnaböl gau, kale nɨbi bɨ nɨŋeb hon.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Pen nɨŋim! Nɨbi bɨ an, kalöp Jisas bɨ nɨpe, a göm, ñɨg mɨl ñɨlö ñɨŋnabim u, God kalɨp ud aij gɨnab,” a ga.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 “Pen nɨbi bɨ rɨmnap apöm, ñɨ pai yɨp nɨŋ udpal gau, kalɨp nan si nan naij adö u gɨ yamlö, kale gasɨ yɨp u hauƚ göm, nan si nan naij gɨnaböl. Nɨbi bɨ anɨg gɨnɨg geinaböl u, nöd kabö kub ap uŋam u nagɨ ud lɨ rɨbɨköm, dam ñɨg solwara aŋ au yublap u aij. Pen kamɨŋ mɨdöm, anɨg gɨ naij gɨnaböl u, ilön kub yabɨƚ udnaböl,” a ga.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Jisas anɨg hagöm haga, “Ñɨmagö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ñɨmagö böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ñɨmagö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨmim, ram mɨnöŋ Hel, mab pör nöp inmɨdöp au arnabim.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 Ram mɨnöŋ anɨbu,
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 “Ma kɨd u, u rö nöp. Ma kɨd ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, ma kɨd böŋ anɨb lau rɨb gɨ dö gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, kamɨŋ arnabim. Pen ma mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Ram mɨnöŋ anɨbu,
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Amgö magö u, u rö nöp. Amgö magö ap gö, kale nan si nan naij gɨnɨg gabim u, amgö magö böŋ anɨb lau ud gulu gɨ yube, böŋ lau u nöp mɨdainɨm. Anɨg gɨmim, nan si nan naij anɨbu gagnabim rö, God ram mɨnöŋ nɨpe au arnabim. Pen amgö magö mɨhöŋgöl mɨdö, gɨ naij gɨpe, kalöp ram mɨnöŋ Hel, mab ke inab u yuö, ilön kub udnabim.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Ram mɨnöŋ anɨbu,
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “Bɨɫ hañ run laulö in dö aij lɨnab u rö, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö kalɨp anɨg unbö rö nöp gɨnab.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 “Dö sol nan dö kal aij yabɨƚ u pen dö kal nɨpe u arö, aige göl gɨmim gɨpe, kauyaŋ dö kal gɨnab? Anɨb u, kale nɨbi bɨ dö kal rö mɨdmim, nɨbi bɨ rɨmnap mɨdmagö lɨmim, aip agamɨj mɨdaimim,” a ga.
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.